ราชันหมื่นอักขระ

จารึกที่ 155 : มิตรภาพและคมดาบ : เดิมพันแห่งเกียรติยศ 

ดวงตะวันคล้อยต่ำลงสู่ทิศประจิม ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีส้มแดงราวกับเปลวเพลิง การแข่งขันรอบ 8 คนสุดท้ายจบลงไปอย่างดุเดือด ได้ผู้ชนะ 4 คนเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ

ฉินมู่หลาง (ชนะ จ้าวอัคคี มาได้อย่างเฉียดฉิวด้วยเพลงกระบี่ขั้นสูง)

เฟิงอี้หราน (ชนะผ่าน หลินชิงเสวี่ย มาแบบงงๆ เพราะในขณะที่นางกำลังได้เปรียบ นางกลับประกาศยอมแพ้และเดินลงจากเวทีไปดื้อๆ โดยให้เหตุผลสั้นๆ ว่า "ข้ามีเรื่องสำคัญกว่าต้องไปทำ" ทิ้งให้เฟิงอี้หรานยืนเหวออยู่บนเวที)

เย่ปิงอวิ๋น (ชนะ ศิษย์ตระกูลหวัง ด้วยการแช่แข็งทั้งตัวในพริบตา)

อาเจีย (ชนะ หน้ากากเงา)

และคู่แรกของรอบรองชนะเลิศ... คือคู่ที่ทุกคนจับตามองที่สุด

อาเจีย ปะทะ เฟิงอี้หราน

เพื่อนรัก... หุ้นส่วนธุรกิจ... และวันนี้ คือคู่ต่อสู้

บนเวทีประลอง

เฟิงอี้หราน ยืนสง่างามในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงขลิบทอง มือถือ "พู่กันหยกอัคคี" ซึ่งเป็นอาวุธประจำตัวที่แผ่ไอร้อนระอุออกมาตลอดเวลา สมกับเป็นนายน้อยแห่งสำนักพู่กันเพลิง (ที่ตอนนี้หน้ายังซีดไม่หายจากการเจอแรงกดดันของหลินชิงเสวี่ยเมื่อครู่)

อาเจีย ยืนฝั่งตรงข้าม มือถือ "พู่กันนิรันดร์" (ด้ามกระดูกมังกร) ที่เพิ่งปรับปรุงมาใหม่

"ดวงแข็งจริงนะสหาย..." อาเจียแซว "ข้านึกว่าท่านจะโดนศิษย์พี่หญิงใหญ่เชือดคาเวทีซะแล้ว"

"อย่าพูดถึงนางเลย..." เฟิงอี้หรานปาดเหงื่อ "นางเหมือนปีศาจชัดๆ... ข้าเตรียมระเบิดเพลิงไว้ตั้งร้อยลูกยังไม่กล้าปาใส่นางเลย... โชคดีที่นางเบื่อข้าซะก่อน"

เฟิงอี้หรานสูดหายใจลึก ปรับอารมณ์กลับมาจริงจัง

"แต่กับเจ้า... ข้าไม่เกรงใจนะ! มาสู้กันให้สมศักดิ์ศรี!"

"เริ่ม!"

เฟิงอี้หรานตวัดพู่กันหยกอัคคีอย่างรวดเร็ว ปลายพู่กันลากผ่านอากาศเกิดเป็นเส้นแสงสีส้มฉาน

"ค่ายกลอักขระ : วิหคเพลิงร้อยทิศ!"

ตัวอักษรสีแดงลอยออกมากลางอากาศ เปลี่ยนสภาพเป็นฝูงนกไฟนับร้อยตัว พุ่งเข้าโจมตีอาเจียจากทุกทิศทาง!

"ร้อนแรงสมชื่อสำนัก!" อาเจียชมเปาะ "แต่ไฟแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!"

"เจ้าสัว! โล่ปฐพี!"

อาเจียวาดอักขระ "ป้อมปราการ" กลางอากาศ เสริมพลังให้เจ้าสัวที่กางม่านพลังสีดำผสมธาตุดินรับฝูงนกไฟ

ตูม! ตูม! ตูม!

นกไฟปะทะเกราะดิน ระเบิดออกเป็นเปลวเพลิงสวยงามแต่ไม่สามารถเจาะผ่านการป้องกันได้

"ตาข้าบ้าง!"

อาเจียสะบัดพู่กันนิรันดร์

ด้วยด้ามกระดูกมังกรดิน พลังที่ส่งผ่านพู่กันจึงหนักแน่นขึ้นมหาศาล

"อักขระผสาน : มังกรเพลิงทลายปฐพี!"

เขาวาดรูปมังกรอย่างหยาบๆ (ฝีมือวาดรูปห่วยแต่พลังเทพ)

เส้นหมึกสีดำลุกโชนเป็นไฟสีแดงเลือดหมู! มังกรหมึกเพลิงตัวมหึมาพุ่งทะยานเข้าหาเฟิงอี้หราน!

"ไฟปะทะไฟรึ!" เฟิงอี้หรานไม่ถอย เขาตวัดพู่กันวาด "ค่ายกลสะท้อนกลับ (ฉบับอัคคี)" เพื่อดูดซับแรงระเบิด

แต่เมื่อมังกรเพลิงของอาเจียปะทะกับค่ายกล...

เปรี๊ยะ! ตูม!

ค่ายกลของเฟิงอี้หรานแตกละเอียด! เพราะพู่กันของอาเจียมีพลัง "เจาะเกราะ" ของมังกรดินแฝงอยู่ และไฟของอาเจียยังได้รับการเสริมพลังจาก ถุงมือไหมอัคคีสวรรค์ ทำให้มีความบริสุทธิ์สูงกว่า!

แรงระเบิดผลักเฟิงอี้หรานถอยไปหลายก้าว เสื้อผ้าไหม้เกรียมเล็กน้อย

"พู่กันนั่น..." เฟิงอี้หรานจ้องมองอาวุธในมืออาเจีย "ไม่ใช่แค่กิ่งไม้ธรรมดาแล้วสินะ..."

"ของรุ่นปรับปรุงใหม่ขอรับ" อาเจียยักคิ้ว

ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากันอย่างดุเดือด

เฟิงอี้หรานใช้ความพลิกแพลงของค่ายกลไฟที่ซับซ้อน สร้างกับดักระเบิดไปทั่วเวที

อาเจียใช้พลังดิบเถื่อนของหุ่นเชิดเข้าชน และใช้อักขระสายโจมตีหนักหน่วงทำลายค่ายกล

เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป... ทั้งคู่เริ่มหอบ

เฟิงอี้หรานมองไปที่อาเจีย แล้วมองไปที่ เย่ปิงอวิ๋น และ ฉินมู่หลาง ที่รอแข่งคู่ต่อไป

เขารู้ตัวดีว่า... พลังปราณของเขาใกล้หมดแล้ว แต่เจ้าสัวของอาเจียยังดูฟิตเปรี๊ยะ (เพราะใช้หินวิญญาณขับเคลื่อน)

และหากเขายื้อต่อไป เขาอาจจะชนะได้ แต่จะบาดเจ็บหนักจนสู้รอบชิงไม่ไหว... หรือทำให้อาเจียบาดเจ็บจนสู้ฉินมู่หลางไม่ได้

"พอแค่นี้เถอะ..."

เฟิงอี้หรานลดพู่กันลง ยกมือขึ้น

"ข้าขอยอมแพ้"

"เอ๋?" อาเจียชะงัก "เดี๋ยวสิ! ข้ายังไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเลยนะ!"

"เก็บไว้ใช้กับฉินมู่หลางเถอะ" เฟิงอี้หรานเดินเข้ามาตบไหล่อาเจีย ยิ้มอย่างจริงใจ

"ข้ารู้ขีดจำกัดตัวเองดี... และข้าเชื่อว่าเจ้ามีโอกาสชนะเจ้านั่นมากกว่าข้า... ฝากจัดการเจ้าหน้าขาวนั่นแทนข้าด้วยล่ะ"

กรรมการประกาศ "ผู้ชนะ... อาเจีย!"

เสียงปรบมือดังสนั่นกึกก้อง คู่นี้สู้กันได้อย่างสุภาพบุรุษและงดงามสมฐานะผู้ใช้อักขระ

อาเจียมองเพื่อนรักที่เดินลงจากเวทีด้วยความซาบซึ้ง

"ได้เลยสหาย... ข้าจะเอาแชมป์มาฝาก... (แล้วแบ่งของรางวัลกันนะ)"

การแข่งขันคู่ต่อไป... ฉินมู่หลาง ปะทะ เย่ปิงอวิ๋น

ศึกแห่ง "กระบี่สังหาร" และ "พู่กันเหมันต์" เพื่อหาผู้ที่จะมาชิงดำกับ "ตำนานคนใหม่" ในรอบชิงชนะเลิศ!