เขานั่งลงอย่างสงบเปิดอ่าน คัมภีร์วิหคโลกันตร์ อย่างละเอียดตำราเล่มนี้บันทึกวิชาตัวเบาและกระบวนท่ามีดสั้นที่ล้ำลึกกว่าที่ ไป๋เฟิง เคยสอนมากนักวิชาในคัมภีร์เน้นความพลิ้วไหว ความเร็ว และการเคลื่อนไหวที่ไร้ร่องรอยราวกับวิหคที่โบยบินในนภา เขาเริ่มต้นทำความเข้าใจวิชาในตำรานั้นทันทีเขารู้ดีว่านี่คือสิ่งที่เขา้าเพื่อรับมือกับภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงกว่า
หลังจากนั้นหลี่เฟิ่งก็คลี่ บันทึกส่วนตัวของท่านซู ออกอ่านอย่างถี่ถ้วนทุกหน้ากระดาษเต็มไปด้วยเื่ราวการทุจริต การสมคบคิด และแผนการลับของ เ้าเมืองซ่ง และ พันธมิตรไร้เงา ที่ควบคุมเมืองหลงเหลียงแห่งนี้อยู่รายละเอียดทุกอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็การค้าอาวุธเถื่อน การค้ามนุษย์และการเรียกเก็บภาษีที่ไม่เป็ธรรมจากชาวเมืองรายชื่อผู้สมรู้ร่วมคิดก็ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด และที่สำคัญที่สุดคือหลักฐานที่บ่งชี้ถึงความเชื่อมโยงโดยตรงระหว่างเ้าเมืองซ่งกับ ผู้นำเงา ของพันธมิตรไร้เงา
"นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะเปิดโปงพวกมัน!"หลี่เฟิ่งกำมือแน่นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นและความมุ่งมั่น
เมื่อได้หลักฐานครบถ้วนหลี่เฟิ่งก็เริ่มวางแผนการอย่างรอบคอบ เขาไม่ได้้าแค่สังหารเ้าเมืองแต่เขา้าเปิดโปงความชั่วร้ายของมันต่อหน้า ประชาชนที่ถูกควบคุม ให้รับรู้ถึงความจริงและเพื่อทำลายฐานที่มั่นของพันธมิตรไร้เงาในเมืองหลงเหลียงแห่งนี้ให้สิ้นซาก
เขารู้ดีว่าการกระทำของเขาจะต้องเป็ที่ประจักษ์และสร้างแรงสั่นะเืให้กับเมืองทั้งเมืองเพื่อให้ประชาชนลุกขึ้นมาต่อต้านอำนาจมืด
แผนการของหลี่เฟิ่งคือการ เผชิญหน้ากับเ้าเมืองซ่งในที่สาธารณะ และเปิดเผยหลักฐานทั้งหมดที่เขามีต่อหน้าผู้คนเพื่อให้ไม่มีใครสามารถบิดเบือนความจริงได้อีก
เขาใช้เวลาตลอดทั้งวันในการฝึกฝน คัมภีร์วิหคโลกันตร์ วิชาตัวเบาของเขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวะโเขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและไร้เสียงยิ่งกว่าเดิมราวกับผสานเป็หนึ่งเดียวกับสายลมกระบวนท่ามีดสั้นของเขาก็เฉียบคมและพลิ้วไหวราวกับหงส์ที่กำลังร่ายรำ
เมื่อยามค่ำคืนมาเยือนอีกครั้งหลี่เฟิ่งก็พร้อมแล้วสำหรับภารกิจครั้งสำคัญเขาซ่อนหลักฐานสำคัญทั้งหมดไว้ในอกเสื้อ พร้อมด้วย มีดสั้นปริศนาคู่ใจ
เขาเดินไปยังจวนเ้าเมืองอย่างไม่เร่งรีบเมื่อมาถึงหน้าประตูจวน เขาก็ไม่ได้พยายามลอบเข้าไปอย่างเงียบเชียบเหมือนครั้งก่อนแต่เขากลับเดินเข้าไปยังจวนเ้าเมืองอย่างเปิดเผย
"ใครน่ะ! หยุดเดี๋ยวนี้!"ทหารยามสองนายที่เฝ้าประตูจวนะโขึ้นพร้อมกับชักดาบออกมา
หลี่เฟิ่งไม่ตอบเขาก้าวเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเล ทหารยามสองนายพุ่งเข้าใส่เขาพร้อมกันดาบในมือฟันเข้าใส่หลี่เฟิ่งอย่างรวดเร็ว
"ฉัวะ! ฉัวะ!"
มีดสั้นปริศนาของหลี่เฟิ่งสะบัดออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำมันไม่ได้สังหารทหารยามเ่าั้ แต่ปลายมีดตวัดผ่านแขนของพวกเขาทำให้เสื้อผ้าขาดออก และดาบในมือของพวกเขาก็ร่วงหล่นลงพื้นทหารยามทั้งสองร้องออกมาด้วยความเ็ปและใพวกเขามองหลี่เฟิ่งด้วยความหวาดกลัว
เสียงความวุ่นวายที่หน้าประตูจวนทำให้ทหารยามและนักฆ่าชุดดำที่ลาดตระเวนอยู่ภายในจวนรีบวิ่งกรูกันออกมาหลี่เฟิ่งเห็น เ้าเมืองซ่ง ยืนอยู่ด้านหน้าสุดใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและใที่เห็นหลี่เฟิ่งยังมีชีวิตอยู่
"ไอ้เด็กเวร! แกกล้าบุกมาที่นี่อีกงั้นรึ!?"เ้าเมืองซ่งะโเสียงดัง"จับตัวมันให้ได้! สังหารมันซะ!"
ทหารยามและนักฆ่าชุดดำจำนวนมากพุ่งเข้าใส่หลี่เฟิ่งพร้อมกันการต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด หลี่เฟิ่งใช้ คัมภีร์วิหคโลกันตร์ อย่างเต็มที่ร่างของเขาพลิ้วไหวราวกับวิหคที่โบยบินในความมืดเขาหลบหลีกการโจมตีจากทุกทิศทางได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ทุกย่างก้าวทุกกระบวนท่ามีดสั้นของเขาล้วนแม่นยำและไร้ที่ติ
"ฉับ! ฉับ! ฉับ!"
มีดสั้นปริศนาของหลี่เฟิ่งส่องประกายแสงสีเงินวูบวาบในความมืดฟาดฟันผ่านเสื้อผ้าของเหล่าทหารยามและนักฆ่าชุดดำอย่างรวดเร็วทำให้เสื้อผ้าขาดวิ่น าแปรากฏขึ้นตามแขนและขาของพวกเขา แต่ไม่มีใครเสียชีวิตหลี่เฟิ่งยังคงยึดมั่นในหลักการของเขาเขา้าแค่ทำให้พวกมันพ่ายแพ้และเปิดโปงความจริง
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องหลี่เฟิ่งสามารถรับมือกับทหารยามและนักฆ่าชุดดำจำนวนมากได้อย่างน่าอัศจรรย์เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วเสียจนดูเหมือนมีเงาหลายร่างปรากฏอยู่พร้อมกันทำให้ศัตรูสับสนและไม่สามารถจับตัวเขาได้
"บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงจับตัวมันไม่ได้สักที!"เ้าเมืองซ่งะโด้วยความโมโหใบหน้าของมันซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นฝีมือของหลี่เฟิ่งที่พัฒนาไปอย่างก้าวะโ
ในที่สุดหลี่เฟิ่งก็สามารถฝ่าวงล้อมของทหารยามและนักฆ่าชุดดำเข้าไปถึงตัวของเ้าเมืองซ่งได้เขาชี้ปลายมีดสั้นไปที่ลำคอของเ้าเมืองซ่งอย่างรวดเร็วทำให้มันหยุดนิ่งด้วยความใ
"เ้าเมืองซ่ง! ข้ามีเื่ที่อยากให้เ้าบอกกับชาวเมืองหลงเหลียงทุกคน!"หลี่เฟิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดังกังวานไปทั่วจวนทำให้ทหารยามและนักฆ่าชุดดำที่เหลือหยุดการต่อสู้ และมองมาที่เขาด้วยความตกตะลึง
เสียงความวุ่นวายภายในจวนเ้าเมืองดังออกไปถึงนอกกำแพงชาวเมืองที่อาศัยอยู่ใกล้เคียงต่างพากันออกมาดูด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่ามีแสงไฟและเสียงต่อสู้ดังมาจากจวนเ้าเมืองพวกเขาก็เริ่มพากันวิ่งกรูกันเข้ามาดูหน้าประตูจวน
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ!?"
"ทำไมถึงมีเสียงดังมาจากจวนเ้าเมือง!?"
หลี่เฟิ่งรู้ดีว่านี่คือโอกาสของเขาเขาชี้มีดสั้นไปที่ลำคอของเ้าเมืองซ่ง พร้อมกับดึง เอกสารสำคัญ และ บันทึกของท่านซู ออกมาจากอกเสื้อ
"ชาวเมืองหลงเหลียงทั้งหลาย!"หลี่เฟิ่งะโขึ้นเสียงดังสุดเสียงทำให้เสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วจวนและออกไปถึงผู้คนที่ยืนอยู่หน้าประตูจวน
"ข้า หลี่เฟิ่ง ขอประกาศความจริงให้พวกท่านได้รับรู้!"หลี่เฟิ่งชี้ไปที่เ้าเมืองซ่ง"เ้าเมืองซ่งผู้นี้! ไม่ได้เป็ผู้ปกครองที่ดีอย่างที่พวกท่านเข้าใจ! มันเป็เพียง หุ่นเชิด ขององค์กรชั่วร้ายนามว่า "พันธมิตรไร้เงา"!"
เสียงฮือฮาดังขึ้นจากฝูงชนผู้คนต่างพากันตกตะลึงกับคำพูดของหลี่เฟิ่ง
"โกหก! ไอ้เด็กเวรนี่มันพูดโกหก!"เ้าเมืองซ่งะโด้วยความใและหวาดกลัวใบหน้าของมันซีดเผือด
"โกหกงั้นรึ?"หลี่เฟิ่งแสยะยิ้มเขายกม้วนเอกสารขึ้นสูง "นี่คือ หลักฐาน ที่ข้าค้นพบในห้องสมุดลับของจวนเ้าเมืองเป็รายชื่อของพวกสมรู้ร่วมคิดกับพันธมิตรไร้เงา และแผนการชั่วร้ายของพวกมัน!"
หลี่เฟิ่งโยนเอกสารเ่าั้ลงพื้นแล้วใช้มีดสั้นปริศนาของเขาฟันลงไปที่ม้วนเอกสาร ทำให้มันคลี่ออกเผยให้เห็นรายชื่อและแผนผังต่างๆ ที่เขียนอยู่ด้านใน
"นี่คือหลักฐานการทุจริตการค้าอาวุธเถื่อน และการค้ามนุษย์ที่พวกมันกระทำ!" หลี่เฟิ่งชี้ไปที่ตราประทับรูปดวงตาเดียวที่ปรากฏอยู่บนเอกสาร"และนี่คือสัญลักษณ์ของ พันธมิตรไร้เงา องค์กรเดียวกับที่ทำลายหมู่บ้านของข้า! องค์กรที่สังหารผู้บริสุทธิ์นับร้อยนับพัน!"
เสียงซุบซิบและเสียงตกตะลึงดังขึ้นจากฝูงชนที่อยู่ด้านนอกจวนผู้คนเริ่มโวยวายด้วยความโกรธแค้นเมื่อได้ยินความจริงอันน่าสะพรึงกลัว
"นอกจากนี้! เ้าเมืองซ่งยังเป็ผู้สังหาร ท่านซู ผู้ช่วยเ้าเมืองคนก่อน!"หลี่เฟิ่งยกป้ายหยกสีเขียวขึ้นสูง"นี่คือป้ายหยกของท่านซู ผู้ที่พยายามเปิดโปงความจริง และถูกพวกมันกำจัด!"
ความจริงที่ถูกเปิดเผย ทำให้เมืองหลงเหลียงสั่นะเืผู้คนเริ่มไม่พอใจและโกรธแค้น พวกเขารู้สึกเหมือนถูกหลอกใช้มาตลอด
เ้าเมืองซ่งตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวมันไม่เคยคิดว่าความลับของมันจะถูกเปิดโปงถึงเพียงนี้
"ไม่จริง! มันเป็แผนการของไอ้เด็กนี่! มัน้าใส่ร้ายข้า!"เ้าเมืองซ่งพยายามปฏิเสธแต่เสียงของมันสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน
"แผนการงั้นรึ?"หลี่เฟิ่งแสยะยิ้ม"ถ้าอย่างนั้น... เ้าเมืองซ่ง... เ้าจงบอกความจริงกับชาวเมืองทุกคนเสียเดี๋ยวนี้! มิฉะนั้น... มีดสั้นของข้าจะไม่ปรานี!"
มีดสั้นปริศนาของหลี่เฟิ่งถูกจ่ออยู่ที่ลำคอของเ้าเมืองซ่งอย่างแ่าใบหน้าของเ้าเมืองซีดเผือดราวกับศพ มันรู้ดีว่าหากมันไม่พูดความจริงมันจะต้องจบชีวิตลงที่นี่แน่ๆ
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเ้าเมืองซ่งก็เริ่มเปิดปากสารภาพความจริงอันน่าสะพรึงกลัวถูกเปิดเผยออกมาจากปากของมัน เสียงของมันสั่นเครือเล่าถึงการสมคบคิดกับพันธมิตรไร้เงา การทุจริต และการกระทำอันชั่วร้ายต่างๆที่มันเคยก่อไว้
เมื่อความจริงถูกเปิดเผยชาวเมืองหลงเหลียงที่ได้ยินเื่ราวทั้งหมดต่างพากันโกรธแค้นพวกเขากรีดร้องด่าทอเ้าเมืองซ่งและพันธมิตรไร้เงาเสียงะโด่าทอและเสียงร้องแห่งความไม่พอใจดังสนั่นไปทั่วจวนเ้าเมือง
"จับมัน! จับเ้าเมืองชั่วช้านี่!"
"ทำลายพวกพันธมิตรไร้เงา!"
ทหารยามและนักฆ่าชุดดำที่ยังเหลืออยู่ต่างพากันหวาดกลัวและลังเลที่จะเข้าช่วยเ้าเมืองพวกเขารู้ดีว่าหากประชาชนลุกฮือขึ้นมา พวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานได้
ความจริงที่ถูกเปิดเผย ได้ปลุกระดมจิตใจของผู้คนที่ถูกกดขี่มานานให้ลุกขึ้นต่อสู้หลี่เฟิ่งมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานกัน ทั้งความสะใจที่ได้เปิดโปงความชั่วร้ายของศัตรูและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ได้เป็ส่วนหนึ่งในการนำพาความยุติธรรมกลับคืนสู่เมืองนี้
หลี่เฟิ่ง ได้ทำตามคำมั่นสัญญาของเขาเขาได้เปิดเผยความชั่วร้ายของขุนนางท้องถิ่นและอำนาจมืดต่อหน้าประชาชนที่ถูกควบคุมและได้สร้างแรงกระเพื่อมที่ยิ่งใหญ่ให้กับยุทธภพ
แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น พันธมิตรไร้เงา ยังคงมีอำนาจและเครือข่ายที่กว้างขวางและ ผู้นำเงา ที่นักฆ่าเอ่ยถึงยังคงเป็ปริศนาที่รอให้เขาไปค้นหา
มีดสั้นปริศนา ในมือของเขาและ คัมภีร์วิหคโลกันตร์ ที่อยู่ในอกเสื้อคือพลังสำคัญที่จะนำพาเขาไปสู่เป้าหมายต่อไป... การผจญภัยเพื่อล้มล้าง พันธมิตรไร้เงา กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว...
2K
