บทที่ 50 เตรียมความพร้อม (100%)
ค่ำคืนเดียวกัน ณ สระทิพย์เสวี่ยหยางร่ายเวทปกป้องบนผิวกายให้อี้หานกับถานฟง ด้วยนิสัยของสองคนนี้ถ้าสัมผัสได้ว่าอาการเจ็บปวดจากการซับไอหมอกริมสระลดลง รุ่งเช้าพวกเขาต้องไปขออนุญาตโม่ฟ่านลองลงไปแช่ตัวในสระทิพย์แน่นอน หากทั้งคู่ทนแช่ตัวในสระทิพย์ได้นานพอ ความหวังในการชนะการประลองสามในห้าก็ดูชัดเจนมากขึ้นมังกรหนุ่มย้ายเตาหลอมยากับเตาหลอมอาวุธออกมาวางไว้ที่มุมถ้ำในจุดลับตา เพื่อเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลง และในตอนสายของวันที่เจ็ดหลังจากเมิ่งฮุ่ยหรูเริ่มทดลองหลอมยา เตาหลอมยาสัมฤทธิ์ก็มีปฏิกิริยาแสงสีทองสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นจากตัวเตา ตามมาด้วยกลิ่นหอมกรุ่นชวนเคลิบเคลิ้ม กลิ่นพิเศษที่เพียงแค่ดมก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า คล้ายมีพลังชีวิตไร้สิ้นสุดแฝงอยู่ในกลิ่นหอมเย็นเมิ่งฮุ่ยหรูปรากฏตัวด้วยสีหน้าท่าทางดีใจแทบคลั่ง กลางฝ่ามืองามประคองยาลูกกลอนสีทองอร่ามหนึ่งเม็ด ผิวนอกของยาลูกกลอนมีริ้วพลังแห่งฟ้าดินว่ายวนอยู่ นางชูยาอวดเสวี่ยหยางอย่างระมัดระวัง“ยาผ่าสังสารวัฏ! ข้าหลอมยาในตำนานได้สำเร็จ!”เมิ่งฮุ่ยหรูดีใจจนเสียงสั่น เพราะยาผ่าสังสารวัฏมีเงื่อนไขพิเศษในการหลอม และขั้นตอนการสกัดส่วนผสมที่ยากยิ่ง ตลอดระยะเวลาหลายหมื่นปียังไม่เคยมีนักหลอมโอสถคนใดหลอมยานี้ได้สำเร็จมาก่อนลำพังแค่รวบรวมสมุนไพรนับพันชนิดซึ่งเป็นส่วนผสมในการปรุงยาก็ใช้เวลานานหลายพันปี และสิ่งที่หายากที่สุดคือเพลิงหลอมบริสุทธิ์ หากเหล่าปรมาจารย์นักหลอมยาผู้มีชีวิตกึ่งอมตะไม่เคยนำยาผ่าสังสารวัฏออกมาให้เหล่าศิษย์ดู ก็คงไม่มีใครเชื่อว่ายาชนิดนี้สามารถหลอมขึ้นมาได้จริงก่อนเมิ่งฮุ่ยหรูจะถูกนำวิญญาณมาผนึกในเตาหลอมสัมฤทธิ์นางเป็นศิษย์เอกของปรมาจารย์การปรุงโอสถอันดับหนึ่งของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง นางมักติดตามอาจารย์เสาะหาสมุนไพรวิเศษไปทั่วดินแดนเผ่าเทพ ในถุงวิเวททุกมิติจึงอัดแน่นไปด้วยสมุนไพรล้ำค่า และนี่คืนสาเหตุหนึ่งที่นางถูกเลือกให้เป็นวิญญาณสถิตเสวี่ยหยางมองยาเม็ดสีทองในมือขาวตาไม่กะพริบ เขารู้สึกตื่นเต้นจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว แค่กลืนยาเม็ดนี้ลงคอเขาก็จะฟื้นคืนชีวิตแบบสมบูรณ์ กรงเล็บสีทองร่ายพลังครอบเม็ดยาบนมือสาวงามอย่างระวังยิ่ง“ขอบใจเจ้ามาก หากข้ากลับคืนฐานะเดิมได้สำเร็จ ข้าจะตอบแทนบุญคุณเจ้า ส่วนยาเม็ดนี้ฝากเก็บรักษาไว้ในเตาหลอมก่อน เมื่อพลังฟื้นคืนเกินแปดส่วนข้าค่อยกิน” เสวี่ยหยางเอ่ยอย่างนุ่มนวล“เพราะเหตุใด?”จางหลานที่เพิ่งปรากฏตัวเอ่ยถามพร้อมยื่นมือไปโอบเอวแฟนสาวเข้ามากอดด้วยความคิดถึง ร่างเนื้อดูดซับพลังได้ดีกว่าร่างวิญญาณหลายเท่าตัว มังกรขาวน่าจะรู้ดีกว่าใครแต่ทำไมถึงยังลีลาท่ามากไม่รีบสร้างเนื้อ“เพราะร่างวิญญาณสามารถสถิตอยู่ในจุดเสินถิงของมินเอ๋อร์ได้ ข้าจะอยู่ปกป้องนางจนกว่าจะขจัดปัญหาทุกอย่างให้สิ้นซาก”แม้น้ำเสียงยามเอ่ยถึงซู่มินจะอบอุ่น แต่ไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างชวนขนลุกอย่างที่สุด เพราะความผูกพันที่มีต่อซู่มิน ใครที่เคยทำร้ายนางเขาจะจัดการพวกมันทุกคนแบบถอนรากถอนโคน“แม้พลังท่านจะฟื้นกลับมาได้ไม่ถึงครึ่ง แต่การฆ่ามนุษย์ก็น่าจะทำได้อย่างง่ายดาย รอบกายคนงามน้อยคงมีสิ่งที่ไม่ธรรมดากระมัง ท่านถึงได้ระวังตนมากเพียงนี้” จิ้งจอกสาวเอ่ยถามเสียงหวาน“ก่อนหน้านี้ข้าแค่รู้สึกระแวงว่าศัตรูจะมาตามหาดวงจิตข้าในแดนมนุษย์ จึงซ่อนตัวตนและเก็บกลิ่นอายมังกรอย่างมิดชิดมีเพียงมินเอ๋อร์คนเดียวที่รู้เรื่องข้า แต่พอได้รู้เรื่องมนุษย์ฝังผลึกพลังมังกรปีศาจในร่างกับเรื่องเวทสายมืด ข้าจึงรู้ว่าตัวเองคิดถูก และในการประลองฝีมือก่อนหน้านี้ คู่ต่อสู้ของมินเอ๋อร์ที่เป็นคนต่างแคว้นนางใช้เวทสายมืด”หลังซู่มินประสบเหตุร้าย เขาคิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ในหัวหลายครั้ง และเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน เรื่องเวทสายมืดในงานประลอง เขามั่นใจว่าผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องเหล่านี้ต้องไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา“การประลองชิงสิทธิ์ครอบครองหอคอยราชันคงไม่ใช่การประลองฝีมือธรรมดาสินะ พวกเราต้องซ่อนตัวตนปกปิดกลิ่นอาย คงออกมาช่วยอย่างเปิดเผยไม่ได้ แต่ข้าช่วยสร้างเกราะป้องกันกับอาวุธล้ำฟ้าในรูปแบบอาวุธธรรมดาได้”“ข้าก็จะช่วยหลอมยาเพิ่มระดับพลังหนึ่งช่วงให้ แต่ต้องให้พวกเขากินก่อนถึงวันประลองหนึ่งเดือน เพื่อปรับฐานพลังใหม่ให้เสถียร”“ขอบใจพวกเจ้ามาก และกลุ่มพวกเด็ก ๆ มีกันสี่คน เป็นจอมเวทสามคน จอมยุทธ์หนึ่งคน” เสวี่ยหยางบอกรายละเอียด และเอ่ยขอบคุณวิญญาณคู่รักอย่างจริงใจวันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับเต่าคลานในความรู้สึกของเสวี่ยหยาง อีกสามวันจะครบกำหนดหนึ่งเดือนที่ซู่มินจะฟื้นคืนวิญญาณในร่างใหม่แล้วเสวี่ยหยางขอร้องเทพจิ้งจอกสาวอยู่นาน กว่านางจะใจอ่อนและยอมนำพาเขามาที่มิติขาว เขาอยากให้ซู่มินมองเห็นเขาเป็นคนแรกเมื่อลืมตา มังกรหนุ่มนอนขดตัวเฝ้ามองร่างเล็กที่นอนนิ่งอยู่กลางแสงหมอกสีขาวนวลอย่างอดทน ยาปราณฟ้าหนึ่งแสนเม็ดกับยาจิตสายฟ้าที่ใช้สร้างค่ายกลมีขนาดเล็กลงจนใกล้จะสลายแล้วร่างใหม่กลางแสงหมอกมองเห็นได้ราง ๆ แต่ตำแหน่งจุดตันเถียนมองเห็นลูกแก้วรวมปราณได้อย่างชัดเจน คลื่นพลังปราณปนริ้วสายฟ้าที่ไหลวนอยู่ในลูกแก้วอัดแน่นจนเต็มเปี่ยม ในตำแหน่งจุดเสินถิงก็ปรากฏลูกแก้วรวมจิตด้วยเช่นกัน เหนือลูกแก้วมีดวงแสงน้อยลอยนิ่งอยู่เวลาล่วงเลยไปทีละน้อยอย่างช้า ๆ ในที่สุดยาแสนกว่าเม็ดก็ละลายไปจนหมดสิ้น ดวงแสงน้อยในจุดเสินถิงลอยออกจากหน้าผาก แล้วลอยกลับสู่ร่างเนื้อ“วิ้งงง!” เส้นสายในร่างเล็กปรากฏแสงเรืองแวบหนึ่ง เสียงหัวใจเต้น เสียงลมหายใจดังขึ้นเบา ๆเสวี่ยหยางจ้องมองร่างเล็กที่ค่อย ๆ ชัดขึ้นเมื่อหมอกจางหายตาไม่กะพริบขนตางอนยาวบนใบหน้างามล้ำเลิศสั่นไหวเบา ๆ ดวงตางดงามสีเทาเข้มค่อย ๆ ลืมขึ้นช้า ๆ ผ่านไปชั่วครู่ใบหน้าเล็กก็หันมามองวิญญาณมังกรขาวข้างตัว“อาจารย์ ข้ากลับมาแล้ว” ซู่มินเอ่ยเรียกเสียงเบา“มินเอ๋อร์ ..ข้าขอโทษ” เสียงมังกรขาวสั่นเครือ“อาจารย์อย่าเสียใจ ร่างใหม่ข้าแข็งแกร่งมาก ข้าชอบร่างนี้มากเจ้าค่ะ”เสวี่ยหยางมองพิจารณาร่างใหม่ของซู่มินอีกครั้งอย่างละเอียด ร่างเล็กบางในชุดสีขาวสูงขึ้นกว่าเดิม ผิวขาวนวลเนียนดุจน้ำนม คิ้วตางดงามหวานซึ้ง ปากเล็กสีแดงฉ่ำยามยิ้มเห็นฟันขาวราวไข่มุก กลิ่นกายหอมละมุนชวนหลงใหลหนวดมังกรขาวกระตุกอย่างแรง หางมังกรขดรัดร่างเล็กอย่างอ่อนโยนด้วยความรักลึกซึ้งและหวงแหน“นางจิ้งจอกตัวแสบ เจ้าแอบเปลี่ยนมินเอ๋อร์น้อยของข้าเป็นหญิงงามล่มบ้านล่มเมือง”