แด๊ดมารับกลับบ้าน
ผมเข้ามาตั้งหลักหลังร้านเพราะว่าทำตัวไม่ถูก แด๊ดเล่นจ้องเอาๆพูดอะไรก็ไม่พูดจ้องอยู่ได้ แด๊ดบังเอิญมาเจอผมหรือว่าตั้งใจมา แต่ไม่ว่าจะบังเอิญหรือตั้งใจล้วนต่างก็ไม่ดีกับใจผมทั้งนั้น ถ้าจะหลบหน้าไม่ยอมออกไปพบก็จะน่าเกลียดไหมวะ แต่ถ้าเข้าไปทักก็ไม่รู้จะปั้นหน้าแบบไหน ความคิดตบตีกันจนพี่ที่ร้านเรียกให้ไปช่วยหน้าร้านเพราะเป็่เวลาที่พนักงานออฟฟิศลงมาหาของกินกันก็จะยุ่งเป็พิเศษ
ร้านกาแฟที่ผมทำงานอยู่ตั้งอยู่ในพื้นที่ย่านเศรษฐกิจ บริษัทต่างๆ ตั้งอยู่รายล้อม ธรรมดาที่่พักแบบนี้คนจะเยอะเป็พิเศษ ตอนผมออกมาผมเห็นแด๊ดนั่งอยู่มุมด้านในสุดคนไม่ค่อยพลุกพล่านนัก แด๊ดก้มหน้าอยู่กับแล็ปท็อปที่อยู่ในมือผมถอนใจโล่งอกที่แด๊ดไม่ได้สนใจกัน ผมทำงานจนเพลินลืมไปเลยว่ามีแด๊ดอยู่ในร้านด้วย
"เอ่อ น้องครับ น้อง" ผมเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายร่างสูงผิวขาวหน้าตาหล่อเหลาที่ใส่สูทผูกไทด์ตรงหน้า
"ครับ พี่รับอะไรดีครับ" ผมถามแล้วส่งยิ้มไปให้
"เอ่อ พี่ได้มาแล้วครับ" พูดยิ้มๆพลางยกแก้วกาแฟในมือให้ดูเพื่อเป็การยืนยัน
"แล้ว เอ๊ะ!หรือยังไม่ได้รับเงินทอน หรือ พนักงานทอนเงินให้ไม่ครบครับ" ผมรีบถามไถ่อย่างกระตือรือร้นทันที
"ฮ่าๆๆไม่ใช่ครับ พี่แค่จะถามว่าน้องทำงานประจำอยู่ที่นี่เหรอครับ พี่มากินหลายครั้งแล้วเห็นว่าน้องบริการดี ยิ้มก็เก่ง น่ารักดีพี่เลยอยากรู้จักเอาไว้ พี่ชื่อแทนนะเป็ผจก.บริษัทAxx น้องจะรังเกียจไหมถ้าพี่จะขะ.."
"รังเกียจครับ!" ผมกับพี่คนชื่อแทนหันขวับไปมองทันที
"แด๊ด!" ผมเลิ่กลั่ก
"เอ่อ คุณพ่อเหรอครับ?" พี่คนที่ชื่อแทนหันมาถามผม
"เอ่อ.. ครับคุณพ่อของผมเอง"
"เห๊อะ!!" แด๊ดทำเสียงขึ้นจมูกพลางมองค้อนผม เอ้า แล้วผมพูดอะไรผิดวะ
"แหะ สวัสดีครับคุณพ่อ" พี่แทนพาซื่อยกมือไหว้แด๊ดอย่างนอบน้อม จนผมอดยิ้มขำไม่ได้
"ใครพ่อนะ.." ผมรีบพูดขัดทันทีก่อนที่เื่จะไปกันใหญ่
"แด๊ด ไปนั่งรอน้ำที่โต๊ะก่อนครับเดี๋ยวน้ำตามไป"
"แต่แด๊.." ผมทำตาดุใส่แด๊ดเป็เชิงปราม
"อืม รีบๆมาล่ะ แด๊ดไม่ชอบรอนานๆ" แด๊ดฟึดฟัดเดินออกไป ใช่เหรอ? แด๊ดมานั่งที่นี่จะ2ชม.แล้วนะ
"ท่าทางคุณพ่อจะหวงนะครับ แต่เป็พี่ พี่ก็หวงถ้ามีลูกน่ารักขนาดนี้" ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆกลับไป
"งั้นน พรุ่งนี้พี่มาคุยด้วยใหม่นะน้องรีบไปหาคุณพ่อเถอะตาขวางจนพี่เสียวสันหลังแล้ว แหะๆ"
"ครับ ผมต้องขอโทษแทนแด๊ดด้วยนะครับ" ผมก้มหัวพลางขอโทษพี่เขาอย่างจริงใจ
"ไม่เป็ไรครับพี่ไม่ถือ พี่ไปแล้วนะน้องเอ่อ.."
"น้ำครับ" ผมรีบบอกก่อนที่แด๊ดจะเดินมาอีกรอบ นั่งค้อนจนตาจะหลุดออกมานอกเบ้าแล้ว
"ครับน้องน้ำ" พี่แทนยิ้มอบอุ่นส่งมาให้แล้วเดินออกไป ผมถอนหายใจโล่งอกออกมา ก่อนจะเดินไปหาแด๊ดอย่างไม่เต็มใจ
"แด๊ดมีอะไร" พอเดินมาถึงผมก็รีบถามทันที
"รีบเหรอ" แด๊ดเลิกคิ้วแล้วถามออกมา
"นั่งลง" แด๊ดเอ่ยปากสั่งเสียงเข้ม ผมเลยจำใจต้องนั่งลงพลางทอดถอนหายใจ
"เป็อะไร?"
"เอ้า แด๊ดนั่นแหละเป็อะไร แล้วรู้ได้ไงว่าน้ำทำงานอยู่ที่นี่ บังเอิญหรือตั้งใจ ถ้าตั้งใจผมก็จะขอถามว่า'มาทำไม'.."
แด๊ดทำท่าแคะหูแบบกวนๆ
"ทีละคำถาม"
"แด๊ด น้ำทำงานอยู่นะ น้ำไม่มีเวลามาคุยกับแด๊ดนานๆหรอกนะ"
"ได้ งั้นแด๊ดจะนั่งรอเฉยๆอยู่ตรงนี้เราไปทำงานเถอะ"
"เดี๋ยวนะ แด๊ดจะรอน้ำทำไม"
"ก็รอคุยกับเราไง" แด๊ดบอกพร้อมกับก้มหน้าลงไปสนใจแล็ปท็อปอีกครั้ง จะบ้าตาย!
"มันนาน แด๊ดกลับไปก่อน ไว้น้ำว่างๆน้ำจะเข้าไปคุยที่บ้านแด๊ด จะไปหานมด้วย"
"บ้านของเรา ไม่ใช่บ้านแด๊ด"
"...."
"แล้วจะไปเมื่อไหร่ อีกกี่วัน" โว๊ะ!ผมได้แต่กู่ร้องอยู่ในใจ แด๊ดจะมาไม้ไหนวะเนี่ย!
"แด๊ด!ผมไหว้ละ กลับไปก่อนนะ มีอะไรก็ทักมาหรือไม่ก็โทรมา"
"จะรับ?" แด๊ดเลิกคิ้วถาม
"ครับ" ผมพยักหน้า
"อืม งั้นก็ได้ ถ้าโทรมาไม่รับเจอดีแน่ ไอ้ตัวแสบ!" พูดเสร็จก็เอื้อมมือมาโยกหัวผมหงึกๆอย่างมันเขี้ยว หึ่ยย นี่หัวคนนะไม่ใช่หัวตุ๊กกะตุ่นตุ๊กตา!
"แด๊ดไปนะ" จ้าา รีบเลยพ่อ
กว่าแด๊ดจะยอมออกไปดีๆเล่นเอาผมเหนื่อย เกรงใจเ้าของร้านก็เกรงใจ ไหนจะเกรงใจเพื่อนๆพี่ๆร่วมงานก็เกรงใจ ดีนะที่ลูกค้าหมดแล้ว เฮ้อ ! วันอะไรวะเนี่ย
"พี่มะปราง สวัสดีครับ ผมกลับแล้วนะปิดร้านดีๆนะครับพี่" ผมยกมือไหว้พี่มะปรางพี่เ้าของร้านคนสวย
"จ้า ขี่รถดีๆล่ะเรา อย่าซิ่งมากอันตราย"
"คร้าบบ ขอบคุณครับ ระดับน้ำมนต์ไม่ต้องห่วงเลยเต่ากัดยางแตก ฮ่าๆๆๆ" พี่มะปรางกับเพื่อนร่วมงานพาหัวเราะไปตามๆกันกับคำพูดของผม
"บายย ไปแล้วน๊าทู้กกคนพรุ่งนี้เจอกับค้าบบ"
3 บ้าน 8 บ้านกว่าจะกลับได้แต่ละวัน ฮ่าๆๆ มีความสุขจังแฮะ ถ้าตัดเื่แด๊ดออกไปอ่ะนะ ไม่รู้จะมาทำไม งง??
ขี่รถมาเรื่อยๆอากาศเย็นสบายแถมลมตีปะทะหน้าพรึ่บๆชอบความรู้สึกแบบนี้จัง อิสระ เรียบง่ายแต่มีความสุข หลงรักชีวิตแบบนี้จัง ผ่านตลาดก็แวะซื้อของกินเข้าไปกินที่คอนโดนิดหน่อย
"คุณลุงค้าบผมเอาน้ำเต้าหู้ 2 ปาท่องโก๋ 4 ตัว ขนมปังสังขยาใบเตยอีก 1 ครับ"
"จัดไปไอ้หนู ทำไมวันนี้สั่งน้ำเต้าหู้ 2 ถุงล่ะลูก"
"อ้อ ผมเอาไว้อุ่นกินพรุ่งนี้ตอนเช้าครับคุณลุง"
"ได้เลยเดี๋ยวลุงแถมให้เยอะๆเลย"
"ฮ่าๆขอบคุณครับ"
หูยย ข้าวเหนียวหน้าเนื้อร้านป้าคนนั้นน่ากินจัง น้ำมะพร้าวสดปั่นร้านนั้นก็ด้วย เอ๋ มีขนมครกเ้าดังมาขายด้วยเหรอเนี่ย!น่ากินม้ากกกก มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย ไอ้น้ำมนต์คนนี้จะเหมาให้เรียบ
กว่าจะไล่ซื้อของอร่อยๆจนพอใจเวลาก็ล่วงเลยไปมากโข เต็มไม้เต็มมือเต็มแฮนด์รถไปหมด แห่ะ ขับเลยไปนิดเดียวก็ถึงคอนโด อาา รีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วกินเ้าพวกของอร่อยนี่ดีกว่า คิดอย่างอารมณ์ดีพลางสับขาเดินให้ไวขึ้น
"ทำไมกลับเอาป่านนี้ เลิกงาน 2 ทุ่มไม่ใช่เหรอ ร้านกับคอนโดอยู่ห่างกันไม่ถึง 2 กิโลเมตร ไปไหนมาไอ้ตัวแสบ!!"
"แด๊ด! อีกแล้วเหรอ!"
"ไปไหนมา!"
"ซะ ซื้อของ นี่ไง แล้วมาได้ไง สะกดรอยตามน้ำเหรอ" เริ่มจะโมโหแล้วนะ !?
"ใครสะกดรอยตาม แด๊ดมารอเราั้แ่ยังไม่ถึง2ทุ่มดี แต่นี่3ทุ่มเข้าไปแล้วเลิกงานทำไมไม่รีบกลับคอนโดมัวเฉไฉอยู่ได้ ไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย แล้วรถใหญ่ก็มีทำไมไม่ขับรู้ไหมขี่รถมอเตอร์ไซค์มันอันตรายแค่ไหน ตัวเท่าเมี่ยงถ้าเกิดอะไรขึ้นจะสู้ใครได้ แล้วใครจะมาช่วยทำมะ.."
"แด๊ด ! หยุดซิ มาทำไม ไหนเราคุยกันรู้เื่แล้วไง แล้วนี่อะไรครับ!"
+++++
เอ้า แด๊ดดด มาเด็กดงเด็กดีอะไร?
ทำไมไม่เหมือนที่คุยกันไว้อ่ะแด๊ดดด?
น้องน้ำมนต์เอาไงล่ะทีนี้กลับไม่กลับ ตาแก่มารับแล้ว.
แทนไทน้ำมนต์
++++++++
TBC.