คำทำนายสื่อรัก
"พี่ใหญ่ข้าไปด้วยกันกับท่านจะได้หรือไม่?" เจ้าเฟิ่งเซียนเดินตามหลังพี่ชายฝาแฝดออกจากท้องพระโรง ความอยากท่องเที่ยวในยุทธภพเป็นความหวังอันสูงสุดของนางและครั้งนี้ก็เช่นกัน ใครจะรู้บ้างว่าแคว้นเพ่ยนั้นคือแคว้นที่มีความเชื่อเกี่ยวกับคำทำนายและบุรุษต้องสาปที่ใกล้จะสิ้น!
#รุ่นลูกของเรื่องนางร้ายสื่อรัก (3p)
ณ แคว้นเพ่ย:แคว้นที่มีความเชื่อเรื่องดวงชะตามาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้หลากหลายรุ่นจวบจนปัจจุบัน
“ตามที่หม่อมฉันตรวจดูเวลาตกฟากของพระองค์ยามนี้ สตรีที่จะขึ้นมาเป็นฮองเฮาของแคว้นเรานั้นแน่นอนว่านางเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงามล่มเมือง" แม่หมอผู้หยั่งรู้มองเจ้าเหนือหัวของแคว้นผู้มีพระชนมายุย่างเข้ายี่สิบห้าชันษาในอีกห้าเดือนข้างหน้า "และนางเกิดมาพร้อมกับดวงชะตาของบุรุษจึงสามารถเสริมดวงชะตา เกื้อหนุนกับพระองค์ได้" ตามคำทำนายที่นางเคยกล่าวไว้เมื่อพระองค์ขึ้นครองราษฎ์เมื่อห้าปีก่อนว่าหากพระองค์มีพระชนมายุครบยี่สิบห้าเมื่อใดเคราะห์กรรมอันหนักหน่วงจากชาติที่แล้วจะวนเวียนมาครบรอบทันที วิธีแก้ไขนั้นก็คือพระองค์ต้องตามหาสตรีที่นางกล่าวนี้ให้พบ สตรีที่มีดวงชะตาแข็งแกร่งเฉกเช่นบุรุษ ‘สตรีที่มีกิริยามิเหมือนสตรี’ มาเสริมดวงชะตาของพระองค์ให้หลีกพ้นจากเคราะห์ร้าย เพราะนางคือคู่บุญของพระองค์ตั้งแต่ในอดีตชาติ...ก่อนที่จะพลัดพรากตายจากกัน
“มิใช่ว่าข้าจะมิอยากพบ แต่หลายปีมานี้ตั้งแต่ข้าขึ้นครองราษฎ์แทนเสด็จพ่อ ไม่ว่าข้าจะส่งเงาของข้าไปตามหาสตรีที่ว่านี้จากที่ใดก็มิเคยเจอ” ฮ่องเต้เพ่ยหานหรงบุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลาดุจดังเทพเซียนมีสีหน้าหนักใจ ทุกวันนี้พระองค์ปกครองแว่นแคว้นมาด้วยความสงบร่มเย็นเสมอแต่หากพ้นช่วงที่ว่านั้นไปแล้วพระองค์ยังมิพบเจอนาง ก็มิอาจรู้ได้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นบ้าง จะเป็นโรคร้ายรุมเร้าหรือเหตุการณ์จากภัยธรรมชาติหรือสิ่งใดก็แล้วแต่พระองค์ก็มิอยากจะให้เกิดขึ้น หากกล่าวถึงสตรีใกล้ตัวยามนี้ข้างกายมีเพียงสนมสามนางคอยสับเปลี่ยนหมุนเวียนผ่อนคลายความกำหนัด สิ่งสำคัญที่ขาดหายไปนั้นคือฮองเฮารักคู่บัลลังค์ที่ยังคงว่างไว้รอ 'สตรีในคำทำนาย'
แม่หมอวัยชรามองผู้สูงศักดิ์อย่างห่วงใย ที่นางเดินทางมาขอเข้าเฝ้าในวันนี้เพราะมีข่าวดีมาแจ้งให้แก่พระองค์ได้ทราบ ข่าวดีที่เกิดขึ้นจากฝันพยากรณ์ “นางกำลังจะมาแล้วเพคะ ที่เหลือคงจะขึ้นอยู่กับพระองค์แล้วว่าจะหานางพบหรือไม่?”
“นางจะมา?”
“เพคะ..แต่จะมาในรูปแบบใดหม่อมฉันก็มิอาจรู้ได้” ในฝันนั้นนางมองเห็นสตรีใบหน้างดงามถือกระบี่กระโดดไปมาตามหลังคาบ้านเรือนยามค่ำคืน สตรีนางนั้นพร่ำพูดถ้อยคำที่นางไม่เข้าใจหรืออาจจะเป็นเพราะนางได้ยินไม่ชัด จะมาดีหรือมาร้าย ซึ่งเรื่องนี้นางมิได้ทูลเกล้าถวายบอกแก่ฮ่องเต้ “สิ่งสำคัญที่หม่อมฉันเคยกล่าวเมื่อห้าปีที่แล้ว วันนี้หม่อมฉันก็ขอกล่าวเช่นเดิม ‘ขอให้พระองค์ใช้พระทัยตัดสินเท่านั้น’ เพคะ”
“ข้าจะจำเอาไว้”
***เรื่องแต่งขึ้นตามจินตนาการนะคะ..
อย่าลืมแวะไปดูรุ่นแม่ "นางร้ายสื่อรัก3p"
26
