กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ไป๋เทียนและเจ้าสำนักมังกรอักขระอยู่คุยกันอีกไม่นานก่อนที่ไป๋เทียนจะขอตัวกลับโดยก่อนไป๋เทียนจะกลับไป๋เทียนได้กำชับเจ้าสำนักเอาไว้อีกครั้งว่าเรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับหลินเฟยจะต้องขาวสะอาดทุกอย่างเพราะถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาไป๋เทียนจะไม่รับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
''แค่ขยะชิ้นเดียวเจ้าถึงกับขู่ข้า?''เจ้าสำนักมังกรอักขระแสยะยิ้มที่ชั่วร้ายแล้วหายเข้าไปจากจุดที่เคยอยู่ส่วนหลินเฟยตอนนี้ถูกนำตัวไปรับป้ายศิษย์สายนอกฝ่ายยุทธแล้วถูกส่งเข้าไปในส่วนของฝ่ายฝึกยุทธ
''ตามข้ามาข้าจะพาไปหาศิษย์สายนอกคนอื่นๆนอกจากนี้ข้าจะบอกอะไรเจ้าเอาไว้เพื่อป้องกันตัวเองเล็กน้อยเนื่องจากสำนักนี้เน้นไปทางนักอาคมและนักโอสถนั่นทำให้ผู้ฝึกยุทธมีฐานะที่ต่ำกว่ามากเพราะอะไรรู้มั้ยเพราะผู้ฝึกยุทธต้องการสิ่งที่นักอาคมและนักโอสถสร้างออกมาเพื่อพัฒนาตนเองหากเจ้าสามารถทำได้เจ้าควรสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนใน2แผนกนั้นไว้''อาจารย์ที่ดูแลศิษย์สายนอกพูดออกมาแค่บางเรื่อง
''ถึงแล้ว ที่นี่คือเขตของศิษย์สายนอกเจ้าสามารถถามเรื่องต่างๆได้จากศิษย์คนอื่นๆ''จากไปโดยไม่สนใจในเมื่อมาส่งนั่นก็เท่ากับว่าหมดหน้าที่ของมันแล้ว
''เอาหละเริ่มจากหอภารกิจ''หลินเฟยรู้เรื่องราวคร่าวๆมาจากไป๋เทียนว่าศิษย์ทุกคนสามารถรับภารกิจได้เมื่อทำสำเร็จตอนนั้นจะได้แต้มที่ใช้แลกเปลี่ยนทรัพยากรและวิชาต่างๆ ซึ่งกรณีของหลินเฟยในตอนนี้หลินเฟยต้องการแค่สมุนไพรและทรัพยากรเท่านั้น
''เจ้าเป็นใครทำไมข้าไม่เคยเห็นหน้าเจ้ามาก่อน''ระหว่างหลินเฟยมองหาหอภาจกิจกลับถูกหยุดเอาไว้อีกฝ่ายเป็นชายหนุ่มอายุ22ปีหน้าตาคมคายและแสดงให้เห็นถึงความกดขี่อยู่ในสายตา
''ข้าเป็นศิษย์ที่เพิ่งเข้ามาในวันนี้ เจ้าพอจะบอกได้หรือไม่ว่าหอภารกิจตั้งอยู่ที่ใด''หลินเฟยไม่แยแสกับคนตรงหน้าที่ขีดขั้นเพียงรวบรวมปราณขั้นที่5ไม่นับว่าเป็นอันใด
''เพิ่งเข้ามาในวันนี้? เจ้าเป็นเด็กเส้น? สวะจริงๆรวบรวมปราณขั้นที่1แต่สะเออะใช้เส้นสายเข้ามากลางคันเจ้ามาเป็นลิ่วล้อให้ข้าซะแล้วข้าจะดูแลเจ้าเอง''หลินเฟยคิ้วกระตุกถึงแม้จะคาดเดาถึงการโดนหาเรื่องไว้บ้างแต่ไม่คิดเลยว่าจะเจอเร็วขนาดนี้
''ข้าไม่สนใจ''หลินเฟยไม่คิดจะพูดกับชายคนนี้ต่อจึงคิดจะเดินจากไป แต่...หมั่บ! หลินเฟยถูกหยุดเอาไว้ครั้งนี้ฝ่ามือของอีกฝ่ายได้กดทับลงไปบนไหล่ของหลินเฟยแล้วแผ่พลังปราณเพิ่มขึ้นเรื่อยๆมันต้องการให้หลินเฟยอับอายโดยการกดหลินเฟยให้คุกเข่าลงบนพื้น
''ปล่อยมือซะข้าจะไม่พูดเป็นครั้งที่2''หลินเฟยเสียงเย็นลงเพราะตอนนี้เวลาเป็นสิ่งมีค่าอย่างยิ่งยวด
''คุกเข่าลง...''หมั่บ! กร๊อบ! หลินเฟยเป็นคนพูดจริงทำจริง ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ปล่อยมือมันก็ช่วยไม่ได้หลินเฟยหันไปหักแขนของมันทิ้งทันทีโดยไม่มีการเตือนเป็นครั้งครั้งที่2
''อ๊าก! เจ้า เจ้า...''หมั่บ! ไม่จำเป็นต้องให้อีกฝ่ายพล่ามมากหลินเฟยยื่นมือไปบีบคอของมันอย่างรวดเร็วจากนั้นจึงพ่นลมหายใจออกมา
''หอภารกิจอยู่ที่ไหน ไม่พูดตาย!''ขณะที่กำลังจะสถบด่าหลินเฟยมันถึงกับเงียบลงเมื่อเห็นแววตาที่น่ากลัวมันเป็นแววตาที่ไม่แยแสและไร้อารมณ์กล่าวคือมันเป็นแววตาที่ไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น
''เดินตรงไปจากนั้นเลี้ยวซ้าย ทะ...ที่นั้นเจ้าจะเห็นห้องที่มีประตูสีแดง...''ตุ่บ! หลินเฟยโยนร่างนั้นทิ้งและในขณะที่หลินเฟยเดินจากไปแววตาของชายคนนั้นแสดงให้เห็นถึงความไม่เข้าใจและโกรธเคืองอย่างมากแต่ไม่นานมันก็แสยะยิ้มออกมา โดยหลินเฟยไม่สนใจเลยตอนนี้หลินเฟยเดินมาถึงห้องที่ว่าแล้วหลินเฟยเดินเข้าไปขณะเห็นคนอยู่ด้านในไม่มากและที่ตรงกลางนั้นมีโต๊ะตัวใหญ่ตั้งอยู่1ตัว
''อาจารย์ศิษย์ต้องการรับภารกิจที่ได้แต้มเยอะๆ''หลินเฟยพูดกับคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะด้วยความนอบน้อม
''ศิษย์ที่เจ้าสำนักแหกกฎรับเข้ามา? ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะใจกล้ามารับภารกิจเร็วขนาดนี้''มันไม่ใช่ความลับเรื่องของหลินเฟยเหล่าอาจารย์ส่วนใหญ่ต่างรู้ดีและไม่ได้สนใจ
''เป็นศิษย์เอง''
''เอาเถอะเจ้าต้องการภารกิจประเภทไหนแล้วไหนกลุ่มของเจ้า''อาจารย์ผู้ดูแลถามด้วยความสงสัยเพราะภารกิจของฝ่ายยุทธมันไม่สามารถทำคนเดียวได้เนื่องจากมีความอันตรายสูง
''อืม...ฆ่าสัตว์อสูรขอรับ ส่วนกลุ่มของข้านั้นไม่มี''หลินเฟยตอบกลับหน้าตาย กลุ่ม? มันไม่จำเป็นเลยกลับกันมันจะเป็นตัวปัญหาซะมากกว่า
''คนหนุ่มมักจะกล้าหาญ นี่คือภารกิจกำจัดงูสายฟ้าภารกิจนี้นับได้ว่ายากยิ่งนักจึงทำให้มีคนรับไปทำน้อยแต่ถ้าหากเจ้าทำสำเร็จเจ้าจะได้100แต้มต่อ1ตัวที่เจ้ากำจัดได้ ส่วนของยืนยันภารกิจคือเขี้ยวคู่ในสุดของมันหากเจ้ารับไปแล้วฆ่าได้สัก5ตัวข้าบอกได้เลยว่าเจ้าจะมีแต้มภารกิจมากจนแม้แต่ศิษย์สายในยังต้องอิจฉา''หลินเฟยแอบแสยะยิ้มในใจเพราะภารกิจนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ของศิษย์สายนอก ต้องรู้ก่อนว่าแต้มหายากเพราะภารกิจ1ภารกิจหากทำสำเร็จมันจะได้แค่3-4แต้มเท่านั้น แต่นี่1ตัวต่อ100แต้ม
''ศิษย์จะรับภารกิจนี้ขอรับ''
''ดีมาก! นี่คือแผนที่และสิ่งที่เจ้าควรรู้อยู่ในนั้นทั้งหมด นอกจากนี้หากเจ้ามีวาสนาที่ดีเจ้าจะได้ของจากวิหารที่นั่นเจ้าอาจจะได้เจอกับสมบัติที่คาดไม่ถึงและที่ที่เจ้ามุ่งหน้าไปเจ้าอาจจะมีศิษย์สายในและศิษย์หลักอยู่ด้วยตอนนี้เจ้ามีคำถามอะไรอีกมั้ย''อาจารย์คนนั้นหรี่ตาแคบลง นี่เป็นการกลั่นแกล้งอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ทำไม...แม้แต่อาจารย์ก็ทำตัวน่ารังเกียจเช่นนี้
''ศิษย์ไม่มีคำถาม ตอนนี้ศิษย์ขอตัวลา''หลังจากหลินเฟยจากไปก็มีใครบางคนปรากฎตัวออกมาทันทีคนๆนั้นคือเจ้าสำนักซึ่งใบหน้าของนางแสดงให้เห็นถึงรอยยิ้มที่ชั่วร้ายและน่ารังเกียจ
''ท่านเจ้าสำนักข้าไม่เข้าใจว่าทำไมท่านถึงทำแบบนี้ มันไม่มีค่าอะไรให้เราใส่ใจด้วยซ้ำ แล้วถ้าหาก...ถ้าหากท่านไป๋เทียนรู้เรื่องนี้เข้ามันจะไม่แย่เอาหรือ''อาจารย์ที่ดูแลเรื่องภารกิจพูดขึ้นด้วยความลำบากใจด้วยตัวมันเองมันไม่มีความคิดจะกดขี่หรือกลั่นแกล้งศิษย์คนไหนเลย แต่นี่คือคำสั่งของเจ้าสำนักโดยตรงมันจึงไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ทำตาม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่41:กลั่นแกล้ง

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่41:กลั่นแกล้ง

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้