
ในเย็นวันหนึ่งซึ่งอากาศดีและสดใสพระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน ปิงปิงจึงชวนพี่สาวอย่างอวี่หลิงออกไปเดินเล่นที่ตลาดกัน
จึงพูดขึ้นมาว่า พี่อวี่หลิงเย็นนี้เราไปเดินเล่นที่ตลาดกันไหม อยากไปอยู่แต่ เดี๋ยวข้าไปถามท่านแม่ให้ ปิงปิงไปอ้อนวอนขอแม่บุญธรรม จนแม่บุญธรรมให้ทั้งสองคนไปเดินในตลาดแต่กำชับว่าอย่ากลับมาพระอาทิตย์ตกดินละ ระวังโจรด้วยละ ทางมาบ้านเราไกลพอสมควรเป็ห่วงเ้าสองคนจริงๆเลย อวี่หลิงเ้าเป็พี่ดูแลน้องสาวด้วยละ รีบไปรีบกลับนะ เ้าค่ะท่านแม่
หลังจากที่ทั้งสองเดินระหว่างทางก็ได้พูดคุยถึงชุดที่ใส่และจะออกไปหาซื้อผ้ามาทำชุดย่านเข้าฤดูหนาว อวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า
จะทำชุดอะไรสีแบบไหนดีให้ท่านแม่นะ ทั้งสองพูดคุยกันจนถึงตลาดก็เดินเที่ยวชมตลาดแล้วค่อยเข้าไปหาซื้อผ้า หลังจากออกจากร้านมาได้สักพัก ก็เห็นสตรีขอทานคนหนึ่งกำลังถูกทุบตี อายุราว 15-16 เนื้อ ตัวดูมอมแมม ผัวหน้าอย่างกับคนที่ไม่ได้อาบน้ำมานาน อวี่หลิงเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปห้าม คนในตลาดต่างก็ได้แต่มองดูไม่กล้าที่จะห้ามชายฉกรรจ์เ่าั้ แถมยังขุดรีบเงินชาวบ้านด้วยโดยมีคนให้ท้ายอย่างตระกูลคนดังในหมู่บ้าน ซึ่งจะไม่มีคนกล้ายุ่ง อวี่หลิงเห็นดังนั้นจึงเข้าไปห้าม หยุดนะ พสกเ้าเป็ชาย ร่างใหญ่ แข็งแรง พวกเ้าจะมาทำร้ายคนแบบนี้ไม่ได้ บ้านเมืองไม่มีกฎหมายหรือยังไงทำไมไม่มีคนเข้าไปช่วยเลย ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเดินเข้ามา นี่แม่นางเ้าเป็ใครหน้าตาก็ดีนี่ยุ่งเื่คนอื่นไม่เข้าเื่ ข้าแค่เห็นนางนางสมเพช แค่อยากให้นางหายจากโลกนี้ไป คนขอทานไปวันๆอย่างนาง ข้าว่าคงขายได้ราคานะ
เ้าว่าไหม ชายฉกรรจ์เ่าั้พูดเยาะเย้ยและพูดขึ้นมาว่าหากแม่นาง ดูท่าทางหน้าตาดีนี่ หากว่าเ้ามีเงินให้พวกเรา พวกเราก็จะขายให้เ้าว่าไงแม่นาง ปิงปิง ดึงแขนอวี่หลิงพี่อวี่หลิงอย่ามีเื่เลย เราไปกันเถอะ
อวี่หลิงคิดสักพักก็พูดขึ้นมาว่า พวกเ้าจะเอาเท่าไหร่ 2 ตำลึงทอง เ้ามีไหมละ
ได้ข้ามี จึงยื่น 2 ตำลึงทองให้ ชายฉกรรจ์คนหนึ่งขออีก 2 อีแปะ จึงให้ไป 3ตำลึงทอง คนที่อยู่แถวนั้นเห็น ต่างก๋พากันใ นี่แม่ยางเ้าเอาเงินเอาทองเหล่านี้มาจากไหน
นอกจากตระกูลดัง วังหลวงแล้วเ้ามีเงินเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าก็เหมือนพวกเ้าค้าขายเก็บนิดเก็บหน่อย เอาไปแลกมา ว่าไงยอมขายไหม ได้ข้าขาย จากนั้นอวี่หลิงจึงพยุงร่างเปราะบางขึ้นมาและพูดขึ้นมาว่า ต่อไปอย่ารังแกนางอีกหากมีครั้งต่อไปข้าไม่ปล่อยพวกเ้าไว้แน่ จากนั้นก็เดินออกจากตลาด
ชายฉกรรจ์และชาวบ้านที่เห็นเงินมากมายแถมยังเป็ทองต่างก็สงสัยว่าเป็ตระกูลไหนไม่เคยเห็นหน้าเลยให้ชายฉกรรจ์คนหนึ่งตามไปสืบเื่ของแม่นางคนนี้มา
เมื่อเดินออกจากตลาดมา หญิงสาวขอทานจึงนั่งคุกข่าวและคำนับพูดขึ้นมาว่าขอบคุณคุณหนูที่ช่วยเหลือ จะเป็ม้าเป็วัวข้าพร้อมรับใช้คุณหนูชั่วชีวิต เอาละข้าไม่ใช่คุณหนูหรอกลุกขึ้นเถอะ เราเป็พี่น้องกันก็ได้ นี่น้องสาวข้านางชื่อ ปิงปิง ส่วนข้าชื่อ
อวี่หลิง เ้าชื่ออะไรละเด็กน้อย ข้าชื่อ ลี่อันเ้าค่ะ งั้นเ้าเป็น้องสาม ขอบคุณพี่สาวแต่ข้าน้อยขอเป็บ่าวของคุณหนูก็พอเ้าค่ะเอาละแล้วแต่เ้าแล้วกัน พวกเราไปกันเถอะใกล้มืดแล้ว เดินไปสักพักอวี่เหลียงรู้ตัวว่าตัวเองกำลังมีคนจับตาดูอยู่ก็พูดคุกับปิงปิงและเด็กสาวขอทานว่า เ้าสองคนว่ายน้ำเป็ไหม เป็เ้าค่ะ ทั้งสามแกล้งทำเป็สะดุดล้มตกน้ำแล้วจมลงในน้ำว่ายน้ำในขณะนั้นก็เริ่มมืดแล้ว ชายที่สะกดรอบตามมาก็เห็นว่าตกลงน้ำลึกคงไม่รอดจึงรีบกลับไป
ทั้งสามว่ายน้ำได้สักพักก็รีบว่ายตรงยังฝั่งรีบกลับมาบ้าน แม่เห็นเปียกและยังพาใครมาเพิ่มอีกก็ตำหนิเบาๆจึงเล่าเื่ให้ฟัง
แม่จึงก้ามไม่ให้ออกไปในหมู่บ้านอีก อยู่แต่ในบ้านในสวนให้เื่มันหายไปสักพักก่อนจากนั้นหาห้องให้ลี่อันพัก ทั้งสองคนเอาเสื้อผ้าให้ลี่อันใส่ ทุกคนมาทานข้าวเสร็จก็เข้านอน