พันตา เธอเป็ตำรวจที่เคยประจำอยู่ที่สุราษฎร์ธานีมาก่อน และเพิ่งถูกย้ายมาที่กรุงเทพฯ วันนี้เธอจึงขนของมาอยู่อพาร์ธเม้นท์แห่งหนึ่ง กว่าจะขนย้ายและจัดของเสร็จก็ปาไปสี่โมงเย็นเสียแล้ว พันตาหิวมากจึงออกจากห้อง แต่แล้วเนื่องจากห้องของเธออยู่ด้านในสุด ดังนั้นเธอจะต้องเดินผ่านห้องๆ หนึ่ง ซึ่งเธอก็เห็นคู่รักคู่หนึ่งกอดจูบกันอยู่หน้าห้องนั้น
พันตาทำอะไรไม่ถูก และพูดไม่ออกกับการกระทำประเจิดประเจ้อของคนสองคนนั่น แต่เพราะเธอหิวมาก ดังนั้น เธอจึงกระแอม “ขอโทษค่ะ ช่วยกรุณาหลีกทางได้มั้ยคะ”
พอผู้ชายคนนั้นหันหน้ามาทางเธอ เธอก็ต้องใเพราะผู้ชายคนนี้คือ อาฟ่างหัวหน้ามาเฟีย ที่ตำรวจกำลังสงสัยว่าเขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกค้าอาวุธเถื่อนอยู่ และดันมาอยู่อพาร์ทเม้นท์เดียวกันกับเธอเสียได้
“เชิญครับ” อาฟ่างกล่าว
“ขอบคุณค่ะ” ในใจพันตาคิดว่าผู้ชายคนนี้จะรู้มั้ยว่าเธอเป็ตำรวจ แต่เธอก็ต้องทำตัวเฉยให้ได้มากที่สุด
พันตาผ่านคู่รักนั้นมาได้ เธอรีบเดินไปชั้นล่างสุดของอพาร์ทเม้นท์เพื่อคุยกับเ้าของอพาร์ทเม้นท์เพื่อขอเปลี่ยนห้องทันที
“อะไรนะคะ คุณพันตา คุณจะเปลี่ยนห้องหรอคะ เสียใจด้วยค่ะ ไม่มีห้องว่างเหลือเลย” เ้าของอพาร์ทเม้นท์กล่าว
“งั้น ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณมาก” พันตากล่าว
พันตาจำใจต้องอยู่ต่อ โดยเธอจะต้องระวังตัวมากขึ้น ก็ถือซะว่าคอยเฝ้าสังเกตเขาก็แล้วกัน
*****************************************
วันถัดมาพันตาจะไปเยี่ยมน้องสาว ชื่อเพียงดาว ตอนนี้เพียงดาวอยู่ปี 4 ปีสุดท้าย คณะบริหารธุรกิจ พันตากะว่าจะไปเซอร์ไพรส์น้องสาว เลยไปเยี่ยมที่หอพักโดยไม่บอกกล่าว
แต่พันตาดันเจอเื่ที่เซอร์ไพรส์กว่าเสียแล้ว เพราะน้องไม่อยู่ห้องนั้นอีกแล้ว เธอพบว่าห้องที่น้องเคยอยู่มันเป็ห้องว่าง พันตาจึงรีบติดต่อเ้าของหอทันที
“คุณเพียงดาวย้ายออกไปประมาณเดือนนึงได้แล้วค่ะ” เ้าของหอกล่าว
“น้องสาวฉันย้ายไปไหนทราบมั้ยคะ” พันตารีบถาม
“นี่ค่ะหนังสือพิมพ์” เ้าของหอรีบยื่นหนังสือพิมพ์ฉบับเก่ามาให้
“หมายความว่ายังไงคะ” พันตางง
“เธอย้ายไปอยู่กับคนในรูปนี้ค่ะ เห็นว่าเขาเป็ถึงมาเฟีย ชื่ออาฟง” เ้าของหออธิบาย
“อะไรนะคะ น้องสาวฉันย้ายไปอยู่กับมาเฟีย แล้วคุณปล่อยเธอไปได้ยังไงคะ เธอเป็ผู้หญิงตัวเล็กๆ นะคะ” พันตากล่าว
“ฉันจะไปห้ามได้ยังไงคะ เขาบอกว่าเขาเป็แฟนน้องของคุณ ฉันยุ่งเื่ส่วนตัวไม่ได้หรอกค่ะ” เ้าของหอกล่าว
“โถ่ น้องพี่ แล้วพี่จะทำยังไงดีล่ะทีนี้” พันตาพูดบ่นอยู่คนเดียว
*****************************************
พันตากลับอพาร์ทเม้นท์ด้วยความผิดหวัง เธอไม่เจอเพียงดาว แถมเพียงดาวยังเปลี่ยนเบอร์มือถือเสียด้วย สอบถามเพื่อนของเพียงดาวก็ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน แถมเพียงดาวก็ไม่ยอมให้เบอร์กับใครเสียด้วย
พันตาจึงตัดสินใจสอบถามกับมาเฟียชื่ออาฟ่าง เพราะเขาเป็พี่ชายอาฟง ยังไงเขาก็ต้องรู้ว่าอาฟงกับเพียงดาวอยู่ที่ไหนแน่นอน พันตาตัดสินใจเคาะประตูเรียกเขา
“มีอะไรไม่ทราบยะ นี่เธอที่อยู่ห้องด้านในสุดนี่” จูดี้กล่าว
“ขอฉันคุยกับอาฟ่าง สักครู่จะได้มั้ยคะ” พันตากล่าว
“นี่เธอรู้จักเขาอย่างนั้นหรือ” จูดี้สงสัย
“มีอะไรหรอ จูดี้” อาฟ่างกล่าว
“ผู้หญิงคนนี้มีเื่จะคุยกับคุณค่ะ” จูดี้รายงาน
“งั้นเชิญเขาเข้ามาสิ” อาฟ่างกล่าว
“เชิญย่ะ” จูดี้เชิญแบบไม่สบอารมณ์
“ขอบคุณค่ะ” พันตากล่าว
พันตาเข้าไปด้านในของห้องของอาฟ่าง
“มีธุระอะไรกับผมไม่ทราบ แล้วทำไมคุณถึงรู้จักผมด้วย” อาฟ่างสงสัย
“ฉันเคยเห็นคุณในหนังสือพิมพ์ค่ะ และ เอ่อ ฉัน้าติดต่ออาฟง น้องชายของคุณ คุณพอจะรู้ที่อยู่ของเขามั้ยคะ’ ’ พันตาถาม
“คุณมีอะไรกับน้องผมไม่ทราบ” อาฟ่างสงสัย
“คือฉันแค่อยากจะพบน้องสาวฉัน เห็นเ้าของหอเก่าของเธอบอกว่า เธอไปอยู่กับน้องชายของคุณ” พันตากล่าว
“อ๋อ ที่แท้ก็เพียงดาวนี่เอง แสดงว่าคุณคือพันตา เป็เ้าหน้าที่ตำรวจล่ะสิ” อาฟ่างกล่าว
“อะไรนะคะ คุณรู้จักฉันด้วยหรอคะ” พันตาใที่เขารู้
“ก็น้องสาวคุณบอกทุกอย่างนี่ครับ” อาฟ่างกล่าว
“เอาเถอะค่ะ ขอฉันพบน้องสาวฉันหน่อย” พันตากล่าว
“ผมจะเป็คนพาไปเอง ตามมาสิ” อาฟ่างกล่าว
“แล้วจูดี้ล่ะคะ อาฟ่าง” จูดี้กล่าว
“คุณกลับไปก่อนเถอะ วันนี้ผมไม่มีอารมณ์” อาฟ่างกล่าว
“เอ่อ คุณแค่บอกที่อยู่ฉันมาก็ได้นะคะ เดี๋ยวฉันไปเอง” พันตาเกรงใจ
“แล้วเื่อะไรผมจะต้องบอกที่อยู่ให้ตำรวจอย่างคุณรู้ด้วยล่ะครับ” อาฟ่างกล่าว
“แล้วคุณจะให้ทำยังไงคะ” พันตากล่าว
“ผมจะปิดตาคุณ แล้วเป็คนพาคุณไปเอง เอ้อ แล้วผมก็ขอยึดเครื่องมือสื่อสารของคุณชั่วคราวด้วย” อาฟ่างกล่าว
“ก็ได้ค่ะ” พันตารับแต่โดยดี
อาฟ่างพาพันตามาถึงจุดหมาย เมื่อเธอเปิดตาออก ก็พบกับปราสาทหลังใหญ่มาก เธอเดินเข้าไปก็พบน้องสาวของเธอควงอยู่กับอาฟง
“นี่มันหมายความว่ายังไงน่ะเพียงดาว ทำไมเธอถึงมาอยู่กับอาฟงที่นี่” พันตากล่าวอย่างเอาเื่
“เอ่อ คือ น้อง…..” เพียงดาวอ้ำอึ้ง
“น้องสาวคุณขายตัวให้ผมแล้ว ดังนั้นเธอจะต้องอยู่เป็เมียบำเรอผมที่นี่” อาฟงอธิบาย
“ว่าไงนะ นี่น้องสาวฉันยังเรียนไม่จบเลยนะ และฉันก็ไม่ยอมให้น้องสาวของฉันอยู่ที่นี่ด้วย” พันตากล่าว
“ช่วยไม่ได้นะ น้องสาวของเธอติดหนี้สิบล้าน เธอมีเงินชดใช้มั้ยล่ะ” อาฟงกล่าว
“อะไรนะ ทำไมตั้งสิบล้าน เธอเอาเงินไปทำอะไรน่ะเพียงดาว” พันตาถามน้อง
“ที่มันเป็อย่างนี้ ทุกอย่างมันเป็เพราะพี่ไง เพราะพี่ ฉันถึงโดนไอ้ผู้ร้ายที่เป็ศัตรูพี่จับไป เพราะพี่ ฉันถึงถูกมันพาไปขายตัว และที่ฉันติดหนี้สิบล้าน ก็เพราะอาฟงเสียเงินสิบล้านไปไถ่ตัวฉันมา” เพียงดาวพูดด้วยความโกรธแค้นพี่สาวที่เป็ต้นเหตุ
“ว่าไงนะ หรือว่า เป็ไอ้สมพงศ์ที่มันแหกคุกหนีนั่น มันมาแก้แค้นโดยทำกับน้องแบบนี้อย่างนั้นหรือ” พันตากล่าว
“ก็ใช่ไงคะ ทุกอย่างมันเป็เพราะพี่ทั้งนั้น ดังนั้นพี่ออกไปจากชีวิตฉันเสียเถอะ อย่าให้ฉันเห็นหน้าอีก” เพียงดาวกล่าวอย่างเจ็บช้ำ
“พี่ขอโทษนะเพียงดาว แต่พี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดเื่แบบนี้จริงๆ นะ พี่สาบานได้” พันตากล่าว
“มันสายเกินไปแล้วค่ะ พี่พันตา หากฉันไม่ได้อาฟงช่วย ไม่รู้ว่าป่านนี้ฉันจะเหลวแหลกแค่ไหนแล้ว” เพียงดาวกล่าว
“ฟังพี่ก่อนนะ……” พันตาเดินเข้าไปหาน้องแต่อาฟงมากันไว้
“คุณกลับไปเถอะครับ ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว น้องสาวคุณคงไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก” อาฟงกล่าว
พันตาเห็นน้องสาวหันหน้าหนี เธอก็รู้สึกปวดใจอย่างมาก ไม่คิดว่าไอ้สมพงศ์มันจะแก้แค้นเธอด้วยวิธีนี้เลย อาฟ่างผู้ซึ่งพาพันตามาที่นี่ ก็อาสาพาเธอกลับ เพราะยังไงทั้งสองก็อยู่อพาร์ทเม้นท์เดียวกัน พันตาถูกปิดตาก็จริง แต่อาฟ่างสังเกตเห็นน้ำตาของพันตาไหลรินไม่ขาดสาย เธอร้องไห้ตลอดทาง
เมื่อมาถึง พันตาก็รีบขอบคุณเขาและกลับเข้าห้องของเธอทันที เพราะตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกเสียแล้ว
เมื่อพันตาตั้งสติได้ เธอก็นึกถึงเรือนกาญจนา เนื่องจากแม่เคยเล่าเื่เรือนกาญจนาให้เธอและน้องสาวฟังมาก่อน พันตาอยากจะขอพรเพื่อให้น้องสาวแยกออกจากอาฟงให้เร็วที่สุด ยังไงพันตาก็ไม่อยากให้เพียงดาวยุ่งเกี่ยวกับมาเฟีย ดังนั้นพันตาจึงเดินเข้าไปในป่าแห่งนั้น และแล้ว