ตอนที่ 11: เส้นทางของนักรบผู้ถูกท้าทาย
ท้องฟ้ายามเช้าเหนือสถาบันหลวงเซนตารายังคงโปร่งใส แสงแดดส่องผ่านหมอกบางที่ลอยอยู่เหนือสนามฝึกขนาดใหญ่ บรรยากาศคึกคักของเหล่านักเรียนจากทุกชั้นเรียนเริ่มต้นอีกวันหนึ่งของการฝึกฝน
อาน่อนในชุดฝึกของชั้นเรียนศิษย์สามัญชน ยืนอยู่ที่ขอบสนาม เขาเพิ่งเสร็จสิ้นการฝึกพื้นฐานเบื้องต้น ซึ่งสำหรับเขาแล้วเป็เื่ง่ายดาย แต่ที่ยากกว่ากลับเป็สายตาจากเพื่อนร่วมชั้นที่จับจ้องมาอย่างหลากหลาย ทั้งอยากรู้อยากเห็น ทั้งอิจฉา และแม้แต่หวาดกลัว
วันนี้เป็วันที่นักเรียนปีหนึ่งจะต้องเข้าร่วม “การทดสอบจำลองภาคสนาม” เป็กิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อให้ครูผู้ฝึกได้ประเมินความสามารถของแต่ละคนและจัดระดับกลุ่มใหม่ในภาคถัดไป
เสียงหวูดดังขึ้นพร้อมกับประกาศจากอาจารย์หญิงผู้ควบคุมสนาม
“กลุ่มที่หนึ่ง เตรียมตัว!”
อาน่อนถูกจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับเพื่อนใหม่ของเขา — เดล ลูกชาวนาแต่มีจิตนักรบสายลม, คาเรีย สาวน้อยผู้มีจิตนักรบน้ำแข็งที่เงียบขรึม และเซอร์ริค เด็กหนุ่มหัวขบถที่มักหาเื่อาน่อนเสมอ
สนามจำลองเป็ลานหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยหุ่นไม้เคลื่อนไหวได้ จัดเรียงเป็แนวทางให้แต่ละกลุ่มแสดงทักษะการต่อสู้เป็ทีม พร้อมคะแนนจากเหล่าผู้สังเกตการณ์จากทั้ง 3 ชั้นเรียน
“เริ่ม!”
เดลพุ่งออกไปก่อน ใช้กระแสลมผลักตัวเองให้เร็วขึ้น เขาฟันใส่หุ่นไม้ด้วยดาบยาวที่พ่อเขาทำให้ สะเก็ดไม้กระเด็น
คาเรียยืนอยู่ด้านหลัง ขมวดคิ้วรวบรวมพลัง มือของเธอปล่อยไอเย็นเป็ละออง ก่อนจะสร้างหอกน้ำแข็งออกมาแทงทะลุหุ่นเป้าหมายอย่างแม่นยำ
“อาน่อน! ทางซ้าย!” เดละโเมื่อหุ่นหนึ่งพุ่งเข้าใส่
อาน่อนหมุนตัวหลบ และปล่อยคลื่นพลังจากหมัดขวา แรงะเิทำให้พื้นสั่นะเื หุ่นไม้กระเด็นกระจาย
“พลังคลื่นกระแทกนั่น… นี่เขาใช้ได้ั้แ่ระดับนักรบฝึกหัด?” ครูคนหนึ่งพูดเบาๆ อย่างตกตะลึง
เซอร์ริคยืนห่างออกไป เขาไม่ได้ช่วยใครในทีม กลับจับตามองอาน่อนอย่างเหยียดๆ “ทำเป็โชว์เหรอ? เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่อยู่รอด”
พริบตานั้น หุ่นไม้ระดับสูงที่แฝงอยู่ในสนามลุกขึ้นโดยไม่มีใครคาดคิด มันถูกควบคุมโดยพลังลี้ลับบางอย่าง
มันไม่ใช่แค่หุ่นฝึก — ดวงตาสีแดงเรืองแสงแปลบวาบ
“ทุกคนระวัง! หุ่นตัวนั้นไม่อยู่ในการควบคุม!” อาจารย์ร้อง
อาน่อนขมวดคิ้วก่อนจะก้าวออกไปข้างหน้า “ปล่อยให้ข้าจัดการเอง”
มือของเขาะเิแสงแห่งจิตนักรบสายฟ้า ท้องฟ้าครึ้มลงทันที เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นตามแรงปล่อยพลังสายฟ้าที่กระแทกใส่หุ่นนั้นจนมันะเิเป็ชิ้น
ทั้งสนามเงียบสนิท ก่อนจะะเิเสียงฮือฮา
“สายฟ้า…! เขาใช้จิตนักรบสายฟ้าได้!?”
“ไม่ใช่ว่าธาตุประจำตัวของเขาคือไฟเหรอ!?”
คาเรียที่ยืนอยู่เื้ัหรี่ตาอย่างสนใจ “…มากกว่าหนึ่งธาตุ?”
เซอร์ริคกัดฟันแน่น หันหลังเดินออกไปทันทีโดยไม่พูดอะไร
ทันใดนั้น บนอัฒจันทร์สูง ชายชราในชุดคลุมสีม่วงผู้เป็ผู้อำนวยการสถาบันหลวงเซนตาราเอง ก็ลุกขึ้นยืน
“เด็กคนนี้… ไม่ธรรมดาจริงๆ”
—
ภายใต้แสงจันทร์คืนนั้น
อาน่อนนั่งเงียบอยู่บนชั้นดาดฟ้าของหอพัก สายลมพัดเบาๆ ผ่านเส้นผม เขาหลับตา เห็นภาพในฝันอีกครั้ง… ภาพของสนามรบที่ลุกเป็ไฟ ปีศาจั์ที่เขาเคยต่อสู้ด้วย ความทรงจำที่ปะติดปะต่อยังไม่สมบูรณ์
“นี่คือเส้นทางของข้า… และศัตรูของข้ากำลังรออยู่เช่นกัน” เขาพึมพำ
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นด้านหลัง
“เ้าชอบขึ้นมานั่งคนเดียวตรงนี้ประจำสินะ” เสียงของหญิงสาวที่เขาเริ่มจำได้
อาเรีย — สาวจากชั้นเรียนหัวกะทิ ผู้มีสายเืขุนนางสูงส่งและจิตนักรบธาตุเงา
เธอเดินมานั่งข้างๆ ไม่พูดอะไรอีก เพียงแต่มองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
—
สรุปท้ายตอน
ตัวละครที่เปิดเผยความสามารถในตอนนี้:
ระบบพลัง (ย้ำอีกครั้ง):
ระดับพลังจากต่ำสุดไปสูงสุด ได้แก่