King Of The King (กษัตริย์เหนือกษัตริย์)

ตอนที่ 46 กำจัดหนูขวางทาง

“กลุ่มโจรกว่าหมื่นคน? นั้นมันกลุ่มโจรขนาดใหญ่เลยนะนั้น!!”อัศวินจากเมืองเจรันต้าร้องอุทานขึ้นอย่างตกใจ ถึงแม้ว่าโจรหมื่นคนจะไม่มากมายอะไรแต่โจรจากกลุ่มใหญ่นั้นต่างจากโจรกลุ่มเล็กและกลางมากเพราะกลุ่มโจรขนาดใหญ่มีการฝึกทักษะการต่อสู้มาอย่างดี......

ดูจากสภาพเมืองแซนดี่ที่อยู่ด้านหน้านี้แล้วก็คงจะบอกได้ว่าความแข็งแกร่งของกลุ่มโจรที่มาครั้งนี้มีมากขนาดไหนและต่อให้กองทัพทั้งห้าพันของมันก็อาจจะต้องตายอยู่ที่นี่ด้วยหากมันและกองทัพของมันมาถึงเร็วกว่านี้อีกเพียงเล็กน้อยละก็คงไม่พ้นที่จะต้องต่อสู้กับกองทัพโจรนับหมื่นที่มีความสามารถเทียบเท่ากับกองทัพทหารผ่านศึกเลย.......

เฮ้อ!!

“ปล่อยพวกชาวบ้านไปและก็สั่งการออกไปให้เตรียมตัวยกทัพเข้าไปพักในเมืองก่อนพรุ่งนี้เราจะถอยทัพกลับเมืองกัน เพราะที่นี่ไม่มีอะไรให้พวกเราหยิบฉวยอีกแล้ว!!”อัศวินแม่ทัพผู้นี้ตะโกนขึ้นอย่างเศร้าใจก่อนจะหันไปมองที่อัศวินแม่ทัพของเมืองรูโฟซันก่อนก้มหน้าลงและเดินจากไป.......

“สั่งการออกไป กองทัพของเราก็จะเข้าไปพักในเมืองเช่นกันพรุ่งนี้ค่อยออกเดินทางกลับเมืองรูโฟซันของเราและสั่งให้หน่วยสอดแนมคอยตรวจสอบดูรอบๆ เมืองด้วย!!”อัศวินแม่ทัพเมืองรูโฟซันเองก็ตะโกนออกคำสั่งไปบ้างเช่นกันเพราะถึงยังไงตอนนี้พระอาทิตย์ก็ใกล้จะตกแล้วการเดินทางในยามค่ำคืนนั้นดูจะไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่นัก......

ขอรับ!!

กองทัพทั้งสองเมืองได้เคลื่อนพลเข้าไปในเมืองแซนดี่ที่ตอนนี้กลายเป็นเมืองร้างไปแล้วซึ่งภายในเมืองนั้นไม่มีทหารหรือร้านค้าใดๆ อยู่เลยนอกจากซากศพของทหารและชาวบ้านที่ขัดขืนและพวกชาวบ้านที่ยังเหลืออยู่ที่เตรียมตัวจะออกเดินทางไปหาที่อยู่ใหม่ในวันพรุ่งนี้.......

หนึ่งวันผ่านไป.......

ข่าวที่เมืองแซนดี่ถูกโจรบุกปล้นทำลายเมืองได้ถูกแผ่กระจายออกไปทั่วอาณาเขตหัวเมืองแถบนี้แล้วซึ่งผู้ที่กระจายข่าวออกไปนั้นก็มีทั้งชาวบ้านที่หลบหนีไปได้และนักเดินทางที่รอดตายเพราะอยู่เฉยๆและยกสิ่งของมีค่าให้กับพวกโจรไป.......

ซึ่งการที่เมืองแซนดี่ถูกบุกโจมตีในครั้งนี้ทำให้เมืองขาดเจ้าเมืองและขุนนางดูแลเมืองไปทำให้เมืองแซนดี่กลายเป็นเมืองร้างเหมือนกับเมืองเซนต์จูรี่ก่อนหน้านี้เลยเพียงแต่สภาพของเมืองยังคงดูดีอยู่หากต้องการที่จะปรับปรุงและซ่อมแซมมันก็ยังทำได้ แต่จะมีขุนนางคนไหนละยอมมาเป็นเจ้าเมืองบ้านนอกที่ไกลความเจริญแบบนี้แถมยังเต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้อีก......

ส่วนชาวเมืองหลายหมื่นคนที่รอดชีวิตมาได้มีมากกว่าเจ็บสิบเปอร์เซ็นต์ที่เดินทางอพยพไปยังเมืองเซนต์จูรี่ที่เปิดรับชาวบ้านทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครจากไหน ขอเพียงทำตามกฎที่ได้ตั้งเอาไว้ทุกคนก็สามารถอยู่ภายในเมืองและกลายเป็นชาวเมืองของเมืองเซนต์จูรี่ได้แล้ว.......

ส่วนอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์นั้นล้วนกระจัดกระจายไปตามเมืองพันธมิตรทั้งสี่ของเมืองแซนดี่ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้ล้วนเป็นกลุ่มคนที่มีฐานะและมีคนรู้จักที่เป็นใหญ่เป็นโตในเมืองนั้นจึงทำให้คนเหล่านี้เลือกที่จะเดินทางไปอยู่กับคนที่ตนรู้จักแทน.......

.......................................

ณ ป่าสนดำ ในเขตเมืองฮาฟดี่........

“ท่านหัวหน้าเจมส์วิชตอนนี้ทุกคนประจำตำแหน่งของตัวเองแล้ว คาดว่าคงได้เวลาที่คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์จะมาถึงแล้วขอรับ!”ทหารหนุ่มนายหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับรายงานสถานการณ์ให้กับเจมส์วิชฟัง......

“ดีมาก! บอกให้ทุกคนประจำตำแหน่งไว้ห้ามใครเคลื่อนไหวใดๆ จนกว่าข้าจะสั่ง ภารกิจของเราในครั้งนี้คือการกำจัดพวกหนูสกปกที่มาขวางทางคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นไม่ใช่การคุ้มกันพวกมันหากมีคนจากคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ตายไปบ้างก็ไม่เป็นไรข้อแค่ผู้นำและคำสำคัญยังปลอดภัยก็เพียงพอ!”

เจมส์วิชพยักหน้าฟังอย่างพอใจก่อนจะบอกคำสั่งและภารกิจหลักให้ทุกคนได้ฟัง......

ขอรับ!!

ทหารทั้งหนึ่งพันนายในหน่วยของเจมส์วิชนั้นถูกฝึกมาอย่างดีพวกเขาทุกคนล้วนชำนาญการลอบฆ่าและเคลื่อนที่เร็วเหมือนแม้แต่การต่อสู้แบบปะทะเองก็ตามการต่อสู่ของหน่วยนี้ไม่ตายตัวสามารถที่จะเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้ได้ตลอดเวลาดังนั้นอากอร์นจึงได้มอบหมายงานนี้ให้กับหน่วยของเจมส์วิชทำ......

คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์มาด้วยกันทั้งหมดหนึ่งร้อยคนมีนักบวชทั่วไปสามสิบคน นักบวชระดับปฐพีขั้นที่หนึ่งแปดคนและขั้นที่สองสองคนนอกจากนักบวชแล้วก็ทีอัศวินทั่วไปอีกสี่สิบนายอัศวินระดับปฐพีขั้นที่หนึ่งแปดนายและขั้นที่สองสองนายรวมเป็นเก้าสิบคน.......

ส่วนอีกสิบคนนั้นเป็นนักบวชหัวหน้าคณะหนึ่งคนหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์หนึ่งคนและพาลาดินอัศวินศักดิ์สิทธิ์อีกแปดนายรวมเป็นสิบคนซึ่งทั้งสิบคนนี้ล้วนแต่เป็นคนที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในกลุ่มคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้แล้ว......

“ข้าละไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกเราจะต้องมาตั้งโบสถ์ที่เมืองเซนต์จูรี่อะไรนั้นด้วย!?”หลังจากที่เดินทางมาหลายวันในที่สุดหนึ่งในพาลาดินอัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ......

“โจเซฟ เจ้าควรที่จะหุบปากของเจ้าได้แล้วไม่ว่าพวกเราจะถูกส่งมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรแต่มันก็เป็นคำสั่งจากเหล่านักบวชชั้นสูง พวกเราเป็นเพียงอัศวินชั้นต่ำไหนเลยจะถามหาเหตุผลนั้นได้!!”

หัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์พูดตวาดขึ้นเพื่อให้อัศวินหนุ่มหุบปากเพราะอัศวินหนุ่มผู้นี้มักจะบ่นและถามหาเหตุผลที่พวกตนถูกส่งมายังที่นี่เสมอ เพราะก่อนหน้านี้อัศวินหนุ่มอยู่ในโบสถ์ขนาดกลางแห่งหนึ่งในเมืองชั้นกลางที่เต็มไปด้วยผู้คนและสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย......

“ท่านหัวหน้าโมรันท่านเองก็รู้ว่าไอ้เมืองเซนต์จูรี่อะไรนั้นมันล้างมาเพราะถูกพวกโจรปล้นมานานแล้วนี่ก็เพียงไม่กี่เดือนเองหลังจากที่มีเจ้าเมืองคนใหม่มาประจำอยู่ที่นี่ดังนั้นเมืองนี้ก็คงไม่ต่างไปจากเมืองร้างหรือไม่ก็ซากเมืองเก่าแน่ๆ!!”อัศวินหนุ่มโจเซฟยังคงพูดหาเหตุผลขึ้นมาอ้าง.....

“เรื่องนั้นมันไม่สำคัญเหรอกว่าเมืองเซนต์จูรี่จะมีสภาพยังไงแต่เราได้ให้คนส่งสารไปให้เจ้าเมืองที่ว่านั้นแล้วให้เตรียมสถานที่ก่อตั้งโบสถ์ให้พวกเรา!”หัวหน้าอัศวินโมรันขี้เกียจที่จะเถียงกับอัศวินหนุ่มผู้นี้แล้วหากไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นที่ดูมีพรสวรรค์โมรันคงมาสนเขา.....

“ถูกอย่างที่ท่านหัวหน้าว่านะโจเซฟพวกเราเป็นกลุ่มแรกที่มาบุกเบิกที่นี่ ดังนั้นแล้วพวกเราทั้งหมดก็จะกลายเป็นกลุ่มที่มีอำนาจมากที่สุดในเขตพื้นที่แถมนี้!”อัศวินหนุ่มอีกคนที่ดูมีอายุมากกว่าพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้อัศวินโจเซฟ......

“ถูกอย่างที่ดาโบบอกนะ!ถึงพวกเราจะอยู่ที่โบสถ์เฟยเมียร์ต่อไปพวกเราก็คงไม่มีโอกาสที่จะได้ก้าวหน้าไปมากกว่านี้แล้ว แต่หากเป็นที่นี่ละก็......พวกเราคงได้กลายเป็นพระเจ้าฮ่า ฮ่า ฮ่า!!”

“ใช่ ใช่ ใช่!! ไคโรพูดถูกต้องเลยและข้าแมนเซอร์ผู้นี้ก็เห็นด้วย!!”

อัศวินหนุ่มอีกสองคนที่อายุพอๆกันได้พูดเสริมขึ้นมาพร้อมกับแสดงสีหน้าดูมีความสุข เพราะพวกเขาทั้งคู่เป็นคนที่ชอบการก้าวหน้าและความถ้าทายการที่ยังอยู่ที่โบสถ์เฟยเมียร์นั้นทำให้พวกเขารู้สึกเบื่อหน่ายเป็นอย่างมากแต่หลังจากที่ได้รับมอบหมายให้มาที่นี่ทั้งคู่ก็ดีใจสุดๆ ......

“เฮ้อ.......ข้าละไม่เข้าใจพวกท่านจริงๆ เลยแต่ก็เอาเถอะ หากที่ไหนทีท่านนาเดียร์อยู่ข้าก็จะอยู่ที่นั่นเพื่อรับใช้ท่านนาเดียร์ด้วย!!”อัศวินหนุ่มถอนหายใจยาวออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะแสดงสีหน้าจริงจังออกมาพร้อมกับมองไปที่รถม้าที่มีนักบวชหัวหน้าคณะเดินทางอยู่......

.......................................

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป......

ห่างออกไปจากจุดที่คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์อยู่หลายสิบกิโลเมตรได้มีกองทหารไม่ทราบสังกัดจำนวนมากกว่าสามพันนายดักซุ่มรออยู่ในป่าทึบของป่าสนดำซึ่งจุดที่กองทหารกองนี้อยู่นั้นเป็นทำเลที่เหมาะแก่การลอบสังหารอย่างมาก......

“เรียนท่านนายกอง คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้แล้วขอรับแต่กลุ่มอัศวินที่ติดตามมาด้วยนั้นเป็นพวกมีระดับทั้งนั้นเลย!”ทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามาภายในกระโจมสีเขียวที่ถูกปกปิดด้วยใบไม้เพื่ออำพรางการมองเห็นพร้อมกับรายงานสถานการณ์ของคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังเดินทางมุ่งหน้ามาทางกองกำลังของพวกมัน......

“ดีมาก!!สั่งการออกไปให้ทหารทุกนายประจำตำแหน่งเอาไว้แล้วก็เตรียมธงของไอ้พวกเซนต์จูรี่เอาไว้ด้วยหลังจากที่คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์มาถึงก็ให้ลงมือสังหารพวกมันได้เลยแต่ไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งกับพวกระดับสูง แค่พวกนักบวชกับอัศวินทั่วไปก็พอแล้ว”

ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงกลางภายในกระโจมหลังนี้พูดขึ้นพร้อมกับสั่งการทหารของมันให้ทำตามแผนที่ได้วางเอาไว้ ซึ่งมันเป็นวิธีการยืมหน้าคำอื่นมาใช้โดยที่ตนเองไม่ต้องเดือดร้อน.......

“ท่านนายกอง! หากไอ้พวกคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ที่มาในครั้งนี้รู้ว่าพวกเราไม่ใช่คนจากเมืองเซนต์จูรี่ละขอรับ?”ทันใดนั้นหนึ่งในชายวัยกลางคนที่มีตำแหน่งเป็นหัวหมู่กล่าวถามขึ้น......

“มันจะไม่เป็นอย่างนั้นแน่นอนเจ้าเองก็รู้ว่าข้าทำงานไม่เคยพลาด ถึงพลาดขึ้นมาจริงไอ้คณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มีทางรู้ว่าพวกเราเป็นใครแน่นอนเว้นเสียแต่ว่าไอ้พวกเซนต์จูรี่จะส่งทหารของพวกมันมาที่นี่เพื่อนำทางให้!แต่เรื่องแบบนั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะป่านี้อยู่ในเขตเมืองฮาฟดี่ของพวกเรา”นายกองคนนี้ตอบกลับทหารของเขาอย่างมั่นอกมั่นใจว่าแผนการครั้งนี้ต้องสำเร็จไปด้วยดีอย่างแน่นอน.......

“ขอรับท่านนายกอง หากภารกิจนี้เสร็จสิ้นไปด้วยดีหน่วยของพวกเราต้องได้รับผลงานและรางวัลอย่างมากจากฝ่าบาทแน่ๆ!”

“ใช่ ใช่ ใช่!!งานนี้หน่วยของเราต้องได้รับรางวัลจำนวนมากแน่ๆ!”

หัวหมู่ทั้งหมดที่อยู่ภายในกระโจมนี้ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจไปพร้อมๆกัน และวาดฝันถึงผลสำเร็จที่พวกเขาทำได้ในครั้งนี้เอาไว้รอแล้วโดยที่พวกมันยังไม่ได้เริ่มลงมือทำตามแผนเลยสักนิดและยังไม่รู้ตัวด้วยว่าตอนนี้พวกมันทั้งหมดได้ตกเป็นเป้าหมายของคนบางคนแล้ว........

ห่างออกไปจากค่ายของกองกำลังเมืองฮาฟดี่ 500 เมตร.......

“พวกมันมีทหารทั้งหมดสามพันนายและมีหัวหมู่ทั้งหมดสิบคนและนายกองหนึ่งคน ดูจากรูปแบบการจัดการกำลังพลแล้ว พวกมันคงจะใช้กลยุทธ์โอบล้อมคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์และโจมตีพร้อมๆกันทุกๆ ด้าน แต่พวกเราจะไม่ยอมให้พวกมันได้ทำอย่างนั้นแน่นอน หึ หึ หึ!!ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมพวกเราจะไปเชือดหนูสกปกที่ขวางทางคณะเดินทางจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์กัน!!”

หึ หึ หึ!!