ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม

          เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ห่างจากภารกิจไปโลกมนุษย์อีกแค่สามวันเท่านั้น

            รายชื่อของนักเรียนใหม่ที่ไปแดนมนุษย์ได้รับการยืนยันแล้วมีเพียงแค่สามคนคือ อันหลิน เซวียนหยวนเฉิงและสวีเสี่ยวหลาน

            เซวียนหยวนเฉิงเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดานักเรียนใหม่เขาจึงได้โควตาหนึ่งที่นั่ง

            เป็นเพราะซูเฉี่ยนอวิ๋นไม่ผ่านด่านภาษาแดนมนุษย์จึงตกรอบไปอย่างน่าเสียดาย

            จากนั้นจึงได้สวีเสี่ยวหลานอันดับที่ยี่สิบห้ามาแทนโควตาของซูเฉี่ยนอวิ๋น

            ตามมาด้วยอันหลินผู้ที่เป็นเจ้าถิ่นแดนมนุษย์

            อันหลินผู้ที่มากความสามารถแถมยังเกิดและโตในโลกมนุษย์อาจารย์ต่างก็ฝากความหวังไว้ที่เขา แต่งตั้งให้เขาเป็นกัปตันของภารกิจนี้!

            อันหลินประหลาดใจ แม้แต่พี่เฉิงก็กลายเป็นลูกทีมของเขาไปแล้ว ช่างกดดันนัก!

            วันนี้ แขกที่คาดไม่ถึงมาเคาะประตูห้องเขา

            “รุ่นพี่หลิว มาได้อย่างไร!”

            อันหลินเห็นผู้มาเยือนคือหลิวเชียนฮ่วน สาวน้อยผู้คลั่งไคล้ไซเบอร์ก็อดรู้สึกไม่ดีในใจไม่ได้

            หลิวเชียนฮ่วนเคยมาเยี่ยมเขาตั้งแต่ตอนพักฟื้นแล้ว

            ที่มาครั้งนี้ไม่ใช่เพราะคิดถึงเขาแน่ ต้องมีแผนการอะไรแน่นอน!

            “หึๆ อันหลิน คิดถึงข้าไหม”

            หลิวเชียนยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ดวงตาสีม่วงทอสีสันของความเพ้อฝันกระซิบเสียงเบา

            “เอ่อ...รุ่นพี่หลิว อันที่จริงมีอะไรก็พูดมาตามตรงเถอะ”อันหลินรับไม่ได้กับวิธีการพูดของหลิวเชียนฮ่วน จึงโพล่งออกมาโดยตรง

            หลินเชียนฮ่วนถอนหายใจแววตาฉายความผิดหวัง “อันหลินเจ้าพูดจาน่ารักหน่อยไม่ได้หรือ เจ้าเป็นแบบนี้ จะไม่มีคู่เอาได้นะ...”

            คำพูดนี้ทำให้อันหลินโมโหจนอัดอั้นตันใจ“เจ้าเองก็พูดจาน่าโมโหขนาดนี้ จะหาคู่ได้หรือไง!”

            มุมปากของหลิวเชียนฮ่วยยกขึ้น พูดอย่างกระหยิ่มใจว่า “ข้าเผาจดหมายรักไปหลายร้อยฉบับแล้ว เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ”

            คำพูดนี้ของหลิวเชียนฮ่วน ทำเอาอันหลินจุกจนต้องสะกดกลั้นโทสะเจ็บกระดองใจ!

            “เทพีหลิวมาเยือนถึงที่ มีเรื่องอะไรกันแน่” อันหลินยอมจำนนแล้วพูดอย่างจนใจ

            “เอาล่ะ ข้ามาหาเจ้า เพราะมีเรื่องอยากให้เจ้าช่วยนิดหน่อย”หลิวเชียนฮ่วนเห็นอันหลินไม่ต่อปากต่อคำกับนางแล้วจึงเข้าประเด็นด้วยสีหน้าจริงจัง

            “ว่ามาเถอะ เรื่องอะไร”

            หากไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอะไรอันหลินก็จะแสดงคุณธรรมอันเต็มใจช่วยเหลือผู้คนของเขา

            “เจ้าจะไปแดนมนุษย์แล้วไม่ใช่หรือข้าอยากฝากเจ้าหิ้วของหน่อย!” หลิวเชียนฮ่วนพูดอย่างคาดหวัง

            “ฝากหิ้วหรือ” หนังตาของอันหลินกระตุกเห็นผู้อื่นรับหิ้วของจากต่างประเทศ แต่เขาจะรับหิ้วของจากนอกโลกหรือนี่...

            “เจ้าอยากได้อะไร” เขาเอ่ยปากถามอย่างระแวง

            “อืม ของที่ข้าอยากได้ไม่เยอะหรอกโน้ตบุ๊ครุ่นใหม่ล่าสุดหนึ่งเครื่องต้องติดตั้งเกมเวอร์ชั่นใหม่ล่าสุดที่มาแรงอย่างลีกออฟเลเจ็นดส์ โอเวอร์วอชลีคออฟคิง องเมียวจิด้วย...นอกจากนี้ ข้าขอลำโพงรุ่นใหม่ล่าสุดของอิดิฟายเออร์ มือถือไอโฟนแปดเครื่องทีวีจอแบนที่มีความละเอียดระดับ 4K 65 นิ้วของโซนี่เครื่องหนึ่ง...”

            หลิวเชียนฮ่วนพูดไม่หยุด อันหลินทำหน้าเอือมระอา

            ไม่เยอะงั้นเหรอนี่มันเรียกว่าไม่เยอะงั้นเหรอ!

            บ้านหลังเดียวจะยัดหมดเหรอ!

            “จะว่าไป...ของมากมายขนาดนั้น ข้าขนคนเดียวไม่ไหวหรอก! จะให้ส่งมาที่สำนักความร่วมมือเซียนหรือไง!” อันหลินพยายามสงบสติอารมณ์พูดพลางยิ้มเยาะ

            ตลกน่าของเยอะแยะแบบนี้ กองเป็นภูเขาได้แล้ว!

            “ปัญหานี้ ข้าหาทางออกให้เจ้าตั้งนานแล้ว!” หลิวเชียนฮ่วนหยิบแหวนวงหนึ่งออกมายิ้มกริ่ม “นี่เป็นแหวนมิติ ข้างในมีเนื้อที่รัศมีสิบจั้งเป็นแหวนมิติชั้นสูง มีมูลค่าสองหมื่นหินวิญญาณเชียวนะ! ต่อให้เป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักบำเพ็ญเซียนทั่วไปยังทำใจซื้อไม่ลงเลย และวงนี้ ถือเป็นค่าตอบแทนในการช่วยหิ้วครั้งนี้!”

            “มัน...” อันหลินเบิกตากว้างบอกตามตรงแหวนวงนี้ยั่วยวนใจเขามากทีเดียว!

            แต่ว่า เขายังคงทำหน้าบูดบึ้ง “จะว่าไปเปลี่ยนรูปแบบได้ไหม”

            แหวนในมือหลิวเชียนฮ่วน...เป็นสีชมพู! แถมยังเป็นลายดอกไม้ด้วย!

            ถ้าอันหลินสวมแหวนวงนี้ไว้บนนิ้ว...

            ต้องถูกมองว่าผิดเพศแน่ๆ!

            “ทำไมล่ะ แหวนวงนี้สวยจะตายไป” หลิวเชียนฮ่วนพูดอย่างแปลกใจ

            “เจ้าช่วยคิดในมุมของข้าหน่อยได้ไหม...” อันหลินพูดไม่ออกแล้ว

            “ก็ใช่ไง ข้าคิดในมุมของเจ้าแล้ว! หากข้าเป็นเจ้า ข้าต้องชอบมากแน่ๆ สีชมพูสวยดีออก!” หลิวเชียนฮ่วนเอียงหัวน้อยๆทำหน้างุนงง

            อันหลินกุมหน้าอกของตัวเองริมฝีปากสั่นเทา

            นี่คิดในมุมของเราแล้วเหรอ!       

            ความคิดของหญิงสาวตรงหน้าคนนี้ปกติจริงๆ เหรอ

            โชคดีที่ในคลังของหลิวเชียนฮ่วนยังมีแหวนสำรองวงอื่นอยู่อันหลินชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูด จนในที่สุดก็ได้แหวนสีเงินวงหนึ่งมาแทน แม้จะเป็นแหวนสีบรอนซ์ที่ดูไม่มีมูลค่าแต่ดีกว่าสีชมพูเยอะ!

            หลิวเชียนฮ่วนยื่นใบรายการสั่งซื้อสินค้าให้อันหลินแล้วก็กลับไป

            อันหลินสวมแหวนอย่างปลาบปลื้มแหวนสีเงินวงนี้ก็เป็นแหวนชั้นสูงเช่นกันมันเป็นแหวนที่มีราคาตั้งสองหมื่นหินวิญญาณเชียวนะ...

            แหวนระดับนี้นับว่าเป็นของล้ำค่าในแดนบำเพ็ญเซียนแล้วไม่คิดว่าแค่ช่วยหิ้วสินค้าจากแดนมนุษย์ จะทำให้เขาดีใจได้ขนาดนี้

            อันหลินเปลี่ยนสถานะของมันอย่างอดรนทนไม่ไหวจากนั้นก็โยนก้อนอิฐสีดำกับกระบี่เล่มนั้นเข้าไปในแหวนมิติ

            นอกจากนี้เขายังเลือกบางส่วนเก็บไว้ในห้อง ข้าวของเครื่องใช้อย่างยาอายุวัฒนะและผ้ายันต์ต่างๆที่แฟนคลับที่น่ารักมอบให้ โยนเข้าไปเก็บในแหวนทีละชิ้น

            ขณะที่เขากำลังลูบแหวนในมืออย่างเบิกบานใจความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในสมอง ราวกับเปิดประตูโลกใบใหม่!

            โอกาสจะได้ทะลุมิติไปยังแดนมนุษย์ ไม่ใช่โอกาสที่นักเรียนทุกคนจะได้รับ

            และนักเรียนที่คลั่งไคล้ของในแดนมนุษย์มักจะคิดหาวิธีนำของบนโลกมนุษย์เข้ามาผ่านช่องทองต่างๆ

            ถ้าอย่างนั้น...เขาก็สามารถรับหิ้วของแดนมนุษย์ได้ใช่หรือไม่

            คิดค่ารับหิ้วเป็นหินวิญญาณที่นักเรียนต้องจ่ายให้เขาตามขนาดของเนื้อที่ที่สินค้าใช้ และระดับความยากง่ายในการซื้อสินค้าชิ้นนั้น...

            นัยน์ตาของอันหลินเป็นประกายเอาก็เอา!

            ชั่วพริบตา บริเวณหอพักของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนก็เต็มไปด้วยโฆษณาของอันหลิน

            ที่รักต้องการฝากหิ้วไหม

            เพียงจ่ายหินวิญญาณตามที่กำหนดอันหลินจะช่วยซื้อของนานาชนิดของแดนมนุษย์ ราคายุติธรรม รับรองคุณภาพดีเยี่ยม...

            ข่าวนี้กระจายไปทั่วสำนักราวกับพายุหมุน!

            อันหลินเป็นใคร

            ดาราเบอร์หนึ่งของสำนักอย่างไรเล่า!

            ซ้ำยังได้ยินว่าเขามาจากแดนมนุษย์ ต้องรู้เรื่องทางนั้นดีเยี่ยมแน่นอน...

            ฝากเขาหิ้วสินค้าต้องเชื่อใจได้แน่นอน คุณภาพก็ต้องไว้ใจได้มากเป็นแน่!

            ด้วยเหตุนี้ นักเรียนที่หลงใหลในวัฒนธรรมของโลกมนุษย์จำนวนนับไม่ถ้วนพากันสั่งสินค้ากับอันหลิน

            บางคนฝากหิ้วเครื่องเล่นเสียงกับอัลบั้มเพลงทั้งหลายบางคนฝากซื้อขนมขบคิ้วนานาชนิด บางคนให้เขาช่วยดาวน์โหลดหนังสนุกๆ หลายร้อยเรื่องถึงขั้นว่ามีบางคนให้อันหลินซื้ออะไรก็ได้ที่เห็นว่าน่าสนใจมาให้พวกเขาหน่อยก็พอแล้ว...

            อันหลินได้ค่าฝากหิ้วทั้งหมดสามหมื่นหินวิญญาณภายในระยะเวลาสามวัน!

            เขามองหินวิญญาณที่กองเท่าภูเขากับใบรายการสินค้าที่กองสุมกันในแหวนมิติอย่างหน้าชื่นตาบาน!