โคตรมวยไทยถล่มโลกเซียน

“ ที่แท้พวกแกก็เป็นคนวางแผนฆ่า นายสุรชาตินี่เอง”  นายราเชนได้ยินถึงกับตกใจ

“ เฮ้ย นี่มึงรู้เรื่องได้ไงวะ” 

“ คิดหรือว่า วิชาแมวสามขา อย่างนี้จะหลอกคนอย่างฉันได้”

“ บัดซบ มึงบอกมาเดี๋ยวนี้นะ นอกจากหมอพิมพ์ มึง แล้วไอ้นักเรียนแพทย์นั่นแล้วยังมีใครรู้เรื่องนี้อีก” ราเชนเดินเข้ามาแล้วนำมีดออกมาหมายจะขู่ขจรเอาไว้ แต่ขจรหาได้กลัวไม่ กลับย้อนถามกลับไปว่า

“ ฉันสงสัยจริง ว่าแกรู้ได้ยังไง ว่าหมอพิมพ์ปลอมตัวเข้ามา ถ้าให้เดานะ ทางตำรวจต้องมีเกลือเป็นหนอนแน่ๆ มันเป็นใคร”  ราเชนไม่ตอบ แต่หันไปสั่งนักฆ่าว่า

“ อาเต๋า ทำให้มันพูดออกมาให้ได้”

“ ครับนาย”

อาเต๋าพุ่งตัวเข้ามา แล้วจี้จุดที่ร่างของขจร ไปสองจุด เพื่อปิดกั้นเลือดไปหล่อเลี้ยงหัวใจ แต่ทว่า ขจรก็จี้จุดกลับไปเช่นกัน ทำให้ อาเต๋า แข็งค้างขยับตัวไม่ได้

“ นี่แกทำได้อย่างไรกัน”

“ นึกว่าแกใช้วิชาจี้จุด เป็นคนเดียวหรือไง”

“ แต่แกถูกฉันจี้สะกัดจุดตายแล้วไม่เกินห้านาที แกได้ตายแน่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

“ พวกโง่เง่า ” ขจรหันกลับไปมอง นายราเชน ที่ยังคงตกใจไม่หาย

“ ยิงแม่งเลย”  นายราเชนสั่งลูกน้องทั้งหก กระหน่ำยิงใส่ขจรพร้อมๆ กันทันที  แต่ทว่า ร่างของขจรปล่อยพลังยันต์เกราะเพชรออกมา  กระสุนกระเด็นออกไปจนหมด แล้วทั้งหกคน ก็ถูกขจร บุกเข้าระยะประชิด จี้สะกัดจุด ร่างแข็งค้างกลายเป็นหุ่น ยืนถือปินนิ่งทั้งหกคน

“มึง ตาย...” นายราเชนคว้าปืนออกมาจะยิงใส่ขจรแต่ถูกขจรจับมือได้แล้วบิดทันที

พล็อค !!!  อ๊ากกกกกกกก !!

ข้อมือของนายราเชนถึงกับหักทันที

“ บอกมา นายของแกคิดจะร่วมมือทำอะไร กับคนของแก๊ง 5 คิงส์นั่น”

“ กูไม่บอก”

ขจรก็ไม่อยากถามอีก เลยบีบเข้าที่กระดูกไหปลาร้า เสียงดัง

กร๊อบ !!   อ๊ากกกกกกกก !!!

กร๊อบ !!   อ๊ากกกกกกกกก !!!

“ ยอมบอกแล้ว ยอมบอกแล้ว”

ขจรบิดกระดูกไหปลาร้าของมันแทบจะหลุดออกมา ขืนมันไม่ยอมบอก ขจรตั้งใจหักมันทิ้งทันที

“ ว่ามา”

“ นายจะเอาคนที่ค่ายอพยพ ส่งไปขายให้กับ คนของแก๊ง 5 คิงส์ ตอนนี้บรรลุข้อตกลงแล้วครับ”

“ทำไมต้องฆ่า นายสุรชาติด้วย”

“ มันเป็นคนติดต่อ คิดค่าหัวแพงเกินไป  แล้วมันยยังคิดวิ่งเต้นไปหาทหารอีกกลุ่ม นายไม่พอใจมาก เพ่ื่อไม่ให้มีปัญหาต่อไป มันจึงต้องตายสถานเดียว”

“ แล้วแกทำไมต้องใส่ร้าย แล้วฆ่า น้องแตงกวาด้วย”

“ ตอนแรกก็ไม่อยากให้ใครสงสัยว่าเป็นฆาตกรรม แต่นึกไม่ถึง หมอพิมพ์จะรู้ความจริง เลยต้องฆ่าปิดปากแตงกวา เพื่อไม่ให้มีใครสืบสาวมาถึงที่นี่ได้”

ขจรจี้จุดนายราเชนจนแข็งค้างอยู่อย่างนั้น แล้วปิดมือถือเอาไว้ เขาได้อัดคลิปเอาไว้เป็นหลักฐานทั้งหมดแล้ว

ขจรเดินเข้าไปที่ห้องเชือด จัดการกับคนเฝ้าหน้าห้องจนสลบแล้วเปิดประตูเข้าไป 

พบกับอาจารย์พิมพ์ที่ตอนนี้ หน้าแดงกล่ำ ถอดเสื้อสูทออกหมด เหลือแต่เสื้อเชิ๊ตสีขาว พอเห็นหน้าขจร ก็โผเข้ากอดจูบลูบคลำทันที

ขจรกอดร่างของ อาจารย์พิมพ์แน่น ปล่อยให้อาจารย์พิมพ์ระดมจูบใบหน้าและซอกคอของเขาตามอำเภอใจ แล้วเขาก็ค่อยๆ ถ่ายไอหยางสุริยันเข้าไปในร่างของ อาจารย์พิมพ์ เพื่อขจัดพิษ ยาบลูไอซ์ ชนิด ปลุกเซ็กส์ออกมา มีควันพวยพุ่งออกมาจากร่างของ อาจารย์พิมพ์ อย่างช้าๆ ไม่ถึงสามนาที พิษก็ถูกขับออกมาจนหมด

อาจารย์พิมพ์ พอรู้สึกตัว ก็รีบผลัก ขจรออกไป

“ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”

“ อาจารย์ถูกพวกมันฉีด ยาบลูไอซ์ ชนิดปลุกเซ็กส์เข้าไป ผมขจัดพิษยาออกไปหมดแล้ว”

“ เหรอ ขอบใจนะ แล้วฉันทำอะไร น่าเกลียดไปหรือเปล่า”

“ เปล่าเลย แต่งตัวเถอะ แล้วโทรบอกผู้กองให้มาจับพวกมันได้แล้ว”

ขจรเดินออกไป ทั้งๆ ที่มีแต่รอยลิปมัน เต็มหน้าไปหมด อาจารย์พิมพ์รีบแต่งตัวแล้วตามออกไปทันที

“ พี่ผู้กองไม่รับสาย เลยโทรเข้าโรงพัก มีผู้กองสัญชัยรับเรื่อง กำลังพาตำรวจมาแทน คิดว่าไม่เกิน ห้านาทีคงมาถึง  เป็นเพราะฉันเอง ที่ทำให้แตงกวา กับครอบครัวต้องตาย”

อาจารย์พิมพ์เห็นคลิปที่ขจรอัดคำสารภาพของ นายราเชนเอาไว้ ก็รู้สึกตัวเองผิดยิ่งนัก

“ อย่าคิดมากเลย คนทุกคนเกิดมาใช้กรรมทั้งนั้น ตอนนี้น้องเขาหมดกรรมแล้ว ขอให้น้องไปเกิดใหม่ ในภพภูมิที่ดีกว่านี้”  ทั้งสองเดินออกจากห้องใต้ดินแล้วไปรอด้านนอก ลูกค้าและคนในร้านยังคงมีความสุขกันอย่างเป็นปกติ

ไม่นานนัก ด้านนอกก็มีรถตำรวจเคลื่อนไหวเข้ามาล้อม  ดิ แองเจิ้ล คลับ กันเต็มไปหมด ขจรกับอาจารย์พิมพ์เห็น ผู้กองสัญชัย เดินมากับ ผู้กำกับครรชิต

“ ผู้กำกับมาเองเลยหรือคะ”

“ อืม ต้องขอบคุณ ทั้งสองมาก ช่วยพาเราลงไปดูชั้นใต้ดินหน่อย”

ขจรกับอาจารย์พิมพ์ก็พา ผู้กำกับ และ ผู้กองสัญชัย และ ตำรวจลงไปอีก 4 คนเพื่อขึ้นไปชั้นที่ 2 แล้วลงลิฟท์มาที่ชั้นใต้ดิน พอเปิดออกมา ทุกคนก็เห็นว่าคนร้ายถูกจี้สะกัดจุด แข็งค้างไปทั้งหมด

“ พบยาเสพติด ของกลางบ้างไหม”

“  พบแค่ถุงใส่ยาไอซ์ 1 ถุง ค่ะ” อาจารย์พิมพ์เอ่ยไปตามจริง แต่ขจรไม่ได้บอกว่า พบโกดังยาเสพติด เพราะเริ่มรู้สึกแปลกๆ เพราะตอนที่โทรไปแจ้งกับผู้กองสัญชัย ไม่ได้บอกเลย ว่าคนร้าย อยู่ที่ชั้นใต้ดิน แต่ทำไม ผู้กำกับมาถึง ก็ให้พามาที่ ชั้นใต้ดินทันที

“ พวกคุณบุกเข้ามาทำ ร้ายคนที่ผับ แล้ว บอกว่า พวกเขาเป็นนักฆ่า เป็นคนร้าย เป็นพ่อค้ายา ไม่มีหลักฐานอะไรสักอย่าง แล้วจะให้ผมจับพวกเขาไปได้อย่างไร ปล่อย ๆ พวกเขาไป”

“ เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันมีคลิปคำสารภาพของนายราเชนด้วย”

พออาจารย์พิมพ์ เปิดมือถือให้ดู ผู้กำกับครรชิพก็ นิ่งเงียบไปพัก

“ การทำร้ายและบีบบังคับผู้อื่นให้รับสารภาพ มันผิดกฏหมาย ไม่อาจนำไปเป็นหลักฐานดำเนินคดีได้ ผู้กองจับชายคนนี้ข้อหาบุกรุก และทำร้ายร่างกาย ข่มขู่ กักขัง ทำให้ผู้อื่นต้องมีอันตรายบาดเจ็บสาหัส”

“ ผู้กำกับ ทำอย่างนี้ได้อย่างไร คุณก็รู้ว่าเรื่องจริงเป็นอย่างไร ทำไมไม่จับพวกมันแต่มาจับพวกเราแทน”

“ ผมเตือนคุณแล้ว ว่าอย่ามายุ่ง ผู้กอง จับหมอพิมพ์ไปด้วย แล้วตั้งข้อหาเหมือนกัน”

“ หยุดก่อน ผมมีหลักฐานว่าห่างจากนี่ไปอีก 2 กิโลมีโกดังเก็บยาบลูไอซ์ หนักเป็นตัน ผมจะพาไปดูเดี๋ยวนี้”

“ จริงหรือ นี่คุณรู้ได้ยังไง”

“ ความลับ เดี๋ยวขึ้นไป ให้นักข่าวตามไปทำข่าวพร้อมๆ กันเลย ตอนนี้พวกมันยังคงไม่รู้ตัว ยังไม่ทันทำลายหลักฐานหรือ เคลื่อนย้ายหลบหนีได้ทันอย่างแน่นอน” ขจรเอ่ยแล้วมองตาของ ผู้กำกับ ที่ตอนนี้ ใจเต้นแรงขึ้นผิดปกติ

“ ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ช่วยไม่ได้จริงๆ ผู้กองฆ่าสองคนนี้ทิ้งซะ แล้วเก็บกวาดให้เรียบร้อยด้วย”

“ ครับ”

ผู้กองสัญชัย ชักปืนขึ้นมาจ่อเข้าที่หัวของ หมอพิมพ์ ที่ยังคงอ้าปากตาค้างด้วยความตกใจ ก่อนที่จะลั่นไกปืน ขจรก็เคลื่อนตัวเข้ามาแล้วจับมือเบนเป้าหมายไปทางอื่นๆ กระสุนปืนพุ่งออกไป โดนตำรวจอีกคนที่ตามมา ขจรจับปืนแทงเข้าไปที่ลำคอของ

ผู้กองสัญชัยจนทะลุลูกกระเดือก ลงไปนอนดิ้นตายอย่างทรมาน ตำรวจอีกสามคนตกใจยิ่ง รีบชักปืนออกมา แต่ว่าช้ากว่าขจร ที่คว้ามีดเสือบินปาดลำคอของ ตำรวจทั้งสามตายคาที่ ไม่ทันได้ยกปืนขึ้นมา

ผู้กำกับครรชิต ยกปืนจ่อที่หัวของ อาจารย์พิมพ์

“ วางมีด คุกเข่าลงกับพื้น ไม่งั้นกูระเบิดสมอง หมอพิมพ์แน่”

“ เฮ้อ กรมตำรวจสอนพวกแกใช้กฏหมายเพื่อคุ้มครองประชาชน แต่พวกแกกลับใช้กฏหมายมาหากิน หากฉันเป็นบรรพบุรุษของแก ฉันคงเอาขี้เถ้ายัดปากแกให้ตายไปตั้งแต่แรกเกิด ดีกว่าให้เติบโตมาทำระยำชั่วช้าอย่างนี้”

ขจรเอ่ยอย่างเหี้ยมเกรียมไม่สนใจคำขู่ ยังคงเดินเข้าหาทีละก้าวอย่างช้าๆ

“ หยุดนะ มึงไม่กลัวอีนี่ตายหรือไงวะ”

“ คนยังไงก็ต้องตาย อาจารย์พิมพ์คิดเอาไว้อยู่แล้วว่า เพื่อให้ความยุติธรรมศักดิ์สิทธ์ พร้อมยอมพลีชีพ ไม่คิดมีชีวิตกลับไปอยู่แล้ว จริงไหมครับอาจารย์”

อาจารย์พิมพ์ถึงกับอ้าปากค้าง ส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว

“ เห็นไหม ทุกคนมันก็รักชีวิตเหมือนกันทุกคนแหละวะ จบแค่นี้ ผมจะไม่ดำเนินคดีกับพวกคุณ และจะบอกว่า คนเหล่านี้เป็นคนฆ่าตำรวจตาย เงินในเซฟมีอยู่ร้อยล้านพวกคุณเอาไป จบแบบนี้ดีที่สุดแล้ว”

“ ไม่ ไม่ได้ คุณต้องดำเนินคดีกับ เจ้าของผับ และพานักข่าวไปยึดของกลางทั้งหมด” หมอพิมพเอ่ยออกมา ดูท่าคล้ายจะยอมตายจริงๆ

“ อยากตายนักใช่ไหม” ผู้กำกับ เริ่มรัดคออาจารย์พิมพ์แน่น ขจรไม่รอแล้วเหวี่ยงมีดสั้นออกไปสองเล่มปักเข้าข้อมือที่ถือปืนของ ผู้กำกับครรชิดเล่มหนึ่ง แล้วปักแขนที่รัดคออาจารย์พิมพ์เล่มหนึ่ง จนต้องปล่อยอาจารย์พิมพ์ออกไป แล้วขจรก็เคลื่อนกายเข้ามา แล้วใช้มือ บิดคอหอยของ ผู้กำกับครรชิต อย่างแรง

พล็อค !!

ผู้กำกับตาเหลือกค้างค่อยๆ ร่วงลงพื้นตายคาที่

อาจารย์พิมพ์โผเข้ากอดขจรแน่ๆ

“ ไม่เป็นอะไรแล้ว”

“ แย่แล้ว ทุกคนตายหมดเลย แล้วพวกเราจะบอกพวกตำรวจข้างบนอย่างไรดี”

“ ก็บอกไปตามตรง ว่าผมเป็นคนฆ่าพวกมัน” ขจรเดินออกไปหยิบมือถืออีกเครื่องที่แอบถ่ายทั้งหมดเอาไว้

“ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำผิด แต่เธอฆ่าตำรวจชั้นผู้ใหญ่แบบนี้ ติดคุกหัวโตแน่”

“ ช่างเถอะ คืนนี้ ดำ โคล่า จะมีชีวิตเป็นวันสุดท้ายแล้ว จะไปกลัวอะไร”

ขจรเอ่ยยิ้มๆ  อาจารย์พิมพ์ก็ยิ้มตามไปด้วย เพราะใบหน้าของดำ โคล่านี้ไม่มีตัวตนสักหน่อย

“ แล้วคนพวกนี้เล่า”

“ อาจารย์ขึ้นไปข้างบน แล้วโทรหาผู้กองนพพร ให้คลิปนี้แก่เขาผู้เดียวเท่านั้น คนพวกนี้กฏหมายคงไม่อาจทำอะไรพวกมันได้ ผมจะใช้กฏกรรม จัดการกับพวกมันเอง”

“ เธอจะทำอะไรพวกมัน”

“ มันทำอะไรไว้ พวกมันก็ต้องเจออย่างนั้น อีกสิบนาที จะเกิดเพลิงไหม้ขึ้นทางทิศเหนือ ห่างไปจากที่นี่ 2 กิโล ให้ตำรวจกับนักข่าวไปที่นั่นด้วย”

พออาจารย์พิมพ์ขึ้นไป ขจรก็มองดูหน้าของ นายราเชนที่บัดนี้หน้าซีด ถูกขจรจี้สะกัดจุดเอาไว้ ไม่อาจเคลื่อนไหวได้

“ ทำไม ทำไมแกไม่ตายเสียที ฉันจี้จุดตายใส่แกไปแล้วนี่?”  นักฆ่าเต๋า สงสัยยิ่งนัก

“ สวะอย่างแก จะไปรู้เรื่องอะไร จุดตายต้องเป็นแบบนี้”

ขจรยิงดัชนีปราณออกไป ใส่ร่างของลูกน้องทั้งห้าคนของนายราเชนที่นิ่งค้าง แล้วหัวใจของพวกมันทั้งห้า ก็ระเบิดทะลุอกออกมาตายอย่างน่าอนาถ

“ นี่ นี่ แกเป็นใคร?”

ขจรไม่ตอบ ยิงดัชนีปราณออกไปจี้ใส่ นายราเชนและ นักฆ่าที่ชื่อเต๋า  หัวใจทั้งคู่ก็ระเบิดออกมา  ชดใช้กรรมไปในทันที

แล้วเวลาผ่านไปสิบนาที ก็มีเพลิงไหม้ จากบ้านที่ห่างออกไป ไม่เกินสองกิโล นักข่าว และผู้กองนพพรที่เพิ่งมาถึง ก็รีบเดินทางไปดู พบว่า มีศพทหารถูกเชือดด้วยของมีคมที่คอ นอนตายกันเกลื่อนถนนทางออก ไม่ต่ำกว่า ห้าสิบนาย  และยังพบรถบรรทุกของทหาร อยู่สามคัน ด้านในมียาบลูไอซ์บรรทุกเต็มสามคันรถ น่าจะมีไม่ต่ำกว่า 10 ตัน มูลค่านับหมื่นล้าน แต่ที่น่าหวาดหวั่นก็คือ พบศพนายทหารคนหนึ่ง มีชื่อว่าร้อยเอกสิทธิเดช เป็นน้องชายพันโทธีรเดช และ เป็นลูกชายของ พลเอกชัยเดช รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงแรงงาน นอนตายอยู่ในรถโรลส์รอยซ์ คันใหญ่โต  สภาพศพมียาบลูไอซ์ อัดแน่นในปาก เลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ในสภาพน่าทุเรศนัยน์ตายิ่ง

รถดับเพลิงรีบเข้ามาทำการดับเพลิงคฤหาสน์หลังใหญ่ผู้กองนพพรได้แต่มองสภาพที่เกิดขึ้น แล้วเสียวสันหลังวาบ รีบโทรแจ้งผู้บัญชาการตำรวจนครบาลทันที เพราะตอนนี้ มันเป็นเรื่องที่ใหญ่ เกินกว่าที่ตำรวจเล็กๆ อย่างเขาจะรับมือได้แล้ว

อาจารย์พิมพ์นั้นได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ที่เห็นสภาพแบบนี้ ไม่คิดเลยว่า ขจรแค่คนเดียว จะสามารถฆ่าทหารที่มีอาวุธปืนที่ทันสมัย ไปมากมายเช่นนี้ได้ 

ขจรในตอนนี้ขับรถสปอร์ตของเขาขับ ออกจาก ดิแองเจิ้ล คลับ โดยที่ไม่มีใครสนใจเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้ ทุกคนต่างสนใจ ยาเสพติดนับสิบตัน กับซากศพทหาร 50 กว่านาย และ ศพร้อยเอกสิทธิเดช ที่ตายอย่างสยดสยองคารถหรูโรลส์รอยซ์ 

ตอนนี้มี เฮลิปคอปเตอร์เข้ามา ห้าลำ พร้อมกับกำลังทหารอีกนับร้อย

บินลงมาที่สนามหญ้า หน้าคฤหาสน์ มี พันโทธีรเดชแต่งกายชุดทหารเต็มยศ เดินทางมากับ บิดา พลเอกชัยเดช เดินเข้ามาถึงก็สั่งการทันที

“ เอาของทั้งหมดขึ้นฮ. ไป”

“ ไม่ได้นะครับท่าน นี่คือของกลาง ห้ามเคลื่อนย้าย ต้องรอผู้การมาถึงก่อน”

ผู้กองนพพรเข้ามาขวางเอาไว้ ตำรวจสามสิบกว่านาย ก็เข้ามา ขวางเอาไว้ด้วยเช่นกัน  แต่ละคนก็ต่างใจเต้นตูมตาม เพราะกำลังทหารนับร้อย นั้นจ่อปืนเข้ามาเตรียมรอคำสั่งเช่นกัน

“ นี่คือแป้งมัน ผมจะเอาไปส่งที่ค่ายอพยพ คือของกลางที่ไหนกัน”

นายพลชัยเดชคำรามออกมาเสียงดังลั่น

“ จะบ้าหรือไง นี่มันยาบลูไอซ์ชัดๆ ฉันเป็นหมอ ฉันยืนยันได้”

นายพลชัยเดชหันไปมองอาจารย์พิมพ์ด้วยสายตาแข็งกร้าว

“ ทหารนำแป้งมันขึ้น ฮ. โดยด่วน ใครกล้าขัดขวางก็ ฆ่าได้ทันที”

ทหารเดินเข้าไปในท่าพร้อมยิง ทำให้ ตำรวจทุกคนได้แต่หลีกทางให้ ผู้กองนพพรได้แต่ดึงมือของ อาจารย์พิมพ์ออกมา

นายทหารพ่อลูกยิ้มเยาะอย่างไม่แยแสใส่ใจ  เดินมาดูศพลูกชายของตน

“ ลูกพ่อ ไม่ว่ามันจะเป็นใคร หรือยิ่งใหญ่มาจากไหน พ่อให้สัญญา ว่าจะฆ่าล้างโคตรพวกมันให้หมด” ......