Ragnarok Academy League

ตอนที่ 16
เด็กที่ฆ่า Disaster

เสียงระเบิดจากการแตกสลายของคริสตัลแกนกลางดังกึกก้องไปทั่ว Outer Field ราวกับท้องฟ้ากำลังแยกออกจากกัน
พลังสีแดงจำนวนมหาศาลระเบิดกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่อนถูกเงาสีดำของ Void กลืนกินเข้าไปทีละส่วนอย่างช้าๆ

พื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรง

แรงกระแทกมหาศาลทำให้ Hunter รอบสนามแทบยืนไม่อยู่ ขณะที่ลมร้อนจากพลังที่ปะทุออกมากวาดต้นไม้รอบด้านหักโค่นทั้งหมด

ลูคัสใช้หอกปักพื้นเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้

ลีอารีบสร้างโล่เวทป้องกันชั้นสุดท้ายขึ้นมา ขณะมองกลางสนามรบด้วยสีหน้าตึงเครียด

เพราะตรงจุดศูนย์กลางของแรงระเบิดนั้น—

ยังมีเงาร่างของเรนอยู่

เสียงคำรามของมอนสเตอร์ระดับ Disaster เริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ

คริสตัลสีแดงทั่วร่างของมันแตกสลายต่อเนื่อง ราวกับระบบพลังทั้งหมดกำลังพังทลายจากด้านใน

ดวงตาสีแดงเข้มเริ่มดับลงช้าๆ

ก่อนร่างขนาดมหึมาจะค่อยๆ ทรุดลงกับพื้น

ตู้มมม…

ฝุ่นควันจำนวนมหาศาลลอยขึ้นปกคลุมทั่วสนามทันที

ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่หลายวินาที

ไม่มีใครพูดอะไร

ไม่มีใครขยับ

เพราะทุกคนกำลังพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

Disaster Class

มอนสเตอร์ระดับที่สามารถทำลายเมืองได้ทั้งเมือง

ถูกกำจัดลงแล้ว

และคนที่ทำลายแกนกลางของมัน—

คือเด็กที่ถูกประกาศว่า “ไร้คลาส” เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

เสียงลมหายใจหนักๆ ดังขึ้นจากกลางกลุ่มควัน

ก่อนเงาร่างหนึ่งจะค่อยๆ เดินออกมา

เรน

เสื้อคลุมสีดำของเขาขาดหลายส่วน เลือดไหลลงตามแขนและลำตัว ขณะที่เงาสีดำรอบตัวเริ่มสลายหายไปช้าๆ

ดวงตาสีดำสนิทของเขาค่อยๆ กลับเป็นสีเทาเหมือนเดิม

แต่สิ่งที่ไม่หายไป—

คือแรงกดดันบางอย่างที่ยังคงหลงเหลืออยู่รอบตัวเขา

Hunter หลายคนเผลอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

แม้เจ้าของพลังจะดูอ่อนแรง
แต่สัญชาตญาณของพวกเขากลับยังร้องเตือนอยู่ตลอดเวลา

เซดริกมองเรนเงียบๆ

ดวงตาสีทองของเขานิ่งลึกกว่าเดิม

“…Void”
เขาพึมพำเบาๆ

ลูคัสหันไปทันที

“ท่านว่าอะไรนะครับ”

เซดริกไม่ได้ตอบคำถามนั้น

เขาเพียงก้าวเดินเข้าหาเรนช้าๆ พร้อมแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบด้านหนักขึ้นเล็กน้อย

เรนหรี่ตาทันทีโดยอัตโนมัติ

แม้ร่างกายจะเหนื่อยจนแทบขยับไม่ไหว
แต่สัญชาตญาณของเขากลับกำลังเตือนว่า ชายตรงหน้าคือคนอันตราย

เซดริกหยุดห่างจากเรนไม่กี่เมตร

สายตาของเขากวาดมองแขนซ้ายของเด็กหนุ่มอย่างละเอียด

สัญลักษณ์วงแหวนสีดำจางลงไปแล้ว
แต่ยังคงหลงเหลือร่องรอยบางส่วนอยู่

“ใครสอนให้นายใช้พลังนั้น”
เซดริกถามเรียบๆ

เรนนิ่งไปเล็กน้อย

ก่อนตอบกลับสั้นๆ

“ไม่มีใคร”

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่

ลูคัสและลีอามองทั้งสองคนสลับกันไปมา พวกเขารู้ได้ทันทีว่า พลังของเรนเกี่ยวข้องกับบางสิ่งที่ใหญ่กว่าที่คิด

เซดริกจ้องเรนต่ออีกพักหนึ่ง

ก่อนถอนหายใจเบาๆ

“ไม่ใช่สถานที่คุย”

เขาหันกลับไปมอง Gate สีแดงที่เริ่มสลายตัวช้าๆ ด้านหลัง

“เก็บพื้นที่ทั้งหมด”
เขาสั่งเหล่าอัศวินของ Prontera

“ห้ามเผยแพร่ข้อมูลคืนนี้ออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต”

คำสั่งนั้นทำให้หลายคนสีหน้าเปลี่ยนทันที

ปิดข่าว?

ทั้งที่เกิด Disaster Class กลาง Outer Field แบบนี้?

แต่ไม่มีใครกล้าถามอะไร

ในเวลาเดียวกัน—

เสียงของ Void Rune ก็ดังขึ้นในหัวของเรนอีกครั้ง

[พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว]

เรนขมวดคิ้วเล็กน้อย

“…หมายความว่าไง”

[มนุษย์พวกนี้รู้จักข้า]

[และบางคน…กำลังตามหาข้าอยู่]

เรนเงียบไปทันที

ก่อนสายตาจะค่อยๆ มองไปยังเซดริกอีกครั้ง

รองผู้อำนวยการของ Prontera Academy กำลังยืนมองซากของมอนสเตอร์ระดับ Disaster ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

แต่ในแววตาคู่นั้น—

กลับมีบางอย่างซ่อนอยู่

บางอย่างที่ดูเหมือน “ความกังวล” มากกว่าความตกใจ

ทันใดนั้น—

เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

กลุ่มอัศวินชุดดำจำนวนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

แตกต่างจากอัศวินทั่วไปของ Prontera
ชุดเกราะของพวกเขาไม่มีตราสถาบันใดเลย

เซดริกหันไปมองทันที

และเป็นครั้งแรก—

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ทำไมหน่วยนั้นถึงมาที่นี่…”
เขาพึมพำเสียงต่ำ