ตอนที่13 เจ็บให้พอ
นางอิ่มที่นั่งฟังคนทั้งสองอยู่เงียบๆก็รู้สึกเวทนาคนทั้งสองที่ไม่รู้จักคิดดีทำดี เป็ผู้ดีแต่ไม่มีความเป็ผู้ดี ถ้าคุณนิหลุดออกจากวังวนของสองแม่ลูกนี้ได้เมื่อไหร่เธอจะสาธุยกมือท่วมหัวเลยเชียว นางอิ่มคิดอยู่ในใจเพียงคนเดียว
เสียงรถที่เขามาจอดหน้าบ้านทำให้นางปรางทิพย์หยุดสนใจเื่ที่คุยกันเอาไว้ชั่วคราว แล้วหันไปให้ความสนใจกับผู้เข้ามาใหม่แทน
"คุณท่านครับ"คนขับรถของนางเข้ามารายงาน
"ช่างแต่งหน้ามาถึงกันแล้วครับ
"พาเขาเข้ามา"นางปรางทิพย์ บอกกับคนขับรถทันที
ไม่นานคนที่พูดถึงก็โผล่หน้าเข้ามา
"สวัสดีค่ะคุณท่านรอหนูเล็กนานไหมคะ "สาวสองนามว่าหนูเล็กที่รูปร่างไม่ได้เล็กเหมือนชื่อยกมือขึ้นไหว้กล่าวทักทายคุณปรางทิพย์ ยางกรีดปากจีบคอ
"ไม่นานเท่าไหร่ฉันก็เพิ่งมาถึง"นางปรางทิพย์ตอบ
"งั้นเราไปแต่งหน้ากันก่อนดีไหมคะคุณท่าน" สาวสองพูดเสียงอ่อนเสียงหวานประจบคุณปรางทิพย์ ทุกครั้งที่คุณปรางทิพย์มีออกงานสังคมเธอจะเป็คนแต่งหน้าให้แทบทุกครั้ง ถึงเธอไม่ว่างก็ต้องทำตัวให้ว่าง เพราะลูกค้าเงินดีๆ แบบนี้มีเหรอเธอจะปฏิเสธ
เธอจึงค่อนข้างสนิทสนมกับคุณปรางทิพย์เป็พิเศษ
"แหมคุณท่านขา วันนี้คุณท่านเฉิดฉายมากเลยค่ะดูสิคะพอแต่งตรงทรงเครื่องเข้าไปแล้วเหมือนเพิ่งอายุ 30 ต้นๆเลยข้าาา"ช่างแต่งหน้านามว่าหนูเล็กเคยชมคนตรงหน้ายางเอาอกเอาใจ
"แหมคุณเล็กนี้ก็ชมจนฉันเขินไปหมดแล้วเนี้ย คุณเล็กฝีมือขั้นเทพขนาดนี้ไงคะดิฉันจึงได้ผูกติดปิ่นโตกับคุณหนูเล็กมาโดยตลอด"
"หนูเล็กกราบขอบพระคุณคุณท่านมากนะคะที่ไว้วางใจหนูเล็ก..แล้วที่คุณท่านบอกว่ามีอีกคนที่จะให้หนูเล็กแต่งหน้าให้แล้วตอนนี้อยู่ไหนเสียล่ะคะ"ช่างแต่งหน้านามว่าหนูเล็กเคยถามพลางมองหา
"ยังไม่มาจ้ะ!แต่กำลังจะมา"
"อ๋อ" สาวสองพยักหน้าเข้าใจอยากจะถามใจแทบขาด ว่าใครใช้ลูกสะใภ้ของนางหรือเปล่าแต่ก็ต้องเก็บเอาไว้ในใจไม่กล้าทานต่อไปเพราะกลัวว่าจะเป็การละลาบละล้วงเื่ส่วนตัวของตัวเองมากเกินไปถึงแม้ว่ามันจะเป็ความจริงที่คนอาชีพอย่างพวกเธอชอบเผือกเื่ของชาวบ้านนั้นมันจะจริงก็ตาม
ธีรวัฒน์กับฟ้ารดามาถึงบ้านตอนใกล้จะค่ำแล้วเพราะรถค่อนข้างจะติด
"ธีคะแล้วนั่นรถคุณแม่หรือเปล่าคะ"ฟ้ารดาถามแฟนหนุ่ม
ธีรวัฒน์มองตามคนรัก
"ครับรถคุณแม่ "เขาตอบแฟนสาวแต่สายตากลับมองหารถภรรยา คงยังไม่กลับสินะเพราะยังไม่เห็นรถอยู่ในที่จอดรถ แต่ก็ช่างเถอะ เขาไม่ได้ใส่ใจอยู่แล้ว!ในใจคิดเช่นนั้นแต่สายตาก็อดที่จะมองหาไม่ได้
บุหงาวิ่งออกมารายต้อนรับผู้เป็นายด้วยรอยยิ้ม
"คุณผู้ชายคะคุณท่านให้มาตามค่ะ"
"อืม"เขาคางรักในลำคอเบาๆ
ทั้งสองจึงเข้าไปหานางปรางทิพย์
"สวัสดีครับคุณแม่"ธีรวัฒน์ทักทายผู้เป็มารดา
"สวัสดีค่ะคุณแม่" ฟ้ารดาก็ยกมือไหว้มารดาของแฟนหนุ่มอย่างนอบน้อม
"ไหว้พระเถอะจ้ะหนูฟ้ามาพอดีเลยมาๆ มาให้ช่างแต่งหน้าให้"นางปรางทิพย์รีบบอกกับว่าที่ลูกสะใภ้เสียงอ่อน
ค่ะคุณแม่"
นางปรางทิพย์จูงมือหญิงสาวที่ตนหมายมั่นปั้นมือที่จะได้เป็ลูกสะใภ้ไปยังห้องแต่งตัว ที่มีช่างแต่งหน้ารออยู่ก่อนแล้ว
หนูเล็กพอเห็นฟ้ารดามาอยู่ที่นี่ก็รู้สึกแปลกใจคันปากยิกๆ เธอเคยได้ยินข่าวลือมาว่าคุณธีรวัฒน์มีภรรยาอยู่แล้ว? แล้วข่าวของเธอก็ไม่เคยพลาดแล้วนี่ภรรยาคุณธีหายไปไหนเสียล่ะ ถึงได้เป็คุณน้องฟ้าโผล่หน้ามาแทน อยากเผือกใจ'จะขาดแต่ก็ต้องอดใจเอาไว้! จนอดแทบจะะเิจึงหันไปทักทายผู้มาใหม่แทน
"อุ้ย!คุณน้องฟ้า คุณพี่ก็นึกอยู่ว่าใครจะเป็ผู้โชคดีที่ได้ผู้ชายงานดีพรีเมี่ยมอย่างคุณธีรวัฒน์ไป แหมเป็คุณน้องฟ้านี้เองอย่างนี้สาวๆ ทั่วฟ้าเมืองไทยได้กินน้ำตาแทนข้าวแน่ๆ เลยค่ะคุณน้อง"สาวสองพูดจีบปากจีบคอเยินยอหญิงสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่ปั้นแต่งขึ้นมาล้วนๆ
"แหม คุณพี่หนูเล็กก็พูดเกินไป " ฟ้ารดายิ้มเขินกับคำชม
"ฟ้าครับงั้นผมไปเครียงานรอนะครับเสร็จแล้วให้คนไปเรียกนะครับ"ธีรวัฒน์บอกกับคนรัก หลังจากที่ทุกคนคุยกันเรียบร้อยแล้ว
"ค่ะ"
"งั้นแม่ไปรอที่ห้องรับแขกนะจ๊ะหนูฟ้า"นางปรางทิพย์หันไปชวนว่าที่ลูกสะใภ้ไปที่ห้องแต่งตัว
"ค่ะคุณแม่"
นางปรางทิพย์นั่งรองว่าที่ลูกสะใภ้ระหว่างแต่งตัวจนอีกคนเดินออกมาพร้อมกับชุดราตรีที่ดูมีสง่า
ชั่วโมงผ่านไปฟ้ารดาก็ลงมาพร้อมกับช่างแต่งหน้าของนาง
" ว้าว!หนูฟ้าสวยมากๆเลยลูก"
"ขอบคุณค่ะคุณแม่ คุณแม่ก็สวยเหมือนกันเลยค่ะ" ฟ้ารดารับขอบคุณและพูดประจบคนตรงหน้ากลับทันที
"คุณน้องฟ้าสวยค่ะแต่งยังไงก็สวยค่ะ"ช่างแต่งหน้างานว่าดีนะเกิดขึ้นยิ้มแย้ม
"คุณหนูเล็กฝีมือดีต่างหากล่ะคะ"
"ขอบพระคุณมากๆ เลยนะคะ ที่ให้ความไว้วางใจ ให้โอกาสได้มารับใช้ครั้งหน้าหวังว่าหนูเล็กจะได้รับความไว้วางใจจากคุณหญิงอีกนะคะ แต่วันนี้หนูเล็กขอตัวกลับก่อนนะคะ"เธอกล่าวลาคนทั้งสอง
"ได้เลยค่ะคุณหนูเล็ก คราวหน้าฉันก็คงจะต้องรบกวนคุณหนูเล็กเหมือนเดิมนั่นแหละค่ะ"คุณปรางทิพย์รับคำ
"งั้นหนูเล็กลาล่ะ ค่ะคุณท่าน ลาล่ะค่ะ!คุณฟ้า"เธอยกมือไหว้ลาคนทั้งสองแล้วขอตัวกลับไป
พอคล้อยหลังของช่างแต่งหน้าคุณปรางทิพย์จึงหันมาหาว่าที่ลูกสะใภ้
"มานี้ มาหนูฟ้านางปรางทิพย์ดึงมือว่าที่ลูกสะใภ้มานั่งลงตรงโซฟา หลังจากที่ช่างแต่งหน้าได้ขอตัวกลับไปแล้ว
"อะไรเหรอคะคุณแม่" คุณปรางทิพย์หยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินมาเปิดออก ให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ยนโฉมของที่อยู่ในกล่อง
"ว้าว! สวยจังเลยค่ะคุณแม่"
นางปรางทิพย์ยิ้มดีใจที่มีคนชมเครื่องเพชรของนาง
"แม่เตรียมมาให้ว่าที่ลูกสะใภ้ของแม่ใส่ออกงานคืนนี้ ลูกสะใภ้ของแม่จะต้องสวยต้องแพง" นางปรางทิพย์พูดอย่างภูมิอกภูมิใจ
ฟ้ารดายิ้มหวานแล้วก้มกราบบนตักคุณปรางทิพย์ ด้วยท่าทางนอบน้อมอ่อนหวาน
"ขอบคุณค่ะคุณแม่"
เสียงรถเข้ามาจอดหน้าบ้าน ทำให้คุณปรางทิพย์กับฟ้ารดามองออกไปดูว่าเป็รถของใคร
"รถของใคร "คุณปรางทิพย์ถามคนรับใช้ทันทีที่ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาจอดในบ้าน
"รถคุณผู้หญิงค่ะ คุณท่าน" น้อยตอบเ้านาย
นิราจอดรถในที่จอดประจำเธอมองดูรถตู้สีดำที่จอดอยู่หน้าบ้าน เธอรู้ว่าเป็รถของใครเธอถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน อันที่จริงเธอไม่อยากจะกลับมาด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าเอกสารและงานของเธอที่อยู่ในห้องทำงานมันเยอะแยะไปหมดและมันจำเป็ต้องใช้ เธอจึงจำเป็ต้องกลับมา เธอถอนหายใจแรงๆ แล้วเริ่มคิดที่จะให้คนของเธอมาขนเอางานของเธอ ไปไว้ที่บ้านของเธอแล้วสินะ นิราคิดพลางก้าวขาเดินเข้าไปในบ้านด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
เธอเดินเข้ามาก็พบกับคุณปรางทิพย์กับฟ้ารดาที่นั่งมองมาที่เธออยู่ก่อนแล้วด้วยสีหน้าท่าทางไม่ค่อยเป็มิตร
สวัสดีดีค่ะคุณท่าน "
นิรายกมือไหว้คุณปรางทิพย์อย่างนอบน้อม
คุณปรางทิพย์ปลายตามองนิราอย่างิ่ๆ ความพูดในสิ่งที่ตนเองคิดออกไปทันที
"ไม่กลับมาพรุ่งนี้เช้าเลยล่ะ แล้วจะกลับมาทำไมไม่ไปแล้วไปลับ แล้วเธอจะอยู่เป็ภาระของลูกชายของฉันอีกทำไม! ทำไมไม่ไปสักทีที่ผ่านมาเธอก็อยู่เป็ตัวถ่วงความเจริญของลูกชายฉันมานานเกินพอแล้ว เธอจะเกาะลูกชายฉันไปอีกนานแค่ไหนยะ! เธอนี้มันเกาะแน่นจริงๆ เกาะแน่นยิ่งกว่าปลิงเสียอีก"นางปรางติดต่อว่า ลูกสะใภ้อย่างไม่ไว้หน้าต่อหน้าของว่าที่ลูกสะใภ้คนใหม่ด้วยความสะใจ
นิรายืนฟังคุณปรางทิพย์พ้นคำด่า และคำดูถูกเหยียดหยามสารพัดเหมือนเธอไม่ใช่คนไม่มีชีวิตจิตใจด้วยความน้อยใจ ทำไม?ๆมารดาของสามีเธอถึงได้จงเกลียดจงชังเธอนัก นิรายืนฟังด้วยน้ำตาคลอเบ้า อยู่ตรงหน้าของแม่สามีและคนรักใหม่ของสามี มันทำให้เธอช่างดูน่าสมเพช แต่เธอก็ห้ามตัวเองไม่ให้มีน้ำตาซักหยดให้คนทั้งสองได้เห็นมัน
ฟ้ารดามองดูนิรายืนฟังมารดาของสามีดุด่าด้วยความรู้สึกสะใจ ดีด่าเยอะๆ มันจะได้หย่ากับคนรักของเธอเร็วๆ เธอคิดในใจ อย่างถูกอกถูกใจ
คุณปรางทิพย์ยังคงไม่ยอมที่จะปล่อยให้นิราออกไปจากตรงนี้ เธอ้าให้ผู้หญิงคนนี้ได้รู้สึกอับอาย และรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่าต่อหน้าของผู้หญิงคนใหม่ของสามี จนไม่มีที่จะยืน! คุณปรางทิพย์ยังคงสรรหาคำด่าที่เจ็บๆ แสบๆ มาดุด่าลูกสะใภ้ไม่จบ อย่างสะใจ
"เธอไม่คู่ควรกับลูกชายของฉัน นี้ผู้หญิงคนนี้"คุณปรางทิพย์ยื่นมือไปจับมือของฟ้ารดามายื่นอยู่ข้างๆตัวนางเพื่อจะประกาศให้นิรารู้ว่า ผู้หญิงคนนี้ต่างหากที่คู่ควรกับธีรวัฒน์ลูกชายของนาง
"ส่วนเธอนิราเธอไม่สมควรที่จะอยู่ในฐานะภรรยาของลูกชายนางอีกต่อไป"
"เธอไป...หย่ากับลูกชายของฉันซะ!ตาธีจะได้แต่งงานกับหนูฟ้าซะที"เธอพูดออกมาอย่างคนเห็นแก่ตัว
"หรือว่าเธอกลัวไม่มีที่จะเกาะหรือว่ากลัวอดตาย"
"ถ้าเธอกลัวว่าจะอดตายไม่มีจะกินฉันจะให้ตาธีให้เงินเธอซักล้านสองล้านก็คงพออยู่ได้เป็ปีถ้าเธอประหยัด"
นิราเก็บกลั้นความเ็ปเอาไว้ข้างในและอดทนที่จะไม่ให้มันะเิออกมา ให้กับความใจจืดใจดำของคุณปรางทิพย์ เธอไม่พูดอะไรเธอพูดอะไรไม่ออกในเวลาแบบนี้ เธออยากจะไปให้มันพ้นๆ จากตรงนี้มากกว่า
"อะไรกันครับคุณแม่เสียงดังไปจนถึงชั้นบน"ธีรวัฒน์ที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของมารดาก็รีบเดินลงมาดูเหตุการณ์
"ไม่มีอะไรฉันก็แค่สั่งสอนเมียแกให้รู้จักอะไรควรอะไรไม่ควรก็เท่านั้น" นางปรางทิพย์บอกกับบุตรชาย
ธีรวัฒน์มองดูภรรยาที่ยื่นมองดูเขาอยู่ก่อนแล้ว! ด้วยสายตาตัดพ้อ! แต่..เขาก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรภรรยาตัวเองออดไปแม้แต่คำเดียว เขาเพียงแต่เดินผ่านภรรยา เพื่อมาหามารดากับคนรัก โดยไม่แม้แต่จะหันไปมองดูภรรยาของตนเองอีก เขารู้ว่าที่เขาทำมันเกินไป แต่จะให้ทำยังไงได้ก็คนมันหมดรักแล้ว และตอนนี้เขาก็ได้เลือกแล้ว
"คุณฟ้าสวยจังครับ "เขายังคงเอ่ยชมแฟนสาวได้อย่างหน้าตาเฉย โดยไม่ได้นึกถึงความรู้สึกของภรรยาที่มองเขามาด้วยสายตาตัดเหรออยู่ไม่ไกลรู้สักนิด
ฟ้ารดาแกล้งทำท่าเขินอายอย่างมีจริตมารยา"ชมกันแบบนี้ฟ้าก็อายแย่สิคะ"เธอพูดพลางมองไปยังนิราด้วยสายตาเย้ยหยัน
นิรามองสามีด้วยสายตาว่างเปล่านี้เหรอคนทึ่เธอรัก เขาทำให้เธอกลายเป็ส่วนเกินในชีวิตของเขาทั้งสองคนเจ็บดีแท้เธอคิดพลางกลับบอกตัวเองในใจ
ดีเจ็บให้มันมากๆ จะได้ตัดใจจากให้มันไวไว เธอคิด แล้วก็บอกตัวเองเป็โรคที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
วันนี้นิรา วันนี้เธอจะร้องไห้เป็ครั้งสุดท้ายความรักความเคารพ มันจะไม่มีให้อีกแล้วฉันบอกกับตัวเองในใจ
????????????
104K
