แจ๊คนั่งสมาธิรอเวลาถึงแม้ร่างกายจะถูกทำลายและสร้างใหม่ตลอดเวลา ในเวลานี้มีแต่เสียง ‘ปุดปุดปุดปุด’ ตลอด ทำให้แจ๊คปวดหัวที่จะข้ามบ่อลาวามาก
แต่เขามาถึงจุด ๆ นี้ได้และไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ แจ๊คเห็นว่าประตูแก่นโลกได้ปิดลงหลังจากที่เขาเข้ามา แจ๊ครู้ได้ว่าเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ได้ตื่นขึ้นมา
ผ่านไป 3 ชั่วโมงแจ๊คได้พักผ่อนจิตใจเสร็จ จึงเอามือจุ่มลงไปในลาวา
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มือแจ๊คได้หลอมละลายอย่างรวดเร็ว ทันทีที่สัมผัสโดนลาวาอุณหภูมิในลาวาสูงพอ ๆ จิตไฟ และยิ่งลึกเท่าไรไอร้อนก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น แจ๊คลองใช้พลังเคลือบมือตอนแรกคือ ธาตุไม้+พลังชีวิตจากสัตว์อสูร แต่มันไม่ได้ผล
คราวนี้ใช้พลังธาตุไม้+พลังชีวิตจากสัตว์อสูร+พลังชีวิตจากดวงวิญญาณภายในป่าแห่งความเงียบ หลังเอามืออีกข้างลงไป
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แม้จะกรีดร้องแต่มือไม่ได้หลอมละลายไปทันที เส้นเลือด หลอดเลือดและกล้ามเนื้อถูกละลายเหลือแต่กระดูกเปล่า ๆ หลังแช่ไปสักพักแจ๊คเห็นเส้นเลือดพยายามจะฟื้นตัวแต่ก็ถูกลาวาหลอมละลายอีกรอบหนึ่ง
แจ๊คทนได้และคิดว่าอย่างน้อยก็เหลือกระดูก เขาจะใช้พลังจิตควบคุมร่างกาย ถ้าแม้วิธีนี้จะไม่ดีสักเท่าไร แต่ทำไงได้เขาไม่ได้เป็นอันเดด เส้นประสาทถูกตัดขาดก็ไม่สามารถขยับร่างกายได้
แจ๊คยังไม่อยากใช้พลังทั้งหมดเพราะว่ายิ่งไปไกลเท่าไรอันตรายก็ยิ่งสูงเท่านั้น หลังตัดสินใจได้แจ๊ครีบกระโดดลงบ่อลาวาทันที
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แจ๊คใช้พลังจิตเคลือบหัวใจ หัวสมอง แขนและขาเท่านั้นส่วนอื่นปล่อยให้มันละลายไป แจ๊ครู้สึกทรมานราวกับกำลังถูกต้มด้วยน้ำเดือดในสมัยเมื่อก่อนที่จับมนุษย์มากิน
แค่คิดภาพและเสียวสันหลัง แจ๊คไม่พยายามคิดภายในของตัวเองในหัวและว่ายน้ำลาวาไปอย่างรวดเร็ว ลูกตา ปาก หู ฟันปากแจ๊คถูกหลอมละลายด้วยความร้อนสูง แจ๊คมองไม่เห็นด้วยตาเพราะถูกละลายไปแต่ยังใช้พลังจิตสัมผัสได้
ตอนนี้ถ้าใครมองดูแจ๊คอาจจะตกตะลึงและหวาดกลัว แจ๊คในตอนนี้เหลือแต่หัวกะโหลกที่มีสมอง ตรงลำตัวมีแค่หัวใจที่กำลังเต้นอยู่เท่านั้น
ส่วนที่เหลือร่างกายส่วนอื่นกลายเป็นกระดูกสีขาวเท่าหมด แจ๊คในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับอันเดดมากนักแต่มีที่แตกต่างคือ ร่างกายแจ๊คพยายามจะฟื้นฟูตลอดเวลาและก็ถูกทำลายตลอดเวลาด้วยเช่นกัน
หลังจากว่ายน้ำลาวามาสักพักรอบบริเวณตัวแจ๊คมีแต่เสียงแจ๊คกัดฟันและเสียงลาวาเดือด ปุดปุดปุด แจ๊คไม่เห็นตัวอะไรอยู่ภายในลาวาก็ดีใจ
ระหว่างที่แจ๊คกำลังดีใจอยู่ ๆ ได้มีครีบปลาสีแดงปรากฏขึ้นด้านข้างแจ๊ค ครีบปลานั้นเข้ามาใกล้แจ๊คและพยายามจะดูว่าแจ๊คเป็นตัวอะไรทำไมถึงมีแต่กระดูก
ด้วยความที่เห็นแจ๊คเป็นรูปร่างแปลกประหลาด ครีบปลานั้นโผล่ตัวขึ้นจากผิวลาวา ทำให้แจ๊คเห็นว่ามันเป็นปลาสีแดง ร่างกายปลาสีแดงนั้นเหมือนกับหินหนืดที่มีลาวาไหลตลอดเวลา
ดวงตาโตสีแดง และปลาสีแดงนั้นมันอ้าปากเผยให้เห็นฟันอันแหลมคมจำนวนมาก ถ้ามันกัดกระดูกอันขาวสะอาดของแจ๊ค แจ๊คคิดว่ากระดูกเขาคงไม่รอด
ภายในดวงตาอันโตของปลาสีแดงนั้นจ้องมองแจ๊คด้วยความสงสัย ก่อนมันจะเอาหัวจุ่มลาวา แจ๊คเห็นท่าไม่ดีจึงรีบหนีไปแต่ไม่ทันเสีย หัวปลาสีแดงปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมกับพ่นลาวาในปากของมันอย่างรุนแรง
แจ๊คเห็นลาวาพุ่งมาหาตนอย่างรวดเร็ว แจ๊คหลบแต่ความเร็วของเขาไม่สามารถหลบน้ำลาวาที่ปลาสีแดงพ่นได้หมด ลาวาออกจากปากปลาสีแดงนั้นรุนแรงราวกับหอกที่ถูกทหารผ่านศึกปา
กระดูกไหล่ซ้ายของแจ๊คแตกหัก โชคยังดีที่มีข้อต่อส่วนแขนยังติดอยู่ไม่งั้นแจ๊คต้องรอให้กระดูกฟื้นฟู
“ไอเวรปลาลาวา”
แจ๊คจะเรียกมันว่าปลาลาวาเพราะมันอาศัยอยู่ในลาวา ปลาลาวาพ่นลาวาเสร็จแสดงสีหน้าดีใจ แจ๊คยังไม่โจมตีมันกลับไปเพราะว่าสมาธิในตอนนี้เขาต้องแบ่งออกเป็น 3 สายได้แก่ พลังจิต ธาตุไม้และพลังชีวิตจากดวงวิญญาณ
แจ๊คไม่สามารถทำได้ดีนัก ถ้าแจ๊คสามารถควบคุมพลังทุกอย่างได้อาจจะทำให้ไม่ต้องมีสภาพแบบนี้ แจ๊คว่ายน้ำลาวาต่อโดยไม่ได้ให้ความสนใจปลาลาวา
ปลาลาวาเห็นแจ๊คไมได้สนใจมัน แต่ปลาลาวาสนใจแจ๊คมันว่ายน้ำลาวาตามแจ๊คตลอดทาง ตอนแรกแจ๊คคิดว่าปลาลาวาจะพ่นลาวาอีกรอบหนึ่งแต่มันกลับไม่ทำ
แจ๊คได้ย้อนกลับมาดูพฤติกรรมของตนเองตั้งแต่เข้ามาภายในประตูแก่นโลก แจ๊คคิดว่าตอนนี้จิตไฟมันปะทุขึ้นนั้นพวกจิตไฟพยายามจะเล่นกับแจ๊คมากกว่า
แต่แจ๊คไปฆ่าพวกพ้องของพวกมันทำให้จิตไฟทั้งหลายโกรธจึงกลายเป็นทะเลไฟไล่ตามแจ๊ค
หลังจากเข้ามาที่ประตูแก่นโลกแจ๊ครู้สึกแสบร้อนตามร่างกายจึงเกือบเป็นบ้าทำให้ไม่ได้คิดถึงข้อนี้ พอเห็นจิตไฟที่ร่างกายมีอุณหภูมิสูงถึง 3000 องศาจึงเกิดบ้าขึ้น
แจ๊ครู้สึกหัวเราะและเศร้าในการกระทำของตนเอง ถ้าแจ๊คเลือกที่จะอดทนอาจจะไม่ต้องวิ่งหนีทะเลไฟก็เป็นได้ แต่ทุกสิ่งอย่างได้เกิดขึ้นมาแล้วไม่สามารถแก้ไขอะไรได้
ผ่านไป 3 ชั่วโมง ปลาลาวาตัวเดิมยังว่ายน้ำลาวาวนรอบตัวแจ๊ค แต่อุณหภูมิภายในลาวาเริ่มสูงขึ้น จาก 3000 องศาตอนนี้เป็น 4000 องศา
ปลาลาวาตัวนั้นได้หนีกลับไปไม่รู้เพราะอะไรอาจจะเป็นความร้อนหรือเหตุผลอื่น ๆ แจ๊คไม่รู้ ส่วนแจ๊คต้องใช้ธาตุน้ำเคลือบร่างกายเอาไว้เพราะไม่งั้นละลายแน่
หลังปลาลาวาตัวนั้นไป แจ๊ครู้สึกราวกับยมทูตได้เอาเคียวออกจากคอเขา ปลาลาวาตัวนั้นทำให้แจ๊ครู้สึกหนักอึ้งในใจแต่หลังปลาตัวนั้นไปแจ๊ครู้สึกสบายราวกับปล่อยทุกข์ในลาวา
ทำให้แจ๊คตั้งสมาธิว่ายน้ำลาวาต่อไป ไม่นานหลังจากที่ปลาลาวาตัวนั้นได้ แจ๊คเห็นครีบปลาจำนวนมากกำลังรอบตัวเขา
แจ๊คหวาดกลัวและโกรธขึ้นในเวลาเดียวกัน ไอตัวเมื่อกี้มันเรียกพวกพ้องหรือ ปลาลาวาจำนวนเผยตัวให้แจ๊คเห็นพวกมันทำเหมือนกับปลาลาวาตัวแรกคือสงสัยว่าแจ๊คคือตัวอะไร
และเหมือนเคยพวกมันทั้งหมดเอาหัวจุ่มหน้า แจ๊คมีสีหน้าคงแสดงอาการช็อกหลังเห็นท่าทางแบบนี้ แจ๊คมีทางเลือกไม่กี่อย่างคือปล่อยให้พวกมันพ่นลาวามาหรือเลือกที่จะไม่เดินทางแบบสงบสุขอีกต่อ
ถ้าเลือกข้อแรก โอกาสตายแจ๊คมั่นใจว่า 99.99% ข้อสองก็พอ ๆ กันคือ 99.99 % แจ๊คเห็นความร้ายกาจของจิตไฟที่พวกมันรวมตัวกันจนกลายเป็นทะเลไฟ
ปลาลาวาถ้าพวกมันรวมตัวกันแจ๊คอาจจะกลายเป็นจุณทันที ปัจจุบันอยู่ในน้ำไม่ได้บนบกและไม่ใช้น้ำธรรมดาแต่เป็นน้ำลาวา
แจ๊คอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาเพราะลูกตาหายไปแล้ว แจ๊คเลือกข้อ 2 อย่างไม่ลังเลเพราะยังไงก็ยังดีกว่ารอความตาย แจ๊ครีบว่ายไปหาปลาตัวใกล้ ๆ แต่สับกระดูกของปลาลาวาอย่างรวดเร็ว
เครง เครง
ปลาลาวาตัวที่ถูกแจ๊คทำลายได้จุ่มลาวาไป แต่แจ๊ครู้ว่ามันยังไม่ตายเกล็ดของปลาลาวาแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้า เพราะเกล็ดของมันทำให้ปลาลาวาว่ายน้ำลาวาอย่างมีความสุขได้
แจ๊คจะไปมีพลังในการทำร้ายปลาลาวาได้ยังไง ปลาลาวาตัวอื่นได้หยุดพ่นน้ำ พวกปลาลาวาเห็นแจ๊คทำร้ายพวกมัน สายตาของปลาลาวาทั้งหมดตกใจก่อนจะกลายเป็นสีแดง
ปลาลาวาทั้งหมดอ้าปากและกระทบฟันของพวกมันอย่างจัง ทำให้เกิดเสียงเหล็กกระทบกันดังก้องเป็นจำนวนมากและดูสยองจนน่าขนลุก ปลาลาวาทั้งหมดรอบตัวแจ๊ค
และว่ายมาหาแจ๊คด้วยความรวดเร็วพร้อมกับเสียงกระทบเหล็ก แจ๊คแค่นเสียงปลาตัวเมื่อกี้ก็ไม่สามารถฆ่าได้ ตอนนี้เขากำลังจะกลายเป็นอาหารปลาอีก
แจ๊คเตะน้ำลาวาใต้เท้าก่อนจะเดินข้ามมิติไป ถ้าอยู่เฉยแล้วข้ามมิติอาจจะทำให้ร่างกายอัมพาต 3 วินาที แต่หลังการที่แจ๊คสามารถควบคุมการเดิมข้ามมิติมากขึ้นจึงเหลือ 1 วินาที
แต่หนึ่งวินาทีพอที่จะให้ปลานับสิบใช้ฟันของมันกัดกระดูกของแจ๊ค ปลาลาวาเห็นแจ๊คหายไปจึงตกตะลึงแต่มีปลาลาวาอีกหลายตัวเห็นแจ๊คปรากฏขึ้น
จึงว่ายไปหาแจ๊คด้วยความเร็วสูงสุด แจ๊คไม่สามารถว่ายน้ำลาวาได้รวดเร็วเหมือนกับปลาลาวาที่อาศัยอยู่ในลาวาตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว แจ๊คหันกลับไปมองเห็นกลับครีบปลาลาวานับสิบกำลังไล่หลังตนอยู่
อีกไม่กี่วินาทีพวกมันก็สามารถไล่ตามแจ๊คได้ทัน แจ๊คเห็นว่าไม่มีทางหนีได้ไม่ว่ายังไงก็ตามต้องสู้เท่านั้น แจ๊คกระตุ้นธาตุน้ำภายในหัวใจทั้งหมด
และสร้างดาบอัดอากาศขึ้น ดาบอัดอากาศสีฟ้าปรากฏขึ้นหน้าแจ๊คเพราะแจ๊คถ่ายเทพลังธาตุน้ำทั้งหมดเข้าไปที่ดาบ แม้ปลาลาวาจะแข็งแกร่งแต่มันต้องมีจุดอ่อน นั้นคือธาตุน้ำ แม้ไฟจะรุนแรงแต่ถ้าน้ำเยอะกว่าไฟยังไงน้ำก็ชนะ
แจ๊ครู้ว่าน้ำธรรมดาไม่สามารถทำอะไรปลาลาวาได้ แต่ธาตุน้ำภายในร่างกายแจ๊คไม่ธรรมดาเพราะมันมาจากไข่มุกจักรพรรดิแห่งน้ำแน่นอนว่าต้องไม่ธรรมดา
แจ๊คจับดาบธาตุน้ำและเหวี่ยงดาบฟันปลาตัวข้างหน้า 2 ตัวอย่างรวดเร็ว ปลาลาวาเห็นดาบธาตุน้ำแต่พวกมันไม่เคยออกจากที่นี้จะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกมันแพ้อะไร
ฉัวะ ฉัวะ
เหลือเชื่อดาบธาตุน้ำของแจ๊คตัดปลาลาวาเป็น 2 ทอนราวกับเนย แจ๊คเอามืออีกข้างหนึ่งหยิบซากปลาลาวาขึ้นและดูดซับพลังภายในของมันอย่างรวดเร็ว
เขาไม่มีปากและลิ้มจะกัดกิน แต่ปลาไม่เหมือนกับจิตไฟที่ตายไปแล้วพวกจิตไฟจะไม่เหลืออะไร แต่ปลาลาวาเหลือซากของพวกมันพวก
แม้ว่าจะฆ่าปลาลาวาไปแต่สิ่งที่ต้องแลกคือดาบธาตุน้ำของเขามีรอยไหม้เกรียม ต้องเติมธาตุน้ำเข้าไปอีกรอบหนึ่งถึงจะใช้ได้ ปลาลาวาไม่เหมือนกับจิตไฟที่หวาดกลัวต่อความตาย
หลังจากเห็นพวกพ้องของมันได้ตาย ดวงตาของปลาลาวาทั้งหมดมีสีแดงเข็มขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด
แจ๊คไม่ได้หวาดกลัวเมื่อก่อนเพราะมีวิธีฆ่า กลับกันแจ๊คจะไล่ฆ่าพวกมันมากกว่าตอนที่ดูดซับพลังปลาลาวาแจ๊ครู้สึกว่าการต้านความร้อนของเขาเพิ่มขึ้น
ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่ตอนนี้ปลาลาวาเหมือนกับขนมสำหรับเขา ปลาลาวาว่ายมาทางแจ๊คอย่างไม่หยุดหย่อน
แจ๊คเหวี่ยงดาบธาตุน้ำกวาดไปมาไม่หยุดซากศพปลาลาวาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนแจ๊ครู้ตัวอีกทีบริเวณรอบ ๆ ตัวเขาก็มีแต่ซากศพปลาวาลา
แต่ไม่ใช่แจ๊คไม่โดนอะไรเลย ร่างกายที่เหมือนกระดูกของเขาตอนนี้มีรอยร้าวเต็มไปหมด เหมือนกับว่ามีแต่อะไรชนกับร่างกายแจ๊คกระดูกทั้งหมดภายในร่างกายก็แตกสลายไปทันที
แจ๊คในวิชาอัดอากาศดูดซากศพปลาลาวามารวมตัวที่เขาก่อนจะดูดซับพลังของมัน
............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................