เจ้าพ่อมาเฟียย้อนเวลามาใช้ชีวิตสดใสในรั้วโรงเรียน!

เมื่อซัมเมอร์เห็นวินเทอร์พึ่งมาถึงห้องเรียน เธอเลยเดินเข้าไปทักทาย "เป็นยังไงบ้างคะ เรียบร้อยดีไหม?"

"จัดการเรียบร้อยแล้วครับ อ๋อ ระหว่างทางที่กำลังขึ้นห้องมา พี่เจอเหตุการณ์น่าสนใจด้วย" วินเทอร์ลูบหัวภรรยาตัวน้อยเบาๆ

"เหตุการณ์อะไรเหรอคะ?" ซัมเมอร์ถามด้วยความสงสัย

วินเทอร์จึงเริ่มเล่าเรื่องในตอนพิเศษ 2 ให้ซัมเมอร์ฟัง

ส่วนสาเหตุที่วินเทอร์ไม่ได้มาโรงเรียนพร้อมกับซัมเมอร์นั้น ก็เพราะว่าเขาแยกตัวไปซื้อชูครีมจากร้านชื่อดังใกล้ๆ โรงเรียน

การจะซื้อชูครีมที่พึ่งทำเสร็จสดๆ ร้อนๆ และยังมีจำนวนจำกัดได้นั้นต้องรีบไปต่อคิวซื้อให้ทัน วินเทอร์สามารถสั่งให้ลูกน้องไปซื้อให้ก็ได้ แต่ว่าสองหนุ่มอยากจะซื้อไปให้หวานใจตัวน้อยของพวกเขาด้วยตัวเองมากกว่า

"อ๊ากกกกกกกกกก!!! ตีบวกแตกอีกแล้ว อันดับตกไปที่ 4 เลย แง้~"

เสียงเด็กสาวที่ร้องโวยขึ้นมาลั่น ทำให้ทุกคนในห้องม.4/4 ต้องหันไปมองด้วยความสงสัย

เด็กสาวเจ้าของเสียงเห็นว่าเพื่อนๆ มองมาที่ตน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเขิน "แฮะๆ ขอโทษจ้า!"

"ยัยเบล อย่าบอกนะว่าเธอยังเล่นเกมนั้นอยู่อีกเหรอ? ฉันเห็นเธอเล่นมาเป็นเดือนแล้วนะ" ไอติมที่นั่งข้างๆ ยื่นหน้าไปดูว่าหน้าจอโทรศัพท์ของเพื่อนสาว

"ก็มันสนุกง่า~ เก็บเวล ตั้งตี้ลงดัน ตีบอสฟาร์มของ ไหนจะวอร์กิลที่มีผู้เล่นนับร้อยมาใส่นัวกันไม่ยั้งอีก! เธอลองมาเล่-"

เมื่อเห็นว่าเพื่อนเกมเมอร์คนนี้กำลังจะเริ่มล้างสมองเธอ ไอติมรีบยกมือขึ้นปิดปากเจ้าตัวทันที "หยุดความคิดนั้นของเธอซะ ฉันได้ยินมาจากคุณป้าว่าเธอเล่นเกมทั้งวัน ไม่ยอมกินไม่ยอมนอนและยังเติมเงินไปเกือบแสนอีก!"

"อื้ออออ~" เด็กสาวเกมเมอร์พยายามพูดท้วง แต่ปากของเธอได้ถูกปิดไว้ จึงทำให้ได้ยินแค่เสียงอู้อี้ๆ

เด็กสาวเกมเมอร์คนนี้มีชื่อ สโนว์เบล เธอเป็นสตรีมเมอร์และก็ยังเป็นนักแข่งมืออาชีพอีกด้วย ล่าสุดก็พึ่งตั้งกลุ่มกับคนในกิลด์ไปคว้าแชมป์ในรายการหนึ่งมา

'เกมเหรอ?' วินเทอร์ยิ้มด้วยท่าทีที่สนใจ จะว่าไปแล้วล่าสุดที่เขาได้เล่นเกมมันก็ตอน ม.3 ในชีวิตที่แล้ว ก็ราวๆ 50 กว่าปีนู้นแล้ว เกมที่เขาเล่นเป็นแนว FPS Shooting ที่แบ่งเป็นทีมละห้าคน มีสองฝั่งคือโจรกับตำรวจ ฝั่งโจรจะเป็นฝ่ายบุกโดยต้องนำระเบิดมาวาง ป้องกันไม่ให้ฝั่งตำรวจที่เป็นฝ่ายป้องกันมากู้ระเบิดได้ และฝั่งตำรวจก็ต้องปกกันไม่ให้โจรมาวางระเบิดได้เช่นกัน

แต่เกมที่สโนว์เบลกำลังเล่นอยู่ตอนนี้ เป็นเกมแนว mmorpg ซึ่งมีรูปแบบการเล่นที่แตกต่างไปกันอย่างสิ้นเชิง และยังมีระบบเติมเงินอีก ทำให้วินเทอร์สนใจไม่น้อย สำหรับสุลต่านอย่างวินเทอร์แล้ว สิ่งที่เขาไม่เคยขาดก็คือเงิน

"เบล เกมที่เธอเล่นเป็นยังไงเหรอ?" วินเทอร์เดินเข้าไปถามด้วยความสนใจ

เบลที่เห็นว่าหนุ่มสุดหล่อที่มีอยู่คนเดียวในห้องอย่างวินเทอร์สนใจเกมที่เธอเล่น เธอจึงเริ่มอธิบายพื้นฐานของเกมแนว mmorpg ให้วินเทอร์ฟังจนหูดับตับไหม้

เมื่อวินเทอร์ได้ยินคำอธิบายคร่าวๆ ก็พอจับใจความได้อยู่บ้างว่า แค่ต้องตีมอนเก็บเวล หาของดีๆ อัปเกรดพลัง ตีบวกของให้ได้ค่าพลังเยอะๆ สกิลเพลย์ก็อีกเรื่องหนึ่งเรื่องนี้สามารถฝึกกันไปได้

แต่ถ้าช่องว่างระหว่างพลังกับเวลทิ้งห่างกันมากเกินไป สกิลเพลย์ก็แทบจะไม่มีผล ยกเว้นก็แต่ตอนแข่งที่ทุกคนถูกปรับค่าพลังให้เท่าเทียมกัน เพื่อความยุติธรรม

เมื่อวินเทอร์เห็นว่าเกมโหลดเสร็จแล้ว เขาจึงกดเข้าเกมแล้วไปสร้างตัว เป็นเวลาเดียวกับที่เหล่าซือบีคนสวยเดินเข้ามาเพื่อเริ่มการเรียนการสอน

"ดีจ้าเด็กๆ!!! ปิดเทอมเป็นยังไงกันบ้างจ้ะ?" เหล่าซือบีเปล่งเสียงถามนักเรียนของเธอด้วยความสดใสร่าเริง

แต่ว่านักเรียนที่น่ารักของเธอกลับไม่มีคำตอบเลยแม้แต่คนเดียว เพราะทุกคนกำลังไปมุงดูวินเทอร์ที่กำลังเล่นเกมกับสโนว์เบลอยู่

เหล่าซื้อบีถึงกับลอบปาดน้ำตาในใจ และเดินตีเนียนไปรวมกับกลุ่มเด็กๆ เพราะถึงยังไงอาทิตย์แรกพวกเขายังไม่เริ่มเรียนอะไร ถึงจะมีเรียนต่อจากตอนภาคฤดูร้อน แต่นักเรียนห้องของเธอพากันดูซีรีส์และนั่งเล่นกันทุกคาบ แทบจะไม่ได้เรียนกันเลยด้วยซ้ำ

"พี่วินจะตั้งชื่อว่าอะไรเหรอคะ" ซัมเมอร์ถามขึ้นมา เพราะว่าเธอเห็นวินเทอร์ออกแบบตัวละครเสร็จแล้ว เหลือแค่ใส่ชื่อเท่านั้น

วินเทอร์ยิ้มและพิมพ์ชื่อลงไปอย่างไม่ลังเลพร้อมกดเข้าเกม

'ยินดีต้อนรับ ขอทานตัวน้อย เข้าสู่ดินแดนของหวาน!'

"เข้าเกมมาแล้วต้องทำยังไงต่อเหรอ?" วินเทอร์กดจิ้มไปมาบนหน้าจอด้วยความงุนงง

Popup โฆษณาจำนวนมากเด้งขึ้นมาไม่หยุด มีทั้ง แพ็คเติมเงินครั้งแรก แพ็คมือใหม่ แพ็ค 199 บาท จนไปถึง 7,999 บาท

"ช่วงแรกนายก็กดตามเควสที่มันแนะนำมาให้ไปก่อน พอเคลียร์เควสเริ่มต้นหมดแล้ว เดี๋ยวจะมีเควสหลักให้ทำ ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามฉันได้" ท่าทางของสโนว์เบลตอนนี้ราวกับผู้เชี่ยวชาญ

"แล้วพวกแพ็คพวกนี้ละ และก็เติมใช้จ่ายสะสมเพื่อเป็น vip อะไรด้วย?" วินเทอร์ชี้ไปที่ฟังก์ชันต่างๆ บนหน้าจอ

"อ่อ พวกนั้นเหรอ นายจะเติมก็ได้เอาไว้อัปเกรดพลังตัวละคร จะได้ผ่านเควสช่วงแรกๆ ได้สบาย vip ก็จะมีสิทธิพิเศษมากมายทุกครั้งที่ใช้จ่ายแคนดี้ถึงที่มันระบุนายก็จะเลื่อนระดับ vip เช่น vip 1 ไป 2 ก็ใช้จ่าย 99 แคนดี้ หลัง vip 4 ไปจะมีระบบเพิ่มเติมคือ svip ที่ช่วยให้ได้รับสิทธิประโยชน์เพิ่มขึ้น ราคา 4,999 แคนดี้ นายลองกดเข้าไปอ่านรายละเอียดดูก็ได้"

วินเทอร์พยักหน้าและเริ่มเล่นเกมอย่างจริงจัง ส่วนสโนว์เบลกับคนในกิลด์ก็พากันลงดันเจี้ยนเพื่ออุปกรณ์ ทันใดนั้นบนหน้าจอก็มีประกาศแจ้งเตือนขึ้นรัวๆ จนปิดหน้าจอเกมจนมิด

สโนว์เบลที่เตรียมจะโวยวายว่าใครมันปลดล็อกความสำเร็จอะไร จนประกาศโลกขึ้นแจ้งเตือนแบบนี้ แต่เมื่อเธอเห็นว่าเป็นชื่อที่คุ้นๆ ก็ได้มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของวินเทอร์

'เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งได้จุติลงบนผืนพิภพนี่แล้ว ขอทุกคนรวมอวยพรกับ 'ขอทานตัวน้อย' สำหรับการเป็น SVIP 15'

ประกาศแจ้งเตือนที่เด่นหราทองอร่ามจนแสบตาสะท้อนออกมาจากจอของวินเทอร์

"นี่ นี่ นี่นายเติมเงินเหรอ? แล้วเติมไปเท่าไหร่กัน????" สโนว์เบลถึงกับรู้สึกตกใจจนขวัญเสีย

"อืม...ฉันซื้อไปทุกแพ็คทุกโปรโมชั่นที่มันเด้งขึ้นมาเลยหน่ะ และก็มันมีกิจกรรม x2 ฉันเลยอัดฉีดเข้าไปประมาณสิบล้านบาทนี่แหละ เห็นว่ามันต้องใช้แคนดี้ซื้อพวกหินตีบวกหรือซื้อของอะไรเยอะด้วยนิ" วินเทอร์พูดสบายๆ เหมือนกับว่าเงินจำนวนนี้ไม่ได้ถือว่าเป็นจำนวนที่มากสำหรับเขา

"นะ..นายเติมไปทะ..เท่าไหร่นะ?" สโนว์เบลได้ถามย้ำขึ้นมาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

"สิบล้าน...ไม่สิถ้าตัวเลขเป๊ะๆ ก็ 12,638,420 บาท" วินเทอร์เช็กสเตทเม้นและพูดขึ้น

"..." สโนว์เบลตะลึงจนตาค้างไปแล้วเรียบร้อย

สุลต่านที่เติมเยอะสุดยังแค่ล้านนิดๆ และตัวเธอความจริงแล้วไม่ได้เติมเกือบแสน แต่มันได้ทะลุแสนไปแล้วตั้งหาก แต่วินเทอร์ที่พึ่งจะโหลดเกมมาได้ไม่ถึงชั่วโมงกลับเติมไปสิบสองล้านบาทแล้ว เธอหมดคำจะพูดจริงๆ

ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่อึ้งจนพูดไม่ออกแต่นั่นรวมถึงสาวๆ ทั้งหมดที่รายล้อมอยู่ด้วย พวกเธอเห็นวินเทอร์ที่กดเติมเงินตั้งแต่ต้นจนจบ วินเทอร์ที่กดปุ่มเติมเงินเหมือนบีบเม็ดพลาสติกกันกระแทก

"ฉันไม่รู้ว่าต้องอัปอะไรยังไงบ้าง เธอเอาไปอัปให้หน่อยสิ" วินเทอร์ยื่นโทรศัพท์ให้กับสโนว์เบล

สโนว์เบลรับโทรศัพท์มาด้วยความมึนงง หัวสมองของเธอโล่งและว่างเปล่าไปหมด โทรศัพท์ที่เธอถืออยู่ตอนนี้มีมูลค่ามากกว่าสิบล้าน ไม่สิ มันอาจจะมากกว่านี้ ถ้าเธอลองเปิดดูเงินในบัญชีของวินเทอร์ที่สามารถเติมเงินสิบล้านกว่าบาทได้สบายๆ อะไรที่เรียกว่าสุลต่าน นี่ไง! ชายหนุ่มตรงหน้าเธอคือสุลต่านตัวจริง เติมเกมสิบกว่าล้านได้ชิลๆ ขนหน้าแข้งไม่ร่วงสักเส้น

เหล่าซือบีที่เห็นว่าได้โอกาสเหมาะ เธอจึงรีบพูดขึ้นมาว่า "เด็กๆ นี่คือใบขออนุญาตผู้ปกครองสำหรับการไปเข้าค่ายรับน้องสามวันสองคืน ที่จะจัดขึ้นในวันจันทร์หน้า อย่าลืมเอาไปให้ผู้ปกครองเซ็นด้วยนะจ๊ะ"

ทุกคนรับใบอนุญาตมาดูและเซ็นชื่อบิดามารดาของตัวเองลงไปทันที และฉีกส่วนที่เป็นรายละเอียดออกเหลือแค่ส่วนที่เซ็นรับรอง พร้อมส่งกลับคืนให้เหล่าซือบีทันที

เหล่าซือบีได้แต่รับใบอนุญาตกลับคืนมาด้วยความงุนงง พร้อมถามพวกเธอว่า "ไม่เอาไปให้ผู้ปกครองอ่านก่อนเหรอจ๊ะ?"

"เอารายละเอียดไปให้ก็พอแล้วค่ะ ถึงยังไงพวกท่านก็เซ็นอนุญาตอยู่ดี" เด็กสาวพากันพูดออกมาเหมือนกับว่านี่เป็นเรื่องปกติ

สุดท้ายบีก็ได้แต่ต้องรับใบอนุญาตที่เป็นส่วนเซ็นรับรองกลับไป ถึงแม้ว่าเธอจะได้ครบกลับมาทุกใบ แต่เธอคงเอาไปส่งห้องธุรการตอนนี้ไม่ได้แน่นอน

เธอทำได้แต่ต้องรอพรุ่งนี้ที่เป็นวันศุกร์แทน

เรียกได้ว่านี่เป็นการเปิดเรียนวันแรกที่แปลกที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา รวมถึงเด็กห้องของเธอก็แปลกไม่แพ้กัน ทั้งๆ ที่การมีเด็กสาวอยู่รวมกันสิบกว่าคนมันควรจะไม่ใช่แบบนี้สิ หรือว่ามันเป็นเพราะวินเทอร์? ที่ทำให้ทุกอย่างมันดูไม่ปกติกันนะ...