“พลังฟ้าดินชั้นสูง!”
“ปืนอัคคีพิสุทธิ์หลิวหง!”
ถังฮวนพลิกดูหนังสือเล่มแรกอย่างรวดเร็วเขาไม่ก็รู้ว่าการจัดอันดับของ "พลังฟ้าดิน" ที่ว่านี้เป็นแบบไหน แต่เคล็ดวิชาในนั้นมีความลึกลับซับซ้อนมากกว่า “เคล็ดหลอมจิตผ่านชีพจร” อย่างแน่นอน
เรียกได้ว่า หากมีเพียงแค่หยินหรือหยางอย่างเดียวก็ไม่อาจพัฒนาได้มากนัก
“อัคคีพิสุทธิ์” เป็นพลังงานร้อนแรงชนิดหนึ่ง คล้ายดวงอาทิตย์ ซึ่งนักหลอมโดยทั่วไปจะใช้อัคคีพิสุทธิ์เพื่อหลอมอาวุธเข้าด้วยกันแต่หากมุมานะฝึกแต่พลังอัคคีพิสุทธิ์เพียงด้านเดียว ในอนาคตก็จะถึงทางตันหรือขั้นหยุดชะงักโดยไม่อาจเลี่ยงได้อีกทั้งยังเป็นการบั่นทอนร่างกายของผู้ฝึกเอง
ดังนั้นนักหลอมทั้งหลาย จะฝึกฝนวิธีการปรับให้หยินและหยางควบคู่กันเพื่อลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้น"พลังฟ้าดินชั้นสูง" ที่มอบให้โดยท่านลุงช่างตีเหล็ก เป็นตำราวิชาที่พิเศษจริงๆการฝึกฝนในหลักวิชา จนสามารถทำให้หยินและหยางเข้ากันได้เมื่อผ่านไปถึงจุดที่หยินและหยางผสานเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน สวรรค์และโลกก็จะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนี่เป็นกฎธรรมชาติที่สุดของสรรพสิ่ง
ส่วน “เคล็ดปืนอัคคีพิสุทธิ์หลิวหง” นั้นไม่อาจบอกได้ว่ามันอยู่ในระดับใด เพียงแค่เห็นชื่อก็รู้ว่ามันไม่ธรรมดาเสียแล้ว
ถังฮวนพลิกไปทีละหน้าๆ โดยหวังที่จะพบเคล็ดการสร้างปืน และจะได้ลองใช้มันในทันที
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะต้องหลอมหอกขึ้นมาต่างหาก”
จากนั้นไม่นาน ถังฮวนก็วางหนังสือลงอย่างสบายใจเขาไม่ได้ให้ความสนใจกับทักษะ หรือวิธีการต่อสู้ที่มาจากท่านลุงผู้เฒ่าช่างตีเหล็กมาก่อนด้วยฝีมือของเขาตอนนี้ยังไม่เรียกว่าอยู่ในระดับกลางด้วยซ้ำดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลใดๆ กับซานซาน ผู้ที่ครอบครองนักรบศักดิ์สิทธิ์ และสามารถต่อกรกับจ้าวหมาป่าวั่งเทียนได้ไม่จำเป็นต้องปิดบังเคล็ดวิชาหรือทักษะอะไรกับนางที่อยู่ในระดับสูงกว่ากันหลายเท่านัก
แต่หลังจากที่อ่านตำราแล้วเขาพบว่า ไม่ว่าจะ "พลังฟ้าดินชั้นสูง" หรือ "เคล็ดปืนอัคคีพิสุทธิ์หลิวหง" ล้วนปราดเปรื่องมากโดยเฉพาะถ้าเทียบกับวิชาที่เขาเคยได้เรียนมา
เดิมทีเมื่อรู้ว่าท่านลุงช่างตีเหล็กทิ้งตราประจำตัวของนักหลอมเอาไว้ให้ เขาก็เกิดความสงสัยมากแล้ว และตอนนี้ก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นกว่าเดิม
ทันใดนั้นซานซานก็พูดขึ้น “หากเจ้าต้องการจะสร้างมัน ก็ต้องสร้างเป็นอาวุธระดับกลางหากเป็นอาวุธระดับต่ำคงไม่อาจใช้พลังของ ‘ปืนอัคคีพิสุทธิ์หลิวหง’ ได้อย่างเต็มที่นะ”
“เจ้ารู้เคล็ดลับของปืนนี่หรือไม่?” ถังฮวนละสายตาจากตำราเล็กน้อย
“ ‘เคล็ดปืนอัคคีพิสุทธิ์หลิวหง’ นี้สามารถจัดอยู่ห้าอันดับแรกเคล็ดลับของปืนในทวีปหรงเหย้าได้จะมีนักรบสักกี่คนกันที่ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเคล็ดลับปืนที่โด่งดังเช่นนี้ด้วย?”ซานซานพึมพำและมองไปที่ถังฮวนด้วยสายตาดูแคลน
เมื่อถังฮวนได้ยินเขาก็หยุดชะงัก“ก็ได้ นับข้าเข้าไปด้วยหนึ่งคนละกัน”จากนั้นไม่นานถังฮวนก็ปล่อยก๊ากออกมา ทันใดนั้นเขารู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ช่างสำคัญนักชายชราเป็นใครกันถึงได้มีเคล็ดลับการใช้ปืนที่ทรงพลังเช่นนี้ได้?
“ประหลาดแท้?”
ซานซานกะพริบตาอย่างสงสัย “เจ้าหมายถึงอะไรหรือ?”
“ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย”ถังฮวนพยายามอธิบายคร่าวๆ แต่เริ่มก็สับสนอยู่บ้างว่า “ตอนนี้ข้าเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามเท่านั้น จะสามารถฝึกหรือสร้างปืนที่เยี่ยมยอดเช่นนี้ได้หรือไม่?”
“ก็ ไม่น่าจะไหวนะ วิชาเหล่านี้มีไว้เพื่อผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่”ซานซานเอ่ยออกมา“อย่างน้อยเจ้าจะต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่จึงจะเริ่มฝึกได้”
“ดูเหมือนว่า ต้องใช้เวลาอีกสักพักเลยเจ้าถึงจะสามารถฝึกได้ล่ะ”
ถังฮวนเหมือนกับมีน้ำเย็นสาดเข้าไปในหัวเมื่อลุกขึ้นเขาส่ายศีรษะด้วยความท้อแท้แล้วหยิบหนังสือเล่มอื่นขึ้นมา
-โปรดติดตามบทต่อไป-