ตอนที่ 53 ยังไงซะคุณก็คือคนแรกของผม2 18+
แม้ว่าลอเรน่าจะอยากกลืนกินแท่งเนื้ออันเร่าร้อนในอุ้งมือของเธอขนาดไหน แต่เธอก็ตามใจนทีปล่อยให้เขาย่ำยีหน้าอกอันอวบอิ่มของเธอให้สาแก่ใจ
" ถึงตาคุณแล้ว "
เปรียบดั่งเสียงระฆังจากสรวงสวรรค์ของลอเรน่า เมื่อนทีนั้นพออกพอใจกับมื้ออาหารหลักของเขาแล้ว เธอลุกขึ้นแล้วพลิกตัวเผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียนต่อหน้านที เธอใช้มือทั้งสองข้างประกบแท่งเนื้ออันร้อนเร่าเอาไว้แล้วขยับมือขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ
นทีที่เพิ่งสาแก่ใจกับอาหารมื้อหลักไปอารมณ์ของเขาก็พุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้งจากท่วงทำนองที่ลอเรน่ากำลังบรรเลง เขาจับสะโพกของเธออย่างถนัดถนี่แล้วยกลอยขึ้น จากนั้นจึงถอดกางเกงของเธอออกเผยให้เห็นชั้นในลูกไม้ที่เข้าคู่กับบราก่อนหน้านี้ เขาพรมจูบอย่างแผ่วเบาไปทั่วต้นขาของเธอ
ลอเรน่าที่กำลังปลุกเร้ามังกรจนผงาดเต็มที่ก็เบิกตากว้าง เธอเลียริมฝีปากอย่างกระหาย ก่อนที่จะโน้มตัวลงจุมพิตกับปลายมังกรส่งให้นทีนั้นสั่นสะท้านไปทั้งร่างในทันที เธอตวัดลิ้นวนรอบไปมาแล้วกลืนกินแท่งเนื้อเข้าไปจนถึงคอหอยแต่เธอก็พบว่ามันเข้าไปได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
นทีที่ถูกเร่งเร้าจากจังหวะขึ้นลงอย่างแผ่วเบาของลอเรน่าก็เกิดความอยากขึ้น เขากระชากชั้นในลูกไม้ที่ปิดบังส่วนลับของเธอออกมา เผยให้เห็นกลีบรักสีชมพูของเธออย่างเต็มสองตา นทีไม่รอช้าใช้ลิ้นโลมเลียจุดกระสันสีแดงระเรื่อของเธอในทันที
" อ๊า...! ตรงนั้นแหละ ดีมาก "
ลอเรน่าตัวสั่นเทิ้มด้วยความเสียวซ่านจนเธอต้องครางกระเส่า เธอกลับไปดูดด่ำกับแท่งเนื้ออันมหึมาของเขาต่อแต่คราวนี้เธอนั้นเร่งความเร็วขึ้นด้วยเช่นกัน สัมผัสนุ่มนิ่มจากปากของลอเรน่าทำให้นทีรู้สึกราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ เข้าเริ่มโยกสะโพกเข้ากับจังหวะการขึ้นลงของเธอแล้วกระทุ้งลึกลงไปอีก
ลิ้นของเขาเริ่มชอนไชไปตามกลีบรักของลอเรน่าแล้วสุดท้ายเข้าก็สอดมันเข้าไปช่องรักของเธออย่างง่ายดาย น้ำสีขุ่นไหลรินออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน แต่นทีก็ไม่ปล่อยให้มันเสียเปล่า เขาดูดดื่มมันราวกับน้ำผึ้งสุดหวานฉ่ำ
สติของลอเรน่าเริ่มหลุดลอยจากความเสียวซ่านตรงหว่างขาของเธอ เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าได้ถ่างขาออกให้ชายคนรักของเธอนั้นได้ดูดดื่มกับน้องสาวของเธออย่างไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อยนิด
" เบ้บ...ฉันต้องการมัน... "
" แต่คุณก็กำลังใช้มันอยู่ไม่ใช่เหรอ ? "
นทีถามกลับอย่างเย้าหยอก เขานั้นรู้ดีว่าเธอต้องการอะไรเพียงแค่อยากจะแกล้งเธอก็เท่านั้น
" คุณมันคนไม่ดี เบ้บ! "
ลอเรน่าถอนริมฝีปากของเธอออกจากแท่งเนื้อนั้น คราบน้ำลายหยดย้อยอย่างเย้ายวนติดอยู่ตรงมุมปากของเธอ นทีจับเอวของเธอแล้วลุกขึ้นให้เธอมานั่งบนตักเขา ทั้งคู่สบตากันเพียงชั่วขณะแต่ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทั้งสองคนรับรู้ความต้องการของกันและกัน
คราวนี้เป็นลอเรน่าที่นอนหงายอยู่บนเตียงแล้วนทีเป็นคนอยู่ข้างบนบ้าง
" ใส่มันเข้ามา...ในตัวฉันที "
นทีอมยิ้มกับคำพูดของเธอ เขานั้นชื่นชอบคำตอบแบบนี้อยู่แล้ว เขายื่นแท่งเนื้ออันมหึมาเข้าไปใกล้ร่องรักของลอเรน่า แล้วใช้ปลายแท่งอันใหญ่โตรูปร่างเห็ดถูไถไปกับกลีบชมพูอย่างแผ่วเบา ลอเรน่าจิกนิ้วกับผ้าปูในทันที ความเสียวและตัณหาของเธอได้พุ่งสู่จุดที่จะทะลักออกมาแล้ว
นทีค่อย ๆ สอดใส่แท่งเนื้อเข้าไปเพราะกลัวว่าเธอนั้นจะเจ็บจากขนาดของมัน ร่องรักขมิบตอดกับน้องชายของเขาทันทีแม้จะเป็นเพียงแค่ส่วนหัวที่สอดเข้าไปอย่างแผ่วเบา
" อ๊า...สุดยอด! "
น้ำขุ่น ๆ ไหลรินออกมาจากช่องรักของลอเรน่าราวกับเขื่อนที่แตกออก บ่งบอกได้เลยว่าเพียงแค่นทีสอดใส่แค่ส่วนหัวของน้องชายเขาเข้าไปนั้น เธอก็ถึงจุดสุขสมในทันที
แต่ไม่ใช่กับนที ถึงแม้ว่านทีไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรแต่สำหรับเขาแล้วนั้นนี่มันเพิ่งเริ่มต้นเท่า นทีกดปลายหัวลึกลงไปอีกทำให้ลอเรน่าที่เพิ่งเสร็จไปนั้นเธอรู้สึกเซนซิทีฟเป็นอย่างมาก ความรู้สึกแสบเสียวส่งให้เธอจิกผ้าปูที่นอนจนฉีกขาด
สวบ !
" อู้วว...ซี้ด เบ้บ! "
ลอเรน่าครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษาเมื่อนทีสอดใส่น้องชายเข้าไปจนสุดด้าม ช่องเนื้อของเธอขมิบตอดน้องชายของเขาราวกับจะไม่ปล่อยให้มันได้ออกไปเป็นอันขาด นทีเริ่มขยับเอวของเขาอย่างเชื่องช้า จังหวะที่กระแทกกระทั้นทำให้ลอเรน่านั้นครางกระเส่า
อกอันใหญ่โตของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะสอดรับกับแท่งเนื้อที่บดขยี้น้องสาวของเธอ นทีเลื่อนสองมือจากเอวของเข้าไปคลึงเคล้นอกทั้งสองอย่างเมามัน หน้าที่แดงก่ำและลมหายใจที่รวยรินของลอเรน่าทำให้อารมณ์ของนทีพุ่งพล่านขึ้นไปอีก
เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังสะท้อนไปมาในห้อง ลอเรน่านั้นทั้งจุกและเสียวไปในเวลาเดียวกัน หัวสมองของเธอนั้นขาวโพลนไม่สามารถคิดอะไรออก มีเพียงเสียงครางกระเส่าเท่านั้นที่เล็ดรอดออกมาจากริมฝีปากอันอวบอิ่มของเธอ
" เบ้บ คุณคือคนที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยพบเจอมาเลย "
ถ้อยคำอันหวานย้อยของนทีทำให้สติที่เลือนรางของลอเรน่านั้นคืนกลับมา แต่แท่งเนื้อที่กระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อนของเขานั้นทำให้เธอเสร็จสมอีกครั้งในทันที น้ำรักของเธอกระฉอกออกมากระจัดกระจายไปทั่วตัวของนที แต่เขาก็ไม่หยุดกระแทกแท่งเนื้อนั้นด้วยซ้ำ ทำให้เกิดเสียงเนื้อกระทบน้ำดังสนั่น
สวบ สวบ สวบ
นทีเลื่อนมือมาจับเอวของลอเรน่าอย่างถนัดมือแล้วเร่งจังหวะให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ แท่งเนื้อที่บดทะลวงขยายตัวมากกว่าเดิมเป็นสัญญาณบ่งบอกได้เลยว่าเขานั้นใกล้จะถึงจุดสุดยอดแล้ว
" เบ้บ..ผมจะเสร็จแล้ว! "
" ปะ..ปล่อยเข้ามาเต็มที่ได้เลยค่ะ! "
อ๊าาาา!
เมื่อได้รับคำอนุญาตจากลอเรน่าเขาก็ไม่รีรอ น้ำรักพุ่งออกจนทะลักออกมาจากช่องรักของเธอ ตัวของลอเรน่าโค้งโก่งถึงความเสียวสุดยอดที่เธอไม่เคยประสบมาก่อนในชีวิต นทีเองก็เช่นกัน สงครามรักครั้งนี้ของพวกเขานั้นดีกว่าครั้งที่แล้วจนแทบจะไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้เลย
นทีถอนแท่งเนื้อออกมาจากช่องรักของลอเรน่า พร้อมโน้มตัวลงไปจูบกับเธออย่างดูดดื่ม สายตาสีฟ้าทั้งสองคู่จ้องมองกันอย่างไม่กระพริบตา
" เบ้บ คุณไปทำอะไรมามันถึงใหญ่ขนาดนี้ ฉันยังจุกอยู่เลย "
ลอเรน่าลูบท้องน้อยของเธอเบา ๆ ความรู้สึกมันราวกับว่าในช่องรักของเธอยังมีน้องชายของนทีคาอยู่ในนั้น
" แล้วคุณชอบไหมล่ะ ? "
" ฮึ่ม! "
ลอเรน่าไม่ตอบคำเธอเอามือควานหาน้องชายของเขาหวังว่าจะทรมานมันสักเล็กน้อย
" เอ๋?! "
แต่เธอก็ต้องผงะในทันทีที่เธอคว้ามันมาได้ เพราะว่าน้องชายของนทีนั้นยังไม่สงบลงเลยแม้แต่น้อย นทียิ้มให้กับเธออย่างจริงใจ แต่ลอเรน่านั้นกระเถิบหนีด้วยท่าทีหวาดหวั่น
" เบ้บ..ระหรือว่า.. "
" พร้อมรึยังสำหรับรอบสอง "
" เบ้บ ดะ.เดี๋ยว! คุยกันก่อน อ๊า! "
นทีไม่ปล่อยให้ลอเรน่าได้ประท้วงอะไรทั้งนั้น เขาเข้าจู่โจมเธออีกครั้งในทันที
" เบ้บ คุณเป็นคนเริ่มเกมนี้เองนะ " นทีเอ่ยพลางยิ้มขณะที่นิ้วของเขาสอดเข้าออกน้องสาวของลอเรน่าอย่างไม่หยุดยั้ง
" ไม่น้า...! "
___________
" ทั้งสองคนนั้นยังไม่ออกมาอีกเหรอคะ " ไลล่าเอ่ยถามขึ้น
หน้าตาบึ้งตึงของเธอสามารถบ่งบอกอารมณ์บูดบึ้งของเธอได้เป็นอย่างดี
" แม่ว่าคงเป็นพรุ่งนี้แหละ เราไปนอนกันก่อนเถอะ "
เฮเลนจูงมือไลล่าไปยังห้องนอนของพวกเธอ ตั้งแต่นทีและลอเรน่าเข้าไปในห้องนั้น พวกเขาก็แยกย้ายจับจองห้องเป็นของตัวเองโดยที่เฮเลนนั้นนอนกับไลล่าและกันยานอนกับพิมชนก ตอนแรกนั้นไลล่าบอกว่าจะนอนกับลอเรน่า แต่เฮเลนก็บอกว่าไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้ เพราะดูเหมือนพวกเขาทั้งสองคนจะคุยกันอีกยาวในค่ำคืนนี้
_______
ลอเรน่าลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย เธอไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ราวกับว่าร่างกายของเธอนั้นไม่ใช่ของเธออีกต่อไป เธอไม่มีแรงแม้แต่กระทั่งจะลุกขึ้นยืนด้วยซ้ำ เธอกระพิบตาปริบ ๆ ก่อนที่หน้าจะเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อราวกับลูกมะเขือเทศที่สุกงอม ภาพสงครามรักระหว่างเธอกับนทีฉายซ้ำเป็นฉาก ๆ เธอโทษตัวเองที่เกิดเป็นคนความจำดี
เธอต้องยอมรับว่าเธอเสพติดการมีเซ็กส์กับนทีเข้าให้แล้ว เธอไม่เคยสัมผัสความสุขที่หลุดโลกขนาดนั้นมาก่อน ทุกครั้งที่น้องชายของนทีกระแทกเข้ามามันราวกับว่าเธอได้เกิดใหม่อีกครั้ง ในขณะที่สติของลอเรน่าหลุดลอยไปอยู่นั่นเอง
" ว้าย! "
เธอร้องเสียงหลงเมื่อจู่ ๆ ก็มีมืออันแข็งแกร่งโอบเธอให้ลอยขึ้นเหนือเตียง
" มอนิ่งเบ้บ ป่ะ...ไปอาบน้ำกัน "
" มะ...มอนิ่ง "
นทีหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางของลอเรน่า แค่การหลบตากับหน้าที่เปลี่ยนเป็นสีแดงสดเขาก็พอจะรู้ได้ว่าในหัวของเธอนั้นคิดเรื่องอะไรอยู่
" ไม่ต้องห่วง เราแค่จะอาบน้ำกันเฉย ๆ เว้นเสียแต่ว่าคุณอยากทำล่ะก็นะ "
ลอเรน่ายกมือขึ้นมาทุบเบา ๆ ไปที่อกของนทีอย่างทักท้วง ดูเหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอจะคืนกลับมาบ้างแล้ว
นทีอุ้มลอเรน่าเข้ามาในห้องน้ำที่มีอ่างอาบน้ำที่เขาเตรียมน้ำอุ่นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เขาก้าวเข้าไปแล้วจุ่มตัวลง แล้วจัดท่าทางให้ลอเรน่านั้นอยู่ในอ้อมกอดของเขา
" คุณรู้มั้ยว่า..ผมยอมแพ้ไปตั้งหลายครั้งก่อนหน้านี้ในบททดสอบ "
" เบ้บ... "
" ชู่.."
นทีใช้นิ้วเรียวยาวแตะเบา ๆ ไปที่ปากของเธอ ลอเรน่าพยักหน้าอย่างเข้าใจแต่เธอก็ดูจะยังไม่ชอบใจเรื่องที่นทีเพิ่งเอ่ยออกมาอยู่ดี
" แต่ในทุกครั้งที่ผมจะยอมแพ้ ผมจะนึกถึงคนคนนึงตลอด ทายซิว่าใคร? "
" ไลล่า? "
ป้าบ!
" คุณต่างหาก! "
" โอ้ย! แล้วจะให้ทายทำไมล่ะ "
ลอเรน่าแลบลิ้นใส่นทีในขณะที่เธอลูบหัวตัวเองจากฝ่ามือที่แปะลงที่หัวของเธอ
" ทุกครั้งผมจะคิดเสมอว่าอย่างน้อยในชีวิตนี้...ผมก็ยังได้พบคุณ มันคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม แล้วมันก็จะเป็นแบบนั้นตลอดไป เพราะคุณคือคนแรกของผมยังไงล่ะ "
นทีเอ่ยจบก็โอบกอดหลังของลอเรน่าอย่างแนบแน่น ความรู้สึกที่อัดอั้นมาตลอดเวลาที่เขานั้นต้องผ่านสถานการณ์เฉียดตายถูกปลดปล่อยอย่างหมดสิ้นเมื่อเขาได้กลับมาอยู่กับคนที่เขารอคอยอีกครั้ง ลอเรน่าหันมาสบตากับเขาอย่างเงียบงัน น้ำตาของเธอค่อย ๆ รินไหลออกมาก่อนจะจรตริมฝีปากเข้ากับนที
" คุณก็คือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันเหมือนกันค่ะ "
" แต่มือน่ะ อยู่นิ่ง ๆ ได้ไหมคะ "
ยังไม่ทันที่ลอเรน่าจะได้ซึบซาบความโรแมนติกของนที มือไม้ของเขาก็เริ่มมาพัวพันกับหน้าอกของเธออีกแล้ว แต่ถึงเธอจะกล่าวไปแบบนั้นเธอก็ยอมให้เขาฟ้อนเฟ้นกับมันตามสบาย เพราะเธอนั้นรู้ว่าเขาชอบมันขนาดไหนจากบทบรรเลงรักที่ผ่านมาเมื่อคืนนี้
" นี่...ลองดูสิ อร่อยนะ "
จู่ ๆ นทีก็หยิบเม็ดเล็ก ๆ สีชมพู คล้ายกับลูกอมออกมาจากช่องเก็บไอเท็ม เธออ้าปากให้เขาป้อนอย่างว่างาย ทันทีที่ลูกอมเม็ดนั้นเข้าปากของเธอลอเรน่าก็ต้องเบิกตากว้าง
" เบ้บ! นี่มัน... "
" ของขวัญสำหรับคนสวยอย่างคุณไง "
นทียิ้มตอบรับ ลอเรน่าไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอได้เลย ทั้งความสุข ความตื้นตันและความขอบคุณผู้ชายตรงหน้าที่เป็นคนรักของเธอนี้ มันเอ่อล้นเสียจนมีแต่หยาดน้ำตาเท่านั้นที่ไหลรินออกมา
นทีปาดน้ำตาของเธอออกแล้วโอบกอดเธออีกครั้ง ลอเรน่าสวมกอดกลับอย่างแนบแน่นเช่นกัน
[ติ๊ง! ยินดีต้อนรับ ผู้เล่น ลอเรน่า พิลัยเดชารัตน์ เข้าสู่ True World ]