คร็อกคัสถึงกับตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันทีที่เห็นท่าทีของแกรนด์ นอกจากจะเมินเฉยกับคำขู่ของเขาแล้วยังจะเดินจากไปเหมือนไม่เห็นตนอยู่ในสายตา หนำซ้ำยังพูดคุยกับเอเลน่าด้วยความสนิทสนม นี่มันเหตุการณ์อะไรกัน? เ้าสามัญชนชั้นต่ำมันกำลังเมินเฉยต่อคำสั่งของข้า?
“เช้ง!”
ลูกน้องของคร็อกคัสชักดาบออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าไปหมายจะสังหารชายหนุ่มโอหังที่อยู่ตรงหน้า เอเลน่าสะบัดมือไปด้านหลังเกิดเป็กำแพงน้ำแข็งขึ้นขวางไว้
“เ้าควรจะบอกลูกน้องเ้าหน่อยนะว่านี่มันเขตปลอดอาวุธ คิดจะสังหารผู้อื่นในเขตนี้ ถ้ารู้ถึงท่านเ้าเมืองต่อให้เป็พ่อของเ้าก็คงเดือดร้อนไม่น้อย”
“ทำไมกัน ทำไมเ้าต้องปกป้องมันด้วย! มันมีดีกว่าข้าตรงไหน!” คร็อกคัสหัวเสียอย่างมากเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว มือที่กำหมัดที่อัดแน่นไปด้วยความอิจฉา ความอับอาย ความเกลียดและอยากจะฆ่าของเขาพวยพุ่งขึ้นมากกว่าเดิม ถ้าออกจากเขตเมืองเมื่อไหร่เขาสาบานได้เลยว่าจะต้องฆ่าชายคนนี้แน่นอน แกรนด์กับเอเลน่าเดินจากเข้าไปในหอประมูลสินค้าโดยที่ตัวเขาเองได้แต่เหลียวมองข้างหลัง
“มันใช้วิธีอะไรถึงทำให้เธอปกป้องมันถึงขนาดนี้? ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะแพ้คนอย่างมัน”
คร็อกคัสเริ่มที่จะหาสิ่งของมีค่าที่คิดว่าจะมัดใจเอเลน่าได้ ถึงขนาดนี้แล้วเขาคงต้องทุ่มสุดตัว
“นี่เมื่อครู่เ้าหลอกใช้ข้างั้นเหรอ?”
เอเลน่าเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เดินเข้าหอประมูลมา เธอนึกขึ้นได้หลังจากที่เดินจากพวกนั้นมาสองสามก้าวว่าที่แกรนด์พูดลอยๆ ขึ้นมามันหมายถึงอะไร
“ข้าไม่อัดมันตอนนั้นก็ดีเท่าไหร่แล้ว สำหรับคนที่ชี้ปลายดาบมาหา ข้าไม่เคยใจดีแบบนี้กับใครมาก่อน แต่มันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนกลับมาบ้างเล็กน้อย”
“แล้วแต่เ้าแล้วกัน” เอเลน่ารู้ว่าพูดออกไปก็เท่านั้น ก่อนจะทำแบบนี้เขาอาจจะคิดอย่างดีแล้วก็ได้ อีกอย่าง หาวิธีเอาคืนคร็อกคัสด้วยก็ดีเหมือนกัน ทั้งเมืองมีกี่คนกันที่จะคิดหาวิธีเอาคืนลูกชายของหัวหน้าอัศวินได้
แกรนด์หยิบผ้าคลุมและหน้ากากออกมาสวมแล้วเดินไปที่หลังหอประมูลเพื่อลงทะเบียนสินค้าที่เขาจะเอามาประมูลต่างหากโดยไม่ผ่านร้านของอริส ผู้ที่เห็นสินค้าของเขาต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน เพราะไม่เคยมีสินค้าแบบนี้มาลงประมูลขายในหอประมูลเมืองกลอเซนมาก่อน ชายสวมผ้าคลุมผู้นี้เป็ใครกันแน่?
แกรนด์เสร็จธุระแล้วจึงเก็บผ้าคลุมพร้อมเดินไปนั่งจุดที่อริสได้จองไว้ให้ เธอบอกว่าวันนี้จะมีสินค้ามามากมายกว่าเดือนที่แล้วเพราะเดือนนี้เป็่ฤดูร้อน การเดินทางจึงสะดวกถ้าเขาอยากได้อะไร ร้านของเธอยินดีที่จะจัดหามาให้ในนามของร้าน ซึ่งค่าใช้จ่ายสามารถหักลบทีหลังได้ แกรนด์ผงกหัวพร้อมกับรอดูอย่างใจจดใจจ่อ
ผู้คนเริ่มที่จะทยอยมาจนเกือบจะเต็มหอประมูล บุคคลที่เข้ามาบางกลุ่มแต่งกายอย่างหรูหราพร้อมเครื่องประดับมาอย่างจัดเต็ม คนเหล่านี้คงเป็เหล่าเชื้อพระวงศ์และคนในตระกูลขุนนางชั้นสูง เครื่องประดับที่ใส่มาเหมือนกับเป็การอวดบารมีและความมั่งคั่งกันกลายๆ คล้ายกับการออกงานสังคมทั่วไปของพวกเขา อริสแนะนำกลุ่มต่างๆ ที่เดินเข้ามาในหอประมูล บางกลุ่มก็เป็คนของกองกำลัง ตระกูล ขบวนการค้าและร้านขายสินค้าต่างๆ ในเมือง ซึ่งแต่ละกลุ่มคนที่เข้ามาล้วนแต่มีขุมกำลังเป็ของตัวเองและมีความมั่งคั่งอย่างมาก
“ยินดีต้อนรับทุกท่านที่เข้ามาในหอประมูลสินค้าแห่งเมืองกลอเซน วันนี้มีสินค้าพิเศษหลายชนิดให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่านได้ชมและประมูลไปเป็เ้าของ รับรองว่าวันนี้ทุกท่านต้องตื่นตะลึงกับสินค้าของเราแน่นอน”
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินออกมาพร้อมกับทักทายแขกผู้เข้าร่วมการประมูล ทุกคนในหอประมูลที่กำลังคุยกันหรือกำลังทำอย่างอื่นอยู่แบนความสนใจไปที่หน้าเวทีทันที การกล่าวของทักทายของพิธีกรเป็สัญญาณบอกว่าการประมูลกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
ไม่นานนักรถเข็นที่มีผ้าคลุมสีแดงปิดไว้ได้ถูกเข็นออกมาจากด้านหลังเวที รถเข็นคันนี้ได้ถูกหยุดเอาไว้ที่กลางเวทีข้างๆ พิธีกรกำลังประกาศและใช้วาจาที่เร้าให้เกิดความตื่นเต้นในสินค้าที่กำลังจะแสดงออกมา
“เชิญทุกท่านพบกับสินค้าชิ้นแรกของเรา สินค้าชิ้นนี้เป็อัญมณีบริสุทธิ์ที่ถูกคนพบในเหมืองทางตอนใต้และถูกเจียระไนด้วยสุดยอดช่างฝีมือแห่งเมืองกลอเซน เชิญพบกับ ทับทิมกุหลาบ!”
พรึบ!
ผ้าสีแดงถูกดึงออกมาจากรถเข็นทำให้มองเห็นอัญมณีเม็ดหนึ่งที่ถูกเจียระไนขึ้นอย่างสวยงาม ทับทิมสีแดงส่องประกายระยิบระยับขึ้นกลางเวที คุณหญิงคุณนายทั้งหลายต่างตาลุกวาวเมื่อเห็นมัน
“ทับทิมกุหลาบ ราคาเริ่มต้นที่ 8 แสนเหรียญ”
“850000 เหรียญ!” หญิงในชุดหรูหราคนหนึ่งยกป้ายขึ้นมา การให้ราคาสูงกว่าราคาเริ่มต้นถึง 5 หมื่นเหรียญเพื่อกำจัดคู่แข่งที่จะมาสู้ราคาให้พ้นทาง
“860000 เหรียญ” หญิงอีกคนยกป้ายขึ้นสู้ราคาต่อ และยังมีอีก 3 คนที่สู้ราคาประมูลกันในอีกหลายครั้งถัดมา จนสุดท้ายราคาที่ถูกประมูลออกไปคือ 1650000 เหรียญ ซึ่งตีเป็เงินจำนวนง่ายๆ คือ 1เหรียญทองกับอีก650เหรียญเงิน! ราคาของมันได้ดีดขึ้นมามากกว่าสองเท่าจากราคาเริ่มต้น เงินที่ประมูลทับทิมเม็ดนี้ไปเป็จำนวนที่มากกว่าเงินทั้งหมดที่แกรนด์มีในตอนนี้ซะอีก!
การประมูลยังคงมีสินค้านำออกมาประมูลกันอย่างต่อเนื่องจนผ่านมาแล้ว 6 การประมูล
“ต่อไป ชุดเกราะที่ทำจากเกราะของตัวนิ่มเกราะเหล็กจำนวน 88 ชุด!”
“โอ้ววววววววว”
เสียงในโรงประมูลดังขึ้นพร้อมๆ กัน เป็อะไรที่น่าแปลกใจพอสมควรที่มีคนเทขายชุดเกราะพวกนี้พร้อมกันเกือบร้อยชุด พวกนี้เป็ชุดเกราะที่เพียงพอสำหรับกองกำลังขนาดย่อมๆ ได้เลย
“ประมูลได้เท่าไหร่เราจะแบ่งกันคนละครึ่ง วัตถุดิบที่ท่านให้มาวันนั้นข้าเอาไปให้ช่างทำเพื่อมาประมูลวันนี้โดยเฉพาะ” อริสเอ่ยขึ้นพร้อมมองมาที่แกรนด์ด้วยใบหน้าพึงพอใจ
“รวดเร็วดีจริงๆ” แกรนด์ทึ่งในขีดความสามารถร้านของอริส การจะทำชุดเกราะหลายชุดขนาดนี้ในเวลาแค่ครึ่งเดือนต้องใช้ช่างฝีมือเป็จำนวนมาก และเป็เช่นเคย ผู้ที่สนใจในชุดเกราะพวกนี้กลายเป็กองกำลังต่างๆ ที่ทุ่มเงินแย่งกันซื้อ ถ้าขายกันทีละชุดคงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่การประมูลครั้งนี้ขายยกเซต ได้คือได้ทั้งหมด! แกรนด์นั่งดูอยู่สักครู่เลยคิดอยากจะทดสอบอะไรบางอย่างขึ้นมา
“10 ล้านเหรียญ!”
เสียงของชายหนุ่มแทรกขึ้นมา พร้อมกับชูป้ายสู้ราคา คนที่สู้ราคากันอยู่เงียบกริบขึ้นพักหนึ่งและมองมาที่ต้นเสียง เอเลน่าดึงแขนแกรนด์ลงมาทันที หมอนี่มันจะทำอะไรของมันล่ะเนี่ย จะเอาเงินตั้ง 10 เหรียญทองมาซื้อของที่ตัวเองขาย บ้าไปแล้ว! อีกอย่าง เอาเงินมาจากไหนตั้ง 10 เหรียญทอง ในกระเป๋าถ้ารวมกับของเธอด้วยก็มีไม่ถึงสองเหรียญทองด้วยซ้ำ
“ท่านแกรนด์ ท่านจะทำอะไร? ถ้าจะสู้ราคาท่านควรบอกพวกเรา เราเป็ตัวแทนให้ท่านได้”
อริสเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ ก่อนเข้ามาทุกคนตกลงกันแล้วเื่การสู้ราคาโดยให้ร้านของอริสเป็ผู้แทน
“12 ล้านเหรียญ!”
คร็อกคัสชูป้ายขึ้นมาอย่างมีน้ำโห เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจที่จะตัดราคาของแกรนด์ เพราะั้แ่เริ่มประมูลสินค้ามาหลายชิ้น คร็อกคัสไม่มีทีท่าว่าจะสนใจสินค้าชิ้นไหน ชิ้นนี้ก็เหมือนกัน คร็อกคัสไม่ได้สู้ราคาั้แ่แรก พอแกรนด์เสนอราคาเขาก็เสนอราคาที่สูงกว่าตัดขึ้นแทบจะทันที แกรนด์ยิ้มและนั่งลงโดยไม่พูดอะไร คร็อกคัสหันมาทางชายหนุ่มด้วยสายตาเหยียดหยาม
“สภาพอย่างเ้าริจะมาแข่งเื่ทรัพย์สินกับข้า วันนี้ไม่ว่าเ้า้าอะไรข้าจะซื้อไปให้หมด! เ้าอย่าหวังว่าจะได้ตามที่้า!”
ในที่สุดก็มีคนที่ให้ราคาที่สูงกว่าคร็อกคัสและได้ชนะการประมูลในรอบนี้ไป คร็อกคัสก็ไม่ได้สู้ราคาต่ออะไรเพราะเขา้าขัดขวางแกรนด์ในการประมูลเพียงเท่านั้น
“สินค้าชิ้นต่อไป วัตถุดิบจากสัตว์อสูรชั้นสูง หนังของมันป้องกันไฟได้ดีเยี่ยมทั้งยังเสริมพลังธาตุไฟให้กับผู้ใช้ ลวดลายงดงามสมกับเป็เ้าอสรพิษ เชิญพบกับ หนังของงูเห่าไฟดำ!!!”
ผู้คนหันขวับไปที่หน้าเวที วันนี้มีวัตถุดิบจากสัตว์อสูรชั้นสูงมาขายด้วย ปกติแล้ววัตถุดิบจากสัตว์อสูรชั้นสูงจะมีเข้ามาในหอประมูล 3-4 เดือนจะมีมาสักครั้ง เมื่อมีสินค้าพิเศษแบบนี้มาหลายคนจึงถือโอกาสที่จะสู้ราคาเพื่อจับจองเป็เ้าของสินค้าหายากเหล่านี้
“เ้าไม่สู้ราคาหรอ? ข้ารู้ว่าเ้าใช้คร็อกคัสเพื่อปั่นราคาสินค้าของตัวเอง”
เอเลน่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ถามขึ้นมา เธอรู้สึกสะใจอยู่เหมือนกันที่คร็อกคัสกำลังโดนปั่นหัว
“ปล่อยผ่านไปก่อน ยังไม่ถึงเวลา ถ้าข้าสู้ราคาอีกมันอาจไหวตัวทันก่อน”
หนังงูเห่าไฟดำถูกประมูลไปในราคาสูงลิ่ว แกรนด์ถึงกับยิ้มออกมาอย่างยินดี เงินจำนวนนี้สามารถนำไปใช้ทำอะไรได้หลายอย่าง ถึงบ็อบจะกินจุกว่านี้สักสิบเท่าเขาก็แน่ใจว่าเงินจำนวนนี้อยู่ได้นานโขทีเดียว
“ต่อไปเป็สินค้าจากสัตว์อสูรระดับสูงเช่นกัน แต่ผู้ที่นำมาประมูลเขานำมาให้ประมูลเป็คู่”
พิธีกรประกาศอยู่กลางเวทีเสียงดังฟังชัด ผู้ที่อยู่ในหอประมูลถึงกับมึนงง การประมูลครั้งนี้มีวัตถุดิบจากสัตว์อสูรระดับสูงถึงสองรอบ แถมรอบที่สองยังมีมากกว่าหนึ่งชิ้น! ผู้ที่พลาดจากการสู้ราคาของหนังงูเห่าไฟดำกลับมามีความหวังอีกครั้ง การประมูลครั้งนี้ช่างเซอร์ไพรส์พวกเขาจริงๆ
“วัตถุดิบของผู้ที่มีระดับต่ำกว่าคลาส 5 ไม่สามารถแม้จะสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้ มีคุณสมบัติเสริมพลังธาตุน้ำ แถมยังส่องประกายสวยงามราวกับประดับด้วยอัญมณี เชิญทุกท่านพบกับหนังงูน้ำเกล็ดเงิน 2 ชิ้น!!”
“โอ้วววววววววว!!!!”
ผู้คนแทบจะอุทานออกมาพร้อมๆ กันทั้งหอประมูล ชิ้นส่วนสัตว์อสูรชั้นสูงที่ขายเป็คู่ เมื่อได้เห็นสินค้ากับตาทุกคนต่างตะลึงกับเกล็ดที่เป็ประกายระยิบระยับของมัน
“เดี๊ยนต้องเอามันมาให้ได้!! คุณต้องประมูลเอามันมาให้ได้นะ ถ้านำมาตัดเป็ชุดออกงานสังคม เดี๊ยนต้องเป็จุดสนใจท่ามกลางสายตาคนทั้งงานแน่!”
หญิงชนชั้นสูงนางหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยตาเป็ประกาย ไม่ต่างจากคุณหญิงคุณนายคนอื่นๆ ที่อยากได้เพราะความสวยงามของมัน เหล่ากองกำลังต่างๆ ก็อยากจะได้มันมาเช่นกัน ถ้านำมาทำชุดเกราะต้องเป็ชุดเกราะที่ยอดเยี่ยมแน่นอน!
คร็อกคัสดูเหมือนจะสนใจสินค้าชิ้นนี้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีแสดงออกเหมือนกับคนอื่นๆ เพราะชุดเกราะที่เขาสวมใส่อยู่ก็ทำมาจากหนังของวัวลายหินอ่อน เป็สัตว์อสูรชั้นสูงเช่นเดียวกัน ซึ่งพ่อของเขาล่ามาเองกับมือ
การสู้ราคายังเป็ไปอย่างดุเดือด ต่างคนล้วน้ามัน ถึงมันจะมีสองชิ้นแต่มันรวมขายครั้งเดียว! อริสยิ้มร่าอย่างไม่เก็บอาการ วันนี้ร้านของเธอทำเงินได้มากมายอย่างไม่ต้องสงสัย เป็ครั้งแรกที่ทางร้านของเธอนำสินค้าที่มีมูลค่าสูงหลายชนิดมาประมูลในวันเดียว
ในที่สุดก็มีผู้ประมูลมันไปเกินราคาที่อริสประเมินไว้มาก สินค้าจะถูกส่งมอบหลังจากการประมูลเสร็จสิ้น ผู้ที่จะรับสินค้าต้องนำเงินมาจ่ายที่หลังหอประมูลและผู้ที่นำสินค้ามาประมูลจะได้รับเงินที่หักค่าธรรมเนียม 20% ออกแล้ว
“ขอคั่นเวลาสินค้าชิ้นเอกของการประมูลในวันนี้ด้วยสินค้าประเภททาสกันบ้างนะครับ เชิญพบกับสินค้าที่เราจับมาได้จากป่าทางเหนือ ฝูงโคโบลด์”
พรึบ!
ผ้าที่ใช้คลุมกรงขนาดใหญ่ถูกดึงออก เผยให้เห็นสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเหมือนกับสุนัขแต่ยืนสองขา สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเป็เครื่องหมายที่บอกว่าถูกทรมานมาอย่างทารุณแค่ไหน ที่แขนทั้งสองข้างถูกตรึงไว้ด้วยกุญแจมือเหล็ก ในกรงนั้นขังโคโบลด์ไว้ 5 ตัว”
“โคโบลด์?”
แกรนด์มองไปที่เวทีอย่างสนใจและเวทนา ที่หมู่บ้านโอ๊คแลนด์มีโคโบลด์อาศัยอยู่ด้วยกันหลายครอบครัว พวกเขาเป็นักล่าที่เก่งกาจ แกรนด์ชื่นชมในฝีมือการล่าของเหล่าโคโบลด์อย่างมาก แต่ด้วยสภาพที่มาเห็นเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกเวทนาอย่างบอกไม่ถูก แววตาที่ดูภาคภูมิตามแบบฉบับของเผ่าพันธุ์นักล่า แต่ที่เห็นตรงหน้าคือแววตาของความหมดอาลัยตายอยาก ตามธรรมชาติแล้วโคโบลด์เป็เผ่าพันธุ์ที่เป็มิตรกับมนุษย์มากที่สุดเผ่าพันธุ์หนึ่ง แต่กลับถูกมนุษย์ที่โลภมากจับมาขายเป็ทาส อย่างว่าล่ะนะ ขนาดเผ่าพันธุ์เดียวกันยังถูกจับมาขายเป็ทาสได้เลย นับประสาอะไรกับพวกุ์ แต่ภายในกรงนั้นแกรนด์ได้สังเกตเห็นว่ามีหนึ่งตัวที่สายตามุ่งมั่นและฉาบด้วยความภาคภูมิของเผ่าพันธุ์ แม้ว่าจะมีสถานะเป็ทาสก็ตาม
“ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย หากท่าน้าหมาไว้เฝ้าบ้านหรือในบางท่านที่้าหากระสอบทรายเพื่อระบายอารมณ์ ข้าขอแนะนำทาสเผ่าโคโบลด์พวกนี้ ทั้งถึก ทนมือทนตีน รับรองใช้งานได้ยาวนานแค่พวกท่านแบ่งปันเศษอาหารเพื่อเลี้ยงพวกมันสักเล็กน้อยเท่านั้น”
“ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ!!”
หลังจากที่พิธีกรกล่าวจบตามมาด้วยเสียงหัวเราะขำขันของผู้คนในหอประมูล ทาสไม่ว่าจะเผ่าพันธุ์ไหนถ้าอยู่ในสถานะทาสก็ไม่ต่างจากสัตว์เลี้ยง
“ข้าอยากได้พวกนี้”
แกรนด์หันไปบอกอริสอย่างแ่เบา อริสพยักหน้าตอบรับด้วยความยินดี ที่เขาให้อริสเป็ตัวแทนในครั้งนี้เพราะไม่้าให้คร็อกคัสมาตัดราคาอย่างไร้สาระอีก
“ราคาเริ่มต้นของหมา 5 ตัวนี้คือ 1 ล้านเหรียญ!”
“โห่ววววววว แพงสุดๆ แค่ทาสชั้นต่ำ 5 ตัวราคาเริ่มต้นแพงยิ่งกว่าทับทิมกุหลาบอีกงั้นหรอ?”
“ใครจะบ้าซื้อพวกมันไปล่ะนั่น เอาไปใช้แรงงานก็ไม่คุ้ม แถมยังเหม็นสาบอีก”
ผู้คนในหอประมูลบ่นระงมถึงราคาเริ่มต้นที่แพงหูฉี่
“1 ล้านเหรียญ!”
อริสยกป้ายเสนอราคาขึ้น
“1 ล้านเหรียญครั้งที่หนึ่ง”
“1 ล้านเหรียญครั้งที่สอง”
“1 ล้านเหรียญครั้งที่สาม ปิดการประมูล สินค้าชิ้นนี้ถูกประมูลไปในราคา 1 ล้านเหรียญ!”
พิธีกรประกาศกลางเวที การประมูลรอบนี้ไม่มีคนแข่งสู้ราคาด้วย ขนาดทาสเผ่ามนุษย์ยังราคาไม่แพงเท่านี้ ทาสราคาแพงซื้อมาไร้ประโยชน์ก็ไม่มีใครอยากได้
“ขอบคุณมาก”
แกรนด์เอ่ยขึ้นพร้อมหันไปทางอริส เธอยิ้มรับอย่างอ่อนโยน เื่แค่นี้ไม่จำเป็ต้องขอบคุณด้วยซ้ำ
“เอาล่ะครับทุกท่าน ตอนนี้ก็มาถึงการประมูลสินค้าชิ้นพิเศษที่สุดของวันนี้ สินค้าชิ้นนี้จะทำให้ทุกท่านตะลึงแน่นอน! ข้าคิดว่าพวกท่านคงเคยได้ยินหรือรู้จักสินค้าชิ้นนี้มาไม่มากก็น้อย สินค้าชิ้นนี้เป็วัตถุดิบที่ขึ้นชื่อว่ามีรสชาติที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งเลยก็ว่าได้ เป็วัตถุดิบที่แม้แต่องค์จักรพรรดิยังทรงโปรดปรานเป็อย่างมาก จากคำร่ำลือ วัตถุดิบชิ้นนี้เป็วัตถุดิบที่ได้มาจากสัตว์อสูรระดับสูง! แถมยังต้องใช้วิธีการพิเศษบางอย่างเพื่อเตรียมมันขึ้นมาอีกด้วย! มูลค่าของมันมหาศาลแม้จะอยู่ในเขตเมืองหลวงก็ตาม วันนี้หอประมูลเมืองกลอเซนได้รับเกียรติอย่างมากที่มีสินค้าชิ้นนี้อยู่ในการประมูลของเรา”
พิธีกรพูดขึ้นด้วยความภูมิใจ เหล่าผู้คนในหอประมูลต่างจ้องไปที่รถเข็นที่มีผ้าสีแดงคลุมของชิ้นหนึ่งไว้แทบไม่กะพริบตา แน่นอนทุกคนนี้ต่างรอชมสินค้าชิ้นเอกของการประมูลทุกรอบอยู่แล้วและดูเหมือนว่ารอบนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
“เชิญทุกท่านพบกับสุดยอดวัตถุดิบ เนื้อ์ 10กิโลกรัม!!!”
“โอ้ววววววววววววววววววววววว!!!!!!”
ทั้งหอประมูลอุทานออกมาแทบจะพร้อมๆ กัน บางคนตะลึงจนยืนแข็งค้าง ขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก เนื้อ์ ของที่คนธรรมดาได้แต่ฝันถึง อย่าว่าแต่เคยเห็นเลย การจะหามันมาต้องไปล่าจากสัตว์อสูรชั้นสูง ซึ่งคนหรือพ่อค้าทั่วไปก็รู้เท่านี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าล่ามาจากตัวอะไร วิธีการพิเศษเพื่อให้ได้มันมาต้องทำอย่างไร รู้แค่ว่ามันมาจากสัตว์อสูรชั้นสูงเท่านั้น!
ระหว่างที่พิธีกรประกาศอยู่นั้น ชายผู้หนึ่งที่นั่งอยู่ที่นั่งรับรองพิเศษมือสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อเนื้อ์ สักพักอาการของเขาก็กลับมาเป็ปกติ เขากระซิบบอกบางอย่างกับที่ปรึกษาที่ยืนอยู่ใกล้ชิด ชายคนนั้นผงกหัวน้อมรับด้วยความนอบน้อม
แกรนด์ที่นั่งอยู่สังเกตปฏิกิริยาของผู้คนในหอประมูลนี้อย่างเงียบงัน เป็อย่างที่เขาคาดไว้ไม่ผิด เนื้อ์สร้างความแตกตื่นให้คนเมืองน้ำไม่น้อย เขาในตอนนี้มันไว้กว่า 2500 กิโลกรัม การเอามันออกมาแค่ 10กิโลกรัมนั้นถือว่าเป็จำนวนที่เหมาะสมที่สุด เพราะของที่มีมากเกินไป ค่าของมันจะด้อยลงอย่างมาก
“ราคาเริ่มต้น 10 เหรียญทอง!”
“12 เหรียญทอง!”
แกรนด์ลุกขึ้นชูราคาขึ้นทันทีหลังจากที่พิธีกรพูดจบ คร็อกคัสเห็นดังนั้นถึงกับขมวดคิ้ว
‘ไอ้หมอนี่มันมีเงินมากมายถึงขนาดนี้? ผิดคาดนิดหน่อยแฮะ เดี๋ยวๆ มันยกแบบไม่ลังเลขนาดนี้เพื่อเอาใจเอเลน่า?’
เขาจำได้ในบทสนทนาของทั้งสองก่อนจะเข้ามายังหอประมูล
‘หึ! ได้โอกาสข้าล่ะ ถ้าได้เนื้อชิ้นนี้ไปให้เอเลน่า่นี้พอดีเธอคงรู้สึกปลื้มข้าอย่างแน่นอน นี่เป็หนึ่งในวัตถุดิบที่รสชาติดีที่สุด’
ดวงตาของคร็อกคัสลุกวาว ได้เวลาที่เขาจะต้องเทหมดหน้าตักแล้ว
“15 เหรียญทอง!”
คร็อกคัสเสนอราคาอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย ผู้คนที่หวังว่าจะได้ลิ้มรสเนื้อ์กว่าครึ่งหอประมูลตอนนี้ถอดใจเพราะมูลค่าของมันสูงเกินไป อีกอย่าง เพิ่งจะมีคนเสนอราคาขึ้นมาแค่ 2 ครั้งเท่านั้น หลายคนพยายามตรวจเช็คทรัพย์สินของตนหวังจะยื่นราคาที่พอจะจ่ายได้ออกมา
“16 เหรียญทอง” ชายที่เป็ผู้ใกล้ชิด รับคำสั่งมาจากบุคคลผู้ที่นั่งในที่นั่งรับรองพิเศษได้ยกป้ายสู้ราคาขึ้นอีกคน การต่อสู้ราคาเป็ไปอย่างดุเดือด ราคาเริ่มสูงขึ้นผู้ที่ยกป้ายสู้ราคาก็ยิ่งลดน้อยลง
“30 เหรียญทอง!”
แกรนด์ยกป้ายเสนอราคาขึ้น ราคานี้ถีบตัวขึ้นจากราคาเริ่มต้นกว่า 3 เท่าแล้ว คร็อกคัสในตอนนี้สีหน้ายังปกติเหมือนกับว่าเขานั้นได้เนื้อชิ้นนั้นแล้วั้แ่เริ่มต้นที่หมายปอง นอกจากนั้นยังมองมาทางแกรนด์และยิ้มเยาะด้วยรอยยิ้มที่หยามเหยียด
แกรนด์เห็นรอยยิ้มที่โง่เง่าของคร็อกคัสที่อยู่ห่างออกไปเขาแทบกลั้นหัวเราะออกมาไม่ได้ ในขณะที่แกรนด์กลั้นไม่ให้หัวเราะออกมาจนหน้าตาบูดเบี้ยวลูกน้องของคร็อกคัสก็เอ่ยขึ้นอย่างสะใจ
“ดูไอ้โง่นั่นสิ มันโกรธจนหน้าเขียวหน้าแดงหมดแล้ว เป็แค่สามัญชนต่ำต้อยริอ่านมาแข่งกับคุณชาย รอดูเถอะ ออกไปจากหอประมูลเมื่อไหร่ข้าจะเชือดมันทิ้งแล้วเอาร่างโสโครกของมันไปโยนให้สุนัขแทะ”
แกรนด์ไม่ได้สู้ยกป้ายขึ้นเสนอราคาอีก เขานั่งลงเหมือนรอดูอะไรสักอย่างการประมูลยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ จนเหลือแค่สองคนเท่านั้นที่เสนอราคา หนึ่งในนั้นคือคร็อกคัสที่ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ง่ายๆ กับชายอีกคนที่เสนอราคาขึ้นมาอย่างต่อเนื่องด้วยใบหน้าเรียบเฉยๆ
“50 เหรียญทอง!!”
คร็อกคัสเสนอราคาด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย เงินจำนวนนี้สำหรับเขาไม่ได้มากมายแต่อย่างใด แต่สำหรับซื้อของแค่ชิ้นเดียวมันเป็มูลค่าที่สูงมากทีเดียว ชายวัยกลางคนที่เสนอราคาสู้อยู่หันมามองบุคคลที่นั่งในชั้นรับรองพิเศษ
“ท่านลอร์ด จะเอายังไงต่อขอรับ?”
“เสนอไป 80 เหรียญทอง นี่คือครั้งสุดท้าย ถ้ามากกว่านี้ก็ต้องล้มเลิกแล้วล่ะ”
ชายที่อยู่ในชั้นรับรองพิเศษเอ่ยขึ้น ดูเหมือนเขาจะตัดสินใจขั้นเด็ดขาดและยื่นราคาสูงสุดที่เขารับได้ออกมาแล้ว ชายวัยกลางคนที่ทำหน้าที่เสนอยกป้ายเสนอราคาผงกหัวรับคำสั่ง
“80 เหรียญทอง”
ชายวัยกลางคนยกป้ายขึ้นพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย คร็อกคัสถึงกับหางตากระตุก อะไรกันวะเนี่ย จาก 50 เหรียญทองะโไปเป็ 80 เหรียญทองในครั้งเดียว ราคานี้ถึงเป็เขาเองก็ต้องคิดหนักเหมือนกัน มันเป็จำนวนเงินมหาศาลที่สามารถสร้างคฤหาสน์ขนาดย่อมๆ ได้เลย แต่ชายคนนั้นกลับเอามาซื้อเนื้อชิ้นเดียวแค่ 10 กิโลกรัมเท่านั้น
“85 เหรียญทอง!!!”
คร็อกคัสยกป้ายขึ้นพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไหร่ ถ้าชายวัยกลางคนผู้นั้นยกป้ายเสนอราคาที่สูงกว่านี้ขึ้นมาอีกแล้วเขาจะทำอย่างไรดี ผู้คนในหอประมูลต่างนิ่งอึ้งไปทันที สินค้าชิ้นเดียวที่ประมูลได้ราคาสูงแบบนี้ไม่เคยมีมาก่อนในหอประมูลแห่งนี้ ชายวัยกลางคนมองไปที่บุคคลผู้เป็นาย ชายผู้นั้นส่ายหัวอย่างช้าๆ และเดินออกจากห้องรับรองพิเศษไป
“85 ล้านเหรียญครั้งที่หนึ่ง”
“85 ล้านเหรียญครั้งที่สอง”
“85 ล้านเหรียญครั้งที่สาม ปิดการประมูล สินค้าชิ้นนี้ถูกประมูลไปในราคา 85 ล้านเหรียญ!”
คร็อกคัสถอนใจด้วยความโล่งอกเท่านี้เขาก็ได้เนื้อ์แล้ว ในใจของเขาตอนนี้คิดไปถึงงานเลี้ยงอันหรูหราที่เขากำลังจะจัดขึ้นมี เอเลน่าที่สวมชุดอันสวยงามเข้ามาเข้ามาในงาน มีเนื้อ์ที่ถูกปรุงโดยพ่อครัวชั้นยอดของเมืองกลอเซนวางจัดที่โต๊ะอาหาร เธอชิมเนื้อ์พร้อมด้วยใบหน้าอันเอิบอิ่ม แกรนด์มองดูคร็อกคัสพร้อมกับยิ้มเยาะ เขารู้ว่าคร็อกคัสกำลังคิดอะไรอยู่
‘ไอ้หมอนี่มันเพ้อเจ้อได้ขนาดนี้เชียว?’
ผู้คนเริ่มทยอยออกจากหอประมูลหลังจากจบการประมูล ผู้ที่ชนะการประมูลในรอบต่างๆ ก็เดินไปที่หลังเวทีเพื่อชำระค่าสินค้า ผู้ที่นำสินค้ามาประมูลก็เข้าไปเพื่อรับเงินค่าประมูลและชำระค่าธรรมเนียม
อริสหลังจากรับเงินก็นำเอาโคโบลด์ทั้ง 5 ตัวกลับไปที่ร้าน แกรนด์ที่รับค่าประมูลเต็มๆ จากเนื้อ์และ 50% สำหรับชุดเกราะเหล็ก 88 ชุด หนังงูเห่าไฟดำและหนังงูน้ำเกล็ดเงินอีก 2 ผืน รวมแล้วกว่า 125 เหรียญทอง! ชายหนุ่มรับเงินมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าจะได้จับเงินจำนวนมากขนาดนี้โดยใช้เวลาแค่ไม่นาน เงินจำนวนนี้ทำอะไรได้อีกเยอะเลยทีเดียว
ในขณะที่แกรนด์บอกลาเอเลน่าและกำลังจะไปรับเอาโคโบลด์ทั้ง 5 ตัวที่ร้านของอริสก็เจอกับคร็อกคัสแล้วลูกน้องดักรออยู่ไม่ห่างจากประตูหอประมูล คร็อกคัสตอนนี้สีหน้าทะมึนอย่างมาก เขาเพิ่งจะจ่ายเงินมหาศาลเพื่อซื้อเนื้อชิ้นนี้มาและรีบตรงเข้าไปเชื้อเชิญเอเลน่า แต่กลับได้รับคำตอบว่า “ข้าเคยบอกรึไงว่าชอบกินเนื้อ เก็บไว้กินเองเถอะ” เขาในตอนนั้นถึงกับใบหน้าแข็งค้าง พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง แกรนด์รู้อยู่แล้วว่าพวกนี้มันต้องมาดักรอเขาที่หน้าประตูแน่ๆ เขาจึงเดินตรงไปหากลุ่มของคร็อกคัสโดยที่พวกนั้นไม่ต้องเปลืองแรงไล่ตามเลย
“คุณชาย ไอ้หมอนั่นมันเดินตรงมาทางนี้ด้วย ข้าว่ามันคงรู้ตัวแล้วเดินมาเพื่อคุกเข่าร้องขอชีวิตแน่นอน ไม่ต้องถึงกับให้มือของท่านแปดเปื้อนหรอก สวะชั้นต่ำอย่างมันข้าจะลงมือจัดการเอง”
ชายคนที่ชักดาบออกมาขู่แกรนด์ครั้งก่อนเข้าไปในหอประมูลเอ่ยขึ้นมาอย่างสอพลอ เขานั้นนอกจากอยากประจบเอาใจผู้เป็นายแล้วก็ยังรู้สึกเหม็นขี้หน้าแกรนด์เป็ทุนเดิมอยู่แล้ว
“โอ้ว นั่นคุณชายคร็อกคัสหนิ ขอบคุณที่มาอุดหนุน ครั้งหน้าหวังว่าท่านจะเอาเงินมาหว่านเล่นอีก”
แกรนด์กล่าวด้วยน้ำเสียงเยอะเย้ยพร้อมกับเดินตรงมาด้วยรอยยิ้มกวนบาทาโดยจงใจยั่วคร็อกคัสที่กำลังโมโห
“อุดหนุนอะไรของเ้า?”
คร็อกคัสไม่เข้าใจคำพูดที่แกรนด์พูดเมื่อครู่แม้แต่น้อย
“เ้าสวะชั้นต่ำ! ไปตายซะ!”
ชายคนเดียวกันกับที่ชักดาบใส่แกรนด์เมื่อเช้าตอนนี้ดึงดาบออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ เขาฟันมาที่จุดตายตรงคอหอยเพื่อหลังจะปลิดชีพในดาบเดียว
วืด!
แกรนด์โยกคอเล็กน้อยเพื่อหลบปลายดาบที่โจมตีเข้ามา การโจมตีนี้ฟันโดนแค่อากาศเท่านั้น หลังจากที่การโจมตีไม่โดนเป้าหมายทำให้ชายผู้นี้ทั้งเสียหน้าและรู้สึกอับอายเป็อย่างมาก การโจมตีของเขาถูกหลบได้ง่ายๆ ได้อย่างไรกัน เขาเป็นักรบคลาส 4 ขั้นต้นเชียวนะ! เป็เป็ได้อย่างไรที่เ้าคนชั้นต่ำนี่จะหลบการโจมตีของเขาได้
“เคลวิส! มัวเล่นอะไรอยู่! ฆ่ามันสิวะ!”
คร็อกคัสสั่งสมุนให้จัดการชายที่อยู่ตรงหน้าโดยเร็ว เขาหัวเสียกับภาพเมื่อครู่อย่างมาก เ้าหมอนี่มันเล่นไม่รู้จักเวร่ำเวลาเอาเสียเลย
เคลวิสรู้สึกเสียหน้าอย่างมากเมื่อถูกผู้เป็นายต่อว่า เขาเร่งพลังขึ้นสูงสุดเปลวไฟปรากฏขึ้นที่ตัวดาบ
“ดาบอัคคีผ่าอสูร!!”
ทักษะนักรบธาตุไฟถูกใช้ออกอย่างรวดเร็ว ตัวดาบพุ่งมาที่แกรนด์อย่างไร้หนทางหลบหนี
แกรนด์หลับตาลงชั่วครู่และลืมตาขึ้นอีกครั้ง พลังที่เอ่อล้นปะทุออกมาจากร่าง ดวงตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาของเคลวิสพร้อมกับปลดปล่อยพลังออกมา เคลวิสรู้สึกว่าร่างกายแข็งทื่อและหยุดการโจมตีของเขาทันที ร่างกายของเขาตอนนี้แข็งค้างเหมือนเืในร่างกายหยุดไหลเวียน ดวงตาเบิกโพลง ปากและมือสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนดาบที่ถือหลุดออกจากมือ ด้วยสัญชาตญาณที่บ่งบอกถึงอันตราย เขาก้าวถอยหลังได้สองก้าวพร้อมล้มลงกับพื้น พลังจิตของแกรนด์คุกคามจิตของเคลวิสได้อย่างสมบูรณ์ และพลังอันเอ่อล้นที่ถูกปลดปล่อยออกมาเมื่อครู่ได้ข่มกลุ่มของคร็อกคัสทุกคนให้ถอยออกไปจนทำอะไรไม่ถูก มือของคร็อกคัสเย็นเฉียบพร้อมกับสั่นไม่หยุดอย่างควบคุมไม่ได้
‘นี่ข้ากำลังกลัวมันงั้นเหรอ?’
ครอกคัสคิดในใจอย่างสับสน พลังที่ข่มเขาได้อย่างสมบูรณ์ต้องเป็พลังที่มากกว่าตัวเขาอย่างน้อย 1 ขั้นขึ้นไป! นอกจากเอเลน่าแล้วในเมืองนี้คนที่มีอายุใกล้เคียงกันมีคนที่พลังสูงกว่าเขาอีกงั้นเหรอ?
“นี่ ไอ้โง่ ข้าจะเตือนเ้าครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย วันนี้ข้าอารมณ์ดี ข้าจะปล่อยพวกเ้าไปก่อน แต่ถ้ามาวุ่นวายกับข้าอีกล่ะก็ เื่จะไม่จบเหมือนวันนี้แน่ อ้อ..อีกอย่าง ถ้าส่งคนไปสอดแนมเหมือนวันนั้นอีก ไอ้หมอนั่นมันจะไม่ได้กลับมาแบบมีชีวิตแน่นอน จำใส่กะโหลกเอาไว้ซะ”
แกรนด์หันหน้าและเดินจากไปจากตรงนั้น กลุ่มของคร็อกคัสที่สั่นกลัวได้แต่เหลียวมองและไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา
274
