ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 93

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

โทรุ : " (มันไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนแอบตาม แต่โดนคลุมหัวและลากขึ้นรถนี้ครั้งแรกเลย) "

โทรุโดนซอลต์ คนของบอสคลุมหัวและลากขึ้นรถไปแบบง่ายๆ

แต่ระหว่างที่อยู่ในรถโทรุแทบไม่ตกใจ ดิ้น หรือพยายามต่อสู้แต่อย่างใด

เพราะคิดว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐคงจะมาช่วยไม่ก็คุณลูกน้องที่เป็นคู่หูของคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะมาช่วย

.

ไลต์ : " ไอ้เด็กนี้ไม่ตกใจหรืออะไรเลย "

ไลต์ ชายที่เป็นคนขับรถในครั้งนี้สังเกตอะไรบางอย่างแปลกๆ ได้

ถ้าเป็นคนปกติต้องพยายามดิ้น โวยวาย หรือขัดขืนไปแล้ว แต่เด็กคนนี้มีบางอย่างแปลกๆ

เขาไม่ตอบโต้อะไร แค่นั่งอยู่นิ่งไม่ขยับตัว ทำเอาไลต์ที่ขับรถอยู่รู้สึกไม่ดีขึ้นมา

.

ซอลต์ : " ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง รีบขับไปเร็วๆ เถอะ "

ซอลต์ไม่ได้สนใจเรื่องนี้และพยายามเร่งให้ไลต์ขับรถให้เร็วกว่านี้เพื่อรีบกลับไปยังที่กบดาน

.

โทรุ : " (อยู่บนรถนานแล้วนะ เมื่อไรจะมาช่วยเนี่ย เดี๋ยวนะ ลืมมือถือพิเศษไว้ที่บ้านนี่น่า) "

โทรุรู้ว่ามือถือพิเศษที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้เอาไว้มีเครื่องติดตามอยู่ด้านในเครื่อง

แต่วันนี้โทรุลืมเอามือถือเครื่องนั้นติดตัวมาด้วย ทำให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ดูเครื่องติดตามอยู่เข้าใจว่าโทรุอยู่บ้าน

หลังจากรู้ว่าไม่ได้เอามือถือเครื่องนั้นมาและจะไม่มีใครมาช่วย โทรุก็เริ่มตกใจและพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ

.

ซอลต์ : " ไอ้เด็กนี้!! ไม่ต้องดิ้นจะถึงที่หมายอยู่แล้ว "

ซอลต์เข้ามาจับโทรุให้อยู่นิ่งๆ

.

โทรุ : " ปล่อยนะโว้ย จะพาไปไหนเนี่ย "

โทรุดิ้นไม่หยุด จนกระทั่งเริ่มเหนื่อยและหยุดดิ้นไปเอง

.

โทรุ : " (ซวยแล้ว ไอ้พวกนี้มันต้องการอะไรวะ ใช้พลังได้ไหมเนี่ย??) "

โทรุกำลังจะคิดใช้พลังเพื่อให้หนีจากคนพวกนี้ แต่ก็โดนลากลงมาจากรถซะก่อน

.

ไลต์ : " ยื่นดีๆ สิวะ "

ซอลต์ : " มีเก้าอี้อยู่ นั่งลงซะ "

ไลต์เป็นคนลากโทรุลงมาจากรถและไปเอามือของโทรุไปผูกกับโครงเหล็ก

ส่วนซอลต์ไปหยิบเก้าอี้มาให้โทรุนั่ง หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ทิ้งโทรุเอาไว้แบบนั้นโดยยังมีถุงคลุมหัวอยู่

.

โทรุ : " อะไรวะเนี่ย อย่างน้อยก็เอาถุงคลุมหัวออกให้ก่อนสิ "

โทรุได้ยินเสียงรถขับออกไป ซึ่งเสียงของมันค่อนข้างก้องเหมือนอยู่ในโกดังใหญ่ๆ

.

เม็ก : " โทรุ!! อยู่ในนี่ปะวะ"

โทรุ : " ช่วยกูด้วย!! กูอยู่นี่!! "

โทรุนั่งอยู่แบบนั้นเก็บชั่วโมง มีเสียงมือถือดังขึ้นเพราะไมเด้นโทรมาหา

แต่โทรุรับไม่ได้เพราะมือโดนมัดติดกับโครงเหล็กอยู่

จนกระทั่งเม็กมาถึงและพยายามตะโกนเรียกโทรุ โทรุที่ได้ยินก็ตะโกนตอบกลับไป

.

เม็ก : " รอก่อน หาอะไรมาตัดเชือกก่อน "

โทรุ : " แม่งเรื่องเหี้ยอะไรวะเนี่ย "

เม็ก : " .............ไม่รู้วะ "

โทรุ : " มึงตามมาเจอกูเหรอ? "

เม็ก : " เออ.........กูเห็นมึงโดนลากขึ้นรถ เลยวิ่งตาม "

เม็กหาเหล็กแหลมมาตัดเชือกให้โทรุ หลังจากนั้นทั้งสองก็รีบวิ่งออกจากโกดังนั้น

.

เม็ก : " มึงโดนลากขึ้นรถมาได้ยังไงวะ "

โทรุ : " กูคิดว่าเป็นรถของคนข้างบ้านก็เลยไม่ได้ระวังตัว "

เม็ก : " คุณลิน่าไม่มาช่วยมึงวะ "

โทรุ : " กูลืมมือถือไว้ที่บ้านนะสิ "

เม็ก : " คนที่จับมึงมา จับมึงไปทำอะไรวะ "

โทรุ : " ไม่รู้วะ โดนลากขึ้นรถ เอาไปมัดมือไว้ในโกดัง และ พวกมันเหมือนจะถ่ายรูปก่อนจะขับรถออกไป "

เม็ก : " พวกจับตัวเรียกค่าไถ่ปะ "

โทรุ : " คงงั้นมั้ง "

ทั้งสองวิ่งกลับมาจนถึงจุดที่แยกกันกลับบ้าน

.

เม็ก : " ไอ้พวกเหี้ยนั้น ลากโทรุมาเกี่ยวเหรอ เดี๋ยวนะ................. "

เม็กพึ่งคิดได้ว่าถ้าโทรุโดนลากมาเกี่ยวข้อง แฟนของเขาก็อาจจะโดนลากมาเกี่ยวด้วย

ทำให้เม็กต้องรีบโทรไปหาฟรานซิสกา แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับฟรานซิสกา

เพราะฟรานซิสกาอยู่หอพักด้านในโรงเรียน ซึ่งโรงเรียนของเธอคือโรงเรียนทหารทำให้กลุ่มของบอสไม่กล้าลงมือ

.

เม็ก : " ยังดีที่ฟรานซิสกาไม่เป็นอะไร หวังว่าไอ้โทรุจะไม่สงสัยอะไร "

สิ่งที่เกิดขึ้นคือสิ่งที่เม็กกลัวมากสุด เพราะเม็กไม่อยากให้คนใกล้ตัวที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ต้องมาโดนลูกหลงไปด้วย

และเมื่อมาถึงที่บ้านเม็กก็รู้ว่าพ่อและแม่ของเขาโดนพักงานแบบไม่มีกำหนด

.

พ่อของเม็ก : " ไม่ได้โดนไล่ออกซะหน่อย พวกเขาแค่จัดโครงสร้างบริษัทใหม่ "

วันสองวันที่ผ่านมา แม่และพ่อของเม็กไม่ได้ออกไปทำงาน พอโดนเม็กถามว่าทำไมไม่ไปทำงาน

ทั้งสองก็อ้างว่าที่บริษัทกำลังปรับโครงสร้างหลายๆ อย่างอยู่

.

เม็ก : " (หยิบมือถือขึ้นมาดู) "

ในมือถือของเม็กมีรูปของโทรุที่โดนมัดอยู่ในโกดัง ซอลต์และไลต์เป็นคนถ่ายรูปของโทรุและส่งไปให้เม็ก

เม็กก็ตามมาจากรูปถ่ายเพื่อช่วยโทรุ มันเป็นคำขู่ของกลุ่มบอสที่ต้องการให้เม็กรับข้อตกลง

ไม่งั้นก็จะเจออะไรที่ร้ายแรงกว่านี้

.

เม็ก : " พ่อกับแม่น่าจะนอนแล้ว "

ในคืนวันเดียวกันนั้นเอง เม็กก็ออกจากบ้านกลางดึกโดยไม่ให้ใครรู้และมุ่งหน้าไปยังนอกเมือง

ซึ่งเป็นสถานที่ที่กลุ่มของบอสกบดานอยู่ เม็กใช้เวลาเกือบทั้งคืนแต่ก็ไม่เจอใครเลย

จนกระทั่งเม็กเดินมาเจอโกดังน่าสงสัยหลังสุดท้ายในเส้นทางจึงเข้าไปดู

.

เม็ก : " ไม่มีอะไรเลย ......................โต๊ะ? "

ภายในโกดังว่างเปล่าและไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากโต๊ะตัวหนึ่งที่ตั้งอยู่ตรงกลาง

เม็กจึงเดินเข้าไปดูและพบกับกระดาษที่เขียนข้อความเอาไว้ว่า

'ไงไอ้หนู หาพวกเราไม่เจอหรอก ยอมรับข้อตกลงซะ ไม่งั้นจะมีเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้จะรุนแรงกว่านี้'

มันเป็นข้อความจากกลุ่มของบอส พวกเขารู้ว่าเม็กต้องออกตามหาพวกเขาแน่

จึงระวังตัวมากขึ้นเพื่อไม่ให้เม็กตามหาพวกเขาเจอ

.

ไมเด้น : " ฉันกลับมาไม่เจอนาย แถมโทรก็ไม่รับ ไปไหนมา? "

โทรุ : " เออ...........ไปกับเม็กนะ "

โทรุกลับมาช่วงหัวค่ำ ไมเด้นมาถึงที่บ้านก่อน และพอเธอไม่เห็นโทรุก็พยายามโทรหาโทรุ

แต่โทรุไม่รับสายเธอจึงเป็นห่วง

.

ไมเด้น : " นึกว่าไปกับอลิส? "

โทรุ : " ไม่ใช่ อลิสไปโรงพยาบาลต่างหาก "

ไมเด้น : " อลิสจะกลับไหม จะได้ทำอาหารเพิ่มเพื่อเอาไว้ "

โทรุ : " คงจะไม่ เธอทำอาหารเหรอ "

ไมเด้น : " ก็นายกลับช้าอะ "

เนื่องจากโทรุกลับบ้านช้า ไมเด้นจึงทำอาหารเอาไว้ โทรุก็กังวลเรื่องหน้าตาของอาหารที่ไมเด้นทำนิดหน่อย

เรื่องรสชาติใช่ได้ แต่หน้าตาของอาหารน่าจะออกมาไม่ดี

.

ไมเด้น : " อลิสไม่กลับเหรอ? "

โทรุ : " เมื่อกี้พูดอะไรนะ? "

ไมเด้น : " ไม่มีอะไร! ไปกินข้าวเถอะ "

ไมเด้นกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่จนเผลอพูดออกมา

.

โทรุ : " (ต้องบอกเรื่องวันนี้ให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐไหมนะ) "

โทรุหยิบมือถือขึ้นมาระหว่างกินข้าวและคิดว่าจะบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐรู้ไหม

เพราะโทรุคิดว่าอาจจะผิดคนก็ได้ แต่ก็มีเหตุผลหลายอย่างบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ พวกมันเล็งเป้ามาที่โทรุ

.

โทรุ : " (ไม่น่าจะผิดคน เราเป็นลูกของหมอที่เก่งที่สุดในประเทศ พ่อเราก็เป็นหัวหน้าของศูนย์วิจัย) "

โทรุคิดว่าเรื่องนี้คงจะเป็นการลักพาตัวเรียกค่าไถ่

เพราะโทรุจำได้ว่าเคยเห็นรถคันนั้นขับมาจอดอยู่ข้างบ้านครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้หลายวัน

.

โทรุ : " (เดี๋ยวนะ....... (นึกอะไรบางอย่างออก) ..............ไอ้นี่มีความลับไม่ยอมบอก) "

โทรุสงสัยอะไรบางอย่างเกี่ยวกับท่าทีของเม็ก โทรุได้ลองคิดใหม่อีกครั้ง วันที่เห็นรถคันนั้นคือวันที่เม็กมาที่บ้านพอดี

ตอนที่เกิดเรื่องลักพาตัว เม็กบอกจะไปหาแฟนหลังเลิกเรียนและทำไมถึงเห็นโทรุโดนลากขึ้นรถได้

บริเวณที่โทรุโดนลากขึ้นรถอยู่ใกล้บ้านของไมเด้นซึ่งห่างกับหอพักของแฟนเม็ก

ทำให้โทรุคิดว่าอาจจะมีความเป็นไปได้ที่เรื่องการลักพาตัวจะเกิดขึ้นเพราะเม็ก

ถึงจะยังไม่รู้เหตุผลแต่โทรุก็คิดแบบนั้นไปแล้ว

.

ไมเด้น : " กินข้าวเสร็จแล้วมานี่หน่อย! "

โทรุ : " ครับ! "

ไมเด้นที่อยู่ชั้น2 เรียกโทรุให้มาช่วยอะไรบางอย่าง

.

โทรุ : " ไมเด้น!? อยู่ไหนนะ? "

ไมเด้น : " อยู่นี่! "

เสียงของไมเด้นดังมาจากห้องของโทรุ โทรุจึงเดินตามเสียงของไมเด้นไป

.

โทรุ : " .....................ไปเอาชุดมาจากไหนนะ? "

ไมเด้น : " แม่ฉันไม่ได้ใช้แล้วก็เลยหยิบมา "

โทรุ : " เออ.................... "

ไมเด้น : " จะไม่เข้ามาเหรอ วันนี้อลิสไม่กลับ พรุ่งนี้ก็วันหยุดนะ "

โทรุเดินเข้ามาเห็นไมเด้นนั่งอยู่เตียง ไมเด้นใส่ชุดวันพีชที่ทำด้วยเนื้อผ้าที่บางจนเห็นด้านใน

ถ้าอลิสอยู่ที่บ้านด้วยไมเด้นคงไม่กล้าทำอะไรแบบนี้ แต่พอได้โอกาสบวกกับเรื่องที่คุยกับแม่ของโทรุและอลิสเมื่อคืน

ทำให้ไมเด้นตัดสินใจเริ่มเดินหน้าความสัมพันธ์กับโทรุ

.

โทรุ : " วันนี้ได้เหรอ? "

ไมเด้น : " วันนี้ไม่ปลอดภัย แต่............ "

ก่อนหน้านี้ที่ไมเด้นกลับบ้านไปเอาของเพิ่มเธอได้แวะซื้อของมาด้วยแล้ว

เธอหยิบมันขึ้นมาคาบไว้ในริมฝีปาก

.

โทรุ : " ลามกจังเลยนะ เธอนะ "

ไมเด้น : " ฉันกลัวอลิสจะแย่งนายไปนะสิ "

โทรุ : " ไม่ต้องกังวลคำพูดของแม่ฉันขนาดนั้นก็ได้ ยังไงฉันก็รักเธออยู่แล้ว "

รอบที่แล้วไมเด้นเป็นคนนำเพราะร่างกายโทรุไม่พร้อม แต่ครั้งนี้ที่ร่างกายโทรุพร้อม

โทรุจึงกดไมเด้นลงบนเตียงและเริ่มถอดเสื้อของตัวเองและชุดวันพีชของไมเด้นออก

โทรุจับมือทั้งสองข้างของไมเด้นและกดมันให้ติดกับเตียงเพื่อไม่ให้ไมเด้นขยับหนีไปไหน

.

ไมเด้น : " อย่ารุนแรงนักสิ ฉันไม่หนีไปไหนหรอก "

โทรุ : " ฉันรู้น่าและรู้ด้วยว่าจูบเธอรสชาติยังไง ก็เลยอยากรู้ว่าร่างกายเธอรสชาติเป็นยังไง "

ไมเด้น : " หมายความว่าไง.................อย่าเลียที่แปลกๆ สิ!! "

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________