จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                            สถานที่แห่งนี้นั้นมันต่างไปจากจินตนาการของเซย์รินไปอย่างสิ้นเชิงภาพบริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยของเหลวหนืดสีแดงฉานที่มีอุณหภูมิความร้อนพุ้งขึ้นสูงถึงขีดสุด ราวกับว่าพวกมันผุดขึ้นมาจากขุมนรกหากมันผู้ใดได้สัมผัสหรือแตะต้อง ย่อมถูกหลอมละลายอย่างไม่ต้องสงสัยแม้แต่เซย์รินเองก็ตามตัวมันก็ไม่คิดว่าร่างกายของมันนั้นจะสามารถทนทานกับลาวาที่สุดแสนจะร้อนแรงที่ราวกับหลุดออกมาจากปากประตูนรกเช่นนี้ได้แต่ภาพตรงหน้าของเขานั้นกับมีชายผู้นึง มันถึงกับนอนแฉ่น้ำลาวาอย่างสบายใจพื้นที่บริเวณรอบตัวมันนั้นถึงกับถูกหลอมละลายจนหมดสิ้นจะเหลือเพียงก็แต่ตัวมันเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบข้างเคียงแม้แต่น้อย

ฉี่ ฉี่ ฉี่ ฉี่เสียงน้ำลาวาที่กำลังจะหลอมละลาย มันกำลังกัดกินไปทั่วทั้งบริเวณจะมีเพียงก็แต่ชายผู้นั้นเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย

“เป็นเวลาที่สุดแสนจะยาวนานเสียเหลือเกินที่ตัวข้านั้นได้เฝ้ารอผู้เหมาะสมจะมาเป็นผู้สืบทอดของข้า”

“ท่านเป็นใครกันเหตุใดตัวท่านถึงได้มาอยู่ภายในสถานที่เช่นนี้”เซย์รินนั้นมันรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ผู้ที่อยู่ตรงหน้าของมันในเวลานี้นั้นเป็นผู้ที่มีระดับพลังความแข็งแกร่งในระดับสุดยอดจะเป็นการดีมากหากมันไม่ไปทำการยั่วยุบุคคลเช่นนี้เข้าเมื่อยืนต่อหน้าของมันนั้นเด็กหนุ่มรู้สึกตัวเองเป็นดั่งมดปลวกที่อาจจะถูกบดขยี้ได้ทุกเมื่อหากชายตรงหน้าต้องการที่จะจัดการมัน

“เห้อ….เมื่อครั้งที่ข้าเคยมีชีวิตอยู่นั้นไม่มีอะไรที่ข้านั้นทำไม่ได้และไม่มีผู้ใดที่มีความแข็งแกร่งพอที่จะต้องทำให้ตัวข้านั้นต้องรู้สึกหวาดกลัวบนโลกใบนี้น้อยคนยิ่งนักที่ฝีมือจะพอฟัดพอเหวี่ยง กับข้าได้ข้าไม่ได้พูดอะไรที่มันเกินจริงเลยตัวข้านั้นใกล้ที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของวิถีแห่งเทวะแล้วแต่ตัวข้ากับต้องมาตายเสียก่อนโดยเจ้ามดปลวกนั่นทั้งที่มันอ่อนแอกว่าข้าตั้งหลายระดับแท้ๆ”

“อะไรนะ นี่ท่านตายไปแล้วอย่างงั้นรึ ข้าไม่แปลกใจเลยทำไมท่านถึงสามารถนอนแช่น้ำลาวาได้อย่างสบายใจเช่นนี้โดยไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากมัน”เด็กหนุ่มก็เคยพอได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับการคงอยู่ของจิตวิญญาณอยู่บ้างแต่พวกมันส่วนมากล้วนเป็นร่างที่เบาบางโปร่งแสงแต่มันไม่ใช่กับคนตรงหน้าคนตรงหน้าของมันนั้นให้ความรู้สึกราวกับว่าเขานั้นมีตัวตนอยู่จริงไม่ใช่ร่างแห่งจิต”

“ฮ่า ฮ่าเจ้าหนูตัวเจ้าอย่าได้คิดที่จะได้มาดูถูกข้าให้มันมากนักเมื่อครั้งที่ข้ามีชีวิตอยู่เจ้าพวกลาวาพวกนี้มันก็ไม่ได้ละเคืองผิวกายข้าโดยสักนิดเพราะตัวข้านั้นมีสมบัติลับ ที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียวในโลกนี้เท่านั้นมันช่วยให้ข้ายืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งเวทแห่งเปลวเพลิง ฉายา ของข้านั้นมีมากมายเช่นเทพเจ้าแห่งไฟ ราชาไฟนรกที่มาของชื่อพวกนี้มันก็มาจากบุคคลที่หวาดกลัวในตัวข้าทั้งนั้นสมบัติลับของข้านั้นก็ คือ ศิลาธาตุไฟ”

“สถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยท่านอย่างงั้นเหรอมีผู้คนมากมายที่ต้องจบชีวิตลงก็เพราะท่านอย่างนั้นหรือแล้วจุดประสงค์ของการสร้างดันเจี๊ยนขึ้นมาแท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่”

“ไม่ใช่ข้าที่สร้างสถานที่แห่งนี้ แต่มันเป็นเจ้านั่นคนที่สร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นมาและมันก็คือผู้ที่สังหารข้าด้วยในเวลานั้นหากอาศัยเพียงแค่พลังฝึกปรือของมันละก็ ยังห่างชั้นกับข้าอีกไกลนัก เป็นเพราะข้าโง่เขราเบาปัญญาจนเกินไปจึงหลงกลมันเข้าช่างต่ำช้ายิ่งนัก”

“ท่านมีพลังความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์โดยแท้แต่กับพลาดถ้าถูกมันสังหาร ข้าอยากรู้ยิ่งนักว่าเจ้าคนนั้นมันใช้วิธีการใดที่สามารถจัดการกับบุคคลเช่นท่านได้”โดยส่วนตัวของเซย์รินนั้นมันพอที่จะคาดเดาคำตอบได้อยู่แล้วแต่มันก็ยังอยากจะถามหาถึงคำตอบก็เพื่อความชัดเจน

“ผู้คนต่างก็เรียกมันว่าฮาร์ดี ราชาแห่งพิษ  ในยามแรกนั้นตัวข้าเองก็ทั้งดูหมิ่นและดูแคลนมันตัวมันนั้นช่างดูหยิ่งผยองเสียเหลือเกิน เรียกแทนตนว่า ราชาพิษทั้งที่พลังในการต่อสู้ของมันนั้นก็ไม่ได้ดูสูงส่งอะไร และก็มีผู้คนเป็นจำนวนมากที่พลังสูงกว่ามันและใช้พิษเป็นอาวุธหลักในการต่อสู้แต่กับตัวมันที่มีพลังอ่อนด้อยกว่าผู้อื่นกับเรียกแทนตนว่าราชาพิษ มันช่างหน้าหัวเราะเสียจริงแต่แล้ววันหนึ่งข้าได้ยินข่าวว่าเจ้าฮาร์ดี ได้แอบกลบด้านอยู่ที่นี่ ข้าจึงคิดคาดหวังที่จะจัดการมันซ่ะแต่กับเป็นข้าที่ต้องมาสิ้นท่าเสียงเอง ช่างน่าหัวเราะเสียจริงตั้งใจจะมาจัดการคนอื่นแต่กับเป็นตนเองที่ถูกมันจัดการไปอย่างง่ายดาย”

เมื่อเด็กหนุ่มได้ฟังเรื่องราว มันก็หยิบแหวนมิติขึ้นมาแล้วนำวัตถุชิ้นนึงออกขึ้นมา

“ท่านผู้อาวุโสใช่เจ้าสิ่งนี้ใช่รึไม่ที่สามารถสังหารคนเช่นท่านได้”เซย์รินหยิบยาพิษสังหารราชัน ออกมา

เมื่อมันได้เห็นสิ่งของที่เด็กหนุ่มหยิบออกมานั้นสีหน้าท่าทางของมันนั้นกับเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วมีอารมณ์อันหลากหลายที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของมันทั้งความโกรธ ความหวาดกลัว และความตื่นตะลึง เพราะมันไม่เคยคิดเลยว่าตัวมันนั้นจะได้เห็นเจ้าสิ่งนี้อีกครั้ง

“เป็นมันเป็นมัน เจ้าสิ่งนี้แหละที่สามารถปลิดชีพของข้าได้ พิษสังหารราชันข้าไม่คิดไม่ฝันเลยว่าตัวข้านั้นจะได้เห็นมันอีกครั้งเจ้าหนุ่มตัวเจ้านั้นได้เจ้าสิ่งนี้มาจากที่ไหนกัน”

“ข้าได้มันมาจากชั้น2 หลังจากที่ข้าสามารถข้ามผ่านมันมาได้แล้วตัวข้านั้นก็ได้เจ้าสิ่งนี้มาเป็นของรางวัล”

“วาสนาของเจ้าดียิ่งนักที่สามารถได้มันมาครอบครองแต่ตัวข้านั้นขอเตือนเจ้าด้วยความหวังดีอย่าได้ให้ผู้ใดได้รู้เป็นอันขาดว่าเจ้าครอบครอง สมบัติเช่นนี้อยู่กับตัว หากมีคนรู้เข้าละก็พวกมันคงจะออกตามล่าสังหารเจ้าเป็นแน่พิษสังหารราชันพิษร้าย ที่สามารถสังหารผู้คนได้ทุกระดับที่แม้แต่ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ของโลกนั้นยังต้องหวาดกลัวแม้แต่ตัวข้าเองก็ได้ลองความดิบโหดของเจ้าสิ่งนี้มาแล้ว”

              มันได้พบเห็นความน่ากลัวของพิษร้ายชนิดนี้กับตัวมันเอง จนตัวมันนั้นได้สิ้นชีพลงในเวลานี้นั้นมันยกย่องราชาพิษผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเหล่าผู้ใช้พิษอย่างแท้จริงถึงแม้ตัวมันจะไม่ได้จะมีพลังอะไรที่แข็งแกร่งมากมายแต่พิษที่ตัวมันสรรสร้างนั้นคือของจริง

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่หวังดีกับข้าท่านจะบอกกล่าวนามของท่านได้รึไม่ ที่แท้ท่านเป็นผู้ใดมาจากไหนกัน”

“ฮ่าฮ่า ฮ่า คุยกันมาตั้งนานข้ายังไม่ได้บอกถึงชื่อเสียงเรียงนามของข้าอีกรึตัวข้านั้นมีนามว่า เซอร์ชา มาจากดินแดนเทพสวรรค์ ด้วยพลังอันร้อนแรงของข้าราวกับไฟนรกเหล่าผู้อ่อนแอก็ต่างยกย่องข้าว่าเทพเจ้าแห่งไฟฉายาของข้านั้นช่างน่าหัวเราะยิ่งนักเพราะข้ารู้ตัวดีว่าข้ายังไม่แข็งแกร่งในระดับเทียบเคียงกับพระเจ้าได้แต่พวกมันนั้นอ่อนแอจนเกินไปจึงตั้งฉายาแปลกๆให้ข้าเช่นนี้ด้วยความรู้สึกหวาดกลัว”

“ยินดีที่ได้รู้จักท่านเซอร์ชา ส่วนตัวข้านั้นมีนามว่าเซย์ริน”นี่นับว่าเป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มนั้นได้พบเจอกับคนของเผ่าเทพสวรรค์ที่ขึ้นชื่อว่ามีระดับพลังความแข็งแกร่งที่สุดในโลก

“อีกไม่นานดวงจิตของข้าคงจะแตกสลายไปข้าต้องการได้เจ้ามาเป็นผู้สืบทอดและตัวข้านั้นมีของขวัญล้ำค่าเพียงหนึ่งเดียวในโลกที่จะมอบให้เจ้าก่อนที่ข้าจะยกมันให้ พวกเรามาประลองกันข้าจะลดพลังของข้าลงให้อยู่ในระดับเดียวกันกับเจ้าอย่างเท่าเทียมนานมากแล้วที่ตัวข้านั้นไม่ได้ยืดเส้นยืดสายฮ่า ฮ่า ฮ่า”

เซอร์ชา นั้นมันรู้อยู่ก่อนแล้วว่าภายในร่างกายของเซย์รินนั้นเต็มไปด้วยความแสนพิเศษด้วยระดับพลังอันแข็งแกร่งมหาศาลของมันนั้นมันไม่ใช่เป็นเรื่องยากที่จะทำการตรวจสอบคนผู้นึงถ้าหากตัวมันนั้นยังคงมีชีวิตอยู่มันคงจะรีบสังหารเด็กหนุ่มโดยไวอย่างถึงที่สุดด้วยความอิจฉาริษยาแต่ในยามนี้นั้นตัวมันได้จากโลกนี้ไปนานมากแล้วและด้วยปราถนาครั้งสุดมันคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ผู้สืบทอดที่เหมาะสมและเซย์รินคือตัวเลือกที่ดีที่สุดและไม่คิดว่าจะมีผู้ใดเป็นผู้สืบทอดที่ดีเยี่ยมเท่านี้อีกแล้วและเขาจะส่งเสริมเจ้าสัตว์ประหลาดตัวน้อยนี้เอง