ลิขิตฟ้าภรรยาสลับร่าง

            “แต่งงาน!”

            “ขอรับคุณชายต้องแต่งงานกับสตรีที่มีดวงสะกดพยัคฆ์”

            คนที่ถูกทำนายว่าจะอายุสั้นกลับไม่ได้ตื่นเต้นเท่าบุรุษสูงวัยที่ยกมือขึ้นลูบเคราขาวเบาๆ“เหมือนข้าจะเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน”

            ฮูหยินหลินหรงหันมาจับแขนสามี“ท่านพี่เรื่องนี้เคยมีท่านผู้หนึ่งเอาไว้ตอนที่พวกเราจัดงานฉลองครบหนึ่งเดือนของเสี่ยวซูอย่างไรล่ะเจ้าค่ะคนผู้นั้นดูเหมือนจะเป็นพ่อค้าที่มาจากแคว้นเหลียนเห็นบอกว่าตระกูลของเขามีตำราดูโหวงเฮ้งแบบพิเศษอยู่เล่มหนึ่งพอเห็นไฝที่แขนของเสี่ยวซูด้วยความบังเอิญจึงทักเรื่องนี้ขึ้น”

            “อ้อ! จำได้แล้วที่เขาพูดว่าเสี่ยวซูต้องได้เจ้าสาวชะตาสะกดพยัคฆ์จึงจะทำให้ผ่านวิบากครั้งสำคัญในชีวิตไปได้”

            ซินแสหยวนผงกศรีษะน้อยๆ“พ่อค้าท่านนั้นได้กล่าวถูกแล้วขอรับ เพียงแต่วิบากตามดวงชะตาของคุณชายจินเพิ่งจะมาถึงในปีนี้”

            สีหน้าของผู้เป็นปู่ดูหมองลงในอึดใจจินวั่งซูหันไปมองแล้วคิดจะอ้าปากปลอบโยนให้คหบดีจินคลายกังวล ทว่าชายชรากลับยกมือขึ้นห้าม

            “เจ้าไม่ต้องพูดเรื่องนี้เรื่องใหญ่ ข้ากับท่านย่าของเจ้าจำต้องปรึกษาหารือกันอย่างจริงจัง”

            ซินแสหยวนหันไปทางคุณชายรูปงาม“คุณชายจิน ข้าขออนุญาตเตือนท่านสักอย่างหนึ่ง ดวงของท่านผูกพันกับคหบดีจินหากว่าท่านได้รับอันตรายจะพลอยทำให้ดาวแห่งชีวิตของคหบดีจินพลอยอับแสงไปด้วยได้โปรดฟังคำเตือนข้าเถิด เรื่องนี้ข้ายินดีเอาฐานะซินแสของข้าเป็นประกันวิชาของข้าสืบทอดมาชั่วห้าอายุคนแล้วข้าย่อมไม่อาจกล่าวถ้อยคำเลื่อนเปื้อนได้ตามใจ”

            ครั้นสบสายตาคมกล้าและจริงใจของผู้ที่นั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะแล้วจินวั่งซูจึงไม่กล้าจะขัดขึ้นอีกยิ่งเห็นท่าทางของท่านปู่ที่ใช้สองมือกุมหัวเข่าโน้มตัวไปข้างหน้าซ้ำยังหน้านิ่วคิ้วขมวดเขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ

            “ท่านกล่าวเช่นนี้คงจะเป็นเรื่องใหญ่จริง เช่นนั้นได้โปรดช่วยเขียนดวงชะตาของหลานชายข้าให้ละเอียดพร้อมวิธีการแก้ไขให้ข้าเถิดข้าจะได้รีบกลับไปจัดการให้เรียบร้อย”

            จินวั่งซูนั่งนิ่งแม้จะกล้าขัดแย้งกับท่านย่าแต่กับท่านปู่เขาทั้งรักและเคารพยิ่งจึงไม่ค่อยกล้าจะขัดใจจินวั่งซูรู้ดีกว่าท่านปู่ลำเอียงรักตนที่สุดในบรรดาหลานทั้งหมด  ที่ผ่านมาท่านปู่ตามใจเขามาตลอดครั้งนี้เขาจำเป็นต้องตามใจท่านปู่บ้าง แม้เขาจะไม่เชื่อการดูโชคชะตาเครื่องรางของขลังหรือการบนบานศาลกล่าวแต่การทำให้ท่านปู่สบายใจคือสิ่งที่เขาต้องการ

            ซินแสหยวนเป็นห่วงความรู้สึกของจินเจายิ่งนักท่านปู่ของเขาผู้เป็นยอดซินแสที่ได้รับการยกย่องจากคนทั้งเมืองหลวงเคยกำชับนักหนาว่าหากคหบดีผู้นี้มาผูกดวงชะตาให้ทำอย่างเต็มกำลังความสามารถและหากว่าคนในสกุลไม่เชื่อก็ต้องยอมลดทิฐิที่ว่าตนคือซินแสผู้เก่งกาจเพื่อตักเตือนให้คนตระกูลจินแก้ไขให้ผ่านพ้นเรื่องร้าย

            “ได้ขอรับ”

            ซินแสหยวนก้มหน้าก้มตาเขียนลงไปบนกระดาษอีกแผ่นล้วนเป็นวิธีในการแก้ไขเคราะห์ร้ายครั้งนี้ของจินวั่งซูชายหนุ่มมองตามปลายพู่กันที่ถูกตวัดอย่างรวดเร็วทรงพลังแล้วก็เบิกตาโพลงต่อให้ต้องการตีลังกาเขาก็ยังอ่านได้ความอย่างครบถ้วน

            “ทุกอย่างต้องทำทันทีส่วนการตามหาเจ้าสาวนั้น ต้องหาให้เจอและแต่งงานก่อนสิ้นเดือนหน้าขอรับ”

        คหบดีผู้เฒ่ารับกระดาษแผ่นนั้นมาพับเก็บใส่ในสาบเสื้อแล้วหันไปพยักหน้าให้ผู้ติดตามที่ยืนอยู่ด้านหลังควักเอาถุงเงินมาส่งให้ซินแสหยวนอย่างนอบน้อม

            “คหบดีจินครั้งนี้ข้าน้อยได้ทำในสิ่งที่ท่านปู่สั่งความเอาไว้แล้วข้าหวังว่าท่านจะแก้ไขอย่างเต็มที่เรื่องที่ต้องทำมีเวลาให้เพียงหนึ่งเดือนเท่านั้นขอรับก่อนที่จะกลายเป็นเหตุการณ์น่าเศร้า”ซินแสหยวนลุกขึ้นยืนพร้อมค้อมศีรษะกล่าวกลับท่านผู้เฒ่าทั้งสองและจินวั่งซูอย่างอ่อนน้อม

            “ข้ารู้! ข้าจะแก้ไขตามที่ท่านแนะนำอย่างสุดกำลังเช่นกัน”

                    จินวั่งซูประคองท่านย่าไปขึ้นรถม้าคันใหญ่สีหน้าของท่านปู่ยังไม่ค่อยสู้ดีนักเพราะดวงชะตาของเจ้าสาวนั้นต้องมีวันเวลาตกฟากตรงตามที่ซินแสหยวนเขียนไว้เท่านั้น

        …สตรีเช่นนั้นหาได้ง่ายๆที่ไหนกัน?....

        “พรุ่งนี้ข้าจะให้คนประกาศหาสตรีที่เกิดวันเวลาตามที่ซินแสหยวนเขียนเอาไว้แต่เราไม่ต้องบอกผู้ใดเรื่องเวลาตกฟาก ไม่เช่นนั้นอาจจะมีคนคิดทุจริตแอบอ้างเอาได้เอาไว้ให้พวกเขามาสัมภาษณ์เสียก่อนจึงค่อยเลือกเอา”

        “ท่านปู่ขอรับหากว่าได้คนที่ข้าไม่ชอบเล่า?”

                    “ข้ามิได้บังคับเจ้าให้รับนางเป็นภรรยาจริงๆเสียหน่อย ก็แค่แต่งเพื่อการแก้เคล็ดสะเดาะเคราะห์ อาจจะจ้างแต่งสองปีแล้วค่อยหย่าเจ้าอย่าได้กังวลไปเลย ตามชะตาก็ไม่ได้กำหนดว่าเจ้าจะต้องมีลูกกับนางสักหน่อยข้าเคยมีความคิดจะทำให้เจ้าลำบากและทุกข์ใจเมื่อใดกัน? ทุกอย่างที่จะทำต่อไปจากนี้ก็ล้วนเพื่อป้องกันชีวิตของเจ้าเสี่ยวซูเจ้าก็รู้ว่าปู่รักเจ้าที่สุด ผู้ใดจะประณามว่าปู่ลำเอียงปู่ก็ยอมรับทำตามที่ซินแสหยวนบอกเถอะ เพราะหากเจ้าประสบเคราะห์กรรมอย่างนั้นจริงปู่เองก็คงจะอยู่ไม่ได้เช่นกัน”

        จินวั่งซูนิ่งขึงน้ำตาซึม เขายื่นมือมากุมมือใหญ่เหี่ยวย่นของชายชราไม่อาจจะเปล่งถ้อยวาจาทำร้ายจิตใจท่านผู้เฒ่าได้แม้สักครึ่งคำ

        “ขอรับท่านปู่”

        ฮูหยินผู้เฒ่าหลินหรงมองบุรุษต่างวัยด้วยความหนักใจนางเคยติดตามสามีไปผูกดวงชะตามาตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มเป็นสาวเพิ่งเคยได้ยินว่าจะมีคนในครอบครัวชะตาถึงฆาตก็ครานี้

        ...ฤาสกุลจินจะต้องเผชิญเคราะห์หนักหนาสาหัส...

        “ฮูหยินเจ้าอย่าคิดมากซินแสหยวนก็บอกแล้วว่าขอเพียงทำได้ตามนี้เรื่องร้ายจะกลายเป็นดี”

                    “วันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟากของสตรีที่มีชะตาสะกดพยัคฆ์นี้ช่างทำให้ข้าหนักใจนักเจ้าค่ะ ยังไม่รู้ว่าในเมืองหลวงจะมีอยู่หรือไม่?”

        “เราค่อยๆ คิด ค่อยๆ แก้ไขไปเถอะยามนี้จะคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ เทือกเขายังเขียวขจี ไยจะกลัวไร้ฟืนเผาเจ้ากับข้าก็เคยเจอเรื่องราวเลวร้ายมาคณานับ เรายังผ่านมามันมาได้”

        จินวั่งซูยื่นมืออีกข้างมากุมมือเล็กเหี่ยวของท่านย่าเอาไว้“ข้าจะต้องตามหาสตรีคนนี้ให้เจอขอรับสำนักข่าวนกกระจิบของข้าเป็นแหล่งข่าวอันดับหนึ่งในแคว้นหมิงหากว่าหาตัวผู้นี้ไม่เจอแล้วผู้ใดจะหาเจอได้อีก”

***************************