ตอนที่5
กฎของผู้ชายชื่อรัชยุทธ์
“พลัสล่ะ” รัชยุทธ์ถามแล้วกวาดตามองหาเ้าของวันเกิดแต่กลับไม่พบแม้แต่เงา ในมือเรียวบางถือซองสีน้ำเงินเรียบหรูภายในบรรจุตั๋วเข้าชมฟุตบอลที่อังกฤษซึ่งเป็ทีมโปรดของแพทย์รุ่นน้อง
“ไม่มาแล้วว่ะโทรมาบอกว่าน้องสาวเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ก็เลยจะไปฉลองวันเกิดกับน้องกันสองคนแต่ไม่ต้องห่วงเ้ามือโอนค่าเหล้ามาให้เรียบร้อยล่ะ ห้าหมื่นแน่ะถ้าไม่พอให้เอาบิลไปเบิกเพิ่มได้”
ติณณ์บอกก่อนโชว์ยอดเงินบนจอมือถือมันต้องอย่างนี้สิ ถึงจะเป็รุ่นพี่รุ่นน้องกันได้คุณหมอตาตี่ยิ้มกริ่มจนดวงตาแทบปิดมิด แม้ว่าเขาจะมาจากครอบครัวที่รวยมากเพราะเป็ถึงลูกชายคนเล็กเ้าของร้านทองชื่อดังในเยาวราช แต่งานฟรีดีๆแบบนี้ไม่ได้มาบ่อยๆต้องดื่มให้เต็มที่ เรียกว่าถ้าไม่เมาไม่กลับแน่นอน
“อ้าว ท่านปฐวีมีลูกสาวด้วยเหรอนึกว่ามีลูกคนเดียว” รัชยุทธ์ถามอย่างสงสัยเพราะไม่เคยเห็นพบกรัณย์พูดถึงน้องสาวเลยสักครั้ง แม้แต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เ้าหมอนี่ก็ไม่เคยปริปากหรืออาจจะเพราะไม่ได้สนใจจะถามก็เป็ไปได้
“มีสิ” คราวนี้กลับเป็ใครอีกคนที่นั่งอยู่เงียบๆตอบขึ้นชายหนุ่มที่มีดวงตาเรียวเล็กแต่โตกว่าติณณ์นิดหน่อย เขาคือชัชพลศัลยแพทย์แผนกโรคหัวใจและหลอดเื ผู้มีฝีมือเลื่องชื่อที่โรงพยาบาลต่างๆก็้าตัวไปทำงานอีกทั้งบิดาและพี่ชายยังเป็ที่นับหน้าถือตาในฐานะมาเฟียเยาวราชที่ผันตัวมาเป็นักธุรกิจส่งออกรังนก
“คนเล็กชื่อน้องพริ้นท์เป็เพื่อนสนิทของน้องสาวฉัน แล้วก็เป็แฟนเก่าของพี่ชายฉันด้วย” ชัชพลยิ้มเมื่อนึกถึงเด็กสาวแสนน่ารัก มีนิสัยแสบสัน ห้าวหาญยิ่งกว่าผู้ชายก่อเื่จนต้องขึ้นโรงพักบ่อยๆ ก่อนจะกลายเป็สาวหวานเมื่อเริ่มคบหากับกฤตภาสผู้เป็พี่ชายของเขา ทั้งสองเลิกรากันไปเมื่อหลายปีก่อนเพราะใครบางคนจนทำให้แพรววนิดหนีออกบ้านไป
“เออนี่ พูดถึงลูกสาวของท่านปฐวีแล้วนึกขึ้นได้เมื่อวานที่โรงพยาบาลมีเื่วุ่นวายด้วย ก็น้องน้ำมนต์พยาบาลสาวสวยประจำแผนเราอ่ะโดนแกล้งมีรถคันหนึ่งจอดขวางหน้ารถของท่านอลงกตและน้องเขา ไม่ปลดเบรกมืออีกต่างหากได้ยินว่าน้องน้ำมนต์อาละวาดลั่นลานจอดรถเลย สุดท้ายก็เลยต้องกลับแท็กซี่กันพอตรวจสอบทะเบียนแล้ว เป็รถของบริษัทที่ให้เช่าในสนามบิน กำหนดส่งคืนก็คือวันนี้ตอนเช้า แล้วแกรู้ไหมว่าใครเป็คนเช่าก็คุณพริ้นท์ลูกสาวสุดแสบของท่านปฐวีนี่แหละ”
คุณหมอผู้รอบรู้(เื่คนอื่น)เล่าอย่างออกรสและยืดอกอย่างภาคภูมิกับการเป็หน่วยข่าวกรอง ไม่มีเื่อะไรในโรงพยาบาลที่คนอย่างหมอติณณ์จะไม่รู้แต่ว่าเื่ถ้าไม่ได้จันทร์เ้าขา พยาบาลอีกแผนกเล่าให้ฟังวันนี้เขาคงพลาดชอตเด็ดไปแน่ๆ
“ทำไมต้องแกล้งกันขนาดนี้ด้วยวะไม่เห็นน้ำมนต์โทรมาเล่าให้ฉันฟังเลย” รัชยุทธ์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วค้นหาเบอร์อลิชาเพื่อโทรสอบถามด้วยความเป็ห่วงทันที
“โอ้โห ไอ้พีท น้อยๆหน่อยเถอะวะเป็ห่วงน้องเขาออกนอกหน้าขนาดนี้ ถ้าใครมาเห็น เดี๋ยวก็คิดว่าน้องเป็เด็กมึงวางสายซะ ดึกขนาดนี้จะโทรไปรบกวนทำไม พรุ่งนี้ก็เจอกันแล้ว” ติณณ์ส่ายหน้าอย่างระอาแม้จะชินตากับภาพความเป็ห่วงจนออกนอกหน้าของเพื่อนสนิทที่แสดงออกต่อนางพยาบาลสาวแต่ก็อยากให้ลดๆบ้าง
“ไอ้บ้า ฉันเอ็นดูน้ำมนต์เหมือนน้องสาวแท้ๆเห็นมาั้แ่อยู่ปีหนึ่ง ไม่คิดเกินเลยหรอกเว้ย แกก็รู้ว่าน้องเขาไม่มีใครและน่าสงสารแค่ไหน” รัชยุทธ์เก็บโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋าเอาเถอะ พรุ่งนี้เขาจะถามอลิชาอีกที สำหรับเขา อลิชาเป็เหมือนคนในครอบครัวเพราะไปมาหาสู่กันบ่อยๆ จนเธอสนิทกับทุกๆคนในบ้านโดยเฉพาะน้องชายฝาแฝดที่ออกปากอยู่บ่อยๆว่าอยากได้มาเป็พี่สะใภ้ ก็แน่ล่ะเวลาเธอมาที่บ้านทีไร ต้องทำของโปรดของเ้าสองแฝดนรกด้วยเสมอ
“พวกฉันรู้ แต่คนอื่นไม่รู้แกก็แสดงออกให้น้อยหน่อย เดี๋ยวหนุ่มๆจะเข้าใจผิด แล้วน้องจะไม่มีใครมาจีบขึ้นคานตามแกจะทำยังไง” ติณณ์เตือนและเน้นประโยคสุดท้ายอย่างจิกกัด
“ปากดีนะ แกก็ขึ้นคานเหมือนฉันแหละวะแล้วนี่จะบอกได้หรือยังว่าทำไมลูกสาวท่านปฐวีต้องแกล้งน้ำมนต์ด้วย” รัชยุทธ์ถามอย่างสนใจ หากเป็เื่ของผู้หญิงคนอื่น เขาจะไม่สนใจเลย
“ไม่รู้ว่ะ แต่เห็นเขาว่าคุณพริ้นท์อะไรเนี่ยร้ายใช่ย่อย เคยก่อเื่ตบตีกับน้องน้ำมนต์จนน้องเขาแขนหักมาแล้วก็เลยถูกท่านปฐวีตบหน้าแล้วด่าสาดเสียเทเสีย จนน้อยใจหนีออกจากบ้านเมื่อหลายปีก่อนเพิ่งจะกลับมานี่แหละ เฮ้ย ไอ้พีท ฉันไม่เชียร์ให้แกเป็ลูกเขยท่านปฐวีแล้วดูท่าลูกสาวท่านน่าจะแสบพอตัว ติณณ์รับไม่ได้”
คุณหมอผู้รอบรู้เื่ชาวบ้านทำหน้าสยดสยองแต่ก็สังเกตใบหน้าและมือที่ดูเกร็งขึ้นของเพื่อนสนิทเมื่อได้ฟังเื่ราวแน่นอนว่ามันคงไม่พอใจ ก็เล่นมาทำร้ายเด็กในความดูแลของมัน
“นี่ขนาดไม่รู้นะ ฉันว่าแกลาออกจากหมอไปเป็นักเสือกเอ้ย นักสืบดีกว่า” รัชยุทธ์อดประชดไม่ได้ เื่งานไม่เห็นจะกระตือรือร้นแบบนี้ศัลยแพทย์หน้าหวานย้อนคิดไปเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เขารู้ว่าอลิชาแขนหักเขาก็รีบมาหาเธอที่บ้านทันที จำได้ว่าเธอบอกว่าตกบันได ไม่ได้บอกว่าถูกทำร้ายร่างกายไม่อย่างนั้น เขาคงให้อลิชาเอาเื่กับคนผิดแล้ว
แต่ว่าเดาว่าคนนิสัยน่ารักแบบอลิชาเธอคงไม่เอาเื่ ยิ่งคนที่ทำร้ายเป็ลูกพี่ลูกน้องของตัวเองอีกด้วย และถึงแม้จะอยากเอาผิดคนที่ก่อเื่ก็ไม่อยู่ให้จัดการด้วย
“ปากแบบนี้ ถึงไม่มีแฟนสักที กวนตีนชะมัด” คนถูกด่าบ่นอุบ อุตส่าห์เล่าให้ฟังโดนว่าอีก ก่อนที่เขาจะหุบปากเงียบเมื่อคนตรงหน้ายกหมัดขึ้นเตรียมจะต่อยเขา
“เื่บางเื่ถ้าไม่รู้ความจริงก็อย่าพูดจะดีกว่า เก็บปากไว้กินข้าวเถอะ” ชัชพลพูดขึ้นอย่างไม่พอใจเพราะคนที่เพื่อนสนิทพูดถึงในทางที่ไม่ดีเป็เหมือนน้องสาวที่เขาเอ็นดูมากรัชยุทธ์จะเอ็นดูอลิชาก็แล้วแต่ แต่เขานั้นรู้ว่าเื่ราวจริงๆเป็ยังไงคงเอ็นดูยายพยาบาลหน้าสวยแต่ใจคดแบบนั้นไม่ลง สงสารก็แต่แพรววนิดที่ไม่ว่าอย่างไรคนทั่วไปก็ตัดสินว่าเธอร้ายกาจอยู่เสมอ ทั้งๆที่คนทำผิดจริงๆกลับได้รับความสงสาร
“พี่โซลอ่ะทำไมต้องดุด้วยน้องติณณ์กลัวไปหมดแล้ว” แทนที่จะสลดทายาทร้านทองกลับทำท่าทางล้อเลียนชวนให้น่ากระทืบ
“เอ้า ดื่มเข้าไป จะได้หุบปาก” รัชยุทธ์เทเหล้าใส่แก้วก่อนส่งให้คนพูดมาก กลัวว่าถ้าอีกฝ่ายยังไม่หยุดพูดคงจะได้มีเื่กันแน่ๆ
“เฮ้ย พีท น้องคนนั้นอ่ะ เขามองมาทางแก” ติณณ์บุ้ยปากไปทางสาวสวยชุดสีน้ำเงินที่กำลังส่งสายตามาทางรัชยุทธ์
“ไม่ล่ะ วันนี้วันพระ งดปล่อยโค” ศัลยแพทย์หน้าหวานบอกเสียงเรียบ เขาไม่แม้แต่หันมองผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ
“วันพระ? เมื่อวานไม่ใช่เหรอวะแม่ฉันเพิ่งไปถือศีลมา อีกอย่างศีลขาดั้แ่ข้อห้าแล้วมั้ง ดื่มไปตั้งกี่แก้ว ฮ่าๆๆ ไอ้นี่” ติณณ์นึกขำกับคาสโนว่าตัวพ่อที่เปลี่ยนผู้หญิงว่าเล่นเพราะสำหรับรัชยุทธ์แล้ว ไม่เคยสานสัมพันธ์หรือควงกับใครจริงจังสักทีทุกอย่างจะต้องจบลงในคืนเดียวเท่านั้น
“เออ เอาเป็ว่าคืนนี้กูงด” ศัลยแพทย์หน้าหวานตอบเสียงขรึมตามนิสัย ก่อนยกเครื่องดื่มเข้าปาก
แต่ทว่ารัชยุทธ์กลับรู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องกันอยู่เขาหันไปหาสาวชุดเกาะอกสีดำที่กำลังส่งสายตาเชิญชวน เขายิ้มมุมปากดูท่าวันนี้คงไม่ได้พักแล้ว
“เปลี่ยนใจแล้วว่ะ ขอตัว” เ้าของฉายาเสือพันเตียงลุกขึ้นสาวเท้าตรงไปที่กลุ่มของหญิงสาวคนนั้นพวกเขาคุยกันไม่กี่ประโยค ก่อนจบลงด้วยการเดินโอบกันออกไปที่รถด้วยเสียงหัวเราะต่อกระซิก
“เอ้า ไหนมันว่างดไงวะ นั่นหิ้วสาวไปแล้วด้วยกูว่าแล้ว ไอ้นี่มันร้าย” ทายาทร้านทองตบเข่าดังฉาด
“คนอย่างมันเคยขาดเื่นี้ซะที่ไหนวันไหนที่มันบอกว่างด ก็คงแค่วันพระอย่างที่มันว่าแหละวะ” ชัชพลเสริมขึ้น สองคุณหมอหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกันเพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็แบบนี้ หมอนั่นเคยขาดผู้หญิงซะที่ไหน
ฉายาเสือพันเตียงเป็เพียงการตั้งให้เล่นๆในหมู่เพื่อนสนิท ก่อนหลุดไปในคนในวงการเที่ยวกลางคืนได้ยินเพราะถ้าเมื่อไหร่รัชยุทธ์มาเที่ยวกลางคืนก็ไม่เคยพลาดเื่หิ้วผู้หญิงกลับด้วยทุกครั้งแม้รัชยุทธ์จะไม่ได้ผ่านผู้หญิงจนครบพันเตียงสมฉายาแต่ถ้าต่อไปยังไม่มีผู้หญิงคนไหนหยุดเขาได้ ก็คงครบพันเตียงหรืออาจมากกว่านั้น ครอบครัวและคนใกล้ชิดจึงได้แต่ภาวนาให้์ส่งเนื้อคู่มาให้คุณหมอไร้รักคนนี้ในเร็ววัน
“นิ่ม คุณพริ้นท์ล่ะ” ปฐวีถามถึงลูกๆในมือของเขามีหนังสือสัญญาซื้อรถสปอร์ตรุ่นใหม่ตามที่แพรววนิด้าพรุ่งนี้ตอนบ่ายๆพนักงานจะเอารถมาส่งที่บ้าน หวังว่าเ้าตัวแสบคงจะชอบ แค่นึกว่าจะได้รอยยิ้มหวานๆจากลูกสาวเขาก็มีความสุขจนพูดไม่ออกแล้ว
“คุณพริ้นท์ออกไปฉลองวันเกิดกับคุณพลัสั้แ่เย็นแล้วค่ะยังไม่กลับกันมาเลย” แววตาเศร้าๆของเ้านายทำให้อรณีนึกสงสาร ท่านคงเสียใจที่ถูกลูกๆเมินเฉย “คุณท่านกินอะไรมาหรือยังคะ” สาวใช้วัยกลางคนรีบเปลี่ยนบทสนทนา
“ฉันกินจากข้างนอกมาแล้ว ขอบใจนะนิ่มฉันขอตัวล่ะ” ปฐวีเดินตรงไปที่ห้องด้วยหัวใจร้าวรานชายวัยกลางเปิดประตูก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนหยิบรูปถ่ายที่มีภาพครอบครัวทั้งสี่คนพร้อมหน้านี่เป็รูปภาพครอบครัวใบสุดท้ายที่มีรอยยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนทุกอย่างจะพังทลายลงเพราะความไม่เด็ดขาดของตัวเอง
“คุณพิมพ์ ผมขอโทษรู้แล้วว่าการที่ถูกคนที่เรารักทอดทิ้งเป็ยังไงตอนนี้ลูกๆของเราไม่แม้แต่จะมองหน้าผมด้วยซ้ำ มันก็คงสาสมกับความผิดที่ผมเคยทำกับคุณและลูก”ปฐวีพูดกับรูปของพิมพ์ลดา อดีตภรรยาผู้ล่วงลับอย่างเ็ป น้ำตาลูกผู้ชายที่ไม่มีใครเคยได้เห็นไหลอาบแก้มหยดแล้วหยดเล่า
กว่าที่ผู้อำนวยการใหญ่จะข่มตาหลับผ่านค่ำคืนนี้ไปได้เวลาก็ล่วงเลยจนถึงตีสาม เขาหลับไปพร้อมๆกับความรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจในห้วงความคิดก่อนที่ความง่วงงันจะมาเยือน ชายสูงวัยตั้งคำถามกับตัวเองแม้ลูกสาวคนเล็กจะกลับมาแล้ว ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าใกล้กันเข้ามาเลยอีกนานแค่ไหนลูกๆถึงจะให้อภัยพ่อเลวๆคนนี้
เสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือที่ดังขึ้น ทำให้คนที่นอนเปลือยกายใต้ผ้าห่มสีขาวงัวเงียตื่นขึ้นมาเขาเอื้อมมือไปที่โต๊ะข้างเตียงควานหาต้นเสียงเพื่อปิดมัน
รัชยุทธ์มองหญิงสาวข้างกายผู้เป็เ้าของห้องที่เขาและเธอได้ทำศึกรักกันเมื่อคืน เธอกำลังหลับตาพริ้มคล้ายกำลังฝันหวาน
ใบหน้าที่สวยเข้ารูปนั้นคงจะผ่านมีดหมอมานักต่อนัก ส่วนหน้าอกก็คงเสียเงินเสริมไปไม่น้อย เขานึกขันกับคำพูดของแม่สาวเจนจัดในเกมรักตอนที่เ้าหล่อนร้องครวญครางอยู่ใต้ร่าง เธอบอกว่าหลงรักเขาั้แ่แรกเห็น และอยากจะสานต่อความสัมพันธ์ให้มากกว่านี้
เมื่อนึกถึงตรงนี้แล้วรัชยุทธ์จึงรีบลุกลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว ราวกับขยะแขยงคนข้างกายเต็มทน ขาเรียวยาวสาวเท้าไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย
หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วชายหนุ่มจึงเดินออกมาพร้อมกับด้วยผ้าขนหนูที่พันรอบเอว เขาเดินไปหยิบเสื้อผ้าจากพื้นแล้วหันหลังเดินกลับไปที่ห้องน้ำโดยไม่สนใจคนที่กำลังนั่งส่งยิ้มหวานใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ทำราวกับว่าเธอไม่มีตัวตน
คนที่ถูกเมินกัดริมปากและทุบมือลงบนเตียงอย่างขัดใจเมื่อไม่สามารถใช้เสน่ห์ดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มได้ เธอยิ้มมุมปากเมื่อคิดว่าเขาคงแค่อยากให้เธอเป็ฝ่ายเริ่มก่อนหญิงสาวจึงรีบก้าวลงจากเตียงแล้ววิ่งไปสวมกอดชายหนุ่มก่อนที่เขาจะเปิดประตูห้องน้ำ
ริมฝีปากอุ่นๆััทั่วแผ่นหลังเปลือยเปล่ามือเล็กลูบวนหน้าท้องเต็มไปด้วยมัดกล้าม ก่อนเลื่อนลงมาที่ปมผ้าขนหนูแต่ก่อนที่ผ้าจะร่วงลงสู่พื้น มือเรียวบางก็คว้ามันไว้ได้ทันและนำมาพันกายอีกครั้ง
รัชยุทธ์มองคนที่กำลังอวดเรือนร่างเปลือยเปล่าส่งสายตายั่วยวนเขายิ้มน้อยๆ และก้าวขาตรงไปหาแม่สาวร้อนรัก เธอฉีกยิ้ม เมื่อคิดว่าหนูติดกับดักแล้ว
แต่ในเวลาต่อมาใบหน้าของหญิงสาวกลับถอดสี เมื่ออีกฝ่ายหยิบผ้าขนหนูอีกผืนจากพื้นคลุมกายให้ เธอรู้สึกชาไปทั้งร่างเพราะแปลการกระทำของคนตรงหน้าได้ทันที โดยที่เขาไม่ต้องอธิบาย
‘ผู้หญิงไร้ยางอาย’
ความเ็าบอกผ่านดวงตาหวานแผ่ไปถึงผู้รับจนหนาวจับขั้วหัวใจเมื่อชายหนุ่มผละตัวเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ แม่สาวผู้เชี่ยวชาญด้านสนามรักถึงกับยืนทรงตัวต่อไม่ไหวล้มลงที่ปลายเตียงความมั่นใจในเสน่ห์ที่เคยแผดเผาผู้ชายมากหน้าหลายตาตกให้อยู่ในบ่วงสวาทถูกเขาทำลายในพริบตาเดียวนึกสงสัยว่าทำไมเขาช่างดูแตกต่างจากเมื่อคืนราวกับเป็คนละคนผู้ชายที่มอบความร้อนแรง อ่อนโยน และครวญครางบนร่างของเธอหายไปไหนกันเหลือไว้แต่ความห่างเหินเหมือนคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกัน
เสียงเปิดประตูห้องน้ำทำให้หญิงสาวหลุดจากห้วงความคิดเธอมองชายหนุ่มหยิบกระเป๋าสตางค์และมือถือก้าวออกจากห้องโดยไม่ร่ำลา
หลังจากขับรถออกจากห้องของหญิงสาวที่เพิ่งจะมีสัมพันธ์ด้วยรัชยุทธ์ก็มุ่งตรงกลับไปที่คอนโดของตัวเอง เพื่อกลับไปนอนต่ออีกสักพัก ดวงตาหวานมองนาฬิกาบนหน้าจอรถยนต์เขายังมีเวลาอีกสามสี่ชั่วโมง ก่อนเข้าไปทำงาน่บ่ายมือเรียวบางคว้าโทรศัพท์มาลบเบอร์ของแม่สาวน้อยร้อยเตียงที่บันทึกไว้เมื่อคืนอย่างไม่ลังเล
กฎของผู้ชายชื่อว่ารัชยุทธ์คือ ‘One Night Stand’ แค่คืนเดียวเท่านั้นรุ่งสางก็แยกทางใครทางมัน ต่อให้เป็สาวบริสุทธิ์มาจากไหนเขาก็ไม่มีวันให้ใครก้าวเข้ามายืนเคียงข้างและเป็แม่ของลูกสำหรับเขาผู้หญิงเป็เพียงของเล่นชิ้นหนึ่ง เมื่อสนุกกับมันจนเบื่อแล้ว ก็แค่มองหาชิ้นใหม่เท่านั้นไม่เห็นจำเป็ต้องมีครอบครัวให้เป็ภาระ
แต่อนิจจาคนที่ตั้งมั่นว่าจะอยู่เป็โสดตลอดชีวิตคงไม่รู้หรอกว่าฟ้าได้ส่งใครบางคนเข้ามาทดสอบคานทองที่เ้าตัวสร้างเอาไว้อย่างแข็งแกร่งใครคนนั้นที่จะเข้ามาเปลี่ยนชีวิตธรรมดาให้กลับความวุ่นวาย
แน่นอนว่าเขาคงไม่ได้เตรียมใจพร้อมที่จะรับมือกับมันอย่างแน่นอน
‘เมื่อพระพรหมทรงแกล้งลิขิตรัก ยากจะหักห้ามสาส์นจาก์
ส่งอนงค์น้องนางพิลาวรรณ แสนดื้อรั้นเกินใครในโลกา
เพราะบุพเพสันนิวาสท่านว่าไว้ มิใช่ใครกำหนดให้บอกก่อนหนา
คงเป็เพราะเวรกรรมหนุนนำพา ตายล่ะหว่าเป็คู่แท้จนชีพวาย’
103K
