[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

( 21.50 น. วันที่ 21 )

ร่างสีดำร่อนลงมายืนด้านหน้าทางเข้าห้าง นักสู้หลายคนที่เฝ้าประจำการล้วนแล้วแสดงท่าทางหวาดกลัวออกมาหลังจากที่มีบางอย่างบินลงมาจากฟ้าด้วยความเร็วโดยที่พวกเขาตรวจจับไม่ได้ ยังดีที่อีกฝ่ายเปิดหน้าให้เห็นหลังจากบินลงมายืนในจุดที่มีแสงจึงทำให้ทุกคนเลิกตื่นตระหนกกับสิ่งที่ลอบเข้ามา

โยฮันที่ลงมาถึงพื้นสำเร็จเขาจึงเดินเข้าไปในห้างจากนั้นก็มุ่งตรงไปยังห้องควบคุมในทันที การเดินทางกลับในครั้งนี้เขาวิทยุบอกวินเรียบร้อยแล้ว อีกฝ่ายจึงบอกให้เขาเดินทางเข้าสู่ห้องควบคุมด้วยตนเอง

อย่างไรก็ตามโยฮันสังเกตได้ว่าภายในฐานมีนักสู้เป็นจำนวนมาก เดิมทีนักสู้จะกระจายกันไปตามศพซอมบี้ระดับ 6 ที่ถูกเขาฆ่า ดูเหมือนว่าทางฐานจะสั่งให้นักสู้กลับมาพักเตรียมเดินทางไกลไปยังเมือง Y และเมือง V 

“  พี่โยฮัน เป็นยังไงบ้างครับ ”

วินสอบถามเป็นคนแรกทุกคนจึงนั่งรอฟังคำอธิบาย โยฮันจึงบอกทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในเมือง Y และเมือง V ให้ฟังเกี่ยวกับการโจมตีของฝูงนก เพียงแต่ว่าใบหน้าของทุกคนไม่ได้ปรากฎความตื่นตะลึงแต่อย่างใด เขาจึงรู้ได้ว่ามีการคาดการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ในแผนการณ์แล้ว โยฮันจึงเล่าต่อเกี่ยวกับการส่งเอกสาร ถึงอย่างนั้นเขาไม่ได้เล่าเกี่ยวกับนายพลวิชัย สำหรับเขาเรื่องฆ่าคนจะไม่ยอมบอกใครเด็ดขาดเว้นแต่ว่าเขาคนนั้นจะเห็นเขาฆ่าคนมาก่อนเช่น ลุงพล

“ ขอบคุณครับพี่โยฮัน พี่สามารถพักผ่อนได้แล้ว ผมขอตัวก่อน ”

ไม่ใช่เพียงแค่วินที่เดินออกจากห้องควบคุม ทุกคนที่นั่งฟังรายงานจากเขาเมื่อครู่รีบเดินตามวินออกไปด้วยความรวดเร็วจนไปยืนอยู่หน้าห้าง  โยฮันที่ไม่มีสิ่งใดจะต้องทำแล้วจึงเดินตามออกมาดูการทำงานของวิน ไม่นานคนที่วินสั่งให้กระจายคำพูดของเขาออกไปให้ทั่วห้างก็ได้เดินทางมารวมกลุ่มกัน โดยคนที่เดินทางมารวมกลุ่มด้านหน้าห้างนั้น คือนักสู้ทั้ง 5 กลุ่มที่นำโดยลุงพล พี่บาส พี่ก๊อต พี่โอ๊ต และไอริส 

“  เอาล่ะทุกคน แผนการณ์ที่เคยเล่าให้ฟังก่อนหน้านั้นดำเนินการมาได้ส่วนหนึ่งแล้ว เพียงแต่ว่ามีเหตุการณ์ฉุกเฉินเกิดขึ้นที่เมือง Y และเมือง V เราจึงจะเดินทางก่อนเวลา ”

ไม่มีใครคัดค้าน การเดินทางไปยังเมือง Y และเมือง V ไม่ได้ทำให้นักสู้หวาดกลัว เนื่องจากว่าเมืองทั้งสองเผชิญหน้ากับซอมบี้ช้ากว่าเมือง Z ซึ่งพวกเขาสามารถรับมือกับซอมบี้เมือง Z ได้แล้ว จึงไม่ได้หวาดกลัวซอมบี้ภายใน 2 เมือง

“ ตอนนี้เหตุการณ์ฝูงนกได้เกิดขึ้นที่เมืองทั้ง 2 ภารกิจแรกที่ผมอยากให้ทุกคนทำคือ ช่วยผู้รอดชีวิตวิวัฒนาการไปพร้อมๆกับกวาดล้างซอมบี้  การกวาดล้างในครั้งนี้มีเวลาให้ราว 2 วันเท่านั้น  วันนี้เป็นวันที่ 21 คืนนี้ก็จะเข้าสู่วันที่ 22 เพราะงั้น เช้าวันที่ 24 ทุกคนจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมนักสู้”

ทุกคนพยักหน้ารับ ไม่จำเป็นที่วินจะต้องเล่ารายละเอียดทั้งหมดอีกครั้งเพราะทุกคนนั้นรู้แล้วว่าภารกิจจะต้องทำสิ่งใด แม้การพูดของวินเมื่อครู่จะมีบางอย่างต่างออกไปเพราะมีเหตุการณ์ฝูงนกร่วงตกเกิดขึ้นทั้ง 2 เมือง นกเหล่านั้นกลับถูกโยฮันจัดการไปแล้ว หน้าที่ของพวกเขาคือต้องรีบไปให้ถึงเมืองทั้ง 2 แล้วพาผู้คนวิวัฒนาการไปพร้อมๆกับฆ่าซอมบี้

“ เอาล่ะ ในเมื่อเตรียมของกันเสร็จแล้ว ขอให้ทุกคนเดินทางได้เลยนะครับ ”

กลุ่มของลุงพล ก๊อตและโอ๊ตแยกตัวออกไปรวมกัน จากนั้นพวกเขาก็เดินทางไปยังจุดจอดรถไฟที่ใกล้ห้างที่สุดแล้วขับมันไปทางสถานีใจกลางเมืองที่กั้งเคยอาศัย เพื่อใช้ที่นั่นเปลี่ยนเส้นทางไปยังทิศตะวันตก

หลังจากนั้นกลุ่มของไอริสและบาสที่เตรียมพร้อมทุกอย่างเสร็จจึงวิ่งขึ้นรถไฟขบวนที่ 2 แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศเหนือในทันทีไม่จำเป็นต้องกลับไปเปลี่ยนเส้นทางที่สถานีแต่อย่างใด 

เพียงแต่ว่าบนรถไฟที่กำลังวิ่งไปเรื่อยๆบนรางมุ่งหน้าสู่เมือง Y กลับมีหญิงสาวคนหนึ่งขึ้นไปยืนบนหัวรถไฟพลางโบกมือมายังทิศทางของฐานราวกับต้องการให้ใครบางคนเห็นมือน้อยๆที่กำลังโบกไปมา

“ วิน แอลลี่ไปไหน ”

โยฮันยังไม่เจอน้องสาว เขาลองหาเธอภายในห้องนอนรวมที่มีเพียงผู้หญิงที่เข้าไปแล้วไม่เจออีกฝ่าย วินจึงเบิกตาเล็กน้อยนึกว่าสองพี่น้องคุยกันแล้วเขาจึงรีบเปิดปากก่อนที่แอลลี่จะออกจากเมือง

“ พี่โย พี่ยังไม่ได้คุยกับแอลลี่เหรอ เธอบอกว่าจะไปเมือง Y  ”

“ หืม เธอบอกอย่างนั้นเหรอ ”

“  ใช่ เตรียมของยกใหญ่เลย ผมนึกว่าเธอคุยกับพี่แล้ว ”

โยฮันนวดขมับเล็กน้อยก่อนจะบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นขบวนรถไฟกลุ่มที่ใช้เดินทางไปยังเมือง Y เมื่อสายตาซูมเข้าไปใกล้ๆ เขาก็พบว่าน้องสาวตัวแสบกำลังยืนโบกมือบนหัวรถไฟ ราวกับว่าเธอยืนโบกมือนานแล้วเพื่อรอให้เขามองเห็น

“ เอาเถอะ คงไม่มีอะไรอันตรายหรอก ”

เดิมทีเขาคิดว่าจะขอให้แอลลี่เดินทางไปกับไอริสเพราะทางฝั่งนี้มีเพียง 2 กลุ่มที่ต้องรับหน้าที่ดูแล เมื่อเห็นว่าเธอต้องการเดินทางไปที่นี่ด้วยตนเองเขาจึงไม่ห้ามแต่อย่างใด เพราะภายในเมือง Y ไม่มีสิ่งใดทำอันตรายเธอได้ ต่อให้จะมีระดับ 6 เกิดขึ้นมาพร้อมกัน 10 ตัวก็ตามที กำลังรบของนักสู้จากเมือง Z ในตอนนี้สามารถฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ได้แล้วโดยที่ไม่ต้องพึ่งเขาและน้องสาว แต่การแอบเดินทางโดยไม่บอกเขา โยฮันจะต้องแสดงท่าทางโมโหเล็กน้อยเพื่อให้เธอรู้ว่าการกระทำนี้ไม่ดี วันหน้าเธอจะต้องบอกหากอยากจะทำอะไร

เปรี้ยง!

ขนทั่วร่างของแอลลี่ลุกชัน เธอพยายามส่งยิ้มให้พี่ชายและรู้ว่าอีกฝ่ายมองเห็นเธอแล้วเพราะเธอเห็นเขาอยู่บนท้องฟ้า เพียงแต่ว่าสายฟ้าที่ส่งออกมาเมื่อครู่เธอไม่รู้ว่าพี่ส่งสัญญาณอะไรมาบอกตนเอง

“ แอลลี่ เธอมั่นใจใช่ไหมว่าจะไปด้วยกัน ”

“ ค่ะ พี่รับรู้แล้ว เห็นสายฟ้าเมื่อครู่นี้ไหม เขาจุดดอกไม้ไฟให้หนูด้วยแหละ ” แอลลี่ยิ้มกว้างให้ไอริสก่อนจะเดินเข้าไปในขบวนรถไฟเพราะต้องใช้เวลาราว 3 - 4 ชั่วโมงในการเดินทางไปยังเมือง Y

“ ไปหลอกอะไรเขาอีกล่ะนั่น ”

โยฮันเห็นแอลลี่พูดกับไอริสก่อนจะเดินเข้าไปในตู้รถไฟ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะใช้เขาเป็นข้ออ้างบางอย่าง หลังจากสั่งลาน้องสาวแล้ว เขาจึงใช้โอกาสนี้บินไล่ตามรถไฟกลุ่มของลุงพลไป เนื่องจากมีบางอย่างที่เขาต้องบอกลุงให้ทราบ

“ อ้าว ไอ้หนุ่ม แกจะไปด้วยกันเหรอ ไม่ใช่ว่าแกได้รับหน้าที่ให้ดูแลเมือง Z หรือไง ”

“ ผมแค่ออกมาตรวจสอบเมืองดูเท่านั้นลุง ว่าแต่ผมขอคุยด้วยหน่อย ”

โยฮันชี้ไปบนหลังคาบอกให้อีกฝ่ายปีนออกมาคุยกัน หลังจากที่ทั้งสองสามารถคุยกันได้ โยฮันจึงพูดสิ่งที่ได้ทำลงไปให้ลุงพลรับรู้

“ ลุง ครั้งนี้ลุงไปที่เมือง V ลุงได้รับภารกิจให้ยึดกองทัพใช่ไหม ”

“ ใช่ ในระหว่างที่กระจายคนออกไปช่วยเหลือพลเรือน เราได้รับหน้าที่ให้บุกกองทัพ ”

“ แล้วลุงได้รับภารกิจให้ฆ่าอีกฝ่ายไหม ”

ลุงพลพยักหน้า สิ่งนี้เป็นความลับ มีเพียงเขาและอีกไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าจะต้องยึดกองทัพเพื่อให้ควบคุมนักสู้และทหารได้ง่ายดาย สิ่งนี้เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้พวกเขาเอาชนะซอมบี้ การที่ต้องยึดกองทัพเมือง V ก็เพราะว่านายพลที่โยฮันเจอแสดงท่าทางต่อต้านมากจนเกินไป

“ งั้นผมฝากอะไรกับลุงหน่อย อย่าพึ่งฆ่าคนที่อยู่ในนั้น ”

“ ทำไม ”

“ ผมเลือกคนเอาไว้แล้ว ให้ลุงลองคุยดูก่อน ถ้าไม่ได้ค่อยทำตามที่ลุงต้องการเลย ”

“ แกคงไม่ได้ ” โยฮันยกมือแตะปากตนเอง เขาไม่อยากให้ลุงพลพูดสิ่งนั้นออกมา อีกฝ่ายที่เห็นท่าทางของโยฮันจึงรู้ได้เลยว่าเขาลงมือจัดการปัญหาในกองทัพเมือง V แล้ว ดังนั้นการเดินทางเข้ายึดฐานในครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ความรุนแรง พวกเขาเพียงแค่เข้าไปตรวจสอบดูความเรียบร้อยหลังจากที่โยฮันลงมือไปแล้วเท่านั้น

“ คงไม่ได้มาแค่พูดเท่านี้หรอกใช่ไหม ”

โยฮันยิ้มเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายขออาวุธจากเขาทางอ้อม เขาจึง

งอกกระดูกออกมาจากกำปั้น 2 ข้างพร้อมกันแล้วส่งให้ลุงพล หวังว่าดาบทั้ง 2 จะทำให้ลุงทำงานได้ง่ายขึ้น

“ ผมงอกได้แค่นี้ ไว้เจอกันใหม่ในวันที่ 24 นะลุง ”   

โยฮันกางปีกบินออกจากขบวนรถไฟของลุงพล ก่อนที่เขาจะบินวนรอบๆเมือง Z เพื่อตรวจสอบดูความเรียบร้อย ในตอนนี้มีเพียงแค่เขาคนเดียวที่ดูแลเมือง Z ได้จึงไม่ควรปล่อยให้มีอันตรายเกินกว่าที่จะควบคุมเกิดขึ้น  เมื่อพบว่าภายในเมืองยังปกติ ซอมบี้ระดับ 5 อยู่ในการรอเวลาเป็นระดับ 6 โยฮันจึงบินกลับฐานก่อนจะลงมายืนด้านล่างรอให้เวลาผ่านไป

ในตอนนี้ภายในห้างเหลือนักสู้เพียง 20 คนเท่านั้ผู้รอดชีวิตในเมือง Z นับว่าตกอยู่ในอันตรายไม่น้อยเพราะนักสู้เดินทางออกจากเมืองไปแล้ว ทว่าความอันตรายนั้นกลับถูกเขาหยุดเอาไว้ หลังจากที่โยฮันปลดปล่อยแรงกดดันของเขาขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อสร้างอาณาเขตของตนเอง เหมือนกับซอมบี้ระดับ 6 ตัวอื่นๆทำก่อนหน้านั้น

“ เมืองเป็นยังไงบ้างพี่ ”

วินเดินออกมานั่งเล่นกับโยฮัน เขาไม่มีสิ่งที่ต้องทำแล้วเช่นกัน การที่เมือง Z ยังไม่สามารถติดต่อกับเมือง Y และเมือง V ได้นั้น ทำให้เขาต้องรออย่างเดียว

“ ก็ดี ไม่คิดว่าจะได้นั่งเงียบๆแบบนี้ แล้วนายล่ะ ไม่มีอะไรทำงั้นเหรอ ”

“ ใช่แล้วพี่ ยังไม่มีอะไรให้ทำผมเลยมานั่งเล่นกับพี่ อ๋อ ลืมไป ผมนำบางอย่างมาบอกกับพี่ด้วย ”

โยฮันรอให้อีกฝ่ายเอ่ยสิ่งที่ตกลงกันกับคนที่อยู่ภายในห้องควบคุมออกมา

“ คืออย่างงี้นะพี่ ในช่วงที่พี่ว่าง เรากลัวว่าพี่จะบินไปที่เมือง X เพื่อสำรวจ ผมขอให้พี่หยุดความคิดนี้เอาไว้ก่อน ”

“ ทำไมล่ะ ”

“ เรากลัวว่าระดับของพี่จะไปกระตุ้นซอมบี้ที่เมือง X ให้ตื่นตัว หากมันพบว่ามีมนุษย์เป็นระดับ 7 อาจจะทำให้พวกมันยกกองกำลังมาที่นี่เพื่อสังหารพี่ก็ได้ เพราะงั้นรอจนกว่านักสู้ของเราจะกลับมากวาดล้างเมือง Z เสร็จ หลังจากนั้นพี่ค่อยเดินทางไปเมือง X ก็แล้วกัน ต่อให้เราอยากจะรู้ว่าเมือง X เป็นยังไงบ้างก็เถอะ แต่เราควรจะหยุดสอดรู้สอดเห็นเกี่ยวกับเมือง X เอาไว้ก่อน ”

“ แล้วได้จับตามองดูทิศทางที่ติดกับเมือง X เอาไว้ไหม เผื่อจะมีซอมบี้ลักลอบเข้าเมือง ”

“ มีนักสู้ประจำอยู่ทางใต้ เราให้พวกเขาพยายามตรวจสอบการหลั่งไหลของซอมบี้จากเมือง X ได้ 2 วันแล้ว หากมีซอมบี้จากเมือง X มาจริงๆพวกเขาจะรายงานทันที ”

“ งั้นก็หายห่วงสินะ เอาล่ะสักช่วงตี 3 นายเตรียมตัวฆ่าซอมบี้ด้วยล่ะ ”

“ ฆ่ามันทำไมเหรอพี่ ”

“ จากที่ฉันคุยกับนายเอาไว้ไง ฉันจะพานายวิวัฒนาการ หากจะให้ฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ทิ้งมันก็น่าเสียดายแย่ เพราะงั้นนายก็เตรียมตัวฆ่ามันด้วย ช่วงตี 3 จะมีซอมบี้ระดับ 6 เกิดขึ้นมา 2 ตัวพร้อมกัน ในระหว่างที่รอเราให้นักสู้กลับมาฉันจะพานายล่า ”

“ จริงเหรอพี่ แบบนั้นก็ดีเลย ”

วินแสดงท่าทางราวกับเด็กน้อยออกมา เขาลืมไปแล้วว่าการฆ่าซอมบี้ให้ความรู้สึกอย่างไร ตั้งแต่รวมกลุ่มกับโยฮันเขาไม่เคยได้ฆ่าซอมบี้อีกเลยเพราะต้องใช้สมองคิดแผนการณ์ การสังหารจึงให้คนที่เก่งที่สุดลงมือทำ.