นอสหยิบผลึกออกมาจากแหวนแล้วรีบทำการดูดซับทันที ั้แ่ที่นอสเริ่มดูดซับผลึกบารันด้านี้ มันผ่านมาหลายวันแล้วสีของผลึกเริ่มจะจางลงเรื่อยๆ เป็สัญญาณว่านอสใกล้จะดูดซับเสร็จแล้ว และเพียงเวลาไม่กี่ชั่วโมงก็มีเสียงแจ้งเตือนเข้ามาในหัวของนอส
ดูดซับผลึก ระดับสีส้ม +1
ดูดซับผลึก ระดับสีส้ม +1
ดูดซับผลึก ระดับสีส้ม +1
…….
เสียงนั้นดังขึ้นในหัวของนอสอย่างต่อเนื่องจนหยุดไปหลังจากที่แจ้งเตือนครบ 7 ครั้ง นอสรู้สึกดีที่ได้พ้อยต์ระดับสีส้มมาเยอะมาก ตอนแรกที่ดูดซับนอสคิดเผื่อตัวเองเอาไว้ว่าเขาอาจจะได้พ้อยต์ที่ต่ำกว่า 5 ก็ได้นอสก็เลยเผื่อใจเอาไว้เล็กน้อย
เมื่อเสียงแจ้งเตือนจบลง นอสรู้ว่าสึกได้ว่าร่างกายของตัวเองมีพลังเวทย์เพิ่มขึ้นมาถึงมันจะไม่มากแต่ก็พอทำให้นอสรู้สึกตัวได้เล็กน้อยถึงพลังเวทย์ที่อยู่ภายในตัว
“ถ้าเป็แบบนี้อาจจะพอควบคุมเ้าเขี้ยวงูนี่ไหวก็ได้”
นอสกลับมาที่ ที่เขาวางเขี้ยวทิ้งไว้ก่อนจะไปดูดซับผลึก
“เราทำได้ เชื่อมั่นเข้าไว้ตัวฉัน”
นอสพูดกับตัวเองพร้อมกับตบหน้าเพื่อเรียกสติตัวเอง
นอสที่ได้รับคำเตือนจากเื่การต่อต้านของวัตถุดิบเมื่อคราวก่อนทำให้รอบนี้นอสต้องระวังมากขึ้นเป็พิเศษ ถ้าพลาดจนพลังเวทย์ไหลย้อนกลับขึ้นมามันจะทำให้นอสต้องกลับไปพักฟื้นเหมือนที่สู้กับฮันนี่แบร์ เป็แบบนั้นนอสน่าจะไม่มีเวลาเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองทันก่อนโรงเรียนต่างๆ จะเริ่มรับสมัครแน่ๆ
นอสสูดหายใจเข้าออกปอดเฮือกใหญ่ นอสเปิดใช้งานเนตรมนตราไว้ เพื่อที่จะได้ดูการไหลย้อนกลับของพลังเวทย์ เมื่อทุกอย่างพร้อมนอสก็เริ่มต้นหลอมเขี้ยวขึ้นทันที
เป็ไปตามคาด รอบนี้เขี้ยวมีอาการต่อต้านพลังเวทย์ของนอสน้อยลง แต่ก็ยังมีการต่อต้านขึ้นมาบางจังหวะ
“ต้องอย่างงี้สิ! เด็กดีๆ”
เขี้ยวบารันด้าตอนนี้เริ่มมีการอ่อนตัวลงแล้วจากตอนแรก สิ่งนี้เป็สัญญาณที่ดี
แต่เมื่อมันเริ่มอ่อนตัวลงเรื่อยๆ การต่อต้านก็จะมาเป็ระยะๆ ทำให้นอสตอนนี้ตัวเองเหมือนกำลังเล่นชักเย่อกับเ้าเขี้ยวบารันด้านี้อยู่เลย
การต่อหลอมใช้เวลาค่อนข้างนานเพราะนอสต้องคอยหยุดการหลอมเป็่ๆ เพราะยิ่งเขี้ยวเริ่มจะอ่อนตัวลงเท่าไหร่มันก็ยิ่งคลุ้มคลั่งมากขึ้นเท่านั้น นอสเลยต้องรีบยกเลิกการหลอมทันทีที่พลังเวทย์เริ่มไหลย้อนกลับ
การหลอมก็ยังยื้อต่อไปแต่ไม่นานมันก็นิ่งสงบแล้ว นอสโล่งอกที่มันจบลงได้สักทีกับลูปนรกที่เหมือนต้องชักเย่อกับเ้าเขี้ยวนี้มานาน โดยขั้นตอนที่เหลือนอกจากนี้ผ่านไปอย่างราบรื่นทีเดียวทำให้เวลาต่อมาดาบก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว
“อ่า~ เสร็จสักทีไอ้เขี้ยวบ้านี่ทำเอาเจ็บไปทัั้งตัวเลย”
นอสพูดพร้อมกับนวดตัวเองเบาๆ ดาบเล่มใหม่เล่มหนึ่งถูกวางพาดไว้ที่โขดหิน มันมีรูปร่างโค้งเหมือนกับเขี้ยวของงูไม่มีผิดให้อารมณ์ที่ดูดุร้ายเหมือนกับเขี้ยวของงูจริงๆ เลย
นอสที่ตอนแรกคิดไว้ว่าจะทำให้มันเป็ดาบคู่แต่ก็ต้องยกเลิกไปเพราะเพียงแค่เขี้ยวอันเดียวก็ทำให้ตัวของนอสปางตายแล้ว นอสจึงจะใช้แค่เล่มเดียวไปพลางๆ ก่อนไว้อนาคตนอสจะกลับมาทำอีกเล่มเพื่อให้มันเป็ดาบคู่
เมื่อดาบถูกตีจนเสร็จแล้วนอสจึงเรียกลิลิธมาเพื่อมาทำขั้นตอนสำคัญ
“นี่ลิลิธได้เวลาของเธอแล้ว”
ลิลิธลอยเข้ามาใกล้กับดาบแล้วก็เริ่มพิธีการปลุกจิตทันที
“ถ้าท่านนอสพร้อมแล้วก็จับที่ดิฉัน แล้วเริ่มส่งพลังเวทย์มาได้เลยค่ะ แต่รอบนี้ต้องใช้ปริมาณที่เยอะกว่าเดิมนะคะ”
ลิลิธบอกกับนอสด้วยท่าทีจริงจัง
นอสพยักหน้าว่าเข้าใจที่ลิลิธพูดแล้ว นอสวางมือไปที่ลิลิธแล้วเริ่มส่งพลังเวทย์ตัวเองออกไป พลังเวทย์เริ่มไหลเข้าไปที่ตัวลิลิธและโดนดูดเข้าไปอย่างรวดเร็ว มันดูดเเรงขึ้น นอสมีสีหน้าตึงเครียดเพราะพลังเวทย์ของเขาโดนดึงออกไปจากตัวเกิน60%ได้แล้วตอนนี้
และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย
“อึก!~ นี่ลิลิธมันยังไม่พออีกหรอ พลังเวทย์ฉันจะหายไปหมดแล้วนะตอนนี้”
นอสเริ่มมีท่าทางเ็ปขึ้น เพราะการที่พลังเวทย์โดนดูดไปเรื่อยๆ แบบนี้ก็เหมือนที่นอสกำลังโดนสูบเอาแรงออกจากร่าง
“พอแล้วค่ะท่านนอส ได้ปริมาณที่้าแล้วค่ะ”
เมื่อได้ยินที่ลิลิธบอกนอสก็รีบปล่อยมือออกจากตัวลิลิธทันที เพราะตอนนี้นอสสูญเสียพลังเวทย์ไปเกือบ85%ของทั้งหมดที่นอสมีไปแล้ว
นอสรีบนั่งลงพักทันทีเพื่อฟื้นแรงให้กลับมา ส่วนลิลิธตอนนี้ก็เริ่มกระบวนการถัดไป หนังสือเล่มหนาเริ่มเปิดขึ้นและพลิกหน้าไปมาอย่างรวดเร็วเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง อยู่สักพักก่อนจะหยุดที่หน้าหน้าหนึ่งพลังเวทย์ที่ได้รับจากนอสเริ่มไปรวมที่กลางหน้ากระดาษนั้น และเปลี่ยนเป็ออร่าสีม่วงเหมือนที่นอสเคยเห็นเมื่อครั้งก่อน
และมันก็ถูกส่งให้กับดาบเขี้ยวบารันด้า ดาบเริ่มมีอาการสั่นเกิดขึ้นเมื่อได้รับออร่าเข้าไป
คร๊าก!!
ดาบเริ่มมีเสียงคำรามออกมา เหมือนมันเริ่มมีชีวิตและถูกปลดปล่อย มันเริ่มดูดกลืนออร่าสีม่วงที่อยู่รอบๆ ตัวเข้าไปอย่างตะกละ ออร่าหายไปอย่างรวดเร็ว และเริ่มกระบวนการวิวัฒนาการตัวเองขึ้น
ผ่านไปสักพักมันก็ปรับเปลี่ยนรูปร่างเสร็จสมบูรณ์
“นี่สินะยุทธภัทฑ์ต้องสาปของจริง ดูยิ่งใหญ่กว่าเล่มที่ไม่สมบูรณ์ซะอีก”
ใบดาบและด้ามจับที่เหมือนจะมีรอยคล้ายๆ กับเกล็ดขึ้นมา และที่คมดาบก็ััได้ถึงความคมที่มากขึ้นกว่าเดิม นอสอยากจะลองเอามาจับดูเพราะมันเหมือนจะเป็ชิ้นงานแรกที่นอสตั้งใจทำมันขึ้นมาแบบจริงๆ จังๆ
แต่ต้องอดใจรอไปก่อนเพราะแรงจะยกดาบขึ้นมาตอนนี้นอสแทบจะไม่มีแล้ว นอสก็ได้แต่ถามลิลิธเล่นๆ ไปพลางๆ ก่อน
“นี่ลิลิธ เล่มนี้เธอว่ามันจะดีหรือเปล่าฉันอยากรู้เร็วๆ จัง”
“วัตถุดิบและแร่ที่ใช้สร้างก็มีคุณภาพที่สูง แน่นอนว่าต้องดีสำหรับท่านนอสตอนนี้แน่นอน แต่ว่า และแต่อีกรอบค่ะว่าท่านต้องระวังการใช้งานเ้านี่ด้วย เพราะนี่มันคือของที่สมบูรณ์แล้วย่อมแตกต่างกับของเห่ยๆ ที่ท่านใช้งานก่อนหน้านี้แน่นอนค่ะ”
ลิลิธเน้นย้ำกับนอสเื่ของดาบเล่มนี้
ลิลิธเห็นว่านอสเข้าใจที่เธอเตือนแล้วก็เลยถามนอสต่อ
“แล้วท่านคิดชื่อไว้ให้ดาบเล่มนี้แล้วหรือยังคะ?”
“ของแบบนั้นมันจำเป็ด้วยหรอ?”
นอสถามด้วยความมึนงง
“จำเป็ค่ะ เพราะท่านสร้างเขาขึ้นมาก็เหมือนท่านเป็พ่อของเขา การจะตั้งชื่อให้ลูกตัวเองมันก็เลยจำเป็ค่ะและการตั้งชื่อให้อาจจะทำให้เขาย่อมรับท่านเป็เ้านายก็ได้นะคะ”
ลิลิธอธิบาย
นอสแปลกใจที่ลิลิธเธอคิดแบบนั้น เพราะคนปกติที่ไหนเขาจะตั้งชื่อให้กับอาวุธกัน
“เอ๊ะ!? หรือว่ามันจะมีกันนะ”
แต่ไหนๆ นอสก็สร้างมันขึ้นมาแล้วก็ตั้งขึ้นมาเรียกเล่นๆ ก็ไม่เลวสำหรับตัวนอสเองเหมือนกัน เมื่อคิดได้แบบนั้นนอสก็มีชื่อเตรียมไว้ให้มันแล้ว
“ฉันได้ชื่อให้มันแล้ว เพราะตอนแรกมันควรจะเป็ดาบคู่แต่ตอนนี้ดันทำได้เล่มเดียวเพราะงั้น ชื่อ แหว่ง ไปเลยเป็ไง ฮ่าๆ”
นอสหัวเราะกับความคิดที่แสน จะบรรเจิดของตัวเอง ที่สามารถคิดชื่อที่ดีแบบนี้ออกมาได้
“ท่านจะเอาแบบนั้นจริงๆ หรอคะ?”
ลิลิธหันมาถาม
“ก็ใช่น่ะสิชื่อดีออก ฮ่าๆ”
นอสพูดและหัวเราะตอบลิลิธไป เมื่อลิลิธเธอได้ยินแบบนั้นก็เหมือนจะทำท่าเหนื่อยใจแล้วเลิกสนใจนอสทันที
ได้หัวเราะทีสองทีนอสก็มีแรงกลับมาพอประมาณหนึ่งแล้วจึงรีบคว้าดาบมาจับดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เอาล่ะต่อไปนี้ชื่อของนายคือ แหว่ง จำไว้ด้วย”
คร๊าก!!
ดาบเริ่มสั่นและร้องคำรามออกมา
“เหว๋อ!! ใหมดเลยลิลิธปกติดาบมันส่งเสียงแบบนี้ได้ด้วยหรอ”
“ใช่ค่ะมันเป็เื่ปกติของยุทธภัทฑ์ต้องสาป”
ลิลิธตอบสั้นๆ กับนอส
“งั้นแสดงว่ามันกำลังดีใจที่ตัวเองมีชื่ออยู่หรอตอนนี้ ดูสิมันคำรามใหญ่เลยอ่ะ ฮ่าๆ”
นอสยื่นดาบไปให้ลิลิธดู
“ไม่รู้สิคะ ฉันก็ฟังภาษาเขาไม่ออกเหมือนกัน”
ลิลิธพูดท่าทางที่ดูหนักใจแปลกๆ
“ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วพรุ่งนี้เก็บของกันเถอะเราอยู่ในโพรงถ้ำมืดๆ นี่มาหลายวันแล้ว ฉันคิดถึงตะวันจะแย่แล้ว ให้ตายเถอะ”
ั้แ่นอสเข้ามาเพื่อฝึกวิชาและสำรวจเหมืองร้างและไหนจะสร้างอาวุธใหม่ของตัวเองอีกทำให้นอสต้องอยู่ในโพรงถ้ำนี้มาหลายวันมาก และตอนนี้นอสนอสก็เหลือเวลาไม่ถึงสามเดือนแล้วที่จะเตรียมสอบรอบโค้วต้าของโรงเรียนต่างๆ นอสต้องเร่งตัวเองมากยิ่งขึ้นเพราะนอสมัวแต่ทำอย่างอื่นและไม่ได้ล่ามอนสเตอร์เลย
……………………….
7K
