หนังสือเปลี่ยนชะตา

“เป็นอย่างไรบ้างครับคุณสิน รสชาติอาหารของผมพอจะทานได้รึเปล่าครับ” เชฟอิโนะเอ่ยถามออกอย่างถ่อมตัว เขาเชิญสินมานั่งพูดคุยเป็นการส่วนตัวเลยทีเดียว“อย่าพูดอย่างนั้นซิครับเชฟอิโนะ อาหารของคุณเป็นอาหารที่ต้องใช้ประสบการณ์ตลอดทั้งชีวิตในการสร้างสรรค์ ผมไม่กล้าติชมหรอกครับ” สินกล่าวออกมาเช่นกัน“จริงๆที่ผมเชิญคุณสิน และทำอาหารให้เป็นการส่วนตัว.. คือผมมีเรื่องที่อยากจะขอบคุณคุณสินนะครับ” เชฟอิโนะกล่าว“กล่าวขอบคุณผม... ขอบคุณผมทำไมเหรอครับ เท่าที่ผมจำได้ ผมยังไม่ได้ทำอะไรให้เชฟอิโนะเลยสักอย่าง” สินกล่าวถามออกมาอย่างงวยงงเป็นอย่างมาก อยู่ๆจะมาขอบคุณเขาทำไม เขาต่างหากที่ต้องเป็นกล่าวขอบคุณเชฟซะมากกว่าที่เชฟทำให้เขาทานด้วยตัวเองอย่างนี้“คุณสินอาจจะยังไม่รู้ว่าผมมีลูกชายที่ไม่เอาถ่านอยู่คนหนึ่ง... ที่ผมอยากจะพูดก็คือว่า ขอบคุณมากนะครับที่ทำให้ลูกชายของผม อยากจะเดินตามรอยเท้าของผมในสายอาชีพนี้ การทำอาหารของคุณมันเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้งลูกชายของผม เชฟอีกหลายท่าน หรือแม้กระทั่งคนที่อยากจะประกอบอาชีพนี้อีกหลายคนครับ” อิโนะกล่าวออกมา“อื้มมม.. จริงๆแล้วผมก็ตั้งเป้าหมายเพียงแค่อยากเผยแพร่ความรู้ในการทำอาหารให้กับผู้คนเพียงเท่านั้นครับ ไม่ได้คิดอะไรแบบนี้เลยครับ” สินกล่าวออกมาอย่างตัวละครพระเอกในนิยายที่หัวเราะแห้งๆ พร้อมกับตบหัวตัวเองเบาๆ“นั่นมันก็เป็นสิ่งที่ทุกคนมองออกว่าคุณนั้นแตกต่างจริงๆ คุณได้หยิ่งทะนงในความเป็นเชฟ เพราะเชฟที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่จะเป็นแบบนั้นกันหมด บางคนก็ดีบางคนก็หวังแต่เงิน.. และบางคนเป็นถึงเชฟที่ทำอาหารให้กับคนที่มีอำนาจเป็นประจำ พวกเขาเลยเป็นแบบนั้น..” สินที่ได้ยินเขาไม่เคยรู้เลยนะว่ามันมีเรื่องพวกนี้อยู่ด้วย‘บางทีเราอาจจะมีมุมมองที่แตกต่างจากกัน.. อะไรที่เราไม่รู้ไม่ได้แปลว่ามันไม่มี.. คนเราร้อยพ่อพันแม่ มุมมองของแต่ละคนจะเหมือนกันหมดได้อย่างไร’ สินคิดในใจเพียงลำพังหลังจากได้ยินเรื่องพวกนี้“แต่คุณสินไม่ต้องเป็นกังวลไปครับ.. เชฟคนไทยเป็นคนตลก และมีน้ำใจ จากที่ผมพบเจอมา พวกเขาไม่ได้มีทัศนคติแบบนั้นเลยสักคน” เชฟอิโนะกล่าวออกมา เพราะเห็นว่าสินเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างอยู่“อย่างนั้นเหรอครับ พวกเรานี่โชคดีกันจังเลยนะครับ..” สินกล่าวกลับ เพราะเท่าที่รู้มาจากรายการของตัวเอง สินเองก็พบเจอเชฟคนอื่นๆมาก็มากอยู่ ทุกคนมักจะมีอารมณ์ขำ และเป็นกันเองมากกว่า“จริงซิครับ.. ถ้าผมจะขออะไรสักอย่างสองอย่างพอจะเป็นไปได้มั้ยครับ” เชฟอิโนะเอ่ยกล่าว“อะไรอย่างนั้นเหรอครับ ถ้าผมช่วยเหลือได้ ผมก็ยินดีครับ” สินถามออกไปอย่างสงสัย เพราะถ้ามันไม่ได้มากมายอะไร เขาก็จะทำให้อย่างเต็มที่แน่นอน“เออ.. คือผมอยากให้คุณสินช่วยทำอาหารให้ผมหน่อยครับ ขอสักชุดสองชุดครับ อีกอย่างผมอยากจะขอถ่ายรูป และลายเซ็นของคุณในตอนที่ลูกชายของผมมาถึง.. พอจะได้มั้ยครับ” อิโนะขอกันตรงๆอย่างนี้เลย สินคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยกล่าวกับเชฟอิโนะว่าขอเวลาสักครู่เพราะเขามีอะไรบางอย่างที่อยากจะปรึกษาพี่โอ๊ต ซึ่งตอนนี้เป็นทั้งเลขา ผู้จัดการ คนตัดต่อ และอื่นๆอีกมากมาย สินเองก็คิดว่าน่าจะถึงเวลาที่ต้องหาคนที่จะมาช่วยพี่โอ๊ตทำงาน ไม่อย่างนั้นพี่แกจะทำงานหนักไป ถ้าป่วยขึ้นมาจะแย่เอาได้ ตู๊ดๆๆๆ สินเดินออกมาโทรศัพท์ข้างนอกห้องรับรองที่เขาอยู่ก่อนหน้านี้“ฮาโหลสิน ว่าไง.. วันนี้เราจะพักไม่ใช่หรือยังไง” พี่โอ๊ตเอ่ยทักทาย“สวัสดีครับพี่โอ๊ต.. คือผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาน่ะครับ พี่สะดวกคุยหรือเปล่าครับ” สินเอ่ยถามในทันที เพราะเขามีความคิดดีๆที่อยากจะทำในตอนนี้“เรื่องอะไรเหรอ หรืออยากให้พี่ช่วยทำอะไรบอกมาได้เลยนะ” พี่โอ๊ตตอบออกมา“คือพี่จำฟังก์ชัน ไลฟ์สดของไอทูปได้มั้ยครับ... ผมว่าอยากจะลองใช้งานมันดูสักหน่อย.. อยากจะไลฟ์กับเพื่อนที่เป็นเชฟด้วยกันน่ะครับ เขาขอให้ผมทำอาหารให้กับเขา และลูกชายได้ลองทานกัน ผมคิดว่ามันน่าสนใจที่จะทำ.. พี่คิดว่ายังไงครับ” สินกล่าวออกมาเพื่อขอความเห็นของพี่โอ๊ต“เอาซิสิน น่าสนุกดีนะพี่ว่า... เดี๋ยวพี่ส่งวิธีการไลฟ์ให้ก็แล้วกัน... พี่ขอตัวไปโฆษณาใน Faceback ก่อนนะ อาจจะมีคนดูมากขึ้น... ตู๊ดๆๆๆ”แน่นอนว่าพี่แกวางสายไปแล้ว มันจะมีสักกี่คนกันเชียวที่กล้ามากที่จะวางสายเจ้านายอย่างนี้ แต่แกก็เป็นคนที่เก่งมากจริงๆ สินชอบในส่วนที่พี่ชายคนนี้จัดการปัญหาอะไรต่างๆได้อย่างรวดเร็ว ไหนจะเรื่องงานเองก็ปาณีต เรื่องที่ปรึกษาหัวใจ หรือแม้กระทั่งเรื่องอื่นๆ‘ขอบใจมากจริงๆครับพี่โอ๊ต’ สินกล่าวออกมา ในเวลานั้นเองข้อมูลการไลฟ์ก็ถูกส่งตรงมาที่มือถือของเขาทันที เขาส่ายหัวให้กับความว่องไวในการทำงานของพี่แกเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องรับรอง “เป็นยังไงบ้างครับคุณสิน... ว่าอย่างไรบ้างครับ” เชฟอิโนะที่เดินไปเดินมาคล้ายกับคนกำลังกังวลบางอย่างเอ่ยออกมา พร้อมกับสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดนั้นอีก มันทำให้สินเกือบจะขำออกมา เพราะมันเป็นภาพที่ตลกมากจริงๆ“ไม่ต้องเป็นห่วงไปครับ... ผมตั้งใจว่าจะทำอาหารให้เชฟได้ลองทานอยู่แล้วครับ แต่ที่ผมออกไปเพื่อไปคุยกับผู้จัดการของผม... เรื่องของการไลฟ์สดน่ะครับ แล้วเขาก็อนุญาตมาแล้วด้วย.. ตอนนี้ผมคงต้องขอยึดครัวของคุณแล้วนะครับ” สินกล่าวออกมาอย่างติดตลกเล็กน้อย“ยินดีให้ยึดเลยครับตอนนี้... อีกเดี๋ยวลูกชายผมจะเดินทางมาถึงร้านแล้วครับ ผมอยากให้เขาได้พบ และทานอาหารของคุณ... เพราะที่ผ่านมา ผมดูแลลูกได้ไม่ดีเท่าที่ควร จึงอยากจะชดเชยอะไรสักอย่างให้แกน่ะครับ” เชฟอิโนะกล่าวออกมามันเกือบแล้วที่จะเป็นบทดราม่าสินที่เข้าใจความรู้สึกนั้นดี การที่เราอยากจะทำอะไรสักอย่างให้คนที่เรารักก่อนที่พวกเขาจะจากไป มันเป็นเรื่องที่ดี และอยากจะทำให้มากขนาดไหน สินจึงพยักหน้าให้กับเชฟอิโนะหนึ่งครั้งก่อนจะเอ่ยออกมาแสดงความจริงใจที่มีต่อเชฟ“ผมเข้าใจครับเรื่องนี้... แต่ตอนนี้ผมต้องขออะไรคุณสักอย่างสองอย่างเช่นกันครับ” เขายิ้มออกมาเล็กน้อย“อะไรอย่างนั้นเหรอครับ” อิโนะถามออกมาอย่างสงสัย“ก็แค่คนที่จะถือกล้องให้กับพวกเราไลฟ์สด และเชฟต้องมาร่วมทำอาหารพร้อมกับผมนะครับ” ประโยคนั้นมันทำให้เชฟอิโนะอึ้งไปสักพัก ก่อนที่เขาจะยิ้มตามสิน และแล้วมันก็เป็นเวลาที่จะได้เริ่มกันเข้าครัวแล้ว“LET’S SHOW” ทั้งสองกล่าวออกมาพร้อมกันก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัวส่วนตัวของเชฟอิโนะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 31

นิยายแนะนำ

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 31

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้