ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

ตอนที่ 40 การยอมรับหลงเหยียนเข้ากลุ่ม

เจ้าขนเงินมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยความสนใจ มันส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความสุข

หลงเหยียนรู้สึกถึงความพร้อมและความมุ่งมั่นในการฝึกฝนต่อไป ด้วยพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากยาหลอมรวมปราณ เขามั่นใจว่าจะสามารถเผชิญกับความท้าทายและบรรลุเป้าหมายของตนเองได้ บรรยากาศในห้องพักยังคงเงียบสงบและอบอุ่น หลงเหยียนรู้สึกถึงความสงบและความเข้มแข็งที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย เจ้าขนเงินนั่งอยู่ข้างๆ และมองดูเขาด้วยความตื่นเต้นและความภูมิใจในการเห็นเจ้านายของมันเติบโตและพัฒนาตนเอง

หลงเหยียนหันกลับมามองเจ้าขนเงิน และยิ้มให้มันด้วยความอบอุ่น

หลงเหยียน: "ไปกันเถอะ เจ้าขนเงิน ข้าพร้อมแล้วที่จะฝึกฝนและพัฒนาตนเองต่อไป เพื่อบรรลุเป้าหมายของข้า"

เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นมาอยู่บนไหล่ของหลงเหยียนและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความสุข ทั้งสองออกจากห้องพักเพื่อเริ่มต้นการผจญภัยและการฝึกฝนในระดับที่สูงขึ้นต่อไป

หลงเหยียนเดินเข้ามาในห้องฝึกหลักของนิกายหมอกมหาสมุทร ซึ่งเป็นห้องขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยหินแกรนิตสีขาวสะอาด ผนังห้องปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์ที่แผ่ขยายจากพุ่มไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้อง แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ที่ตกแต่งด้วยกระจกสี ทำให้ห้องดูอบอุ่นและสว่างไสว บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยพลังวิญญาณที่หนาแน่นและสดชื่น เสียงน้ำไหลจากน้ำพุเล็กๆ กลางห้องสร้างความรู้สึกสงบและผ่อนคลาย

เมื่อหลงเหยียนก้าวเข้าสู่ห้อง ทุกคนในกลุ่มหยุดฝึกและหันมามองเขาด้วยความสนใจ หลี่ฉางยืนอยู่ด้านหน้าเพื่อนร่วมกลุ่ม ยิ้มต้อนรับหลงเหยียนด้วยความอบอุ่น

"หลงเหยียน ยินดีต้อนรับเข้าสู่กลุ่มของเรา" หลี่ฉางกล่าวพร้อมยื่นมือออกมาต้อนรับ "ข้าเชื่อว่าเจ้าจะเป็นกำลังสำคัญในการฝึกฝนและการผจญภัยของเรา"

หลงเหยียนยิ้มและจับมือกับหลี่ฉาง สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นใจทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นมิตรและการยอมรับจากเพื่อนร่วมกลุ่ม

เก่อหลิงและเหม่ยหลินเดินเข้ามาสมทบ เก่อหลิงเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผมสีดำยาวถึงไหล่ เขามีรอยยิ้มที่อ่อนโยนและแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ส่วนเหม่ยหลินเป็นหญิงสาวร่างเล็ก ผมยาวสลวยสีฟ้าอ่อน ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความฉลาดและความอ่อนโยน

"ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าหลงเหยียน ข้ามีชื่อว่าเก่อหลิง" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมยิ้ม

"และข้าชื่อเหม่ยหลิน ข้าตื่นเต้นที่จะได้ฝึกฝนและเรียนรู้จากเจ้า" หญิงสาวกล่าวเสริม

เจ้าขนเงินที่นั่งอยู่บนไหล่ของหลงเหยียนส่งเสียงร้องเบาๆ แสดงความตื่นเต้นและยินดี เพื่อนร่วมกลุ่มมองดูเจ้าขนเงินด้วยความสนใจและประทับใจ

บรรยากาศในห้องฝึกเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความเป็นมิตร เสียงหัวเราะและการพูดคุยสร้างความรู้สึกถึงความเป็นทีมและความผูกพันที่เริ่มก่อตัวขึ้น

หลงเหยียนรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเป็นมิตรจากเพื่อนร่วมกลุ่ม เขามั่นใจว่าการเข้าร่วมกลุ่มนี้จะเป็นก้าวสำคัญในการเติบโตและบรรลุเป้าหมายของเขา

"ข้าขอขอบคุณทุกคน ข้าจะพยายามให้ดีที่สุดเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเรา" หลงเหยียนกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

ทุกคนในกลุ่มต่างพยักหน้าและยิ้มให้เขา บรรยากาศในห้องฝึกเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความรู้สึกที่ดีในการเริ่มต้นใหม่ของหลงเหยียน

การแบ่งปันประสบการณ์

หลังจากการแนะนำตัวและการทำความรู้จักกับสมาชิกใหม่เสร็จสิ้น หลี่ฉางพาหลงเหยียนไปยังบริเวณกลางห้องฝึกซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางพอสำหรับทุกคนที่จะนั่งล้อมวงและพูดคุยกัน พื้นห้องปูด้วยพรมหนานุ่มที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและสะดวกสบาย

รอบๆ บริเวณนั้น ต้นไม้ประดับที่มีใบเขียวสดใสแผ่กิ่งก้านและดอกไม้สีสันสดใสที่หอมกรุ่นประดับไว้ทุกมุม น้ำพุเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงส่งเสียงน้ำไหลเบาๆ ทำให้บรรยากาศในห้องฝึกมีความสงบและผ่อนคลาย แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสี สร้างลวดลายงดงามบนผนังห้อง

เก่อหลิงเป็นคนเริ่มต้นการแบ่งปันประสบการณ์ เขาเล่าถึงการฝึกฝนของเขาในการใช้พลังลมเพื่อสร้างพายุหมุนที่สามารถป้องกันและโจมตีศัตรูได้ในเวลาเดียวกัน เขาอธิบายถึงการฝึกฝนที่ยาวนานและความท้าทายที่เขาต้องเผชิญ

"ข้าเคยต้องฝึกฝนท่ามกลางพายุจริงๆ เพื่อเรียนรู้การควบคุมพลังลม" เก่อหลิงเล่าด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ "มันไม่ง่ายเลย แต่ข้าก็ผ่านมันมาได้ด้วยความมุ่งมั่น"

หลงเหยียนฟังด้วยความสนใจและทึ่งในความสามารถของเก่อหลิง เขารู้สึกว่าเก่อหลิงเป็นแรงบันดาลใจที่ดีในการพัฒนาตนเอง

เหม่ยหลินที่นั่งข้างๆ เก่อหลิงเริ่มเล่าเรื่องราวของเธอเกี่ยวกับการควบคุมพลังน้ำ เธออธิบายถึงการใช้พลังน้ำเพื่อสร้างม่านน้ำที่สามารถป้องกันการโจมตีและการใช้พลังน้ำเพื่อรักษาบาดแผล

"ข้าต้องฝึกฝนในลำธารและน้ำตกเพื่อเรียนรู้การควบคุมกระแสน้ำ" เหม่ยหลินเล่า "มีครั้งหนึ่งที่ข้าต้องเผชิญกับสัตว์ร้ายในน้ำ ข้าใช้พลังน้ำสร้างเกราะป้องกันและโจมตีมันจนข้าสามารถหนีรอดมาได้"

หลงเหยียนรู้สึกประทับใจกับความสามารถและความกล้าหาญของเหม่ยหลิน เขามองเห็นความสำคัญของการฝึกฝนและการมีทักษะที่หลากหลาย

หลี่ฉางนั่งฟังอย่างตั้งใจและกล่าวเสริม "การฝึกฝนในนิกายหมอกมหาสมุทรไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ทุกคนในกลุ่มของเรามีความมุ่งมั่นและพยายามที่จะพัฒนาไปให้ไกลที่สุด ข้าเชื่อว่าหลงเหยียนจะสามารถเรียนรู้และเติบโตได้อย่างรวดเร็วในที่นี่"

เจ้าขนเงินที่นั่งอยู่บนไหล่ของหลงเหยียนส่งเสียงร้องเบาๆ แสดงความตื่นเต้นและมีความสุข มันดูเหมือนจะเข้าใจและรู้สึกถึงบรรยากาศที่เป็นมิตรและอบอุ่นนี้

หลงเหยียนรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเป็นมิตรจากเพื่อนร่วมกลุ่ม เขามั่นใจว่าการเข้าร่วมกลุ่มนี้จะเป็นก้าวสำคัญในการเติบโตและบรรลุเป้าหมายของเขา

"ข้าขอขอบคุณทุกคนสำหรับการแบ่งปันประสบการณ์ ข้ารู้สึกว่าได้รับแรงบันดาลใจมากมาย ข้าจะพยายามให้ดีที่สุดเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเรา" หลงเหยียนกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

ทุกคนในกลุ่มต่างพยักหน้าและยิ้มให้เขา บรรยากาศในห้องฝึกเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความรู้สึกที่ดีในการเริ่มต้นใหม่ของหลงเหยียน

การฝึกฝนร่วมกัน

หลังจากการแบ่งปันประสบการณ์เสร็จสิ้น หลี่ฉางพาหลงเหยียนและเพื่อนร่วมกลุ่มไปยังบริเวณกลางห้องฝึก ซึ่งเป็นพื้นที่กว้างขวางและเปิดโล่งสำหรับการฝึกฝน พื้นห้องปูด้วยหินแกรนิตเรียบลื่นที่สะท้อนแสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านหน้าต่างกระจกสี ผนังห้องถูกประดับด้วยภาพวาดที่แสดงถึงการต่อสู้และการฝึกฝนของเหล่าปรมาจารย์ในอดีต

รอบๆ บริเวณนั้นมีต้นไม้ประดับและดอกไม้สีสันสดใสที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ทำให้บรรยากาศในห้องฝึกเต็มไปด้วยความสงบและสดชื่น เสียงน้ำไหลเบาๆ จากน้ำพุเล็กๆ ที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้องสร้างความรู้สึกผ่อนคลายและทำให้ทุกคนสามารถจดจ่อกับการฝึกฝนได้ดีขึ้น

หลี่ฉางเริ่มต้นด้วยการอธิบายท่าฝึกที่เขาใช้ในการควบคุมน้ำและหมอก "การควบคุมน้ำและหมอกต้องใช้สมาธิและความนิ่งสงบ เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อมต่อกับพลังธรรมชาติและให้พลังเหล่านั้นไหลผ่านเจ้าอย่างอิสระ"

เขาเริ่มสาธิตการควบคุมน้ำ โดยใช้มือของเขาขึ้นไปกลางอากาศ น้ำจากน้ำพุเบื้องล่างถูกดึงขึ้นมาเป็นลำธารเล็กๆ ที่ลอยขึ้นไปตามการควบคุมของหลี่ฉาง ลำธารน้ำถูกบิดเป็นวงกลมและหมุนวนอย่างงดงาม

หลงเหยียนมองด้วยความทึ่งและตื่นเต้น เขาพยายามทำตามคำแนะนำของหลี่ฉาง เริ่มต้นด้วยการนั่งสมาธิและจดจ่อกับพลังน้ำที่ไหลอยู่รอบๆ เขา เขารู้สึกถึงพลังธรรมชาติที่ไหลผ่านร่างกาย และพยายามดึงพลังนั้นขึ้นมาจากน้ำพุ

เก่อหลิงและเหม่ยหลินก็นั่งอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจและช่วยแนะนำท่าฝึกเพิ่มเติม เก่อหลิงแสดงการควบคุมลมที่เขาถนัด โดยสร้างพายุหมุนเล็กๆ ที่ลอยอยู่กลางห้อง ลมที่พัดผ่านทำให้ดอกไม้และใบไม้ในห้องเคลื่อนไหวอย่างงดงาม

เหม่ยหลินใช้พลังน้ำในการสร้างม่านน้ำที่บางเบาและโปร่งแสง เธอใช้มือควบคุมน้ำที่ไหลผ่านนิ้วมืออย่างคล่องแคล่ว ม่านน้ำนั้นสะท้อนแสงแดดและเปล่งประกายเหมือนคริสตัล

เจ้าขนเงินที่นั่งอยู่บนไหล่ของหลงเหยียนมองดูการฝึกฝนด้วยความสนใจ มันส่งเสียงร้องเบาๆ แสดงความตื่นเต้นและกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ไปพร้อมกับเจ้านายของมัน