ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

    บทที่ 92

    ..ทางด้านคฤหาสน์หลัก ตระกูล ณ สุวรรณภูมิ..“พวกแกคุ้มกันกันยังไงให้หลานของฉันถูกแทง?.. หรือว่าคนของตระกูลเราเป็นพวกไร้ประสิทธิภาพอย่างนั้นเหรอ.. ยังดีที่หลานชายของฉันมีทักษะทางการแพทย์ที่ค่อนข้างพิเศษไม่อย่างนั้น พวกแกได้หัวหลุดออกจากบ่าไปแล้ว..เฮ้อ!” ภาคินที่ได้รับรายงานเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เขาก็โมโหขึ้นมาในทันที และกำลังตะคอกต่อว่ากับกิตติ และชูเกียรติ ผู้รับผิดชอบปฏิบัติการคุ้มกัน ชาโดว์ ..“ขออภัยขอรับคุณท่าน.. ในเวลานั้นเป็นเวลาพักผ่อนส่วนตัวของคุณชาย พวกเราจำเป็นต้องถอนกำลังออกมาก่อนขอรับ..” กิตติกล่าวพร้อมกับก้มหัวโค้งรับความผิด และอธิบายถึงเหตุการณ์เล็กน้อย“แล้วมันยังไง?.. มันเป็นข้ออ้างที่ไร้สาระมากสำหรับฉัน ถ้ามีนักฆ่ามาตอนหลานฉันนอนหลับ พวกแกก็คงจะไม่รู้เรื่องด้วยอย่างนั้นสินะ.. เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ” ภาคินกล่าว และยังโวยวายไม่เลิก หลานทั้งคนเป็นอะไรขึ้นมา แล้วเขาจะมีหน้ากลับไปบอกลูกสาวที่อยู่บนสวรรค์ได้ยังไง“ขออภัยขอรับ.. หลังจากนี้มันจะไม่มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีกแน่นอนขอรับ.. ในตอนนี้คุณชายเองก็ยอมรับที่จะให้พวกเราคุ้มกันอย่างเปิดเผยแล้ว คุณท่านโปรดวางใจ และให้โอกาสเราอีกครั้งด้วยเถอะขอรับ..” กิตติกล่าว ภาคินที่ได้ยินอย่างนั้นก็จิกหางตามองเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะหันไปทางหน้าต่าง..“ก็ได้!.. ถ้าครั้งนี้พลาดก็จงชิงฆ่าตัวตายเหมือนเจ้าผบ.ตร.นั่นซะ.. ถ้ายังมีหน้ากลับมาล่ะก็พวกแกไม่ได้ตายดีแน่..” ภาคินกล่าวตะคอกเล็กน้อย ซึ่งทั้งกิตติ และทั้งชูเกียรติก็ต่างขานรับคำสั่งทันที..“เรื่องนี้ถือว่าเข้าใจตรงกันแล้วนะ.. ต่อไปเป็นเรื่องของแผนการที่โรงแรมนั้นไปถึงไหน.. ฉันอยากจะเปิดตัวหลานของฉันแล้ว พวกแกมัวทำชักช้ากันจริงเชียว..” และมันก็เป็นอีกเรื่องที่ภาคินไม่พอใจพวกเขาสองคน เมื่อไหร่จะได้เริ่มแผนการที่เตรียมเอาไว้สักที เขาอุตส่าห์จัดเวทีที่ยิ่งใหญ่เอาไว้ต้อนรับหลานกลับบ้านแล้วเชียว แต่เจ้าสองตัวนี้มันก็เชื่องช้าจนได้“เรียนคุณท่านขอรับ.. คุณชายมีกำหนดการสอบจบการศึกษาในสัปดาห์หน้า และจะสิ้นสุดในวันเสาร์หน้าขอรับ.. คาดว่าแผนการที่จัดเตรียมเอาไว้จะได้เริ่มในวันอาทิตย์ต่อจากวันสุดท้ายขอรับ” ชูเกียรติที่รับหน้าที่ทำตารางงานของคุณชายกล่าวออกมารายงานกับคุณท่านใหญ่“งั้นเหรอ.. วันอาทิตย์หน้าสินะ! ได้..ยังไงก็แจ้งเตือนฉันอีกครั้งก็แล้วกัน พวกแกออกไปได้แล้ว ฉันมีเรื่องที่จำเป็นจะต้องใช้ความคิดต่อ..” ภาคินกล่าว ซึ่งทั้งสองคนก็ก้มหัวเคารพ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเหลือทิ้งไว้แต่ภาคินที่กำลังคิดแผนจัดการเรื่องของผบ.ตร.ภาคที่มันผิดแผนไป และเสียชีวิตไปแล้ว“บางทีหลานของฉันก็ใจดีจนเกินไป.. แต่ว่าเกียรติยศของเจ้าทัศนัยนั้นมันก็เป็นของจริง เฮ้ออ ตระกูลของเราก็คงต้องยอมปล่อยตัวแทนในส่วนนั้นไปก่อน.. วาระตำแหน่งก็แค่ไม่กี่ปี คงไม่นานหรอก” ภาคินกล่าวอย่างจนใจ เขาวางแผนให้ทัศนัยขึ้นเป็นผบ.ตร.ภาคเหนือ และแผนอะไรหลายๆอย่างมันก็คงจะง่ายขึ้นกว่านี้ แต่ครั้งนี้เขาก็คงจะต้องปล่อยให้ตระกูลใหญ่อีกสองตระกูลส่งคนของพวกเขาสู้กันเองเท่านั้น.. ..กลับมาที่ด้านของโอ๊ต และปิงปิงอีกครั้ง..ตอนนี้โอ๊ต และปิงปิงก็เพิ่งจะเดินทางมาถึงยังศูนย์เครือข่ายมือถือชื่อดังเจ้าหนึ่ง พวกเขาเดินทางด้วยรถสปอร์ตคันหรูหราของโอ๊ต แน่นอนว่าทุกคนก็แอบๆหันมามองคู่หนุ่มสาวที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองกับใบหยก ไม่ว่าใครก็ต่างอิจฉากันยกใหญ่ และพวกเขาคงได้แต่ฝันเท่านั้นที่จะได้มีอย่างพวกเขา“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า.. ไม่ทราบว่าติดต่อธุระทางด้านใดคะ...” พนักงานด้านหน้าเคาน์เตอร์กล่าวถามกับทั้งสองอย่างสุภาพ เพราะรถที่อีกฝ่ายขับมานั้นแสดงว่าพวกเขาทั้งสองคนต้องเป็นบุคคลไม่ธรรมดาแน่ๆ หากเธอทำอะไรไม่ดีลงไป เธอนั่นแหละที่จะเดือดร้อน“เรามาเปลี่ยนโปรโทรศัพท์น่ะค่ะ.. เบอร์ 080-xxx-xxxx ค่ะ..” ปิงปิงกล่าวพร้อมกับจัดการให้โอ๊ตทุกอย่าง พนักงานเมื่อได้ยินก็พยักหน้า และกดบัตรคิวให้กับพวกเขาในทันที ในระหว่างที่โอ๊ต และปิงปิงนั่งรอคิว พวกเขาก็คุยถึงเรื่องโปรมือถือที่โอ๊ตนั้นควรใช้จากโบรชัวร์แนะนำ“ของปิงปิงเป็นโปรนี้ค่ะโอ๊ต.. 699 บาท เหมาจ่าย โทรฟรี 500 นาที อินเทอร์เน็ต 10 เมกตลอดกาล แต่ว่าถ้าโอ๊ตใช้ไม่เยอะเท่าไร ตัว 499 บาทก็โอเคแล้วค่ะ..” ปิงปิงกล่าวแนะนำ และโอ๊ตก็กำลังพิจารณาความจำเป็นของตัวเอง แต่ก็มองทางเลือกอื่นเอาไว้ด้วยเป็นตัวเลือกสำรอง ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังมองใบโบรชัวร์แผ่นเดียวกันอยู่นั้นเอง ก็ได้มีบุคคลปริศนาเดินเข้ามาใกล้พวกเขา และเอ่ยขึ้นมาเสียงดังพอประมาณ..“ก็นึกว่าใคร ที่แท้ปิงปิงเองหรอกเหรอ.. แล้วนั่นแฟนของเธอเหรอ เฮ้อ! ท่าทางดูจนจังนะ จะหาทั้งทีก็หาให้มันรวยๆหน่อยไม่ได้หรือไง..” ผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวกับปิงปิง ก่อนจะใช้สายตาดูถูก และเหยียดโอ๊ตเอาการหนักจนบอดี้การ์ดที่อยู่ในชุดนอกเครื่องแบบต่างก็รีบลุกขึ้นมา เตรียมที่จะเข้ามาชาร์จตัวเจ้าผู้หญิงคนนั้น แต่ทว่าพวกเขาก็ต้องนิ่งลงเมื่อเห็นสัญญาณจากโอ๊ต ประมาณว่า ‘ยังก่อน’“เขาเป็นเพื่อนของฉันเองน่ะ.. เธอมีอะไรหรือเปล่า ‘หยก’ ถ้าไม่มีอะไรพวกเราขอความเป็นส่วนตัวนะ..” ปิงปิงที่ได้ยินก็ไม่อยากจะให้โอ๊ตมีเรื่อง แม้จะโดนดูถูกไปบ้าง แต่ถ้ามันจบได้ก็ควรจะจบตรงนี้ดีกว่า“เฮ้อ! เพื่อนจนๆอย่างนี้ ดูหน้าตาของมันสิ! นี่เธอไปคบกับคนชั้นต่ำได้ยังไงกัน.. พวกเราชนชั้นสูงไม่ควรจะลงไปคบหากับพวกขยะชั้นต่ำอย่างนี้หรอกนะ..” หยกกล่าวออกมาก่อนจะเบะปากรังเกียจในตัวของโอ๊ตอย่างเห็นได้ชัด“นี่! มันจะมากเกินไปแล้วนะหยก จู่ๆก็มากล่าวหาเพื่อนของฉัน ดูถูกเขาสารพัด จิตของเธอป่วยอยู่หรือยังไงกัน.. คนอุตส่าห์ไม่สนใจแล้วแท้ๆ..”ปิงปิงกล่าวออกมาอย่างไม่พอใจ หยกคนนี้เป็นลูกสาวของผู้มีอิทธิพลในเมืองเชียงใหม่แห่งนี้ และยังเป็นคู่แข่งทางการค้าของสกุลชุนอีกในหลายด้าน แน่นอนว่าจะไม่ถูกกัน และบูลลี่กันมันก็ไม่แปลก แต่ว่าบางอย่างมันก็ดูจะมากเกินงาม และการกระทำอย่างนี้มันเรียกได้ว่า เธอคนนี้เข้ามาหาเรื่องกันชัดๆ“เธอถึงกับต้องออกตัวปกป้องมันเชียวเหรอ.. ไอ้ขยะพันนี้เนี่ยนะ หรือว่าเธอกลายเป็นพวกขยะเหมือนกับมันแล้ว.. ไม่แปลกใจเลย พวกขยะก็ต้องอยู่กับพวกขยะน่ะถูกแล้ว.. ใช่ไหมคะที่รัก!..”หยกกล่าวก่อนจะเรียกตัวแฟนของเธอมา มันเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายของวันนี้ เพราะเธอต้องการที่จะอวดแฟนของเธอนั่นเอง ส่วนโอ๊ตก็ได้แต่มึนงงว่าผู้หญิงคนนี้มันใช้ตรรกะไหนกันในการตัดสินใจ คงจะมีปัญหาทางจิตเหมือนที่ปิงปิงบอกเป็นแน่แท้ และเขาก็ไม่อยากจะยุ่งกับคนประเภทนี้..“ปิงปิงครับ ผมว่าพวกเราไปนั่งกันตรงนู้นกันดีกว่าไหมครับ .. ผมคิดว่าถ้าเรายังอยู่ตรงนี้อาจจะเสียสุภาพจิตเอาได้..” โอ๊ตกล่าวอย่างไม่สนโลก ปิงปิงที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับยิ้มออกมาทันที“นั่นสิคะ.. เราอย่าไปสนใจพวกนกพวกกาเลย...” ปิงปิงกล่าวเสริมก่อนที่ทั้งสองคนจะลุกขึ้นยืนอย่างสะใจเบาๆ ส่วนเจ้าตัวของหยกนั้นที่เห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจตัวของเธอ และยังกล้าเมินเธออีก เธอก็ยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่ ก่อนที่หยกนั้นจะทำตัวอ่อนแออย่างกะทันหันพุ่งเขาไปเกาะแขนของแฟนหนุ่มของตัวเองทันที“ที่รัก.. สองคนนี้แกล้งหยก พวกเขากล่าวให้หยกเสียๆหายๆต่อหน้าคนอื่นด้วย.. ที่รักต้องช่วยหยกนะคะ” หยกกล่าวพร้อมกับทำหน้าตาน่าสงสาร โอ๊ตที่เห็นก็เรียกว่าเหวอไปเลยทีเดียว ฉากที่เห็นแต่ในละคร เขาไม่เชื่อเลยว่าจะได้เห็นมันในชีวิตจริง ซึ่งปิงปิงเองก็ไม่ต่างกันเท่าไร“ไม่เป็นอะไรนะครับที่รัก.. ใครกล้ามามีปัญหากับที่รักของฉันกันวะ...” ชายร่างสูงหุ่นดีคนนั้นกล่าวออกมา แน่นอนว่าเขาเป็นแฟนของหยก และเขามีชื่อว่า ‘หลง’ หน้าตาของเขาดูดีระดับหนึ่ง มองยังไงก็รู้ได้ทันทีว่าต้องเป็นลูกของคนใหญ่คนโตแน่นอน เขากล่าวพร้อมกับมองไปรอบๆ และก็พบกับปิงปิง..“โอ้! นั่นมันคุณหนูปิงปิงไม่ใช่เหรอครับ แหม่..ไม่ได้พบกันตั้งนาน สวยขึ้นมาเป็นกองเลยนะครับ แล้วไอ้หน้าไปจวดนั่นใครกันอย่างนั้นเหรอครับ ดูแล้วคงจะเป็นคนจนๆไร้การศึกษา.. แกน่ะ ออกไปยืนให้ห่างๆจากคุณหนูปิงปิงเดี๋ยวนี้เลยนะ..” หลงกล่าวกับปิงปิงอย่างสุภาพ ก่อนจะหันมาจิกกัดกับโอ๊ตชุดใหญ่ ไม่พอหลงยังสั่งให้โอ๊ตเดินออกไปไกลๆอีก มันทำให้โอ๊ตนั้นถึงกับคิ้วกระตุกอย่างไม่สบอารมณ์จริงๆ“เป็นมันนั่นแหละค่ะที่รัก.. มันดูถูกหยก ที่รักต้องจัดการให้กับหยกนะ ไม่อย่างนั้นหยกไม่ยอม..”หยกกล่าว และทำตัวน่า(ถีบ)สงสารต่อ หลงที่ได้ยินอย่างนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่ชอบโอ๊ตเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ที่มายืนใกล้ๆกับปิงปิง ชื่อเสียงคาสโนวาตัวพ่อของมันไม่ได้มาเล่นๆ ปิงปิงเองก็ถือว่าเป็นเหยื่อของมันอีกหนึ่งคนเช่นกัน และการที่มีขยะเน่าๆมาทำให้นางฟ้ามัวหมองไป เขาจะต้องรีบกำจัด“เฮ้ย! แกเป็นใครกันวะ!.. เป็นแค่แมลงตัวน้อยๆ บังอาจกล้ามายืนเคียงข้างดอกไม้งามได้ยังไงกันวะ คุณหนูปิงปิงเชิญทางนี้ดีกว่าครับ อย่าไปยืนข้างเจ้าตัวสกปรกนั้นเลยครับ” หลงกล่าวพร้อมกับทำสีหน้ารังเกียจไม่ต่างอะไรกับยัยหยกนั่นเลยสักนิด ตอนนี้โอ๊ตนั้นเริ่มหมดความอดทนกับเจ้าคนไร้มารยาทพวกนี้แล้ว เขายิ้มออกมาอย่างโกรธแค้นราวกับจะฆ่าพวกสมองมีปัญหานี้ให้ตกตายไป ทั้งๆที่เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยแท้ๆ กลับถูกบูลลี่หนักขนาดนี้ และเขาจะเล่นกับมันสักหน่อยในตอนนี้..“แล้วแกล่ะเป็นใคร หรือว่าเป็นพวกไร้มารยาทที่แม้แต่จะถามชื่อคนอื่นก็ลืมแนะนำตัวเองอย่างนั้นสินะ.. ฉันสงสารพ่อแม่ของแกจริงๆที่มีลูกไร้มารยาทอย่างแก แต่ฉันไม่ต้องการจะรู้ชื่อของแกให้หนักสมองหรอก ฉันจะขอเรียกว่า ‘เสือกตัวผู้’ ส่วนแกก็เป็น ‘เสือกตัวเมีย’ ก็แล้วกัน..”

    คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน