ตอนที่หกสิบเจ็ด ตะเคียนทอง
ตะเคียนทองแค่ชื่อก็รู้กิตติศัพท์ความเก่งกาจ
ที่คนคิดว่าตะเคียนทองมันก็อยู่ของมันเฉยๆจะมีอะไรน่ากลัว
ซึ่งตามที่บรรยายไว้ในเรื่อง
นั้นเวลาจะลากตะเคียนทองขึ้นมาจากน้ำด้วยเครื่องมือต่างๆของไอ้เจิดก็จะมีเครื่องยนต์ดับ
เลื่อยยนต์หยุด
ท้องฟ้าเกิดอาเพศวิปริตแปรปรวนต่างๆนานา
ลมพัดยอดไม้ใบหญ้าเข้าตาทุกคนทำให้ไม่สามารถเคลื่อนไหวลากเอาตะเคียนทองขึ้นมาได้
จนพระอาจารย์ออกโรงทำให้ตะเคียนทองสงบลงและเอามาปะทองคำตั้งศาลที่ท้ายหมู่บ้านตั้งแต่นั้นมาตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ
ไอ้เจิดก็ไม่สามารถลากเอาตะเคียนทองขึ้นมาได้เสียหน้าต่อหน้านงพะงาอีกครั้งหนึ่ง
แสดงว่าอุปกรณ์เทคโนโลยีไม่ว่าเลื่อยหรือรถต่างๆหรือของทุกอย่างที่นักเรียนนอกอย่างไอ้เจิดเอามาใช้ในการฉุดตะเคียนทองขึ้นมาจากน้ำนั้นมันไม่ได้ผล
เป็นอะไรที่ลำบากกว่าชาวสวนแม่ลูกสามมากเพราะเทคโนโลยีแพ้เวทย์ในยุคหกศูนย์ของโลกนี้
ซึ่งก็ทำให้ผมชวนสงสัยว่าหากเวทย์และคาถามันมีอำนาจมากขนาดนี้
เราจะไปเรียนเมืองนอกทำไมแทนที่จะเรียนสิ่งที่มีประโยชน์กว่าการเข้าคอร์สวิชาเวทย์กับพระอาจารย์?
แม้แต่พระเอกของเรื่องเพชรพระศุลีนั้น
จากที่ใช้วิทยาศาสตร์ของความเป็นนักเรียนนอกนายร้อยตำรวจแสดงความเหนือกว่าลูกน้องที่เป็นชาวบ้านในด้านของเทคโนโลยีในช่วงแรกๆอยู่ดีดี
ตอนหลังเจอจอมผีดิบในป่าอาถรรพ์ก็ต้องงัดประวัติเบื้องหลังมาว่าเคยเรียนวิทยาอาคมกับพระอาจารย์เช่นกัน
เพราะรู้ว่าการใช้วิทยาศาสตร์ต่อกรกับจอมเวทย์ผีดิบอายุหลายพันปีนั้นมันไม่เวิร์กผมก็ไม่คิดว่าตนเองจะทำได้ดีกว่าไอ้เจิดตามต้นฉบับ
ที่นอกจากไปลากลูกน้องของพ่อกำนันมาได้หลายสิบคนรถแบ็กโฮ เครื่องจักรกลไฟฟ้าต่างๆแล้วไปลากนักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่นกับฝรั่งมาด้วยจากไหนก็ไม่รู้
ก็ยังแพ้ต่อเวทย์การเสกให้สภาพอากาศแปรปรวนของแม่ตะเคียนทองนี้
ราวกับว่าคนแต่งเรื่องนี้บอกว่าไอ้เจิดที่เชื่อมั่นเรื่องวิทยาศาสตร์(ทั้งที่มันก็ไปหาอาจารย์คงเพื่อขอน้ำมันพรายมาสาดใส่นงพะงาในตอนหลัง)เป็นคนโง่เง่า
วิทยาศาสตร์จากเมืองนาเมืองนาพึ่งพาไม่ได้เท่าวิชาของพระอาจารย์
ซึ่งผมสงสัยว่าเส้นสายไอ้เจิดมันดีแค่ไหนถึงไปลากนักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่นกับอังกฤษมาช่วยในเรื่องบ้าๆนี้ได้
ซึ่งผมไม่คิดว่านักวิทยาศาสตร์จะเป็นนักวิทยาศาสตร์กำมะลอ
เพราะต่อให้เป็นไอน์สไตน์มาเองโดนท่อนซุงขนาดหลายคนโอบลอยเข้ามาหาด้วยแรงอาคมก็คงสู้ไม่ไหวเหมือนกัน
ก็กลับมาที่คำถามเดิมอีกครั้งว่าเราไปเรียนเมืองนอกเมืองนาทำไมในโลกที่วิทยาอาคมมีอยู่จริงนี่?
“เอ่อ อาจารย์จ๊ะพอจะมีวิธีกันภูตผีวิญญาณมาฟังไหมจ๊ะ ชั้นต้องการหารือแผนการกับอาจารย์น่ะจ๊ะ”
ดังนั้นผมเลียนแบบเจอเก้น คล็อปป์
มีปัญหาอะไร ผมจะถามผู้เชี่ยวชาญในการแก้ไขปัญหา
ทำไมพ่อกำนันไม่ส่งผมเข้าคอร์สเรียนคาถาอาคมกับพระอาจารย์น่ะ
แทนที่จะส่งไปเมืองนอก
ว่าแต่ไอ้ขามมันเข้าคอร์สเรียนคาถาอาคมได้ไงนะในเมื่อ
ภิกษุไม่พึงเรียนดิรัจฉานวิชา รูปใดเรียน ต้องอาบัติทุกกฏ
ภิกษุไม่พึงสอนดิรัจฉานวิชา รูปใดสอน ต้องอาบัติทุกกฎ
[๑๘๓] สมัยต่อมา พระฉัพพัคคีย์เรียนดิรัจฉานวิชา... ภิกษุ
ทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค
พระผู้มีพระภาค ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงเรียนดิรัจฉาน
วิชา รูปใดเรียน ต้องอาบัติทุกกฏ ฯ
[๑๘๔] สมัยต่อมา พระฉัพพัคคีย์สอนดิรัจฉานวิชา ชาวบ้านเพ่งโทษ
ติเตียน โพนทะนาว่า ...เหมือนพวกคฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม ... ภิกษุทั้งหลายกราบ
ทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค
พระผู้มีพระภาค ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงสอนดิรัจฉาน-
*วิชา รูปใดสอน ต้องอาบัติทุกกฏ ฯ
แน่นอนสายศาสนาทุกศาสนายังห้ามการใช้เวทย์เอาไว้มาตลอด
แม้แต่บาทหลวงเอ็กโซซิสม์เวลาเจอคนผีสิงที่ยังหมุนคอไปมาได้ยังพูดใส่ผีว่า
“ที่เจ้าทำนั้นคือสิ่งที่พระเจ้าไม่อนุญาต”
ราวกับว่าผีที่ลอยได้และไล่บีบคอคนมันจะฟังที่พระเจ้าห้ามอย่างนั้นล่ะ