เดินทางมาได้ สองวัน วิณญาณผู้รู้ ก็ถามนายท่านของมันว่า นายท่านครับ ทำไมท่านถึงเลือกที่จะเดินทาง แทนการใช้วงแหวนเวทย์ละครับ มันทั้ง เร็ว และ ง่าย
แต่นายท่านกับ เดินทางเหมือนมนุษย์ เข้าไปทุกวันแล้วนะครับ ั้แ่ออกจาก
โลกเบื้องล่างมา ข้าละ ไม่เข้าใจ นายท่านจริงๆครับ
ฮาาๆๆๆๆ... เมื่อได้ฟังที่วิณญาณผู้รู้ พูด มาม่อนก็หัวเราะ กับความคิดนั้นของมัน
ข้าอยากเที่ยวแบบนี้ไง เ้าไม่ชอบก็อยู่มิติไปนั้นแหละ หรือ จะกลับหลุมดีละ ฮาๆๆๆๆๆ เหมือนไกลจะถึงที่หมาย ระหว่างทาง มาม่อนได้เจอ มนุษย์กลุ่มหนึ่งกำลังถูก สัตว์เวทย์ระดับ4 เข้าโจมตี และตอบโต้ไม่ได้ระหว่างเดินทาง
พวกเขานั้น
มี ชาย 3คน หญิง2คน คนชรา2คน ซึ่งมองดูแล้ว ชายชรา2คนนี้ มีพลังพอๆกับเ้าเมืองแสงจันทร์เลยทีเดียว มาม่อนจึงสงสัย ว่าทำไมพวกเขาถึงสู้ กับสัตว์เวทย์ระดับ4 แค่นี้ไม่ได้ .......!
ระหว่างที่ มาม่อนอยู่บนหลังม้าโครงกระดูก เขาก็หยุดม้า และถามพวกเขาว่า
ให้ข้าช่วยพวกเ้าไหม.......!!
เมื่อคนทั้งหกได้ ยินก็ใเมื่อจุ่ๆๆก็มี ชายสวมหน้ากากสีขาว หน้ากลัวคนหนึ่งปรากฏ ออกมาจากป่าลึก และยังขี่หลังม้าที่ใครๆได้เห็นก็ต้องขนลุกอยู่ด้วยอีก....
เออ...อ คือ ตัวที่ตามมาไม่เท่าไรหลอกนะ
เ้าดูในป่าให้ดีๆสิ ....ข้าไปละนะ
อ่าวๆๆ เดี๋ยวสิพวกเ้าจะรีบไปไห....น
ขณะ ที่ยังพูดไม่ทันจบ มาม่อนก็รู้สึกได้ถึงสัตว์เวทย์ อีกตัวที่ ไม่เหมือน สัตว์เวทย์ตัวอื่นๆ .....
สัตว์เวทย์ มี 10ระดับ แต่ที่ทวีปจอมเวทย์นี้มีอยู่แค่ 5ระดับเท่านั้น! ซึ่งตัวที่
เขาััได้นี้ หน้าจะเกินระดับ10 มากมายเลยทีเดียว หลังจากรอไม่นาน..
ในที่สุดมันก็ออกมา....มันมีหัวเป็ หมาป่ามีเขาสองข้างอยู่ บนหัว
ตัวเหมือนคนใหญ่ั์ สูงราวๆ4เมตร
มีหางสามหาง มีกรงเล็บที่คมกริบ.. มันก็คือ หมาป่าทมิฬ สัตว์เวทย์ในตำนาน
ที่พูดคนจะเล่าให้ลูกๆหลานๆฟังก่อนนอน
ณ ทุ่งหญ้า ข้างๆหมู่บ้านเล็กๆ มีบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งเป็บ้านของครอบครัวชายตัดไม้ มี ภรรยาสาว และ ลูกชาย1คน ลูกสาว1คน พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขดี มาโดย ตลอด
เช้า วันหนึ่ง ชายหัวหน้าครวบครัวได้เข้าไปในป่าใหญ่ เพื่อตัดไม้มาขาย ขณะ เขาออกจากบ้านไปได้ไม่นานนัก ก็เกิดเื่ที่ไม่คาดคิดขึ้น ได้มีโจรที่โเี้ ที่เป็คนของเ้าเมืองแห่งเหมืองแร่มาเจอ เข้ากับ บ้านหลังน้อยๆที่มี หญิงสาว และ ลูกๆ พวกมันก็ได้บุกเข้าไป ทำร้ายหญิงสาวและลูกๆ หลังจากนั้นพวกมัน ก็ทำเื่ที่ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถช่วยพวกมันได้ คือ จับ เด็กน้อยหน้ารักทั้ง2คน ไปแขวนคอไว้ที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ที่ไม่ห่างจากบ้านมากนัก แล้วพวกมันก็จากไป............!
ด้านในป่าใหญ่ ขณะ ที่ชายตัดไม้ กำลังตัดไม้ได้พอสมครวแล้ว เขาก็เตรียมไม้ไว้เพื่อที่จะขนกลับมาที่บ้าน ทันใดนั้นก็มี มนุษย์หมาป่าตัวหนึ่งที่กำลังต่อสู้กับ พญากระทิงดำหนึ่งตัว ได้ต่อสู้กันมาถึงตรงบริเวณที่ชายตัดไม้อยู่พอดี มนุษย์หมาป่าก็ได้เห็น มนุษย์คนหนึ่งมันจึงคิดที่จะกินมนุษย์คนนั้นเข้าไปเพื่อเพิ่มพลังของมัน พญาวัวกระทิงเห็นก็คิดเช่น เดียวกันกับมนุษย์หมาป่า จังหวะนั้นเมื่อทุกอย่างกำลังจะหายไป
หนึ่งมนุษย์หมาป่าหนึ่งพญาวัวกระทิง
เข้าจุ่โจม ชายตัดไม้พร้อมกัน ทำให้ชายตัดไม้ โดนมนุษย์หมาป่ากัดทีหนึ่ง และตามมาด้วยเขาของพญาวัวกระทิง ที่แทงมาที่ซี่โครงชายตัดไม้อีกหนึ่งแผล
มันทำให้ชายตัดไม้เ็ปและทรมานมาก ด้วยความสามารถที่พอมีติดตัว เข้าจึงหนีออกมาจาก พวกมันทั้ง2ตัวได้สำเร็จ ระหว่างกำลังจะถึงบ้านชายตัดไม้ ที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเื ก็เห็นภาพที่เขาจำจดจำไปได้ชั่วชีวิตของเขา คือภาพที่
ลูกชายและลูกสาวของเขา ถูกแขวนคออยู่บนต้นไม้ใหญ่นั้นเอง
จากนั้นชายตัดไม้ก็เข้ามาที่บ้าน พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาปนกับเื ภาพตรงหน้า
คือ ภรรยาที่รักของเขานอนจมกองเืเสียชีวิต อยู่ที่โต๊ะกินข้าว ก่อนภรรยาจะสินใจตายนางได้เขียนประโยคสุดท้ายไว้ด้วยเื....
คนของเ้าเมืองแห่งเหมืองแร่.........!
ขณะนั้นเอง ภายในตัวของชายตัดไม้ก็เหมือนจะะเิออกมา ร่างกายของเขา ค่อยๆกลายร่างเป็ใหญ่ขึ้นปากของเขายื่นออกมาฟันเริ่มแหลมคมเหมือนเคี้ยวสัตว์ บนหัวมีเขาสองข้างงอกออกมา และหางสามหาง พร้อมกับเสียงร้องที่โหยหวนและทรมาน... เวลาผ่านไปไม่นานนัก มนุษย์หมาป่าทมิฬ ก็ออกไปจากบ้านหลังน้อยที่เคย มีครอบครัวที่มีความสุขอาศัย อยู่ แต่ตอนนี้เหลือเพียงแค่ เืและศพ! นิทานก่อนนอนจบลงแค่นี้......
แต่ใครจะไปคิดละว่า มันจะมีอยู่จริง แถมยังอยู่ได้ในทวีปจอมเวทย์อีก ซึ่งทวีปนี้จริงๆ ก็มีสัตว์เวทย์ทุกระดับแหละ แต่
วันหนึ่งที่ท่านมหาจอมเวทย์มาถึงที่นี้เมื่อ4000ปีก่อน ได้ร่ายเวทย์ะไว้บทหนึ่งเพื่อที่จะตั้งถิ่นฐานที่นี้ แหละตั้งชื่อว่า ทวีปจอมเวทย์นั้นเอง
ซึ่งเวทย์นั้นจะทำให้ สัตว์เวทย์ที่มีระดับเกิน5ขึ้นไปตายเมื่อเข้ามายังทวีปนี้ทันทีเมื่อััพื้นดินของทวีปจอมเวทย์..!
หลังจากคิดได้สักคู่ มาม่อน ก็ดีใจที่ตำนานสมัยเด็กๆที่ แม่ของเขาเล่าให้ฟัง
เป็จริง เขายังเคยบอกแม่ด้วยซ้ำว่าโตขึ้นจะจับมันมาเลี้ยง .........
ฮาาๆๆๆๆๆ ต่อหน้าข้าผู้นี้เ้า จะทำตัวยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว........!
สินเสียง มาม่อน ก็มีออร่าสีดำ พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้ท้องฟ้าที่สดใส อยู่ดีๆก็ดำมืดเหมือนฝนกำลังจะตก
เมื่อ หมาป่าทมิฬเห็น ออร่าของชายสวมหน้ากากสีขาว มันก็ ััได้ถึงความตาย จากตัวชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าของมัน ทำให้มันหยุดวิ่งไล่ตามกลุ่มคนเมื่อกี่นี้
ขณะที่ หนึ่งคน (ใช่คนหรือเปล่า) หนึ่งสัตว์เวทย์ ระดับตำนาน กำลังจองมองกันอยู่
กลุ่มคนหกคนเมื่อกี่ก็ยังไม่ได้ ไปไหน แต่แอบไปหลบอยู่หลังก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งเพื่อดูว่า
ชายสวมหน้ากากผู้หน้าหวาดกลัวคนนี้เป็ใครมาจากไหน ทำไมพวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ว่ามีคนที่ หน้าหวาดกลัวถึงเพียงนี้อยู่ที่ทวีปจอมเวทย์ด้วย .....!
กรร.....!!! กรร......!! กรร......!!
เสียงร้องของมนุษย์หมาป่าทมิฬ ดังขึ้น มันนึกไปถึงอดีตที่ทุกข์ทรมานอันยาวนานของมัน หลังจากที่มันออกมาจากบ้านของมันๆก็
ออกตามหา บ้านเ้าเมืองทันที และมันก็เข้าไปในบ้านเ้าเมืองทันที และการฆ่าฟันที่โเี้ ก็เกิดขึ้น มนุษย์หมาป่าทมิฬ แข็งแกร่งมากจึงไม่มี ใครคนใดสามารถจัดการมันได้เลย เวลาผ่านไปสักพักก็เหลือเพียงแค่ เศษเนื้อ เื ที่ส่งกลิ่นเหม็นคาวฟรุ้งไปทั่วบริเวณบ้าน ภายในครอบครัวเ้าเมืองไม่มีใคร มีชีวิตรอดสักคนเดียว แต่ที่หน้าแปลกคือ มนุษย์หมาป่าทมิฬ ยังไม่หยุดความคิดที่จะฆ่าคน มันเริ่มออกล่าฆ่าคนในเมืองไม่หยุดและก็ไม่มี ใครสามารถหยุดมันได้ จนในที่สุด เมืองแห่งนี้ก็กลายเป็เมืองร้าง ที่เต็มไปด้วย ซากศพคนตายเป็จำนวนมาก เวลา วันเเล้ววันเล่าผ่านไป มนุษย์หมาป่าทมิฬ ก็ยังคง ฆ่าผู้คนที่ผ่านเข้ามาในเมืองอย่างไม่จบสิ้น..........
แต่อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีชายชราถือไม้เท้ายาว
เดินทางเข้ามา และพบเห็นซากศพมากมายนับไม่ถ้วน เขาจึงร่ายเวทย์บทหนึ่งขึ้น ซึ่งหลังจากร่ายเวทย์เสร็จแล้วซากศพ มากมายก็หายไปราวกับที่นี้ไม่เคยมีศพอยู่เลย .........
ทันใดนั้น มนุษย์หมาป่าทมิฬ ที่เห็นคนเข้ามาในเมืองมันก็พุ่งเข้าใส่ชายชราทันที แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อ มนุษย์หมาป่าทมิฬ พุ่งเข้าไปเท่าไรก็ไม่สามารถเข้าไป ถึงตัวของชายชราได้เลย มันพิ่งเคยเจอคนที่มันไม่สามารถเข้าถึงตัวได้เป็ครั้งแรกในเวลาหลายปีมานี้ มันเอาแต่ฆ่าอย่างเดียว มันไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าจะมีคน ที่มันไม่สามารถฆ่าได้อยู่ และสุดท้ายมันก็ถูกชายชรา
สาปให้เป็ ก้อนหิน และชายชรายังร่ายเวทย์เปลี่ยนให้บริเวณพื้นที่ที่เคยเป็หมู่บ้านแห่งนี้ กลายเป็ูเา และนำ มนุษย์หมาป่าทมิฬหิน เข้าไปไว้ในถ่ำบนูเาหินลูกหนึ่ง คำสาปของชายชราคือ....
ถ้ามีคนมาร้องไห้ หรือ มากอดเ้า เ้า สัตว์เวทย์ เอ๋ยจงกลับมามีชีวิตดั่งเดิมเทอด และวันเวลาก็ผ่านมาแล้ว4000ปี ซึ่งเวลาที่ผ่านไป มนุษย์หมาป่าทมิฬไม่ได้ตายมันถูกทำให้แข็งจนเหมือนหินแค่นั้น หลังจากอยู่ได้แค่นิ่งขยับก็ไม่ได้ ความนึกคิดของมนุษย์ในตัวมันก็ค่อยๆกลับมา แต่การที่มันอยากฆ่าก็ยังคงอยู่
เห้ยๆๆๆ นี้เอ็งจะมาร้องเสียงหน้าลำคานใส่ข้าไม่ได้นะ ไอตูบ ......... มาม่อนเรียกมัน.......
( เรียกสะ..กลายเป็หมาน้อยหน้ารักเชียว )
จบตอนที่ 6 ขอบคุณที่ติดตามนะคับทุกท่าน
จะรีบลงตอนใหม่ให้อ่านไวๆคับ