คำพูดมาพร้อมสีหน้าระทมหวนระลึกถึงบุตรชายคนโตหลายปีก่อนเขาเคยแนะนำเื่ว่าหากสกุลหวงมีแปลงปลูกถั่วลิสงของตนเอง จะสามารถควบคุมคุณภาพของเมล็ดถั่วและมีวัตถุดิบป้อนโรงหีบน้ำมันได้ไม่ขาดเหวินฝูรับคนงานมากขึ้นเพื่อผลิตน้ำมันให้เพียงพอกับยอดสั่งซื้อที่มีเข้ามาเรื่อยๆ่ที่เหวินฝูเข้ามาดูแลร้านหวงเสียงเป่า จากกิจการเล็กๆ ในเมืองหลวงกลายเป็กิจการที่ส่งขายน้ำมันไปยังเมืองต่างๆ ทั้งเหนือใต้สองชั่วอายุคนร้านหวงเสียงเป่าสามารถรักษาฐานลูกค้าในถูหยางและเมืองใกล้เคียงไว้ได้ก็จริงแต่วันข้างหน้าอาจจะไม่ราบรื่นดังเก่า
เมื่อบุตรชายคนโตซึ่งเกิดจากฟูเหรินเอกสิ้นลมหายใจไม้ใกล้ฝั่งเช่นหวงซวนก็แทบมองไม่เห็นอนาคตของร้านหวงเสียงเป่า จะให้กว่างฝูสานต่อความคิดของพี่ชายก็เกิดความรู้สึกไม่ไว้วางใจด้วยเขาเป็คนไม่รอบคอบ มักทำงานผิดพลาดเสมอกว่างฝูเป็คนหน้าใหญ่ใจโตกับเพื่อนฝูง จึงมักถูกชักจูงง่ายตอนนี้ได้แค่หวังว่าหลังจากตายไปบุตรชายผู้นี้จะสามารถประคับประคองกิจการเลี้ยงดูคนในครอบครัวได้
ตามความคิดพี่ชายเ้า...
กี่ปีๆบิดาก็คิดถึงและยกความดีให้แต่เหวินฝูตอนนี้เขาเป็คนจุดประกายความคิดนี้ขึ้นมาใน่ใกล้วิกฤติแท้ๆกลับยกความชอบให้คนตายเป็ผีอยู่ในโลง
หวงกว่างฝูซ่อนความไม่พอใจด้วยการยกน้ำชาขึ้นจิบนางหวางกุ้ยแตะปลายศอกเขา ส่งสายตาเร่งเร้ามิให้เขารีรอจะขอโอกาสอีกครั้ง
“เ้ามีความคิดดีๆจะทำอะไรเพื่อบ้านสกุลหวงก็บอกบิดาเ้าเสียสิ”
“อยากพูดอะไรรึ”หวงซวนหวังจะได้ฟังความคิดดีๆ จากบุตรชายที่เหลืออยู่เช่นกัน
“เอ่อ...ข้าอยากรับผิดชอบเื่หาที่ปลูกถั่วน่ะขอรับท่านพ่อหลายวันก่อนข้าได้คุยกับเศรษฐีจางเขาบอกว่าญาติที่เมืองอิ๋นเทียนมีที่ดินติดูเาและแหล่งน้ำถั่วจากเมืองอิ๋นเทียนขึ้นชื่ออยู่แล้วเื่คุณภาพถ้าท่านพ่อตกลงเพิ่มปริมาณน้ำมันที่จะขายในร้านหวงเสียงเป่าข้าก็อาสาจะเดินทางไปดูและเจรจาซื้อขายที่ดินผืนนั้น” เขาคือทายาทสกุลหวงที่เหลืออยู่สมควรหรือไม่ที่บิดาจะให้โอกาสแสดงผลงานเพื่อพิสูจน์ว่าหากสิ้นบิดาแล้วเขาจะดูแลร้านหวงเสียงเป่าจนสืบทอดไปสู่จื่อฉิน
มือเหี่ยวย่นยกขึ้นลูบเคราขาวขณะครุ่นคิดคำขอของบุตรชายนางหวางกุ้ยขยับกายเข้ามาใกล้ กล่าวคำกระตุ้น
“พักนี้สุขภาพท่านพี่ไม่สู้ดีควรจะพักผ่อนให้มาก ตอนนี้มีจังหวะจะสร้างรากฐานที่มั่นคงให้หวงเสียงเป่าแล้วข้าคิดว่าท่านพี่สมควรให้อากว่างทำ ถ้าไม่ปล่อยให้เขาดูแลกิจการบ้านเรือนภายภาคหน้าท่านพี่ปุบปับสิ้นกะทันหัน พวกเราที่เหลือจะเป็เช่นไรสกุลหวงเหลืออากว่างเป็ทายาทคนเดียวแล้วนะเ้าคะท่านพี่ดึงเวลาเนิ่นนานกว่านี้ก็ใช่จะเกิดผลดี”
คำพูดดีต้นแต่ปลายแฝงคำแช่งชักคนเป็ผัวจากที่อารมณ์คุกรุ่นอยู่ก่อนหน้า หากยังได้ฟังได้ยินคำพูดของนางหวางกุ้ยอีกหวงซวนคิดว่าตนเองคงโมโหจนต้องขึ้นเสียงใส่ภริยาผู้ไร้ปัญญาของตนเป็แน่
“เ้ากินเสร็จหรือยังเฟิ่งเอ๋อร์ปู่จะเดินไปส่งที่ห้อง” ชายชราหันมาถามหลานสาว
“เ้าค่ะท่านปู่”หวงเฟิ่งเหยาลุกขึ้น นางย่อกายให้ญาติผู้ใหญ่ทั้งสามคนแล้วยื่นมือให้ท่านปู่จูงเดินออกจากห้อง
ครั้นลับเงาบิดาแล้วหวงกว่างฝูก็พาลใส่มารดาทันควัน “ท่านแม่พูดแช่งท่านพ่อเช่นนั้นเขาคงจะยอมให้ข้าคุมงานนี้หรอกนะ ไม่พูดมากก็ไม่ทำเสียเื่”
นางหวางกุ้ยถือคติคนเป็แม่พูดและทำสิ่งถูกต้องสมควรเสมอหญิงสูงวัยตบโต๊ะแสดงอำนาจว่าตนเป็รองแค่หวงซวน จนหลานชายหญิงทั้งสองถึงแก่สะดุ้งลูกสะใภ้อุทานออกมาเบาๆ
เฮ้อ...จะกัดกันเองเสียแล้ว
“เ้าอย่ามาว่าให้ข้านะถ้าข้าไม่พูด แล้วเมื่อไรจะได้พูดเื่นี้อีก เ้าอายุเท่าไรแล้วั้แ่เหวินฝูตาย งานที่เขาให้เ้าทำมันถึงระดับที่เหวินฝูเคยทำไหม...ไม่เลยเผลอๆ พวกคนงานคงคิดว่าเ้าเป็แค่ลูกจ้างเสมอพวกมันก็เท่านั้นเองอย่างนี้แล้วเ้าจะมัวนิ่งนอนใจใช้ชีวิตเสเพลกับเพื่อนฝูงไปวันๆ อยู่หรืออย่าลืมนะว่าเ้ายังมีลูกอีกสองคน”
“ท่านพ่อมีข้าคนเดียวอย่างไรทรัพย์สินกิจการทั้งหมดก็ต้องเป็ของข้าอยู่แล้ว ก็แค่รออีกหน่อย” ถึงจะมีงานทำมากมาย แต่งานนั้นอยู่ภายใต้การจับตามองของบิดาเขาก็รู้สึกไม่สบายใจที่จะทำเท่าไรนัก เขา้าควบคุมกิจการทั้งหมดเขาเกลียดการเปรียบเทียบทุกครั้งที่บิดาเอ่ยถึงความประพฤติความสามารถระหว่างเขากับพี่ชาย
“รอๆรอจนข้าตายก่อนอย่างนั้นรึ!” มารดาผู้โลภโมโทสันตีอกชกตัวนางเป็แค่ฟูเหรินรอง ไม่เคยมีสิทธิ์มีเสียงเื่ทรัพย์สมบัติในสกุลหวงเท่าไรนักหวงซวนเป็คนตระหนี่ถี่เหนียวแม้กระทั่งกับเมียนอนร่วมเตียง!
ขณะนางหวางกุ้ยตำหนิความใจแคบของสามีอยู่ในใจอี้หงก็ค่อนแขวะแม่สามีว่าไม่ดูตัวเองว่าเป็เพราะเหตุใดพ่อสามีถึงไม่ให้ความไว้วางใจเื่เงินทองนางหวางกุ้ยเป็คนมือเติบ ชอบเล่นพนัน รักและตามใจบุตรชายจนกลายเป็คนหยิบหย่งหนักไม่เอาเบาไม่สู้ตัวนางเองนั้นกว่าจะรู้ว่าหน้าฉากกับหลังฉากต่างกันแทบพลิกฝ่ามือก็แต่งเข้ามาเป็สะใภ้บ้านสกุลหวงแล้ว ยังดีว่ามีบุตรชายให้หวังพึ่งพิงยามแก่เฒ่านางหวังจะสรรหาสะใภ้แสนดีเข้ามาดูแลบ้านเรือนเพื่อปูทางสู่บั้นปลายชีวิตให้มีความสุขกว่าปัจจุบันนี้
แม่ผัวกับลูกสะใภ้ต่างคนก็ต่างไม่มองการกระทำด้านแย่ของตน อี้หงเมื่อดูเค้าแล้วนางหวางกุ้ยกับหวงกว่างฝูตั้งท่าจะมีปากเสียงกันจึงเอ่ยขอตัวแล้วพาลูกชายหญิงทั้งสองเข้าห้องนอน
“ข้าพูดเท่านี้ทนฟังไม่ได้ทั้งที่เื่นี้มันสำคัญเกี่ยวกับอนาคตพวกเ้าแท้ๆ ตัวพ่อมันตายไปแล้วจะปล่อยให้ลูกสาวมันฮุบสมบัติสกุลหวงทั้งหมดไปคนเดียวอย่างนั้นรึ” นางหวางกุ้ยพาลใส่สะใภ้กับหลานสองคนและคนที่ไม่อยู่ให้ผู้เป็ย่าทำหน้าบูดบึ้งซ้ำยังติเตียนใส่ก็คือหวงจื่อฉินเด็กหนุ่มประสานมือกล่าวอำลาบิดากับท่านย่าแล้วเดินลิ่วๆออกจากห้องตามติดด้วยบ่าวรับใช้ที่ยืนรออยู่หน้าห้อง
“จื่อเอ๋อร์จิ่วเอ๋อร์ยังเล็กนะเ้าคะท่านแม่ อย่าให้พวกเขารับรู้เื่นี้จะดีกว่าและข้าไม่เชื่อหรอกว่าท่านพ่อจะยกทุกสิ่งทุกอย่างให้เฟิ่งเอ๋อร์ที่เป็ผู้หญิงโดยมองข้ามท่านพี่อีกไม่กี่ปีเฟิ่งเอ๋อร์ก็จะออกเรือน แต่งออกไปแล้วก็ไม่มีอะไรต้องห่วงอีก” ขอแต่ว่าคนที่หวงเฟิ่งเหยาแต่งด้วยอย่าเหนือไปกว่าผู้ชายที่จะได้แต่งกับจิ่วเอ๋อร์ของนางก็พอ
“ข้อขอตัวนะเ้าคะท่านพี่...ท่านแม่”อี้หงเดินเคียงบุตรสาว เื่ที่จะคุยกันต่อนั้นเกี่ยวกับคุณชายติงนางกำลังคิดหาทางว่าจะทำอย่างไรให้ติงเฉิงคุนหันมาสนใจจิ่วเอ๋อร์มากกว่าหลานสาวสามี
ถึงตอนนี้ภายในห้องโถงก็เหลือเพียงนางหวางกุ้ยกับหวงกว่างฝู
“ที่ข้าห่วงก็คือผู้ชายที่แต่งกับเฟิ่งเอ๋อร์จะได้ส่วนแบ่งมรดกของนางไปด้วยและถ้าพ่อเ้ารักหลงเด็กนั่นมากจนยินยอมให้หลานเขยเข้ามาดูแลร้านหวงเสียงป่าข้าละไม่อยากจะคิด ว่าพวกเราที่เหลือจะต้องทนอยู่อย่างฝืดเคืองมากขนาดไหน”
การตกอยู่ในสถานะเป็รองมาค่อนชีวิตทำให้นางหวางกุ้ยคิดและพยายามทำทุกทางเพื่อให้ตนเองได้ทรัพย์สมบัติสกุลหวงมากที่สุดตัวนางไม่ได้ ก็ควรเป็บุตรชายที่ต้องได้
“ถึงพ่อเ้าไม่อนุญาตให้ทำเ้าก็แอบทำได้นี่นา เอาเวลาเที่ยวเล่นเสียเปล่าไปวันๆ ไปดูที่ทางไว้หากได้ดินดีอุดมสมบูรณ์ปลูกถั่วมาป้อนโรงทำน้ำมันได้ ขี้คร้านพ่อเ้าจะยกหวงเสียงเป่าให้เ้าดูแล”
หวงกว่างฝูคิดคงเป็งานนี้งานเดียวสินะที่จะพิสูจน์ความสามารถของเขา
“ข้าจะพยายามขอรับท่านแม่”
“รีบๆ เข้าเถอะอย่ามัวโอ้เอ้ชักช้า หากเ้าสามารถปูทางให้จื่อเอ๋อร์สานต่อกิจการได้ทั้งลูกชายหลานชายร่วมด้วยช่วยกัน พ่อเ้าคงไม่ตาบอดยกสมบัติให้นังเด็กนั่นมากกว่าเ้าหรอกต้องอย่าลืมว่าผู้หญิงแต่งงานแล้วก็เป็คนบ้านอื่นเ้าอย่ายอมให้สมบัติของพวกเรากระเด็นไปเป็ของคนอื่นเชียวนะ”
“มันต้องไม่เป็อย่างนั้นแน่ขอรับท่านแม่สมบัติตระกูลหวงต้องเป็ของข้าคนเดียวเท่านั้น” หวงกว่างฝูมีเป้าหมายแน่ชัดที่จะ่ชิงทุกสิ่งในบ้านสกุลหวงมาเป็ของตนเพราะมีแต่ผู้ชายเท่านั้นที่จะสามารถดูแลทรัพย์สมบัติของตระกูลให้งอกเงย
10K
