บทที่ 146: ชนะเลิศ
ลมหายใจของผู้คนนับแสนในสนามประลองหลวงดูเหมือนจะหยุดชะงักไปพร้อมกัน
ภาพศีรษะของอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแคว้นที่กลิ้งอยู่บนพื้น และร่างไร้วิญญาณที่จมกองเลือด เป็นภาพที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้ลงมือคือม้ามืดจากเมืองชายแดนที่ไร้ชื่อเสียง
ไม่มีเสียงปรบมือ
ไม่มีเสียงโห่ร้องยินดี
มีเพียงความเงียบงันที่หนาวเหน็บแผ่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว ความเงียบที่เกิดจากความหวาดกลัวอย่างสุดขีดในตัวตนของ "อสูรผมเงิน"
กรรมการผู้ตัดสินที่ยืนอยู่ข้างเวทีตัวสั่นเทา เขามองดูหลิงเซียวที่กำลังเช็ดคราบเลือดออกจากกระบี่ด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับเพิ่งเสร็จสิ้นงานบ้าน ไม่ใช่การสังหารคน
"กะ... กรรมการ?" หลิงเซียวหันไปมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาเรียบเฉย "ประกาศผลได้หรือยัง?"
"อ๊ะ... คะ... ครับ!" กรรมการสะดุ้งโหยง รีบก้าวออกมาด้านหน้าด้วยขาสั่นพับๆ เขาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมความกล้า พยายามไม่มองไปที่ศพของเจี้ยนเฉิน
"ผู้... ผู้ชนะเลิศในศึกชิงเจ้ายุทธภพประจำปีนี้..."
เสียงของกรรมการสั่นเครือและก้องไปทั่วผ่านค่ายกลขยายเสียง
"หลิงเซียว แห่งเมืองระฟ้า!"
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบยังคงดำเนินต่อไปอีกชั่วอึดใจ ก่อนจะมีเสียงซุบซิบดังขึ้นเบาๆ เหมือนเสียงผึ้งแตกรัง
"เขาชนะแล้ว... เขาฆ่าเจี้ยนเฉินได้จริงๆ..."
"ปีศาจ... หมอนั่นมันปีศาจชัดๆ"
"อย่าสบตาเขานะ ข้าไม่อยากโดนฆ่า!"
ผู้คนมองหลิงเซียวด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่สายตาชื่นชมในวีรบุรุษผู้เก่งกาจ แต่เป็นสายตาที่มอง "ภัยพิบัติ" ที่ไม่อาจควบคุมได้ ความโหดเหี้ยมเด็ดขาดของหลิงเซียวได้ฝังรากลึกความกลัวลงในใจของชาวนครเมฆาทุกคน
หลิงเซียวไม่ได้สนใจปฏิกิริยาเหล่านั้น เขาเก็บกระบี่เข้าฝัก และยืนนิ่งอยู่กลางเวที สายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังพลับพลาประธาน
ที่นั่น ฮ่องเต้เมฆาครามมีสีหน้าตื่นตระหนกและสับสน พระองค์ไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์ที่นองเลือดนี้อย่างไร องค์หญิงรัชทายาทมองดูหลิงเซียวด้วยความทึ่งระคนกังวล
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ... กู่เทียนฉิง
เจ้าสำนักกระบี่ครามนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ใบหน้าก้มต่ำลงจนมองไม่เห็นแววตา แต่บรรยากาศรอบตัวเขากำลังบิดเบี้ยว พลังลมปราณสีดำจางๆ เริ่มรั่วไหลออกมาจากร่างกาย ราวกับเขื่อนที่กำลังจะแตก
หลิงเซียวหรี่ตาลง เขารู้ดีว่า "ชัยชนะ" นี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
การประลองจบลงแล้ว... แต่สงครามที่แท้จริง กำลังจะระเบิดขึ้นในไม่กี่วินาทีข้างหน้า!