Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมารอยยิ้มดูถูกบนใบหน้าของยี่เฟิงพลันแข็งค้าง “พวกนายตั้งใจจะทําอะไร?’’มองไปยังกองกําลังรบพิเศษทั้งสามสิบคนที่เข้าล้อมรอบเขาเอาไว้เขาก็อดไม่ได้ที่จะงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

นี่คงไม่ใช่ว่าพวกนี้ทําตามคําสั่งหมอนั่นหรอกนะ?

ขณะที่ยี่เฟิงกําลังคิดและรอคําตอบกองกําลังรบพิเศษก็มีสีหน้าเคร่งเครียดเป็นอย่างมากสําพรับพวกเขาแล้วหัวหน้าอาจจะไม่รู้ แต่พวกเขารู้ดีว่าชายหนุ่มคนนี้เก่งกาจแค่ไหนทั้งยังน่ากลัวมากอีกด้วย ดังนั้นถ้าอีกฝ่ายลงมือเองหัวหน้าของพวกเขาจะต้องยํ่าแย่อย่างแน่นอน

เพราะอย่างนั้นต่อให้เนรคุณก็ต้องช่วยหัวหน้าให้ได้!

“จัดการ!’’มองไปยังกองกําลังรบพิเศษที่ยังยึกยื้อยึกใยอยู่ ชายหนุ่มก็เอ่ยพลางจิบชาอีกครั้งในความคิดของเขาชายวัยกลางคนๆนี้ก็แค่คนบ้า ดังนั้นถ้าไม่สั่งสอนให้รู้ว่าใครเป็นใครอีกฝ่ายคงจะไม่รู้จักจํา

เพราะอย่างนั้นเขาจะสั่งสอนเองว่าที่นี่ใครคุม!

“ลุย!’’ท่ามกลางความเครียด หนึ่งในกองกําลังรบพิเศษที่ร่างเล็กที่สุดตะโกนปลุกใจทันใดนั้นคนอื่นๆก็เริ่มเคลื่อนไหวและรํ่าร้องพร้อมกันจากนั้นโดยไม่รอช้าพวกเขาได้ประเคนหมัดและเท้าให้ยี่เฟิงทันที

“พวกแก…’’คิดไม่ถึงว่าจะถูกลูกน้องที่เป็นคนฝึกมาอย่างดีทําร้ายอย่างพร้อมหน้าพร้อมใจยี่เฟิงก็โกรธจนแทบกระอักเลือด ถึงเขาจะเก่งแค่ไหนแต่ต่อหน้ากองกําลังรบพิเศษที่มีคนมากมายเขาก็ทําได้เพียงกัดฟันป้องกันแล้วจ้องมองพวกนั้นด้วยความโกรธ

บัดซบ!ไอ้พวกเนรคุณ!

ถึงยี่เฟิงจะสงสัยและสับสนว่าทําไมลูกน้องของเขาทั้งหมดถึงฟังคําสั่งของชายหนุ่มแต่เขาก็ไม่สามารถทําอะไรได้ และในวินาทีต่อมาเขาก็ต้องผงะ

“พวกนายนี่ต่อยกันเป็นรึเปล่า?ต่อยอย่างนี้ยังสู้ผู้หญิงไม่ได้เลย เพราะงั้นเตะไข่เขาเลย! ไม่อย่างนั้นฉันจะได้ลงมือเอง!’’มู่หลินเริ่มเบื่อ พวกนี้อ่อนแอเป็นบ้า แค่คนๆเดียวก็ยังจัดการไม่ได้แล้วแบบนี้จะไปทลายแก๊งผลิตยาเสพติดได้อย่างไร?

เฮ้อ…

“เตะไข่?’’ยี่เฟิงกลอกตา เขาในตอนนี้แทบบ้าเป็นอย่างมาก แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทําอะไรสายตาของเขาก็พบว่ามีคนๆหนึ่งเตะมาจริงๆ

เฮ้ย!

ยี่เฟิงอุทานอย่างตกอกตกใจและเตรียมป้องกันทว่าเขาก็ต้องตกใจจนแข็งค้างอีกครั้ง เพราะในวินาทีนั้นนอกจากลูกเตะข้างนั้นแล้วยังมีลูกเตะข้างอื่นๆอีกด้วย

เกิดอะไรขึ้น!

นี่พวกแกคงจะไม่ได้ตั้งใจเตะไข่ฉันให้พังจริงๆหรอกนะ?

ด้านยี่เฟิงที่เห็นว่ากองกําลังรบพิเศษพร้อมหน้าพร้อมใจกันเตะไข่เขาใบหน้าของเขาก็ทั้งแดงกํ่าและซีดเผือดสลับกันไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าเขาโดนมันเข้าไป มีหวังเขาได้หมดเชื้อสายการสืบทอดเป็นแน่

อย่างไรก็ตามยี่เฟิงนั้นคล่องแคล่วเป็นอย่างมากกองกําลังรบพิเศษจึงไม่สามารถเตะไข่อีกฝ่ายได้เลยพวกเขาจึงเริ่มหมดความอดทนและบ่นออกมา

“บัดซบ!หัวหน้าผมอุส่าห์ช่วยคุณนะ!’’

“ใช่แล้วถ้าคุณหลบแบบนี้แล้วผมจะช่วยคุณได้อย่างไร?’’

“ยอมๆแล้วให้พวกเราเตะคนละหนึ่งทีเถอะน่า!’’

“...’’

สําหรับพวกเขาแล้วถึงการเตะไข่จะดูรุนแรงนักแต่มันก็ยังดีกว่าชายหนุ่มลงมือเองอย่างแน่นอนไม่งั้นแล้วคงไม่มีใครรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหัวหน้าของพวกเขา

แต่ยี่เฟิงที่ได้ยินกลับไม่คิดเช่นนั้นเขารู้สึกอยากจะบ้าของจริง เพราะในตอนนี้มันเป็นเรื่องราวที่น่าอดสูมากที่สุดในชีวิตของเขาแล้วก็ได้ดังนั้นเขาจึงได้ตะโกนออกไปอย่างบ้าคลั่ง “ไอ้พวกเนรคุณ!พวกแกต้องการช่วยฉันด้วยการเตะไข่นี่นะ? กับผีพวกแกเถอะ!’’

“ใช่!’’กองกําลังรบพิเศษทั้งหมดตอบออกไปทันควัน

ยี่เฟิงผงะ

ไอ้พวกนี้…

มันโดนล้างสมองมารึเปล่าวะ?

ทางด้านหลันเอ๋อร์ที่ยืนดูเหตุการณ์มานานแล้วก็อดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้าเธอในตอนนี้ไม่พอใจเป็นอย่างมาก “มู่หลินนายหยุดเรื่องนี้สักทีจะได้ไหม?’’

หญิงสาวมองว่าตอนนี้มันเป็นเหมือนเรื่องตลกเรื่องหนึ่งอีกอย่างวันนี้เธอก็ตั้งใจจะมาจับพวกแก๊งเฉียว ไม่ใช่มาดูอะไรน่าตลกอย่างนี้!

เฮ้อ…

เธอล่ะเหนื่อยใจกับคนพวกนี้จริงๆ

“ตกลง’’ได้ยิน มู่หลินที่เริ่มรอไม่ไหวก็ลุกขึ้นยืน

กองกําลังรบพิเศษที่เห็นพลันตื่นตะหนกพวกเขากลัวเป็นอย่างมากที่จะต้องเห็นหัวหน้าของพวกเขาถูกทําร้ายบางทีถ้าโดนเข้าไปมีหวังพิการแน่ๆ

“รวมพลัง!’’โดยไม่รอช้า กองกําลังรบพิเศษทั้งหมดคํารามขึ้นเสียงดัง

ยี่เฟิงที่เห็นพลันตกใจและเผลอเสียจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนจะหน้าซีดเผือด “บัดซบ! อย่า!’’

แต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะในตอนนี้หลังจากที่เขาตะโกนออกไปเขาก็สัมผัสได้ทันทีถึงแรงกระแทกอันหนักหน่วงผ่านช่วงล่างของเขา

ตุบ!

“อ๊อก!’’ยี่เฟิงจุกจนเสียการทรงตัวและล้มลงไปกับพื้น สีหน้าของเขาตอนนี้ดูยํ่าแย่อย่างมากมือทั้งสองข้างกุมไปที่เป้ากางเกงด้วยความเจ็บปวด

“สําเร็จ!’’เห็นว่าหัวหน้าของพวกเขาพลาดท่าแล้วกองกําลังรบพิเศษทั้งหมดก็ส่งเสียงเฮอย่างดีอกดีใจ

ได้ยินยี่เฟิงที่เจ็บจะตายอยู่แล้วก็เจ็บมากขึ้นไปอีก

สําเร็จ?บ้านพวกเองดิวะ!

ทําอย่างนี้กับคนมีพระคุณแบบฉันได้ยังไง?

บัดซบ!

ตอนนี้นอกจากยี่เฟิงจะเจ็บแล้วเขายังโกรธเป็นอย่างมาก เขาโกรธที่ถูกทรยศหักหลังโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย

แปะ!แปะ! แปะ!

แต่แล้ววินาทีนั้นเสียงตบมือของชายหนุ่มก็ดังขึ้น

“ไม่เลวพวกนายนี่โหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆ’’มู่หลินยิ้มชม เขาคาดไม่ถึงว่าคนพวกนี้จะกล้าเตะไข่อีกฝ่ายเต็มแรงขนาดนั้น

“...’’ กลับกัน กองกําลังรบพิเศษไม่ได้รู้สึกดีใจแม้แต่น้อยพวกเขาต่างเผยให้เห็นถึงใบหน้าเหยเก

อํามหิต? ก็คุณเองไม่ใช่เหรอที่สั่งพวกเรา!

เพราะงั้นคุณนั่นแหละที่อำมหิต!

“แก…’’ รู้และได้เห็นกับตาแบบนี้ยี่เฟิงก็โกรธจนควันออกหูเขามองไปยังชายหนุ่มราวกับต้องการกินเลือดกินเนื้ออย่างไรอย่างนั้น

“เอาล่ะต่อจากนี้ผมจะเป็นคนคุมที่นี่เอง!เข้าใจไหม?’’ มู่หลินไม่สนใจเขามองทุกคนแล้วพยักหน้า

ทว่าหลันเอ๋อร์ที่ได้ยินกลับชะงัก

นี่เขาคิดจะทําบ้าอะไรกัน?

“เข้าใจแล้ว!’’กองกําลังรบพิเศษทั้งหมดขานตอบอย่างพร้อมเพรียง พวกเขากลัวว่าถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวชายหนุ่มจะโมโหเอา

“...’’ ยี่เฟิงก็ถึงกับแทบโวยทําไมพวกแกถึงได้พร้อมใจขานขนาดไหน?

ใครกันที่ฝึกพวกแกมาอย่างดี?ฉันคนนี้ต่างหากเว้ย!

ไม่ใช่หมอนั่น!

“ดี เพราะงั้นจัดแถวซะ!’’มู่หลินพยักอย่างพึงพอใจแล้วสั่ง เขาจะใช้คนพวกนี้ทลายแก๊งผลิตยาเสพติดโดยไม่ต้องลงมือเอง

เพราะนั่นแหละคือค่าแลกเปลี่ยนกับข้อมูลที่เขาจะแลก!

ได้ยินกองกําลังรบพิเศษทุกคนก็จัดแถวเป็นระเบียบ

“นายชื่ออะไร?’’ เห็นอย่างนั้นมู่หลินก็ถามไปยังชายคนหนึ่ง เขาจําได้ว่าคนๆนี้เป็นคนปลุกระดมคนทั้งหมดให้ลุย

“เซี่ยวจี๋ครับ!’’เซี่ยวจี๋ก้าวออกไปแล้วยืดอกหลังเหยียดตรงอย่างองอาจถึงเขาจะหวั่นเกรงในความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่กล้าสู้หน้า

“ดี เซี่ยวจี๋เห็นแก่ที่นายเป็นคนปลุกระดม ฉันจะสอนเทคนิคการต่อสู้บางอย่างให้’’เมื่ออีกฝ่ายก้าวออกมาแล้ว มู่หลินก็เอ่ยอย่างสบายๆเพราะถ้าจะบุกไปทลายแก๊งยาเสพติดด้วยจํานวนคนเท่านี้จริงๆต่อให้มีเยอะกว่านี้ก็คงจะไม่ไหวดังนั้นต้องปรับเปลี่ยนความแข็งแกร่งของคนพวกนี้สักนิด

“เทคนิคการต่อสู้?’’ เซี่ยวจี๋ที่ได้ยินก็ชะงักไป

“ถูกต้อง!เพราะงั้นนายไปทดสอบความแข็งแกร่งกับเขาได้เลย!’’มู่หลินพยักหน้าแล้วส่งสายตาไปทางยี่เฟิงที่ลุกขึ้นยืนได้แล้ว

“แต่คุณยังไม่ได้สอนผมเลยนะแล้วอีกอย่างผมก็ไม่ใช่คู่มือของหัวหน้าหรอก!’’ เซี่ยวจี๋แทบลมจับถ้าเขาต้องสู้กับหัวหน้าตัวๆมีหวังโดนอัดยับเอาคืนเรื่องเมื่อครู่แน่ๆ

“ไม่ต้องเป็นห่วง อย่างเขาน่ะแค่นายออกท่ากระบวนท่าเดียวก็พอ!’’เห็นอีกฝ่ายกลัว มู่หลินก็ยิ้มให้กําลังใจก่อนเสริม “เอาเถอะอีกอย่างเขาก็เจ็บไข่อยู่แบบนั้น ถ้านายไม่ใช้โอกาสนี้แล้วนายจะใช้โอกาสไหน?หรือจะให้ฉันเลือกคนอื่นแทนล่ะ?’’

“ก็ได้!’’เซี่ยวจี๋รู้ดีว่าเขาอ่อนแอที่สุดดังนั้นเขาจึงกัดฟันเดินออกไปทางหัวหน้าอย่างไม่เต็มใจเพราะเขากลัวว่าถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่นมาแทนอีกฝ่ายที่เจ็บไข่อยู่คงไม่สามารถป้องกันได้ง่ายๆ

และนั่นเท่ากับเป็นการเนรคุณซึ่งเรื่องแบบนั้นจะให้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!

เห็นเซี่ยวจี๋ยอมลงมือเองกองกําลังรบพิเศษคนอื่นๆก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะในความคิดของพวกเขา อย่างน้อยถ้าหัวหน้าโกรธและอยากเอาคืนขึ้นมาอีกฝ่ายคงโดนเยอะสุดแทน

อย่างไรก็ตามยี่เฟิงไม่ได้ดีใจเลยสักนิดเพราะนี่มันเป็นเหมือนการหยามหน้าชัดๆ

ให้ลูกน้องของฉันมาต่อสู้กับฉันนี่นะ?

แล้วไอ้กระบวนท่าเดียวนี่มันอะไร?จะเพ้อเจ้อก็ให้มันน้อยๆหน่อย!

ทว่าวินาทีนั้นเองเมื่อเซี่ยวจี๋เดินไปถึงเบื้องหน้ายี่เฟิงเสียงลุ่มลึกของชายหนุ่มก็ดังขึ้น

“การต่อสู้ไม่มีอะไรเรียบง่ายเพราะงั้นจงมองสิ่งตรงหน้าและโจมตีในสิ่งที่ไม่เห็น...’’

การถ่ายทอด!

ใช่แล้ว! มันเป็นการถ่ายทอดที่เจาะจงให้เซี่ยวจี๋!