ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        เช่นเดียวกับฐานทัพทะเลมารผู้อยู่อาศัยทุกคนในฐานทัพจงไห่ก็มีบัตรประจำตัวบัตรประชาชนเช่นกัน แต่แน่นอนว่าบัตรประชาชนของฐานทะเลมารนั้นไร้ประโยชน์สำหรับที่นี่

        “ผมเป็นผู้ฝึกยุทธ์ของฐานทะเลมารผมต้องดำเนินการอย่างไรเพื่อที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของฐานจงไห่?” เย่เทียนถาม

        “ผู้ฝึกยุทธ์จากฐานทัพอื่น?”

        ผู้ฝึกยุทธ์ระดับราชาที่เป็นคนเฝ้าประตูมองเย่เทียนด้วยความประหลาดใจผู้ฝึกยุทธ์จากฐานทัพใหญ่อื่นๆ เขาไม่ค่อยพบเห็นมากนัก

        “มันง่ายมากประการแรกนายต้องอยู่ในขอบเขตราชา ประการที่สองคือนายต้องทิ้งรอยประทับยาวหนึ่งนิ้วไว้บนศิลาจารึกค่ายกลสวรรค์นายจึงจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพจงไห่ได้!”

        ราชาผู้เฝ้าประตูกล่าว

        “ผมจะทดสอบ!”

        เย่เทียนกล่าว

        “ขึ้นไปที่ชั้นสามของหอคอยแล้วแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าต้องการทดสอบเพื่อเข้าร่วมฐานหลังจากนั้นจะมีคนพานายไปทำการทดสอบ!”

        ผู้เฝ้าประตูกล่าว

        “ขอบคุณมาก!”

        เย่เทียนประสานมือกล่าว

        หอคอยประตูใหญ่มีอยู่หลายชั้นเย่เทียนขึ้นลิฟต์พลังปราณที่อยู่ข้างๆ ไปยังชั้นสาม ส่วนเสี่ยวเซวี่ยรอเขาอยู่ด้านนอก

        ทันใดนั้น

        เย่เทียนก็ได้พบกับคนแปลกๆเขาคือมนุษย์ที่สูงประมาณสามเมตร

        “สิ่งที่ราชาเยว่หลิงบอกเราเป็นความจริงที่นี่มีมนุษย์ที่สูงสามเมตรอยู่จริงๆ ด้วย!”

        เย่เทียนแอบตกใจ แต่ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงอาการผิดปกติใดๆ

        ในสายตาของเขา มนุษย์ที่สูงสามเมตรอาจจะดูแปลกอยู่บ้างแต่หากเป็นในฐานทัพจงไห่ นี่อาจเป็นเรื่องธรรมดา ถ้าเย่เทียนแสดงสายตาแปลกๆ ออกไป ไม่แน่ว่าคนผู้นั้นอาจคิดว่าเขากำลังยั่วยุตนอยู่ซึ่งมันอาจก่อให้เกิดปัญหาตามมาโดยไม่ได้ตั้งใจได้

        “ตรวจสอบ!”

        พรสวรรค์ในการคัดลอกแผ่ขยายเข้าปกคลุมอีกฝ่ายทันทีข้อมูลของคนผู้นั้นปรากฏขึ้นบนจอประสาทตาของเย่เทียน

        [พ่อมด : ซากา

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : ระดับหลุดพ้น]

        คนผู้นี้มีเพียงพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้นไร้ซึ่งพรสวรรค์พิเศษ แต่จากข้อมูล เขาไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นพ่อมด

        “หรือว่าพ่อมดจะเป็นอีกสายพันธุ์หนึ่งของมนุษย์?”

        เย่เทียนคิดกับตัวเอง

        บางทีเมื่อเขาเข้าไปในฐานทัพระดับสุดยอดเขาก็จะได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ของโลกในบี้มากกว่าตอนนี้

        ไม่นานปรมาจารย์มนุษย์คนหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่เทียน

        “ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า?”

        ปรมาจารย์ผู้นี้ไม่ได้แสดงท่าทีเคารพเย่เทียนมากนักนี่ทำให้เย่เทียนเข้าใจว่าระดับราชาไม่ได้มีฐานะสูงมากในฐานทัพจงไห่ ไม่อย่างนั้นปรมาจารย์ที่เห็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับราชาจะต้องเรียกเขาว่าท่านอย่างแน่นอน

        “ผมต้องการเข้ารับการทดสอบเพื่อเข้าร่วมฐานจงไห่คุณช่วยพาผมไปที่ทำการทดสอบได้ไหม?”

        เย่เทียนถาม

        “ได้สิ!”

        ปรมาจารย์ผู้นั้นนำทางเย่เทียนไปยังห้องขนาดใหญ่ภายในมีแผ่นศิลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ แผ่นศิลาขนาดมหึมานี้น่าจะเป็นแผ่นศิลาค่ายกลสวรรค์หลังจากนั้นเพียงไม่นานผู้ฝึกยุทธ์ระดับราชาก็มาถึงด้านหน้าของเย่เทียน

        หญิงสาววัยกลางคนผู้นี้มีระดับการบ่มเพาะที่สูงมากคาดว่าเธอเกือบจะถึงขีดจำกัดของระดับราชาแล้ว

        [มนุษย์ : หวังเยี่ยน

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : ระดับหลุดพ้น

        พรสวรรค์ด้านดาบ : ระดับสูง

        พรสวรรค์ด้านความเร็ว : ปานกลาง]

        “แข็งแกร่งมาก!

        นี่คือความรู้สึกแรกของเย่เทียนที่มีต่อหวังเยี่ยนอีกฝ่ายมีพรสวรรค์ด้านดาบระดับสูง ด้วยอายุของเธอ บางทีเธออาจเข้าใจเจตจำนงแห่งดาบได้หลายส่วนแล้วและแน่นอนว่าตอนนี้เธอคงจะต้องฝึกฝนทักษะดาบระดับเงินเป็นอย่างต่ำ

        เมื่อรวมกับระดับการบ่มเพาะของฝ่ายตรงข้ามพลังการต่อสู้ของหวังเยี่ยนคงจะเป็นรองแค่ระดับราชาไร้เทียมทานเท่านั้น

        “น้องชาย นายต้องการจะเข้าร่วมฐานทัพจงไห่ใช่หรือไม่?”

        หวังเยี่ยนยิ้มมองเย่เทียนแล้วถาม

        “คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมยังเด็กอยู่?”

        เย่เทียนไม่พอใจกับคําเรียกขานของอีกฝ่ายอยู่บ้าง

        ถึงอย่างไรเขาก็เป็นราชาเหมือนกันการเรียกคนอื่นเด็กกว่าแบบนี้ก็ดูไม่สุภาพเอาเสียเลย

        “พลังชีวิตของนายนั้นอุดมสมบูรณ์มากแล้วนายก็ไม่ได้ปกปิดมันเลย มันไม่เหมือนกับระดับราชาที่อายุมากแล้ว ฉันเดาว่านายน่าจะอายุแค่ยี่สิบกว่าปีเท่านั้นแต่พี่สาวคนนี้น่ะอายุแปดสิบปีแล้ว การจะเรียกนายเหมือนคนอายุน้อยกว่าก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”หวังเยี่ยนกล่าว

        “ออร่าของพลังชีวิต…”

        สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนไปทันใดนั้นเขาพบว่าพลังชีวิตของหวังเยี่ยนนั้นอ่อนแอกว่าเขามาก มันไม่ใช่ว่าเธอกำลังจะใกล้ตายแต่เป็นเพราะเขาไม่สามารถสัมผัสถึงมันได้ราวกับว่ามันถูกซ่อนไว้อย่างดี

        “ในฐานทัพระดับสุดยอดมีวิชาลับที่สามารถซ่อนพลังชีวิตได้อย่างนั้นหรือ?”

        เย่เทียนถามด้วยความสงสัย

        “ถูกต้อง แม้ว่ามันจะราคาแพงอยู่บ้างแต่ระดับราชาก็สามารถหามาเรียนกันได้ทุกคน น้องชาย ถ้านายสามารถทิ้งรอยประทับบนศิลาค่ายกลได้สิบนิ้วพี่สาวคนนี้จะมอบเคล็ดวิชาลับดังกล่าวให้กับนายดีหรือไม่?”

        หวังเยี่ยนพูดอย่างเจ้าเล่ห์

        “จริงเหรอ?”

        เย่เทียนรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

        การที่หวังเยี่ยนมองออกถึงอายุของเขาและเห็นพลังชีวิตของเขามันทำให้เขารู้สึกไม่ดีจริงๆดังนั้นเขาจึงต้องการทักษะลับที่จะช่วยซ่อนกลิ่นอายชีวิตของเขาไว้ได้มา

        “แน่นอน!”

        หวังเยี่ยนตอบอย่างมั่นใจ

        “การจะสร้างรอยประทับบนศิลาหนึ่งนิ้วต้องใช้พลังเท่าไหร่?”เย่เทียนมองไปที่แผ่นศิลาค่ายกลสวรรค์และถาม

        หวังเยี่ยนตอบ “ศิลาค่ายกลสวรรค์ใช้วัตถุดิบพิเศษชนิดหนึ่งสลักอักขระอาคมระดับสูงเอาไว้ มันสามารถทนต่อการโจมตีของระดับที่สูงกว่าระดับราชาได้ถ้าต้องการทิ้งรอยประทับเอาไว้หนึ่งนิ้วต้องใช้พลัง 1,000 ช้าง”

        “พลัง 1,000ช้าง?” เย่เทียนลอบคิดกับตัวเอง

        เขาเพิ่งทะลวงผ่านระดับราชาได้ตอนนี้เขามีพลังทางกายภาพ 150 ช้าง หลังจากที่ทำให้พลังของเขามั่นคงแล้วพละกำลังของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็น 200 ช้าง เมื่อใช้พลังปราณจะเพิ่มขึ้นเป็น400 ช้าง บวกกับพรสวรรค์ด้านพละกำลังระดับลึกลับ (ปลอม) พลังของเขาก็จะเพิ่มขึ้น30 เท่า มันก็จะเท่ากับ 12,000 ช้าง

        เย่เทียนไม่อยากเปิดเผยทักษะดาบระดับเงินของเขามิฉะนั้นพลังโจมตีที่เขาปลดปล่อยออกมาจะรุนแรงผิดปกติเกินไป

        “12,000 ช้างก็เพียงพอที่จะทิ้งรอยประทับ12 นิ้วไว้แล้ว!” เย่เทียนวางแผน

        ทันใดนั้น เขาก็ชักดาบฟันไปที่แผ่นศิลาค่ายกลสวรรค์พร้อมกับแอบกระตุ้นพรสวรรค์ด้านพละกำลังระดับลึกลับ

        ตูม!!!!

        แสงจากดาบตัดผ่านแผ่นศิลาค่ายกลสวรรค์ทิ้งรอยดาบไว้

        หวังเยี่ยนขึ้นไปตรวจสอบและกล่าวว่า“ตราประทับขนาด 12 นิ้ว ขอแสดงความยินดีด้วยนายสามารถเข้าร่วมกับฐานจงไห่ได้เเล้ว และนี่ถือเป็นรางวัลของนาย!”

        หวังเยี่ยนหยิบตำราออกมาและโยนมันให้กับเย่เทียน

        เย่เทียนไม่ได้เปิดดู เขาเก็บมันไปและพูดว่า“ขอบคุณ!”

        “ไปกันเถอะฉันจะพานายไปจัดการเรื่องเอกสาร!”

        หวังเยี่ยนพาเย่เทียนไปจัดการเรื่องต่างๆอย่างรวดเร็ว ไม่นานเย่เทียนก็ได้รับบัตรประชาชนของฐานจงไห่มา จากนั้นเขาก็เข้าไปด้านในฐานทัพจงไห่ทันที

        หวังเยี่ยนมองไปที่โพรไฟล์ของเย่เทียนและพึมพำว่า

        “รากฐานสมบูรณ์แบบแม้แต่ฐานทัพระดับสุดยอดก็ไม่มีใครสามารถสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบได้แบบนี้ แต่ตอนนี้กลับมีแล้วหนึ่งคนน้องชายคนนี้คงจะเป็นลูกศิษย์ของปีศาจชราบางคนแน่ๆ การมีรากฐานที่สมบูรณ์แบบที่แม้แต่ตระกูลใหญ่ของฐานทัพระดับสุดยอดก็ยังยากที่จะทำได้แบบนี้มันเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้ถ้าน้องชายคนนี้มาจากฐานทะเลมารจริงๆ มันไม่มีทางเลยที่ตระกูลไหนในฐานนั้นจะสามารถรวบรวมทรัพยากรที่เพียงพอที่จะสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบแบบนี้ได้เว้นเสียแต่ว่าเขาจะเป็นศิษย์ของชายชราเร้นกายบางคน การก้าวสู่ระดับราชาตั้งแต่ยังอายุน้อยเช่นนี้และยังมีรากฐานที่สมบูรณ์แบบแบบนี้พรสวรรค์ในการบ่มเพาะของเขาอย่างน้อยต้องเป็นระดับดาราแน่ หรืออาจจะเป็นจันทราเลยก็ได้ฮี่ฮี่ ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันมอบให้เขาน่าจะทำให้เขารู้สึกดีกับฉันบ้างแหละ ถ้าสามารถสร้างความสัมพันธ์กับปีศาจน้อยเช่นนี้ได้มันก็นับว่าเป็นการลงทุนที่ไม่เลวเลย”

        หลังจากเข้าสู่ฐานจงไห่

        เย่เทียนก็ได้พบกับพ่อมดและเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกประเภทหนึ่งซึ่งก็คือเผ่ามนุษย์สามตา!

        แน่นอนว่ามีเผ่าพันธุ์มนุษย์อื่นๆอีก

        เย่เทียนอยากรู้เรื่องเผ่าพันธุ์แปลกๆพวกนี้มาก แต่เขาก็ต้องข่มใจไว้แล้วหาโรงแรมเพื่อเปิดห้องพักผ่อนชั่วคราวก่อน

        ภายในห้อง

        เย่เทียนหยิบตำราที่หวังเยี่ยนให้ออกมาบนตำราปรากฏคำหนึ่งเขียนไว้ “เคล็ดวิชาลมหายใจเต่า!”

        เย่เทียนอ่านชื่อของวิชาลับนี้แต่วิชาลับนี้มีเพียงหน้าเดียวเท่านั้น และยังมีข้อมูลมากมายที่อยู่ด้านหลัง หนึ่งในนั้นคือข้อมูลเกี่ยวกับฐานทัพจงไห่ข้อมูลของเผ่าพันธุ์มนุษย์และประวัติของฐานทัพ

        “หวังเยี่ยนคนนี้ต้องมีแผนอะไรใช่หรือไม่ทำไมอยู่ๆ ถึงมาทำดีกับเราเช่นนี้?”

        เย่เทียนลอบคิด

        บางทีอีกฝ่ายคงมองออกว่าเขาเป็นมือใหม่และยังไม่รู้เรื่องราวของฐานทัพจงไห่มากนักจึงได้มอบของขวัญชิ้นนี้ให้ เย่เทียนเพิ่งเข้าร่วมกับฐานจงไห่ ของขวัญชิ้นนี้จึงช่วยเขาได้อย่างมาก

        ต้องบอกว่าคราวนี้เขายอมรับน้ำใจของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ