ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        คำกล่าวของมู่อวี่เซิงครานี้ไม่เกินเลยความจริงแต่อย่างใด

        เมื่อครั้งอยู่ที่แดนศักดิ์สิทธิ์ต้าเยี่ยนท่านผู้นำตระกูลเพียงใช้นิ้วเดียวก็กำราบศิษย์สายตรงหญิงผู้นั้นได้อย่างง่ายดาย!

        ถึงแม้นางผู้นั้นจะพลังอ่อนด้อยกว่าเหล่าทายาทศักดิ์สิทธิ์อยู่หลายส่วน!

        แต่ด้วยพละกำลังของท่านผู้นำตระกูลเพียงมือเดียวก็สยบได้ทุกสิ่ง!

        "ฮึ่ม พลังเจ็ดต้องห้าม"

        "กายาศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดผนวกกับวิถีแห่งปรมาจารย์หยั่งรู้ต้นกำเนิด ตั้งแต่โบราณกาลมา ล้วนแต่โอหังอวดดีเป็นศัตรูต่อใต้หล้า!"

        "คำกล่าวนี้ไม่ผิดเพี้ยนไปจากความจริงแม้แต่น้อย"เหยาซีขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกล่าวอย่างเคียดแค้น

        "เชื่อหรือไม่ ก็แล้วแต่ท่าน"

        บัดนี้มู่อวี่เซิงสัมผัสได้ถึงท่าทีของเหยาซีที่มีต่อตระกูลมู่น้ำเสียงพลันเย็นชาลงหลายส่วน

        เขาไม่อยากอยู่ที่นี่ต่ออีกแล้วพลันยกศิลาเดินตึงตังไปยังประตูห้อง ทว่าก็หยุดเท้าลงหันกลับไปมองแวบหนึ่งแล้วกล่าวเป็นนัย

        "ท่านปรมาจารย์หยั่งรู้ต้นกำเนิดรุ่นที่สี่คือผู้คนในยุคเดียวกับมหาจักรพรรดิอู๋สื่อ ข้าครอบครองความทรงจำของท่านทั้งหมด!"

        "กายาศักดิ์สิทธิ์ผนวกกับกายวิถีแต่กำเนิดเมื่อคนผู้นั้นจุติ จะดูดกลืนพลังแห่งฟ้าดินในทั่วหล้า"

        "เหล่าเซียนจากหมื่นเผ่าที่เดินออกมาจากขุนเขาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลย่อมมิอาจนิ่งเฉย"

        "ในยุคไร้จักรพรรดิเช่นนี้แม้แต่แดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือของพวกท่านก็อย่าคิดว่าจะทนทายาด"

        "ท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์โปรดตรองดูให้ดีเถิด!"

        สิ้นเสียงมู่อวี่เซิงพลันปล่อยพลังวิญญาณจากปลายนิ้วทั้งห้าออกมาค่ายกลที่อยู่เบื้องหน้าก็ถูกเขาทำลายลงในพริบตาประหนึ่งกระดาษแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดไปยังโถงด้านนอกอย่างไว

        "เจ้า..." เหยาซีอยากจะกล่าวสิ่งใด ทว่าก็มิอาจเอื้อนเอ่ยออกมาได้แขนเสื้อสีขาวบริสุทธิ์ตกห้อยลงมาอย่างอ่อนแรงแววตาที่งดงามฉายความรู้สึกซับซ้อนเกินหยั่งถึง

        ……

        แคว้นตงฮวง เมืองศักดิ์สิทธิ์!

        เมืองขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนผืนแผ่นดินสุดลูกหูลูกตาไม่รู้ว่าสร้างขึ้นจากอัญมณีล้ำค่าชนิดใดถึงได้ส่องประกายพิสดารและโอ่อ่าตระการตาเช่นนี้

        ประตูเมืองที่สูงถึงสิบลี้รายล้อมไปด้วยพลังอันท่วมท้นมองแต่ไกลก็ส่งแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก!

        และตั้งแต่โบราณกาลมาตำนานเกี่ยวกับเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ก็มีมากมาย

        เล่ากันว่าเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ดำรงอยู่มาตั้งแต่ยุคบรรพกาลถูกสร้างขึ้นโดยเหล่าเซียนในยุคนั้นเพื่อคอยเฝ้ามองสี่ทิศแห่งแดนต้องห้ามของตงฮวง!

        ที่แห่งนี้ยังเคยเกิดสงครามครั้งใหญ่ที่สะเทือนแผ่นดินและยังเคยเป็นที่ซึ่งบรรดาตระกูลทั้งหลายเคยทำสัญญาสงบศึกกันหลายครา!

        นับเป็นสัญลักษณ์สำคัญแห่งตงฮวง!

        อาณาเขตภายในมีความกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่าเมืองหลวงของแคว้นใหญ่บางแคว้นหลายเท่าหากไม่เหาะเหินเดินอากาศแม้แต่ผู้ฝึกตนก็ยังต้องใช้เวลาหลายวันจึงจะเดินทะลุเมืองแห่งนี้ไปได้

        ภายในเมืองมีความเจริญรุ่งเรืองยิ่งนักมีทั้งตำหนักตั้งตระหง่าน โรงเดิมพันศิลา ตำหนักเซียน สถานเริงรมย์ และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งถูกควบคุมโดยเหล่ากองกำลังชั้นนำทั้งสิ้น

        ในสถานที่เช่นนี้โดยทั่วไปจะไม่พบเห็นมนุษย์ธรรมดา ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้ฝึกตน

        โดยเฉพาะในช่วงเวลาของงานสำคัญเช่นนี้ผู้คนต่างไม่กล้าที่จะผลีผลาม เพราะไม่แน่ว่าหากพบเคราะห์ร้ายไปเดินชนเข้ากับลูกศิษย์ของตระกูลโบราณหรือแดนศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่งอาจนำพาความเดือดร้อนมาถึงตน!

        "โฮก—"

        ทันใดนั้น ณ ขอบฟ้าอันไกลโพ้นปรากฏเสียงร้องคำรามของเหล่าสัตว์อสูรร้ายนับสิบตนราวกับเมฆดำบดบังเมืองพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        "สัตว์อสูรร้ายโบราณ!"

        "เป็นคนจากตระกูลเจียง!"

        ผู้ฝึกตนต่างเมืองหลายคนเผยสีหน้าสั่นคลอน

        ตระกูลเจียงสืบทอดกันมาอย่างยาวนานเคยมีบรรพบุรุษเป็นผู้แข็งแกร่งระดับมหาเซียน และยังทิ้งคัมภีร์โบราณเอาไว้รวมถึงยังเคยครอบครองอาวุธศักดิ์สิทธิ์ นับเป็นจ้าวแห่งตงฮวงอย่างแท้จริง

        และเมื่อไม่นานมานี้ยังได้ยินมาว่าเหล่าอัจฉริยะที่ถูกเก็บซ่อนมานับหมื่นปี ต่างพากันปรากฏตัวออกมาเพื่อจัดอันดับทายาทศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง!

        จุดประสงค์นั้นชัดเจนอยากจะชิงชัยในตำแหน่งมหาเซียนในยุคสมัยนี้!

        คนจากตระกูลเจียงมิได้หยุดพักนานกลับมุ่งหน้าเข้าไปในเมืองศักดิ์สิทธิ์ แล้วเดินไปยังเขตแดนของตน

        ฟิ้ว!

        ไม่นานนักท้องฟ้าเหนือแคว้นศักดิ์สิทธิ์เริ่มบิดเบี้ยวและสั่นสะเทือนปรากฏริ้วคลื่นที่มองไม่เห็น

        นี่คือคลื่นพลังแห่งวิถีกรีดห้วงมิติ

        จากนั้นร่างของสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ก็ปรากฏตัวออกมาจากห้วงมิติทีละคนแล้วร่อนลงมา

        รูปลักษณ์ของพวกเขานั้นแตกต่างกันและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดวงตาที่เย็นเยียบกวาดมองไปยังผู้ฝึกตนเบื้องล่างพูดคุยกันด้วยภาษาเทพยุคบรรพกาลที่ยากจะเข้าใจ มิอาจรู้ได้ว่ากล่าวสิ่งใด

        "เป็นเหล่าสิ่งมีชีวิตจากหมื่นเผ่าที่เดินออกมาจากขุนเขาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล!"

        "พวกเขาเองก็นั่งไม่ติดแล้วหรือ?"

        "ยุคทองกำลังจะเปิดฉากขึ้นใครกันจะนั่งอยู่เฉยได้?"

        "ส่วนใหญ่คงอยากมาสืบข่าวจากเหล่าอัจฉริยะชั้นนำรุ่นเยาว์ของตงฮวง"

        "รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งก็ไม่แพ้!"

        ผู้ฝึกตนหลายคนสังเกตเห็นพวกเขาแล้วคาดเดาในใจ

        ต่อมาเรือรบโบราณสัมฤทธิ์ขนาดมหึมาก็แล่นตามมาคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์ต้าเยี่ยนก็มาถึง

        "ท่านผู้นำตระกูลมู่แดนศักดิ์สิทธิ์ต้าเยี่ยนของพวกเราก็มีสาขาอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ด้วยเช่นกัน"

        "หากได้รับข่าวเกี่ยวกับสิ่งของทั้งสองนั่นข้าจะส่งคนไปแจ้งท่านทันที" อวี๋อิ๋งกล่าวด้วยรอยยิ้ม"เมืองศักดิ์สิทธิ์เป็นศูนย์กลางแห่งตงฮวงมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก เยว่เหยา เจ้าจงพาผู้นำตระกูลไปเดินเล่นก่อนเถิดทางนี้ยังมีเรื่องต้องจัดการ"

        "เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์!" มู่เยว่เหยาก้มศีรษะลงเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยเป็นประกาย

        "เช่นนั้นก็ดีข้าคงมิกล้ารบกวนพวกท่าน"

        "เยว่เหยา พวกเราไปกันเถิด"

        มู่เสินฉวนประสานมือจากนั้นก็เดินไปยังเมืองศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับมู่เยว่เหยา

        ระหว่างทางเขาก็ทำความเข้าใจกับงานสำคัญแห่งเมืองศักดิ์สิทธิ์ในครานี้ไปด้วย

        งานประมูลขนาดใหญ่ที่จัดขึ้นโดยเหล่ากองกำลังจะเริ่มขึ้นเมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าพร้อมตา

        คิดว่าคงต้องรออีกหลายวัน

        ในระหว่างนี้โรงเดิมพันศิลาจะขนส่งศิลาอันล้ำค่ามาให้ หรือมิเช่นนั้นก็เปิดวางเดิมพันเพราะหากเปิดเจอของดีก็จะนำไปในงานประมูลด้วย

        ส่วนเรื่องที่จะมีผลวิเศษธาตุดินและวารีมายาหรือไม่นั้นก็ต้องขึ้นอยู่กับโชคแล้ว

        สองข้างทางเต็มไปด้วยผู้ฝึกตนและฝูงชนมากมาย

        มู่เสินฉวนยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งผู้ฝึกตนระดับเอกะก็มีมิใช่น้อย ทำให้เขาต้องเหลียวมองอยู่บ่อยครั้ง

        ในนั้นมีเหล่าอสูรตนใหญ่ที่แผ่กลิ่นอายทรงอานุภาพออกมารวมถึงเหล่าสิ่งมีชีวิตจากหมื่นเผ่าที่เดินออกมาจากขุนเขาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล