ณ โกดังเก็บข้าว วลัยนั่งบนเก้าอี้อยู่ในสภาพมัดติดกับเก้าอี้ เธอพูดอะไรไม่ได้เพราะเทปกาวแปะไว้ที่ปาก ตอนนี้วลัยฟื้นขึ้นมาแล้ว เธอมองเห็นเพื่อนตำรวจที่เธอเคยเชื่อใจ คุกเข่าแล้วมองมาที่เธอ
“วลัย! ไม่น่าเชื่อ พอเธอถอดแว่นแล้ว เธอดูสวยมาก ถึงว่าหวงยี่อะไรนั่น มันถึงหวงเธออย่างกับอะไรดี รู้มั้ย ฉันเสียดายเธอมากเลยนะ ฉันนี่ก็ดันรับเงินมาแล้วนี่สิ ถ้าฉันเห็นเธอก่อน ฉันคงตัดใจไม่รับเงิน แต่จะรีบรับเธอมาเป็ภรรยาฉันแทน” คฑาวุธทำหน้าเสียดาย
วลัยพูดไม่ได้ เธอรู้สึกขยะแขยงกับคำพูดของชายคนนี้ ชายที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อน วลัยน้ำตาไหลพราก รู้สึกเสียดาย เธอน่าจะเชื่อคำพูดของหวงยี่ั้แ่แรก เขาอุตส่าห์เตือนเธอแล้ว แต่เธอก็ยังรั้นไม่ยอมฟัง เธอทำได้แต่สมน้ำหน้าตัวเอง
สักพักก็มีเสียงชายกลางคนวัย 50 เดินเข้ามา ชายคนนั้นกระแอมแล้วพูดว่า “ไม่เอาสิ นายคฑาวุธ นายขายเธอให้ฉันแล้วนะ มาเสียดายอะไรกัน” พูดจบชายคนนั้นเอามือมาปาดน้ำตาให้ “ไม่เอาน่า คนสวย เป็เมียฉันไม่ดีตรงไหน ฉันมีพร้อมทุกอย่างเลยนะ อยากได้อะไร ฉันก็จะหาซื้อมาให้เลย”
“โถ่ เ้าพ่อครับ ผมก็แค่พูดเล่น ในเมื่อเธอเป็เพื่อนผมมาก่อน ผมไม่กล้าคิดอะไรเกินเลยหรอก” คฑาวุธรีบแก้ตัว
“งั้นก็ดีแล้ว อะ พวกนายแก้มัด แล้วพาเมียฉันไปที่แคร่นั่น” เ้าพ่อถังฟุสั่ง
“ครับนาย” ลูกน้องสองคนรับคำ กำลังจะเดินเข้าไปแก้เชือก
วลัยพยายามดิ้นสุดชีวิต พวกนั้นยังไม่ทันแก้มัดเชือก ก็ได้ยินเสียงของหวงยี่ะโเรียกทันที
“หยุดนะ อย่าทำอะไรเมียฉัน” หวงยี่ะโห้าม
“ยอมปรากฏตัวแล้วสินะ หวงยี่” เ้าพ่อกล่าว
“หากท่านจะฆ่าผมก็ฆ่าเลย แต่ต้องปล่อยวลัยไปซะ เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วย” หวงยี่เจรจา
“ฉันสืบรู้ว่า นายส่งบอดี้การ์ดคอยแอบคุ้มกันเธออยู่ไม่ห่าง ฉันจึงรู้ว่านายชอบผู้หญิงคนนี้มากอย่างไรล่ะ” เ้าพ่อกล่าว
“ผมขอร้องล่ะท่าน วลัยไม่เกี่ยวจริงๆ ปล่อยเธอไปเถอะ” หวงยี่กล่าว
“งั้นได้ พวกนายแก้มัด แล้วพาตัวนังนี่ เตรียมส่งไปให้กับคนของหวงยี่” เ้าพ่อ้าชีวิตหวงยี่มากกว่า
“ครับนาย” ลูกน้องรับคำ
“ได้ยังไงล่ะครับ ในเมื่อกว่าจะจับเธอได้ก็ไม่ใช่ง่ายๆ” คฑาวุธแย้ง
“ฉัน้าชีวิตนายหวงยี่มากกว่า” เ้าพ่อพูดเสร็จ ก็หันหน้ามาหาหวงยี่แล้วกล่าวอีกว่า “เอาล่ะ นายวางอาวุธปืน เอามือวางไว้ที่ท้ายทอย เดี๋ยวนี้”
วลัยถูกจับมาเผชิญหน้ากับหวงยี่ เธอพยายามดิ้นและสื่อสารกับเขาว่า อย่ายอมตายเด็ดขาด แต่เธอยังพูดอะไรไม่ได้
ทางด้านหวงยี่ก็ทิ้งอาวุธปืน อยู่ในท่าตามที่มันสั่ง
“เอาล่ะ นายชานฟงฆ่ามันซะ” เ้าพ่อสั่งลูกน้องมือซ้าย
“ครับท่าน” “ปัง ปัง ปัง” ชานฟงหันปืนมาที่หวงยี่แล้วยิงทันที
หวงยี่ถูกยิงที่หัวใจทั้งสามนัด เขาล้มลงกับพื้น ทุกคนมองเห็นแล้วว่า หวงยี่เสียชีวิตคาที่
วลัยพยายามกรีดร้องแต่ไม่มีเสียง เธอดิ้นสุดชีวิตที่จะไปหาเขา
เ้าพ่อตระบัดสัตย์ กลับบอกลูกน้องให้จับตัววลัยไว้ดังเดิม ไม่ได้ส่งตัวไปให้กับลูกน้องหวงยี่
เ้าพ่อหัวเราะกับความน่าโง่ของหวงยี่ ทันใดนั้น ทีมตำรวจบุกมาเป็กองทัพ พร้อมกับคนของหวงยี่รีบบุกเข้าจับกุมตัวเ้าพ่อ คฑาวุธ และลูกน้องพวกมันทั้งหมดทันที
บอดี้การ์ดนายหนึ่งเข้าต่อสู้กับลูกน้องของเ้าพ่อ แล้วช่วยวลัยออกมาได้ เขารีบส่งเธอให้กับพรรคพวกหวงยี่ทันที เพื่อพาวลัยไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย
ทีมตำรวจจำนวนมากประมาณสองร้อยนาย เข้าบุก ทำให้ฝ่ายเ้าพ่อไม่อาจต่อสู้และหลบหนีได้ เพราะตำรวจล้อมทั้งโกดัง
แผนการจับกุมตัวเ้าพ่อกับตำรวจกังฉันจึงสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่ทว่า ร่างของหวงยี่ถูกนำไปไว้บนรถมูลนิธิเก็บศพ
วลัยได้ขอกับกลุ่มบอดี้การ์ดว่า จะขอไปนั่งข้างศพของหวงยี่เพื่อล่ำลา ซึ่งพวกเขาก็ยอมอนุญาต เพราะทีมบอดี้การ์ดก็จะขับรถติดตามรถมูลนิธิไปด้วย
**************************************************
ภายในรถมูลนิธิ
วลัยกุมมือของหวงยี่ไว้พร้อมกับพูดทั้งน้ำตาว่า “ฉันขอโทษนะคะ หวงยี่ ที่ฉันไม่เชื่อคุณ และเป็ต้นเหตุที่ทำให้คุณต้องมาเสียชีวิตแบบนี้” “ฉันอยากบอกคุณว่า ฉันก็เองก็รักคุณ แต่มันคงสายไปแล้วใช่มั้ยคะ” วลัยเข้าไปกอดศพไว้อย่างไม่นึกรังเกียจ
แต่ทว่าเธอกลับไม่ได้กลิ่นคาวเื นี่มันเป็กลิ่นน้ำหวานผสมสีแดงเพิ่ม เพื่อให้สีเหมือนเืมากขึ้น เมื่อเธอรู้แล้วว่าเธอโดนแกล้งอีกแล้ว ถูกหลอกเข้าเต็มเปา เพราะหวงยี่แกล้งตาย เธอรีบลุกจากตัวเขา แต่กลับถูกเขากอดเธอไว้แน่น
“ปล่อยนะ หวงยี่ นี่คุณหลอกฉันอีกแล้วใช่มั้ยคะ” วลัยกล่าวอย่างฉุนเฉียว
“น่า ผมอุตส่าห์ลงทุนเล่นละครเพื่อคุณเลยนะ แต่มันก็คุ้มค่า เพราะคุณยอมบอกรักผมด้วย” หวงยี่พูดอย่างภาคภูมิใจในแผนของตัวเอง
วลัยพยายามดิ้น แต่เขากอดเธอยิ่งกว่าคีมคีบเสียอีก “ปล่อยเถอะนะคะ ฉันยอมบอกความในใจแล้วไง”
“ยอมแต่งงานกับผมก่อน ถึงจะยอมปล่อย” หวงยี่กล่าว
“นี่คุณ คุณกำลังบังคับฉันอยู่นะคะ” วลัยกล่าว
หวงยี่เห็นเธอไม่ยอมพูด เลยรีบหอมแก้มและจูบเธอ วลัยพยายามดิ้น แต่สุดท้ายก็เคลิ้มไปกับรสจูบเสียแล้ว จนกระทั่งหวงยี่ยอมหยุดเสียเอง
“ยอมแต่งมั้ยครับ ถ้าไม่พูดหรือไม่ยอมแต่ง ผมจะจูบอีก แต่จริงๆ คุณไม่ต้องพูดก็ได้ ผมชักหลงจูบของคุณเสียแล้ว “หวงยี่พูดเสียงเย้า
วลัยเห็นหวงยี่กำลังจะกระทำแบบเดิม เลยรีบพูดทันที “ยอม ยอมแล้ว ฉันยอมแต่งงานกับคุณ คราวนี้คุณก็ปล่อยฉันได้แล้วนะ”
“ในเมื่อคุณเห็นผมเป็โจร คุณเคยได้ยินมั้ย ไม่มีสัจจะในหมู่โจร” หวงยี่พูดจบก็ดึงเธอเข้ามาจูบอีก และกว่ารถมูลนิธิจะไปถึงบ้านของเขา ก็ยังอีกไกล ลักษณะดูเหมือนจะโรแมนติก แต่บรรยากาศภายในรถเก็บศพ ก็ช่างไม่เหมาะเอาเสียเลย
244K
