จักรพรรดิข้ามกาลเวลา

เมื่อความคิดดังกล่าวปะทุขึ้นมาภายในใจของเขา หวัง ชง ก็ได้ยินเสียงที่ไร้ความรู้สึกอีกครั้ง

[ผู้ช่วยเหลือตัวเองได้จึงจะได้รับความช่วยเหลือจากสวรรค์ มีเพียงผู้ควบคุมโชคชะตาของตนเองเท่านั้น จึงจะได้รับความช่วยเหลือจากโชคชะตา ในโลกปกติผู้ถูกเลือกได้สิ้นชีพไปแล้ว แต่หินแห่งโชคชะตาสามารถชักนำเจ้ากลับมาได้เพียงแค่หนึ่งปีเท่านั้น มีเพียงทางเดียวคือรวบรวมพลังงานแห่งโชคชะตาให้เพียงพอในการยืดอายุขัยของผู้ถูกเลือกเองเพื่อให้สามารถยืนหยัดต่อสู้กับอานุภาพแห่งโลกได้ และเพื่อทำภารกิจให้ลุล่วง]

ทันทีเสียงนั้นเงียบลง แสงสว่าง และเงาก็ได้กระจายตัวออกต่อหน้าของ หวัง ชง มันเป็นเศษวิญญาณที่กระจายตัวเป็นชิ้นเล็กๆ

มันมีพลังงานที่เป็นเอกลักษณ์บางอย่างอยู่ระหว่างเศษชิ้นส่วนเหล่านั้น ขณะที่มันพยายามผสานเข้าหากัน ดูเหมือนว่าชิ้นส่วนวิญญาณเหล่านี้กำลังถูกเยียวยาจากพลังงานที่เป็นเอกลักษณ์นั้น.....

“มันเป็นเช่นนี้เอง......!!”

เมื่อมองดูเศษชิ้นส่วนวิญญาณของตัวเองเบื้องหน้านี้ หวัง ชง รู้สึกหดหู่ในใจอย่างมาก นี่เป็นหลักฐานชั้นดีที่บ่งบอกว่าเขาได้ตายไปแล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่เสียงไร้ซึ่งความรู้สึกจะกล่าวออกมาเช่นนั้น

[คำเตือน : บทลงโทษแรกจากอานุภาพแห่งโลกจะมาถึงภายในหนึ่งเดือน!! เวลาที่เหลืออยู่ : เก้าวัน]

[คำเตือน : บทลงโทษจากอานุภาพแห่งโลก จะสร้างความเสียหายให้กับร่างกาย และจิตวิญญาณของผู้ถูกเลือกจนกว่าจะตาย แต่หากทุกครั้งที่ก้าวข้ามบทลงโทษไปได้ ร่างกายของผู้ถูกเลือกจะแข็งแกร่งขึ้น เช่นเดียวกับอายุขัยที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย]

[คำเตือน : บทลงโทษแรกจากอานุภาพแห่งโลก จำเป็นต้องใช้พลังงานแห่งโชคชะตา 20 แต้ม ในการต้านทาน ปัจจุบันผู้ถูกเลือกมีพลังงานแห่งโชคชะตา 50 แต้ม]

..........

มีคำเตือนมากมายพวยพุ่งขึ้นภายในห้วงความคิดของเขา นอกเหนือจากเสียงที่ไร้อารมณ์แล้วนั้น หวัง ชง ยังได้รับข้อมูลบางอย่างเพิ่มเติมขึ้นมา

หวังชงไตร่ตรองข้อมูลต่างๆ ที่เขาได้รับมาบนเตียงอย่างเงียบๆ

ดูเหมือนว่าการย้อนเวลากลับมาจะไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เขาคาดเอาไว้

แม้ว่า หินแห่งโชคชะตา จะมีพลังมหาศาลที่สามารถต้านทานกาลอวกาศได้ก็ตาม แต่การย้อนเวลากลับมาก็ยังเป็นเรื่องที่อันตราย และลำบากอยู่ดี

หวัง ชง ยังคงต้องพึ่งพาตัวเอง

การเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของโลกกลายเป็นเรื่องยากในความคิดของเขา ในโลกนี้เขาเป็นเพียงสิ่งแปลกปลอม ที่เปรียบได้กับศัตรูที่ต้องถูกกำจัดทิ้งเท่านั้น

นอกจากศัตรูที่เขาต้องเผชิญตามโชคชะตาแล้วนั้น เขายังต้องเผชิญกับศัตรูที่เรียกว่า อานุภาพแห่งโลก อีกด้วย หากเขาล้มเหลวก็มีเพียงความดับสูญเท่านั้นที่รอคอยเขาอยู่

นี่คือสิ่งที่ใคร่ครวญได้จากข้อมูลที่รับมา

บนทางเส้นนี้ ไม่มีหนทางใดให้เขาหลบหนีออกไปได้

นี่คือราคาที่เขาต้องจ่าย ซึ่งเป็นสิ่งที่ หินแห่งโชคชะตา กล่าวถึง

อย่างไรก็ตาม นับว่าโชคดีไม่น้อย หินแห่งโชคชะตา ยังได้ชี้นำเขาเช่นกัน ทุกครั้งที่เขาก้าวผ่านบทลงโทษจากอานุภาพแห่งโลกไปได้ ร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งขึ้น

บางที หากว่าเขาก้าวผ่านบทลงโทษจากอานุภาพแห่งโลกไปได้เรื่อยๆ เขาอาจจะแข็งแกร่งมากพอจนไม่ได้รับผลจากบทลงโทษก็เป็นได้

นี่เป็นความหวังเดียวของเขา!!

“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าบทลงโทษที่จะมาถึงภายในหนึ่งเดือนจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่มันก็ใช้พลังงานแห่งโชคชะตาเพียง 20 แต้ม เท่านั้น ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าข้าสามารถใช้อีก 30 แต้ม ที่เหลืออยู่ทำอะไรได้บ้าง!?”

หวัง ชง ครุ่นคิด เวลาเดียวกันนั้นภาพเบื้องหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง

ภายในความมืดมิด หินแห่งโชคชะตา ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย กลับเหลือไว้เพียงก้อนแสงห้าก้อนลอยอยู่เบื้องหน้าของ หวัง ชง

“หัวใจ , ร่างกาย , ลมหายใจ , เคล็ดวิชา , ลมปราณ!!”

เมื่อมองดูก้อนแสงทั้งห้า หวัง ชง ก็สามารถเข้าใจความหมายเบื้องหลังของพวกมันได้ทันที

ทั้งห้าสิ่งนี้คือสิ่งสำคัญในการฝึกยุทธ์ หัวใจ , ร่างกาย , ลมหายใจ , เคล็ดวิชา และ ลมปราณ มันเป็นองค์ประกอบหลักทั้งหมด

หัวใจ แทน จิตศรัทธา

ร่างกาย แทน การเคลื่อนไหว

ลมหายใจ แทน แหล่งกำเนิดพลังที่มีอยู่ทุกหนแห่ง

เคล็ดวิชา แทน กระบวนท่า และกระบวนยุทธ์ ที่ทรงพลัง

ลมปราณ แทน ความแข็งแกร่ง , ความน่าเกรงขาม และความก้าวหน้า

..........

บนเส้นทางของผู้ฝึกยุทธ์ ไม่เพียงแต่จำเป็นต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังจำเป็นต้องพึ่งพาลมปราณ และเคล็ดวิชาที่เปรียบได้กับพรจากสวรรค์ด้วยเช่นกัน

“ผู้ควบคุมชะตาตนเองได้ จะได้รับความช่วยเหลือจากโชคชะตา!!” คำกล่าวนี้ประจักษ์ชัดขึ้นสำหรับ หวัง ชง ในเวลานี้

“มันหมายความว่าอำนาจแห่งโชคชะตา เกี่ยวข้องกับสิ่งสำคัญทั้งห้าของผู้ฝึกยุทธ์งั้นรึ!? มันไม่ได้หมายความว่าก้อนแสงทั้งห้าจะให้ผลตอบแทนที่แตกต่างกันงั้นรึ!?”

หวัง ชง ครุ่นคิด

ในก้อนแสงทั้งห้า มีสามก้อนแสงได้แก่ ลมหายใจ , เคล็ดวิชา และ ลมปราณ ที่เป็นสีเทา ซึ่งไม่ได้เปล่งแสงสว่างมากนัก เห็นได้ชัดว่ามันยังถูกปิดผนึกเอาไว้อยู่

มีเพียงก้อนแสงสองก้อนที่เปล่งแสงสว่างออกมา นั่นคือ หัวใจ และ ร่างกาย เท่านั้น

ในตอนนี้ ศรัทธา เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์สำหรับ หวัง ชง แต่สำหรับ การเคลื่อนไหว มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเขา หวัง ชง จึงเพ่งจิตไปยังก้อนแสงของ ร่างกาย ทันที

***** ฟุ่บ *****

ในเวลานั้น แสงสว่างก็เปล่งประกายขึ้น พร้อมกับมีภาพลอยขึ้นมาเบื้องหน้าของเขา

[แลกเปลี่ยนโชคชะตา : รากกระดูก]

[แลกเปลี่ยนโชคชะตา : ถ่ายโลหิต เปลี่ยนแปลงพรสวรรค์ต้นกำเนิด (สถานะปิดผนึก) ]

……….

“ถ่ายโลหิต!? มันมีความสามารถแบบนี้ด้วยงั้นรึ!?”

เมื่อเห็นตัวเลือกที่สอง หวัง ชง ก็ประหลาดใจอย่างมาก แต่เขาก็เลือกไปที่ตัวเลือกแรกอย่างไม่ลังเลแต่อย่างใด

[รากกระดูก : กระดูกเสือดาว ขั้นที่หนึ่ง]

[พลังงานแห่งโชคชะตา : 25 แต้ม]

……….

“นี่มัน!!”

เมื่อเห็นตัวเลือกนี้ หวัง ชง ก็หัวเราะลั่นออกมาทันที

แม้ว่าเขาจะเลือกฝึกเคล็ดวิชากระดูกมังกรที่แข็งแกร่งที่สุด ในบรรดาเคล็ดวิชาหลอมกระดูกก็ตาม แต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปถึงจุดสุดยอดได้นั้น เขาจึงเป็นต้องขัดเกลาความแข็งแกร่งกระดูกของเขาให้เปรียบได้กับกระดูกของมังกรเสียก่อน

ขณะที่เขาฝึกฝนเคล็ดกระดูกมังกรอยู่นี้ กระดูกภายในร่างกายของเขายังไม่อาจเทียบได้กับผู้ฝึกเคล็ดกระดูกเสือดาวที่อ่อนแอที่สุดด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม หากเขาสามารถเข้าถึงความสามารถกระดูกเสือดาวได้ ด้วยความช่วยเหลือจากหินแห่งโชคชะตา แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่ ขั้นที่หนึ่ง ก็ตาม แต่มันก็ยังเป็นประโยชน์สำหรับเขาอย่างมาก ที่สำคัญที่สุดคือมันจะช่วยลดเวลาในการฝึกฝนเคล็ดวิชากระดูกมังกรได้มากทีเดียว

ในปัจจุบัน นี่เป็นรางวัลที่มีประโยชน์สำหรับเขามากที่สุด อย่างไม่ต้องสงสัย

***** วูบบบบบ *****

ทันทีที่ หวัง ชง แตะลงไปบนตัวเลือกนั้น แสงสว่างก็เปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้มันได้ไหลผ่านเข้าไปภายในร่างกายของเขา พร้อมเริ่มชำระล้างร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

หวัง ชง หลับตาลงพร้อมกับปล่อยให้พลังเหล่านั้นไหลผ่านเข้าไปได้ พลังงานอันอบอุ่นได้แทรกผ่านกล้ามเนื้อ และกระดูกภายในร่างกายของเขา เสียงปริแตกดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่ากระดูกของเขากำลังถูกชะล้างด้วยไอจากโลหะร้อน เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

“พลังนี่มัน......ไม่น่าเชื่อว่ามันจะสามารถเปลี่ยนกระดูกที่ต้องใช้การหลอมกระดูกได้ด้วยเวลาอันสั้นเช่นนี้!!”

หวัง ชง เหยียดแขนออก เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่ง และอัดแน่นไปด้วยพลังที่ไร้ขีดจำกัด

หากคิดว่า พลังงานแห่งโชคชะตา สามารถช่วยให้ย่นระยะเวลาการฝึกทั้งหมดลงไปได้เช่นนี้แล้ว มันก็เป็นสิ่งที่ หวัง ชง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนแต่อย่างใด

พลังงานอันอบอุ่นยังคงไหลผ่านเข้าไปภายในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เมื่อมาถึงกระแสพลังงานสุดท้ายที่ไหลเข้าไปแล้วนั้น หวัง ชง ก็พบว่าการบ่มเพาะพลังของเขาได้อยู่ในจุดกึ่งกลางระหว่างขั้นก่อเกิดลมปราณระดับสี่ และระดับห้า

ในด้านความแข็งแกร่งแล้วนั้น กระดูกของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นก่อเกิดลมปราณระดับเก้า หรือผู้สำเร็จเคล็ดกระดูกเสือดาวแม้แต่นิดเดียว

แม้ว่าเขาจะไม่ก้าวสู่ขั้นก่อเกิดลมปราณระดับห้าก็ตาม แต่ความแข็งแกร่งในตอนนี้ของเขา ก็ไม่ใช่สิ่งที่ขั้นก่อเกิดลมปราณระดับห้า จะสามารถเทียบเคียงได้

“ข้ายังเหลือพลังงานแห่งโชคชะตาอีก 5 แต้ม ข้าจะสามารถแลกอะไรได้อีกไหมนะ!?”

หวัง ชง มีความสุขอย่างมาก หลังจากที่ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดเช่นนี้ เนื่องจากเขาไม่สามารถทำอะไรได้กับพลังงานแห่งโชคชะตาที่เหลืออยู่ได้ เขาจึงตัดสินใจที่จะเหลือมันไว้เช่นนั้น

แต้มส่วนหนึ่งจำนวนยี่สิบแต้ม เขาจำเป็นต้องเก็บไว้เพื่อใช้ต้านทานบทลงโทษจากอานุภาพแห่งโลก ซึ่งเขายังไม่รู้ว่ามันจะมาในรูปแบบใด

“หือ!? เกราะสงคราม!? เคลื่อนคล้อยโชคชะตา!?”

หลังจากที่แลกเปลี่ยนรากกระดูกเสือดาวแล้วนั้น ก้อนแสงก็ได้เปลี่ยนเป็นเกราะสีแดงร่วงลงมาต่อหน้าของเขา หวัง ชง

เพียงแค่เห็นมัน หวัง ชง ก็รู้ได้ทันทีว่าชื่อของมันคือ เคลื่อนคล้อยโชคชะตา

มันคือชื่อเกราะสงคราม

“80 แต้มพลังงานแห่งโชคชะตา!! ข้าไม่อาจจ่ายได้ในตอนนี้!!”

เมื่อเห็นจำนวนแต้มพลังงานแห่งโชคชะตาที่ต้องใช้แลกเกราะสีแดงโลหิตตัวนี้ หวัง ชง ก็ทำได้เพียงแค่ส่ายศีรษะไปมาเบาๆ อย่างไม่มีทางเลือกเท่านั้น เพราะอย่างไรแล้วเขามีแต้มพลังงานแห่งโชคชะตาเหลือเพียงแค่ 5 แต้ม เท่านั้น ซึ่งมันยังห่างจากราคาของเกราะ เคลื่อนคล้อยโชคชะตา อีกมาก

หวัง ชง ดึงจิตของเขาออกมาจากการบ่มเพาะพลังภายในซึ่งเป็นรางวัล ก่อนจะมองไปยังก้อนแสงอีกก้อนที่ลอยอยู่กลางอากาศ

หัวใจ แทน ความศรัทธา แม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย แต่มันก็ยังเป็นหนึ่งในห้าสิ่งสำคัญที่เป็นรากฐานของผู้ฝึกยุทธ์

ภายในองค์ประกอบสำคัญทั้งห้า หัวใจ , ร่างกาย , ลมหายใจ , เคล็ดวิชา และ ลมปราณ นั้น หัวใจ เป็นสิ่งที่แตกต่างจากสิ่งอื่นๆ โดยสิ้นเชิง และในขณะนี้มันอยู่ในสถานะกึ่งปิดผนึกอย่างชัดเจน

หวัง ชง เพ่งจิตของเขาไปที่ก้อนแสง หัวใจ ที่ถูกปิดผนึกเอาไว้ครึ่งหนึ่ง ซึ่งเขาพบกับบางคำที่ไม่คาดว่าจะได้เห็น

[สัมผัสถึงภารกิจ]

มันเป็นเพียงตัวอักษรไม่กี่ตัวเท่านั้น และไม่ได้เปล่งแสงสว่างขึ้น อีกทั้งยังไม่มีหัวข้ออื่นเลือกอีกด้วย

“ข้าเข้าใจแล้ว!!”

เมื่อเห็นตัวอักษรเหล่านี้ หวัง ชง ก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะย้ายจิตของเขาออกมาภายนอก

หลังจากทุกอย่างจบลงไปแล้วนั้น หวัง ชง ก็ใช้ฝ่ามือทั้งสองขึ้นมาทาบที่หน้าผาก ขณะที่ยังคงครุ่นคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นบนเตียงอย่างละเอียด

การปรากฏตัวขึ้นของ หินแห่งโชคชะตา เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน อย่างเช่น หินแห่งโชคชะตา มาจากที่ใด!? การดำรงอยู่ของมันมีไว้เพื่อสิ่งใด!? แล้วการช่วยเหลือเขาให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งเช่นนี้ จะได้ประโยชน์เช่นไร!?

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ที่ตอบรับความคิดของเขานั้น มันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะมีอยู่ในโลกแห่งนี้ แต่ควรจะเป็นอีกโลกหนึ่งที่เขาจากมา ที่ซึ่งมีการคิดค้น ปัญญาประดิษฐ์ ขึ้นมาแล้ว

หวัง ชง พอจะอนุมานได้ว่า อาจจะเป็นเพราะเขาเดินทางข้ามกาลอวกาศมายังโลกใบนี้ หินแห่งโชคชะตา จึงได้ใช้วิธีการตอบสนองกับเขา ในแบบที่เขาคุ้นเคย

ทว่ามันก็ยังมีหลายจุดที่ทำให้เขาไม่มั่นใจในข้อสันนิษฐานนี้

อย่างแรก ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความขัดแย้งระหว่างโชคชะตา และอานุภาพแห่งโลก ซึ่งในด้านนี้มันมีความเสี่ยงสูงมาก และรวมไปถึงประโยชน์ที่เขาได้รับ

นั่นก็คือ การทำให้เขาบรรลุรากกระดูก กระดูกเสือดาว ขั้นที่หนึ่ง

อย่างที่สอง หากเขาต้องการต้านทานบทลงโทษจากอานุภาพแห่งโลกแล้วนั้น เขาจำเป็นต้องใช้แต้มพลังงานแห่งโชคชะตา ซึ่งจะได้จากการเปลี่ยนแปลงโชคชะตา และช่วยโลกเอาไว้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่า หินแห่งโชคชะตา จะไม่ได้อธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ออกมาก็ตาม แต่ หวัง ชง ก็สามารถจินตนาการได้ว่า ยิ่งความเปลี่ยนแปลงที่เขาสร้างขึ้นมากเท่าไหร่นั้น เขาก็ยิ่งถูกปฏิเสธด้วยโลกนี้มากยิ่งขึ้น

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เขาจำเป็นต้องใช้พลังงานโชคชะตามากยิ่งขึ้น เพื่อที่จะมีชีวิตรอดในโลกใบนี้ได้

. . . . . . .

“หากผู้ใดต้องการครอบครองมงกุฎ คนผู้นั้นก็ย่อมต้องแบกรับภาระที่อยู่บนมงกุฎนั้นเช่นกัน!! ไม่ว่าจะเหลือเวลาอยู่เพียงปีเดียว หรือมากเท่าไหร่ก็ตาม ตราบใดที่ข้าสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของข้าได้ ข้าก็ไม่สนหรอกว่าผลที่จะตามมามันจะเป็นอย่างไร!!”

หวัง ชง ครุ่นคิดพลางกำหมัดแน่น

...................