แก้วมนตรา

     " ไปกันเถอะสู่การแก้แค้น "

     " ถึงเวลาแล้วสินะ " ถึงจะแตกต่างไปจากเดิมแต่ยังไงเจ้านี่ก็โคโคะล่ะน้า

     " ยิ้มแย้มอะไรของเจ้าข้าไม่ได้พาไปเที่ยวสักหน่อย "

     แต่ยังไงนิสัยของเจ้านี่มันน่าถีบนัก " เปล่าข้าไม่ได้ยิ้ม "

     และแล้วพวกเขาก็ออกมาด้านนอก

     (วิชาลวงตา จงสลาย) ฟิ้ว

     " แล้วเจ้าจะเริ่มต้นที่ไหนล่ะ "

     " เมืองภูเขาหิน "

     " งั้นหรอ " (ร่างของข้าจงย่อส่วน) ฟิ้ง

     " ... " มองไปที่กรีน

     " ไม่ต้องมาถามข้า "

     " ข้าก็ไม่ได้อยากจะถามสักหน่อย "

     ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว " พูดมากไปๆสักที "

     " อืม " ผงกหัว

     ณ เมืองภูเขาหิน

     แซ่ดๆ (เสียงหลายคนพูด)

     " ข้ารู้สึกได้ว่าพวกมันต้องอยู่แถวนี้ " มองไปรอบๆ

     " เจ้ามองหาใครหรอ? "

     ทันใดนั้นเรนก็ไปหลบมุมแต่แล้วก้ได้ปรากฏบุคคลที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

     " เป็นไงตาแก่ขายดีไหม " เขาทักพ่อค้า

     " ท-ท่านไค " เขาตกใจกลัว

     " เป็นอะไรเห็นหน้าข้าถึงกับตกใจเหมือนเห็นผีเลยรึ "

     " ม-ไม่ใช่ครับท่านเข้าใจผิดแล้ว "

     " ห๋า? "