ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ ก็ได้แต่หัวเราะพวกลูกชายหลานชายกัน ที่พากันพูดอะไรออกมาแบบแปลกๆ ซื่อๆตามประสานิสัยของพวกเด็กผู้ชายกัน แต่จะว่าไปแล้วพวกท่านเองก็อดที่จะคิดแบบเดียวกันกับพวกเด็กผู้ชายไม่ได้ว่า พวกลม และพลังธาตุ มันเข้าใจคำสั่งของเจ้ากระดุมน้อยจริงๆน่ะเหรอ ยิ่งชอบสั่งคำสั่งแปลกๆ ทำอะไรแปลกๆ ออกมาหลายอย่างเสียด้วยสิ….?????
ส่วนพวกท่านเองก็มีหัวข้อพูดคุยกันต่อในเรื่องของการใช้พลังธาตุแบบผสมผสาน ของเจ้ากระดุมน้อยด้วยเลยว่า……..
“ไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่า คนที่ปลุกพลังธาตุได้มากกว่า 1 พลังแบบกระดุมน้อย จะยังสามารถใช้พลังธาตุร่วมกันทีเดียวหลายๆพลังธาตุได้อีกด้วย มันน่าตกใจมากจริงๆ”ตา
“ค่ะ” “ครับ”พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้
“ไม่ใช่แค่มีในเกมส์ออนไลน์เสียแล้วนะครับพี่..???”พ่อ
“ต้องบอกว่ากระดุมน้อยเหมือนหลุดออกมาจากเกมส์ออนไลน์เลย เผลอๆอาจจะเป็นคนเขียนเกมส์ออนไลน์เองเสียด้วยซ้ำไปนะ”ลุง
“นั่นน่ะสินะครับ”พ่อ
“อายุกันจนป่านนี้แล้ว ก็ยังพูดถึงแต่เกมส์ออนไลน์จริงๆเลยนะพวกแกเนี่ย!!! จะเอาหลานสาวคนเก่งของฉันเปรียบเทียบกับอย่างอื่นไม่ได้เลยเหรอไงกัน….????”ตา
“เอ่อ……แหะ..แหะ….”ลุง พ่อ ทำท่าทางเก้อเขินกัน
“เอาน่าพี่ซีฝู พี่เองก็รู้มาตั้งแต่แรกแล้วนี่หน่าว่าทั้งลูกชาย ลูกเขย หลานชาย ต่างก็ติดเกมส์ออนไลน์กันหมดเลย นี่ขนาดว่ามีกฎกติกาให้เล่นแล้วนะ”ยาย
“เหอะ…..ไม่ใช่แค่เจ้าพวกเด็กผู้ชายตัวเหม็นๆกับเจ้าสองตัวนี้น่ะสิ ดันลากหลานสาวสุดที่รักสองคนไปร่วมด้วยอีกมันน่านัก”ตา
“ชะอุ้ย…..!!!!!”พ่อ และลุง
พ่อ และลุงหันหน้าหนีไม่กล้าสบตาของตาขาอีกต่อไป กลัวจะโดนบ่นอีกเข้าให้ ก็นะเผลอพูดบรรยาเจ้ากระดุมน้อยไปเปรียบเทียบกับเกมส์ออนไลน์เสียได้ แต่ก็คิดออกเป็นอย่างแรกเลยนี่หน่าเลยหลุดปากพูดออกไปกันน่ะ
“นี่ยังดีนะคะที่บ้านไร่บ้านสวนของพวกเราไม่ได้อยู่ใกล้ตัวเมืองมากนัก เลยไม่มีสิ่งล่อตาล่อใจพวกเด็กๆมาก เหมือนเด็กในเมือง เด็กๆบ้านเรายังคงติดออกไปเล่นตามชายป่า ในสวนในไร่กันเสียมากกว่า
แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็เรียนในตัวเมืองกันอยู่แล้ว ของทันสมัย การเรียนรู้ที่ทันสมัยพวกเด็กๆก็ได้เรียนรู้ไม่น้อยหน้าใครเช่นกัน พวกเราถือว่าโชคดีนะคะทีพวกเด็กๆสามารถปรับตัวได้หลากหลายทางแบบนี้ ทั้งอยู่ในเมืองได้ และนอกเมืองก็ได้ไม่มีปัญหากับใครเลย”แม่
“ก็จริงนะ”ตายาย พ่อ ลุงป้าสะใภ้
“หงึก…..หงึก…….”
ข้าวของเครื่องใช้ประเภทเครื่องใช้ไฟฟ้า พวกเด็กๆบ้านวัง บ้านฉือนั้นก็มีใช้ มีเล่นเหมือนกับเด็กๆในตัวเมืองนั่นแหละ เพียงแต่ว่าไม่ได้มีใช้เหลือเฟือ มีใช้แต่ที่จำเป็น และเป็นประโยชน์ เพราะถึงอย่างไรฐานะทางครอบครัวก็ไม่ได้ร่ำรวยมากนัก ฐานะปานกลางพอมีพอกิน แต่ก็ไม่ได้ลำบากมาก
ส่วนมือถือนั้นแน่นอนว่าพวกเด็กๆ ไม่ได้มีกันหมดทุกคน มีแค่พวกพี่ชายคนโตสุดเท่านั้นที่มีใช้ กระดุมน้อยกับพี่สาวโส่วผ้าไม่มีทางได้มีอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้มีแล้ว…!!!! และมีให้เลือกใช้เยอะเสียด้วยสิ…!!!
ในขณะที่ ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ กำลังพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของพวกเด็กๆ พวกพี่ชายเองก็กินผลไม้กลายพันธุ์ พร้อมกับมองดูชั้น 7 ไปรอบๆ ที่ยังคงมีมือถือ เคส ที่ชาร์จ ฯลฯ มากมายลอยส่งเข้ามาเรื่อยๆ ที่จุดซ่อมแซม และวิ่งตรงมาทางน้องกระดุมน้อยก็จะหายแว๊บไปเลย เพราะโดนเก็บเข้ามิติในด่านสุดท้ายนั่นเอง
แต่ละคนก็มัวแต่เพลิดเพลินในสิ่งที่กำลังทำกันอยู่ โดยไม่ได้ทันสังเกตกันเลยว่า เจ้ากระดุมน้อยตอนนี้ก็กำลังปล่อยพลังธาตุออกไปอีกแล้ว และรอบนี้เจ้ากระดุมน้อยเล่นใหญ่มว๊ากกกก……!!!!!
“ครืนนนนนนนน……………..”
“เสียงอะไรกันน่ะ……….????!!!!!”
ตายาย พ่อแม่ และพวกพี่ชาย พากันหันมองไปรอบๆห้างสรรพสินค้าทันทีเลย ในขณะที่ทุกๆคนก็ยังคงอยู่บนเจ้าก้อนลมกันทั้งหมด
“วูบบบบบ………………”
“...............!!!!?????”
สิ่งที่ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ พี่สาว และพวกพี่ชายเห็นในตอนนี้ก็คือว่า มีมวลสายพลังธาตุมากมายอัดแน่นวิ่งเต็มไปหมดเลย แน่นอนว่าไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ต้องเป็นเจ้ากระดุมน้อยเพียงคนเดียวที่ทำให้เกิดขึ้นมา
และในพื้นที่ว่างแต่ละชั้นนั้น ก็มีแท่นสายพลังธาตุที่ทำเหมือนชั้นที่ 7 โซนขายมือถือเลย เพียงแต่ว่าดูจะมีความซับซ้อนมากขึ้นกว่าเดิม
“มีแบบชั้น 7 แบบนี้ทุกๆชั้นเลยล่ะครับพวกพี่ๆดูสิ….??!!!”พี่สี่หยี่อี
“ใช่ๆ หงึก….หงึก….เห็นแล้ว เห็นแล้ว…!!!”พวกพี่ชาย
“น้องกระดุมน้อย จะทำอะไรอีกนะ…???!!!”พี่สามว่ายเท่า
“จะทำอะไรได้ล่ะ ถ้าทำเหมือนกับชั้นที่ 7 แบบนี้นอกเสียจากว่า……..!!!”พี่รองโต่วเผิง
“น้องกระดุมน้อย กำลังเหมาของทั้งห้างฯเลย…!!!!”พวกพี่ชาย
“เอื๊อกกก…………”
และไม่นานเกินรอ มหกรรมข้าวของเครื่องใช้ อาหาร ฯลฯ ก็พากันเหมือนโดนแม่เหล็กดึงดูกันมาตรงกลางห้างกันหมดเลย โดนดูดไหลมากันอย่างต่อเนื่อง
“ไอ้หยา……..หลบเร็ว…!!!!”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ผลุบ………….”
“....................?????”กระดุมน้อย พี่สาวโส่วผ้า
ภาพที่สองสาวน้อยเห็นหลังจากที่พวกพี่ชายพากันหวีดร้องโวยวายก็คือว่า ตา พ่อ ลุง และพวกพี่ชายทั้งหมด กำลังก้มลงหมอบลงไปนั่นเอง
เพราะอะไรน่ะเหรอ…….????? ก็สิ่งของเครื่องใช้ อาหารฯ หลังจากทั้งหมดผ่านเข้าไปยังแท่นซ่อมแซ่มแล้ว บางส่วนก็ไม่ต้องผ่าน วิ่งตรงดิ่งเข้ามาหาทางที่พวกเขาอยู่บนเจ้าก้อนลมกันนน่ะสิ
แต่ทั้ง ตา พ่อ ลุง และพวกพี่ชายทั้งหมดต้องแสดงท่าทาง สีหน้า แบบเก้อเขินออกมาไม่รู้ไม่ชี้หลังจากลุกขึ้นมานั่งเป็นปรกติบนเจ้าก้อนลมแล้วนั่นก็คือว่า สองสาวน้อยได้พูดขึ้นมาน่ะสิว่า……….
“ตาขา ลุงขา พ่อขา และพวกพี่ชายเล่นอะไรกันไม่รู้ล่ะน้องกระดุมน้อย….?????”พี่สาวโส่วผ้า
“อาจจะไม่ใช่ก็ได้จ้ะพี่สาว ตาขา ลุงขา พ่อขา และพวกพี่ชายอาจจะเหนื่อยเลยนอนหมอบลงไปพักผ่อนน่ะ”กระดุมน้อย
“.....................”ตา พ่อ ลุง และพวกพี่ชาย
“น้องกระดุมน้อย สิ่งของเครื่องใช้ พวกนี้วิ่งเข้ามิติน้องไปได้เยอะยังเอ่ย….????? พื้นที่ในมิติของน้องกระดุมน้อยยังมีเหลือพอเก็บของอีกไหม….????”พี่สาวโส่วผ้า
“มีเหลือเฟือเลยพี่สาว ไม่ต้องกังวลเลย มิติของกระดุมน้อยน่ะใส่ได้ไม่อั้นเลยนะจะบอกให้ เก็บเท่าไหร่ก็ไม่มีทางล้นหรอก”กระดุมน้อย
“สุดยอดไปเลย เก็บข้าวของ และอาหารได้มากมายขนาดนี้ยังเก็บได้เรื่อยๆ ไหนจะมีพื้นที่ส่วนที่จะต้องปลูกผักกลายพันธุ์ ผลไม้กลายพันธุ์ได้อีกด้วย มิติของน้องกระดุมน้อยดีที่สุดเลย”พี่สาวโส่วผ้า
“มันแน่นอนอยู่แล้วพี่สาว”กระดุมน้อย
“ไม่รู้ว่าเก็บอะไรเข้าไปได้บ้างนะในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้น่ะ พี่สาว มองไม่ค่อยทันเท่าไหร่เลยนะข้าวของเครื่องใช้เยอะแยะไปหมดเลย”พี่สาวโส่วผ้า
“ก็น่าจะมีครบอยู่นะพี่สาว ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ใหญ่ติดอันดับต้นๆด้วยไม่ใช่เหรอไงกัน…???? น่าจะมีสินค้ามากมายเลยล่ะ กระดุมเหมาช้อปปิ้งหมดห้างฯแบบนี้น่าจะมีของดี ของสนุกๆให้พวกเราออกมาเล่นบ้างล่ะพี่สาว เอาไว้ดูอีกทีละกันหลังจากจบงาน”กระดุมน้อย
“ได้ๆน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า
ยาย แม่ ป้าสะใภ้ ที่ตอนแรกๆ ก็งงกันอยู่แต่พอเห็นและได้ยินแบบนี้ก็เข้าใจ และพากันหัวเราะออกมาเลย ตา พ่อ ลุง และพวกพี่ชายทั้งหมดน่ะ พากันตกใจที่ข้าวของเครื่องใช้มากมายวิ่งพุ่งตรงมาทางที่พวกเราทุกๆคนอยู่อย่างไรล่ะ เหมือนกับจะเข้ามาวิ่งชนยังไงอย่างงั้นเลย
แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ มันวิ่งเข้ามาหากระดุมน้อยคนเดียว เพราะว่าโดนดูดเข้ามิติส่วนตัวของกระดุมน้อยอย่างไรล่ะ จะไม่ให้พุ่งเข้ามาหากระดุมน้อยแล้วจะมาหาใครกัน และทุกๆคนก็อยู่บนเจ้าก้อนลมก้อนเดียวกันกับกระดุมน้อยกันหมดแบบนี้
“ขวัญอ่อนกันจริงๆเลย พวกผู้ชายบ้านนี้เนี่ยนะ”ยาย
“อิ…อิ…อิ….ก็นั่นน่ะสิคะแม่”ป้าสะใภ้ แม่
“ไม่คิดเลยนะคะว่า เจ้าตัวเล็กจะเหมาห้างฯแห่งนี้จริงๆ”แม่
“กระดุมน้อยฉลาดมากๆเลยนะ ไหนๆก็มาแล้วจะปล่อยสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆไปก็น่าเสียดาย เลยเก็บให้หมดภายในครั้งเดียวไปเลย ถ้าเป็นผู้ปลุกพลังธาตุคนอื่นๆจะใช้เวลาทั้งหมดกี่วันกันนะ….????? และจะต้องใช้คนที่มีพลังมิติกี่คนกันสำหรับเก็บของในห้างฯแห่งนี้กัน….????”ป้าสะใภ้
“มันน่าเหลือเชื่อจริงๆเลยนะ ถ้าพวกเราไม่ได้มาเห็นกับตาแบบนี้ คนอื่นๆก็คงไม่มีใครเชื่อเช่นกัน ว่าจะมีใครสามารถทำได้แบบนี้..!!!”ยาย
“จริงค่ะแม่ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ใหญ่ที่สุดติดอันดับต้นๆของมลฑลแห่งนี้เลยนะคะ เนื้อที่หลายไร่ ร้านค้าหลายพันร้าน แต่ดูลูกสาวคนเล็กของเหวยจินทำสิคะ เหมาหมดภายในรอบเดียวเลย”แม่
“พลังธาตุในร่างกายของกระดุมน้อยมีเท่าไหร่กันแน่นะคะ….???? ดูสีหน้าท่าทางเจ้าตัวเล็กตอนนี้สิคะ ไม่ได้ซีดเซียว หรือเหน็ดเหนื่อยเหมือนกับคนที่ใช้พลังธาตุคนอื่นๆเลย”แม่
“ก็นั่นน่ะสิ”ยาย ป้าสะใภ้
ภายในมิติส่วนตัวของเจ้ากระดุมน้อยเอง เมื่อนำสิ่งของเครื่องใช้ อาหารต่างๆ เข้าไปเก็บด้านในแล้ว ก็มีการจัดแยกหมวดหมู่อย่างชัดเจนเลย
“อืมมมม….ยังช้าเกินไปนะ ขอเร่งความเร็วเสียหน่อยละกันน…”กระดุมน้อย
“พรึ่บบบบ………..”
“..................!!!!!”
ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆ ที่เห็นข้าวของเครื่องใช้ต่างๆมากมายภายในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ โดนดูดแบบรัวๆเข้ามา เรียกได้ว่ามองไม่ทันกันเลยทีเดียว จนพากันตาลายไปหมดแล้ว
“โอย….!!!! พ่อไม่ไหวแล้วขอหลับตาสักพักเถอะ”ตา
“ผมก็เหมือนกันครับ ตาลายไปหมดแล้ว”พ่อ
ถ้าไม่หลับตาก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้ไม่ว่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย หันไปมองทางใดภายในตัวห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ ก็จะเห็นภาพเดิมๆแบบเดียวกันเหมือนกันหมดเลย
ส่วนเจ้าสองตัวเล็กน่ะเหรอ…???? ไม่ได้สนใจมองตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแค่มองตอนช่วงแรกๆเพียงเท่านั้น ก็หันมาสนใจแต่ของกินกลายพันธุ์ที่เจ้ากระดุมน้อยเก็บใส่ไว้ในมิติ ออกมากินเล่นไปพลางๆ เพื่อรอเวลาเก็บของในห้างฯแห่งนี้ใส่มิติให้หมดเสียก่อน
*****************
จะมีใครทำได้แบบเจ้ากระดุมน้อยของเราได้บ้างกันนะ….????? เล่นเหมาช้อปปิ้งทั้งห้างฯคนเดียวแบบนี้เลยน่ะ และจบภายในเวลาอันรวดเร็วอีกด้วย…..!!!!