กลิ่นคาวเืจางหายไปจากััเหลือเพียงความรู้สึกตื่นตัวหลังจากการปฏิบัติการอันดุเดือดซากิเดินกลับเข้าสู่คฤหาสน์ของเครอสในยามเช้ามืดร่างกายแข็งแกร่งยังคงกระฉับกระเฉง แม้จะผ่านการต่อสู้อันยาวนานมาก็ตาม
เครอสไม่ได้หลับเขากำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังท้องฟ้าที่เริ่มมีแสงเรืองรองเครอสหันมาเมื่อซากิก้าวเข้ามาในห้องทำงานใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเคร่งเครียดเมื่อครู่กลับคลายลงเล็กน้อยดวงตาคมกริบสบเข้ากับดวงตาของซากิอย่างลึกซึ้ง
“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”เครอสถาม น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความพึงพอใจ
ซากิพยักหน้ารับอย่างสั้นๆ “ครับ”
เครอสเดินเข้ามาหาซากิก่อนโอบไหล่ของซากิไว้หลวมๆ
“ดีมาก”เขากล่าวพลางบีบไหล่แกร่งเบาๆเป็การแสดงออกถึงความพึงพอใจและภูมิใจในตัวซากิ
“งานแบบนี้ต้องฉลองกันหน่อย”เครอสเปรยขึ้นพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
“ไปพักผ่อนก่อนเถอะเดี๋ยวฉันจะให้คนเตรียมรถไว้”
ซากิเลิกคิ้วเล็กน้อยเขาเข้าใจดีว่าเครอสไม่เคยปล่อยให้ความสำเร็จครั้งใหญ่ผ่านไปโดยไร้การเฉลิมฉลองเมื่อซากิอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก็พบว่าเครอสยืนรออยู่แล้วชุดลำลองที่สวมใส่ทำให้เครอสดูผ่อนคลายลงแต่แววตาของเขาก็ยังคงแฝงความหนักแน่นของผู้ปกครองโลกใต้ดิน
“ไปกัน”เครอสบอกพลางก้าวเท้าเดินนำ
รถคันหรูแล่นไปตามท้องถนนที่เงียบสงัดในยามเช้าตรู่จุดหมายปลายทางไม่ใช่ผับบาร์อันอื้ออึง แต่เป็ร้านอาหารส่วนตัว ที่เครอสเป็เ้าของซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง เมื่อพวกเขาไปถึงวูล์ฟและกาเบรียลก็มาถึงก่อนแล้วพร้อมกับไซลาส และเคนจิ รวมถึงลูกน้องคนสำคัญอีกไม่กี่คน
บรรยากาศภายในร้านอาหารที่เคยโอ่อ่าสงบเงียบบัดนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม วูล์ฟที่ปกติก็บ้าพลังอยู่แล้วพอได้จิบเครื่องดื่มก็ยิ่งคึกคักเป็พิเศษ เขายกแก้วขึ้นชนกับกาเบรียลอย่างออกรส
“โอ๊ย!วันนี้มันส์ชะมัด” วูล์ฟะโเสียงดัง “ได้ปลดปล่อยซะที!” วูล์ฟตบบ่าซากิเบาๆ
“แกก็เก่งไม่แพ้กันเลยนะซากิแกดูเฉยๆแต่ทุกครั้งที่แกเคลื่อนไหว ศัตรูก็หายไปแล้วว่ะ”
ซากิพยักหน้ารับเล็กน้อยใบหน้ายังคงเรียบนิ่ง แต่ในแววตาของเขามีประกายแห่งความพอใจที่ได้ยินคำชมนั้น
เครอสสังเกตการณ์ทุกคนอย่างเงียบๆเขาจิบไวน์แดงช้าๆพลางมองไปยังซากิที่กำลังดื่ม เครอสเดินเข้าไปหาซากิ เอื้อมมือไปลูบผมของซากิเบาๆ
กาเบรียลเองก็ไม่น้อยหน้าผู้ชื่นชอบเืและความทรมาน กลับกลายเป็คนขี้เล่นและเฮฮาที่สุดในตอนนี้เขาหัวเราะเสียงดัง ลุกขึ้นยืนท่าทางโอ้อวดพลางเล่าเื่การไล่ล่าแก๊งเดอะไวเปอร์ใต้ดินอย่างออกรส
“นี่ซากิ! ตอนผมเจอพวกมันที่ท่อระบายน้ำนะ โอ้โห! มันวิ่งกันป่าราบเลย” กาเบรียลเล่าพลางทำท่าประกอบ
“ผมก็เลยบอกว่า‘จะรีบไปไหนครับเพื่อน เดี๋ยวไม่ได้สนุกกัน’ แล้วผมก็…อึ้ก!”
เขาแสดงท่าทางการจัดการพวกมันอย่างสนุกสนานจนทุกคนหัวเราะครืนซากิที่ปกติจะเงียบขรึม ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มบางๆ กับท่าทางของกาเบรียล
“ดูเหมือนนายจะผ่อนคลายขึ้นแล้วนะ”เครอสเอ่ย น้ำเสียงอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย
ซากิเงยหน้าขึ้นสบตาเครอส
“อืม”เขาตอบสั้นๆ ความรู้สึกตึงเครียดจากคืนที่ผ่านมาได้ถูกปลดปล่อยออกไปกับการได้มาอยู่ร่วมกับคนที่ไว้ใจและเฉลิมฉลองด้วยกันเช่นนี้
“ดีแล้ว”เครอสยิ้มบางๆ มุมปากเขาชอบที่จะเห็นซากิอยู่ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายและปลอดภัยแบบนี้
การเฉลิมฉลองดำเนินไปตลอดทั้งเช้าเสียงหัวเราะ บทสนทนาที่เต็มไปด้วยเื่ราวโหดมันส์และเสียงแก้วกระทบกันดังระงมไปทั่วบริเวณ นี่คือวิธีการที่พวกเขาผ่อนคลายปลดปล่อยความเครียดและที่สำคัญที่สุดคือการสร้างความผูกพันในหมู่ผู้ที่ต้องพึ่งพาชีวิตซึ่งกันและกันในโลกอันมืดมิด
สำหรับเครอสแล้วการได้เห็นซากิผ่อนคลายและเป็ส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองนี้คือสิ่งที่ยืนยันว่าเขาเลือกไม่ผิด และนั่นทำให้เขารู้สึกพึงพอใจอย่างที่สุด
.
หลังจากปฏิบัติการกวาดล้างเดอะไวเปอร์และการเฉลิมฉลองอันเฮฮาผ่านพ้นไปความสงบสุขก็กลับคืนสู่คฤหาสน์ของเครอสอีกครั้ง แต่ในโลกใต้ดินความสงบสุขนั้นเป็เพียงชั่วคราวเสมอ
ขณะที่เครอสและซากิกำลังทำงานอยู่ในห้องทำงานอันโอ่อ่าของเครอสข้อมูลบางอย่างก็ถูกส่งมายังจอหลักของเครอสมันเป็รายงานลับจากเครือข่ายของตระกูลซินเคลร์ ซึ่งปกติจะส่งตรงไปยังไครอนอะบัสกา แต่นี่กลับส่งมายังเครอสโดยตรง เครอสหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเห็นเนื้อหาของรายงาน
‘บุคคลนิรนาม’ที่อยู่เื้ัแก๊งบราซิลที่เคยถูกเครอสและซากิกวาดล้างไปก่อนหน้านี้เริ่มมีการเคลื่อนไหวอีกครั้ง พวกเขากำลังรวบรวมกำลังและขยายเครือข่ายอย่างลับๆโดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนคือการ แทรกซึมและโค่นล้มอำนาจของสี่ตระกูลใหญ่
"ดูเหมือนจะมีใครบางคนไม่เข็ดนะซากิ" เครอสเอ่ยขึ้นดวงตาจับจ้องไปที่หน้าจอ รายงานนั้นระบุถึงวิธีการทำงานที่แเีและการใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในการสื่อสารและอำพรางตัว
ซากิเดินเข้ามาใกล้เขาเห็นแผนผังเครือข่ายที่ซับซ้อนบนหน้าจอ ใบหน้าเรียบนิ่งของเขาฉายแววครุ่นคิด
“พวกมันกำลังพยายามจะสร้างความปั่นป่วนครั้งใหญ่”
ในเวลาเดียวกันนั้นเองเสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นบนโทรศัพท์ส่วนตัวของซากิมันเป็ข้อความเข้ารหัสลับจากแหล่งข่าวของซากิที่เขาเก็บงำมาตลอดั้แ่เริ่มทำงานกับอาร์คัสแหล่งข่าวคนนั้นคือไซลาส มือขวาของกาเบรียลนั่นเอง ซากิกดเปิดข้อความนั้นดวงตาของเขาเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นเนื้อหา ไซลาสไม่ได้ระบุถึง ตัวบงการหลักโดยตรงแต่กลับให้เบาะแสเกี่ยวกับ ‘ผู้เกี่ยวข้อง’กับการล่มสลายของตระกูลคุโรซากิ ซึ่งเป็คนที่ซากิเฝ้ารอคอยมาแสนนานพร้อมกับประโยคสุดท้ายของข้อความที่ว่า:
‘ฉันมีเื่สำคัญที่ต้องคุยกับนายไปเจอฉันที่โกดังร้างริมแม่น้ำตอนห้าทุ่ม’
"เป็อะไรไปซากิ" เครอสสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของซากิน้ำเสียงของเครอสมีความเป็ห่วงเล็กน้อย
ซากิเงยหน้าขึ้นมองเครอสดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่เครอสไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็แววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแรงแค้น และความเ็ปที่ถูกเก็บงำมานาน
"ผมเจอเบาะแสผู้เกี่ยวข้องกับการล่มสลายของตระกูลคุโรซากิแล้วครับ"ซากิเอ่ยเสียงเรียบ แต่กลับมีน้ำหนักอย่างประหลาดเขาตัดสินใจบอกเครอสถึงสิ่งที่พบเจอ แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับผู้เกี่ยวข้องนั้นหรือเื่ที่ไซลาสเรียกเขาไปพบ
บรรยากาศในห้องทำงานพลันเปลี่ยนไปจากความตึงเครียดเื่บุคคลนิรนามกลายเป็ความรู้สึกที่ซับซ้อนยิ่งกว่า เครอสมองไปยังซากิเขารับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมทางอารมณ์ที่รุนแรงของซากิถึงแม้ใบหน้าจะยังคงนิ่งเฉยก็ตาม
“ไซลาสเหรอ”เครอสพึมพำกับตัวเองเขาครุ่นคิดถึงความเป็ไปได้ที่ไซลาสจะเข้ามาเกี่ยวข้องกับเื่ส่วนตัวของซากิแต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ
“เรามีสองเป้าหมายแล้วนะซากิ”เครอสกล่าวพลางเดินเข้ามาใกล้ วางมือบนไหล่ของซากิเบาๆเขารู้ว่าซากิคือคนสำคัญสำหรับเขา และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะอยู่เคียงข้างซากิเสมอ
ความมุ่งมั่นที่จะตามล่าบุคคลนิรนามและความ้าที่จะตามหาผู้เกี่ยวข้องกับการล่มสลายของตระกูลกำลังจะนำพาทั้งเครอสและซากิเข้าสู่การต่อสู้ครั้งใหญ่ที่สุดที่พวกเขาเคยเผชิญหน้า...การต่อสู้ที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าของโลกใต้ดินไปตลอดกาล