ถึงแม้จะมีกางเกงสูทขวางกั้นอยู่แต่ชิวฮว๋ายจุนก็ยังรู้สึกได้ถึงความร้อนระอุจากฝ่ามือของชายหนุ่มที่แผ่ซ่านมาไม่หยุดหย่อนเร้าให้เขาร้อนรุ่มไปทั้งร่าง เขาปลดเข็มขัดออกด้วยร่างที่สั่นเทิ้มและกำลังจะรูดซิปลง แต่เซี่ยชิงหลิวกลับฟาดมือลงบนสะโพกของเขาอย่างแรง เสียงดังแน่นๆของฝ่ามือที่กระทบกับกางเกงสูททำให้เขาเขินอายจนแทบจะลุกเป็ไฟชิวฮว๋ายจุนกัดริมฝีปาก หยุดการกระทำ แล้วรอคอยคำสั่งอย่างว่าง่าย
"ฉันอนุญาตให้นายถอดแล้วเหรอ?"
น้ำเสียงของชายหนุ่มเจือรอยยิ้มมือที่ลูบคลำสะโพกของเขาก่อนหน้านี้เลื่อนมาด้านหน้าลูบไล้ส่วนที่แข็งขืนจนปวดหนึบผ่านกางเกงสูท แถมยังแกล้งดีดเบาๆ อีกด้วย
"อื้อ!" ชิวฮว๋ายจุนครางออกมาร่างกายสั่นเทิ้ม แต่มีความสุขเสียมากกว่า
ฝ่ามือใหญ่ที่ข้อกระดูกเด่นชัดของชายหนุ่มลูบคลำส่วนที่อ่อนไหวของเขาทำให้เอวของเขาสั่นระริก ชิวฮว๋ายจุนเงยหน้า หายใจหอบถี่ตั้งใจจะจับบ่าของเซี่ยชิงหลิว แต่ทันทีที่ยื่นมือออกไปก็ถูกชายหนุ่มคว้าจับไว้
"ฉันควรจะจัดการกับอุ้งเท้าแมวดื้อที่ชอบทำอะไรตามอำเภอใจของนายยังไงดีนะ ฮว๋ายจุน"
น้ำเสียงทุ้มนุ่มลึกของเซี่ยชิงหลิวไพเราะอยู่แล้วตอนที่พูดจาแทะโลมยิ่งไพเราะกว่าเดิมราวกับบีบอัดฟีโรโมนอันรุนแรงทั้งหมดไว้ในทุกพยางค์ทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นในฉับพลัน
ชิวฮว๋ายจุนรับรู้ถึงคำสั่งของชายหนุ่มค่อยๆ ปลดเนกไทของตนเอง ส่งให้เซี่ยชิงหลิว พลางเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"ตาม...ตามแต่ท่าน สส. จะลงโทษครับ..."
ชายหนุ่มรับเนกไทไปพร้อมกับรอยยิ้มแล้วจับมัดมือชิวฮว๋ายจุนในทันที ชายหนุ่มออกแรงไม่น้อย ทำให้ชิวฮว๋ายจุนขมวดคิ้วแต่ท่อนล่างกลับยิ่งฮึกเหิม
ปลายนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มขยับอย่างคล่องแคล่วมัดปมได้อย่างเรียบร้อยสวยงาม วันนี้ชิวฮว๋ายจุนผูกเนกไทสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำถึงแม้จะเป็สีพื้น แต่ภายใต้แสงไฟถนนกลับปรากฏลวดลายลึกๆ ตื้นๆ ราวกับคลื่นทะเลทำให้ข้อมือขาวผ่องของเขาโดดเด่นยิ่งขึ้น เพิ่มดีกรีความวาบหวามขึ้นอีกมาก
"สีนี้เข้ากับนายมาก"
ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบาพร้อมกับลูบไล้ข้อมือของตนเองคำชมที่ไม่เคยมีมาก่อนทำให้ชิวฮว๋ายจุนดีใจจนน้ำตารื้น ไม่ใช่แค่หยาดน้ำตาเท่านั้นแม้แต่ท่อนล่างที่ชูชันก็ยังมีน้ำรักไหลซึมออกมาอย่างฮึกเหิมอดไม่ได้ที่จะเอาความร้อนรุ่มของตนเองไปถูไถกับฝ่ามือของเซี่ยชิงหลิว
"อืม อื้อ... ท่าน สส..."ชิวฮว๋ายจุนสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ไม่เว้นแม้แต่หัวเข่าร่างกายอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมแขนของเซี่ยชิงหลิว สมองเลอะเลือนไปหมด
ยิ่งเห็นอารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านถึงเพียงนี้ความอยากจะแกล้งที่ถูกฝังลึกไว้ของเซี่ยชิงหลิวก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้งซิปของชิวฮว๋ายจุนแทบจะปริอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมปลดออกเพียงแต่ลูบไล้ปลอบประโลมผ่านเนื้อผ้าอย่างใจร้ายการยั่วเย้าที่เหมือนเกาไม่ถูกที่คันนี้ทำให้ดวงตาของเด็กหนุ่มแดงก่ำตั้งใจจะเอื้อมมือไปปลดซิปออก แต่กลับถูกสายตาเ็าของเซี่ยชิงหลิวขัดขวางทำได้เพียงกัดริมฝีปาก อดทนต่อความทรมานไว้อย่างสุดชีวิต
คุณท่านของเขาเป็คนเ็าและไร้หัวใจทว่าอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงเช่นนี้ ราวกับเปลวไฟที่แผดเผาจนสติของเขาให้เลือนหาย ทำให้เขากลายสภาพเป็สัตว์เดรัจฉานเป็สัตว์ตัวเมียที่กระหายความสนใจใคร่รักของเขา... ชิวฮว๋ายจุนคิดอย่างเลื่อนลอยััถึงฝ่ามืออันร้อนระอุของชายหนุ่มอย่างหมดหัวใจ
ความอึดอัดที่คับแน่นภายใต้กางเกงสูทผสานเข้ากับสิ่งกระตุ้นทางสายตาทำให้ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านของชิวฮว๋ายจุนพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดอย่างรวดเร็วเขากัดริมฝีปากครางอู้อี้ "ท่าน สส.ผม...ผมใกล้... อื้อ..."
เมื่อเห็นร่างกายของเขาสั่นเกร็งเซี่ยชิงหลิวก็บีบแรงๆ อย่างร้ายกาจ ชิวฮว๋ายจุนร้องออกมาด้วยความเ็ปแนวป้องกันถูกทำลายลงในทันทีเขาปลดปล่อยท่ามกลางความรู้สึกเสียดสีที่ร้อนรุ่มและความเ็ป
"อื้อ..." เขาจมดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์ที่เหลืออยู่จากจุดสุดยอดเลื่อนลอยไปเพียงไม่กี่วินาทีก็ได้กลิ่นคาวหวานที่ไม่ชัดเจนนักความเปียกชื้นบนกางเกงทำให้เขาอับอายจนใบหน้าแทบจะลุกเป็ไฟ
"เสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอนายต้องฝึกฝนอีกเยอะ" เซี่ยชิงหลิวยิ้มลูบคางของเขาเบาๆใบหน้าหล่อเหลาที่เติบโตเต็มที่นั้นดูมีเสน่ห์เป็พิเศษภายใต้เงาไม้ที่ทอดลงมา
ชิวฮว๋ายจุนหายใจหอบเบาๆเลื่อนมือไปที่ขอบกางเกง เมื่อเห็นว่าเซี่ยชิงหลิวไม่ได้ห้ามเขาจึงกล้าที่จะถอดออก แต่เมื่อมือทั้งสองข้างถูกมัดไว้แม้การรูดซิปไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ทว่าการถอดออกนั้นเป็ปัญหาใหญ่ยิ่งกว่าไหนจะกางเกงในที่เปียกชื้นอีก เขาคิดว่าภาพลักษณ์ที่ตั้งใจถอดกางเกงนั้นดูโง่เขลาสิ้นดีแถมชายหนุ่มยังยิ้มมองการกระทำของเขาอีก ทำให้ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวมากยิ่งขึ้น
"เ้าทึ่มเอ๊ย"
เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ของเซี่ยชิงหลิวการสั่นะเืที่ทุ้มต่ำนั้นทำให้เขาระส่ำระสายไปทั้งร่าง มือสั่นเทามากยิ่งขึ้นขณะที่เขากำลังต่อสู้กับกางเกงในที่เปียกชื้นอยู่นั้นเอง จู่ๆเขาก็ถูกผลักลงบนเบาะนั่ง เครื่องนุ่งห่มท่อนล่างก็ถูกชายหนุ่มกระชากออกอย่างแรง
"นายนั่นแหละที่ร้องขออยากโดนเองอย่ามาคร่ำครวญทีหลังแล้วกัน" เซี่ยชิงหลิวยิ้มเบาๆพลางแยกขาของเขาออก
เขาเบิกตากว้างมองชายหนุ่มแตะน้ำลายลงบนนิ้วเรียวยาวจากนั้นก็ลูบไล้เข้าไปในส่วนที่โหยหาการเติมเต็มของเขาปลายนิ้วคลึงเคล้าอยู่สองสามทีก็แทรกตัวเข้าไปอย่างราบรื่น ไร้ซึ่งอุปสรรค
"อืม..." เขาครางต่ำในลำคออย่างพึงพอใจแบะขาออกกว้างยิ่งขึ้น จัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ยุ่งเหยิงด้วยตนเอง
"แมวน้อยเ้าเล่ห์" เมื่อเห็นว่าเขาทำตัวตามน้ำ เซี่ยชิงหลิวก็ยิ้มอีกครั้งมือข้างหนึ่งยังคงวนเวียนอยู่ภายในร่างกายของเขาส่วนอีกข้างเอื้อมไปเด็ดดึงยอดอกของเขาอย่างแรง ส่งผลให้เขาครางต่ำ ดวงตาแดงก่ำ
"อื้อ... อื้อ... ท่าน สส. ครับ ท่านสส..." ยอดอกที่แสนจะอ่อนไหวถูกบิดจนเจ็บแปลบแต่กลับมีความรู้สึกเสียวซ่านประหลาดแล่นจากไขสันหลังไปทั่วร่างชาหนึบไปถึงปลายนิ้ว
ผิวพรรณของชิวฮว๋ายจุนขาวผ่องละเอียดอ่อนเพียงแค่อุณหภูมิน้ำอุ่นสูงขึ้นเล็กน้อยก็ทำให้แดงไปทั้งตัวใช้เล็บเกาเพียงเล็กน้อยก็จะทิ้งรอยนิ้วมือไว้อย่างเห็นได้ชัดช่างน่าเย้ายวนยิ่งนักไม่รู้ว่าเป็เพราะชินกับสิ่งกระตุ้นทางสายตาที่รุนแรงเช่นนี้หรือไม่ เขาจึงมีความอดทนต่อความเ็ปสูงกว่าคนทั่วไปกระทำเื่บนเตียงก็ต้องมีความเ็ปอยู่บ้างถึงจะมีอารมณ์พลุ่งพล่าน...เช่นเดียวกับตอนนี้ ยอดอกของเขาแดงก่ำบวมเป่ง เมื่อเห็นว่าเซี่ยชิงหลิวปล่อยมือเขาถึงกับโก่งตัวขึ้นตามมือของชายหนุ่มไปอย่างใจร้อน คล้ายหยิบยื่นผลไม้สีแดงฉ่ำให้
"บวมมากเลยนะ เหมือนลูกเชอร์รี่เลย"ชายหนุ่มหัวเราะเล็กน้อย เพียงแค่ใช้นิ้วลูบผ่านอย่างแ่เบาความเ็ปที่รุนแรงพลันพุ่งตรงไปยังศีรษะ ชิวฮว๋ายจุนครางอู้อี้ท่อนล่างที่ยังไม่ตื่นตัวดีกลับดีดตัวขึ้นมา
เมื่อเห็นเขาครางกระเส่าเซี่ยชิงหลิวก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ
"หึ ชอบให้เล่นหัวนมขนาดนี้เลยเหรอ?นึกว่าจะมีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่อ่อนไหว" เซี่ยชิงหลิวหัวเราะเบาๆ แล้วบีบเน้นอย่างแรงชิวฮว๋ายจุนร้องไห้ออกมาในทันที ตามมาด้วยเสียงครางที่หวานหยาดเยิ้มยาวนาน
ความรู้สึกเสียวซ่านที่ทั้งเ็ปและสุขสมเกินจะบรรยายทว่าคำพูดของชายหนุ่มกลับทำให้ชิวฮว๋ายจุนรู้สึกสะท้านไปถึงหัวใจเซี่ยชิงหลิวเคยแต่งงานมาก่อน หลังจากหย่าร้างได้คบหากับแฟนสาวคนหนึ่งแม้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับชายหนุ่มจะดำเนินมานานถึงครึ่งปีแล้ว และเซี่ยชิงหลิวยังแสดงออกในเื่บนเตียงอย่างเปิดเผยแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเซี่ยชิงหลิวเป็ชายรักหญิง
เมื่อคิดถึงตรงนี้ดวงตาของชิวฮว๋ายจุนก็หม่นแสงลง เขาสบตากับสายตาที่มองลงมาจาก้าของชายหนุ่มที่ทั้งเ็าและเฉยเมยราวกับไม่มีสิ่งใดสามารถแทรกผ่านเข้าไปในสายตาของอีกฝ่ายได้เขากลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้ แล้วพึมพำว่า "ถ้าผมเป็ผู้หญิงท่านจะอ่อนโยนกับผมบ้างไหมครับ?"
เมื่อได้ยินดังนั้นเซี่ยชิงหลิวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย เผยสีหน้าอดกลั้นหัวเราะออกมา
"ทำไม? นายอยากให้ฉันอ่อนโยนกว่านี้เหรอ?"จู่ๆ เซี่ยชิงหลิวก็กดเข่าของเขาแนบอกพร้อมกับโน้มตัวลงแนบชิดกับข้างหูของเขา "แต่น้องชายนายไม่ได้พูดแบบนั้นนะ"
ทันทีที่ชายหนุ่มกล่าวจบชิวฮว๋ายจุนก็รู้สึกถึงนิ้วเรียวยาวทะลวงไปในองศาอันร้ายกาจบดขยี้ไปที่จุดอ่อนไหวของเขาอย่างแม่นยำ เขาหายใจติดขัด ร่างกายกระตุกเกร็งขึ้นชายหนุ่มรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเขา จึงกระแทกกระทั้นอย่างดุดันทำให้เขาส่งเสียงครางดังระงม
"อื้อ อย่า อย่านะ... อื้อ... อ๊า...อื้อ..." เขาเงยหน้าส่งเสียงครางต่ำๆลืมควบคุมระดับเสียงไปเสียสนิท การปลุกเร้าอันร้อนแรงทำให้เขาตาลายสติสัมปชัญญะถูกเผาจนมอดไหม้ไปหมด มือทั้งสองข้างของเขาถูกมัดไว้แม้แต่จะจับยึดร่างชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าก็ยังทำไม่ได้เพื่อที่จะเปลี่ยนความรู้สึกที่ทำให้แทบคลั่งนี้ เขากัดเนกไทในมือแน่นแต่ก็ไม่สามารถระงับเสียงครางหวานๆ ที่ลอดออกมาจากลำคอได้
การปลุกเร้าอันร้อนแรงนั้นดำเนินไปครู่หนึ่งในตอนที่เขารู้สึกว่าตนเองใกล้จะตายอยู่แล้ว เซี่ยชิงหลิวกลับหยุดการกระทำกะทันหันแต่นิ้วก็ยังคงค้างคาอยู่ในร่างกายของเขาความร้อนรุ่มเข้ากัดกินหัวใจจนเขาร้องไห้ออกมา
"อย่าหยุด..." เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ใช้เรียวขาถูไถเอวของชายหนุ่ม
เซี่ยชิงหลิวขบใบหูของเขาเบาๆส่งเสียงหัวเราะออกมา "เมื่อกี้นายไม่ได้อยากให้ฉันอ่อนโยนกว่านี้หรอกเหรอ?เ้าแมวน้อยเอาแต่ใจ"
ทันทีที่กล่าวจบมือของเซี่ยชิงหลิวก็เคลื่อนขยับอีกครั้ง สะกิดโดนต่อมความรู้สึกของเขาอย่างแรงชิวฮว๋ายจุนถึงกับร้องครวญครางออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด
แรงปรารถนาที่พลุ่งพล่านจะสุดก็ไม่สุดกำลังทรมานเขาจนแทบคลั่งเขากัดริมฝีปากแน่น รู้ว่าชายหนุ่ม้าได้ยินอะไรเขาจึงดึงมือของเซี่ยชิงหลิวเข้ามา ละทิ้งความหยิ่งผยองที่มีเหลือน้อยเต็มทีแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า "...ผมไม่้าความอ่อนโยน"
สีหน้าของเซี่ยชิงหลิวไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนักแต่ในดวงตากลับปรากฏความชื่นชม ราวกับได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจมอบรางวัลเป็การจูบเบาๆ บนหน้าผากของเขา จากนั้นจึงถอนนิ้วออกแล้วปลดซิปกางเกงของตนเอง
ชายหนุ่มรูดกางเกงลงครึ่งหนึ่งจับข้อเท้าของเขาแล้วยกขึ้น มือข้างหนึ่งประคองส่วนที่แข็งขันของตนเองสอดใส่เข้าไปอย่างช้าๆ
31K
