Immortal Jin อมตะข้ามจักรวาล

    Chapter 7 ค้นพบเผ่าพันธุ์ที่คล้ายมนุษย์






                    กว๊าก กว๊าก! เคโว่ะเคโว่ะ! เสียงของสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ดังก้องอยู่ในผืนป่าที่เต็มไปด้วยพืชพันธุ์อันแปลกประหลาดมีทั้งต้นไม้ที่เป็นหินสีดำเงางาม มีทั้งต้นไม้ที่เป็นเหล็กสีดำหม่นแพร่พันธุ์ขยับขยายแน่นเต็มผืนป่า

     

                    จินที่ได้เริ่มออกเดินทางเพื่อตามหาสิ่งมีชีวิตอื่นที่อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอารยธรรมคล้ายๆกับมนุษย์ จินได้เดินทางผ่านทุ่งโล่งกว้างสลับกับผืนป่าทอดยาวหลายต่อหลายแห่งพบเจอพืชพันธุ์แปลกประหลาดนานาชนิดทั้งสัตว์ป่าและสัตว์อสูรดวงดาวหลากหลายสายพันธุ์

     

                    ด้วยความที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ระหว่างทางจินได้ทำการศึกษาและวิเคราะห์ทั้งพันธุ์ไม้และพันธุ์สัตว์ต่างๆมากมายโดยใช้พลังในการฝึกฝนการต่อสู้ ฆ่าฟัน และดูดกลืนอย่างเพลิดเพลินยิ่งใช้พลังดูดกลืนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้รับความรู้และความสามารถนั้นๆของสิ่งที่ตนได้ดูดกลืนมากลายเป็นพลังของตัวเอง

     

                    วืดดด! เคร้งงง! เคร้งงง! เสียงโลหะเหลวสีดำสนิทที่ไหลไปตามลำตัวและแขนขาของจินจากนั้นจึงก่อรูปร่างปกคลุมร่างกายของจินทั้งหมดจนเหลือส่วนคอเอาไว้! หลังจากที่ดูดกลืนสิ่งมีชีวิตหลายหลายสายพันธุ์จินพบว่ามีสัตว์อสูรดวงดาวตัวหนึ่งมีความสามารถในการสร้างเกราะที่เป็นโลหะชนิดหนึ่งออกมาปกคลุมร่างกายได้จินจึงได้ทำการลอกเลียนแบบ นำมาประยุกต์สร้างเสื้อผ้าของตัวเองออกมาบ้างในรูปแบบชุดเกราะในฝันตามจินตนาการของตัวเอง

     

                    “สุดยอดด! นี่ถ้า โทนี่สตาร์ค มาเห็นคงได้ตกใจจนตาถลนออกจากเบ้าแน่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”จินกล่าวพลางหัวเราะกับผลงานของตัวเอง

     

                    ใช่แล้ว! ชุดที่จินสร้างขึ้นมาใส่นั้นเหมือนกับชุดเกราะของโทนี่สตาร์คที่เป็น ไอ้อ่อนแมน! ในหนังภาพยนตร์ของมาร์เวลสตูดิโอส์ไม่มีผิด! เพียงแต่สีของชุดเกราะไม่ใช่สีแดงเข้มสลับเงิน แต่เป็นสีดำสนิทสลับกับสีดำเงาตรงกลางหน้าอกมีช่องที่ใส่ผลึกคริสตัลสีขาวประดับไว้ ดูเหมือนไอรอนแมนสายดาร์กยังไงยังงั้น!!

     

                    หลังจากใส่ชุดเกราะเสร็จ จินจึงลองยกมือขึ้นแล้วแบมือตั้งตรงผลักไปทางด้านหน้าจนเกิดลำแสงที่กลางฝ่ามือจากนั้นจึงได้ปลดปล่อยลำแสงพุ่งไปยังต้นไม้โลหะที่อยู่ด้านหน้าจนต้นไม้กระจุยพื้นดินพังทลายสิ่งมีชีวิตประเภทหนอนแมลงปรสิตที่อาศัยอยู่ในต้นไม้พากันตกตายยกรัง!! วี๊ดดด! ตูมมม!!

     

                    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าชีวิตนี้จะได้มาทำอะไรสนุกๆ แบบนี้กับเค้าบ้าง ฮ่า ฮ่า ฮ่า” จินกล่าวปนขำกับตัวเอง!!ถ้าภาพนี้ปรากฎขึ้นบนโลก คงมีคนตื่นตกใจร้องอุทานออกมา พระเจ้า!นั่นไอรอนแมน!! เป็นแน่

     

                    “เอาล่ะ ไอ้ความรู้สึกหวิวๆ ช่วงล่างจะได้หายไปซักทีได้ชุดแล้วก็เริ่มเดินทางต่อดีกว่าแฮะ” จินกล่าวกับตัวเอง

     

                    ใช่แล้ว! ตั้งแต่ที่จินโผล่มายังดาวดวงนี้นับจนถึงปัจจุบันจินเพิ่งจะได้ใส่เสื้อผ้ากับเค้าก็ตอนนี้เอง! เพราะตั้งแต่โผล่มาตัวล่อนจ้อน! จินก็ไม่รู้จะไปหาเสื้อผ้าจากที่ไหนมาใส่จนรู้จักถึงวิธีใช้พลังของตัวเองสร้างเสื้อผ้าชุดเกราะมาใส่เอาตอนนี้นี่แหล่ะ!

     

                    หลังจากที่เดินทางต่อไปอีกหลายวันจินก็ได้พบกับเหตุการณ์เช่นเดิมคือเดินทางผ่านทุ่งโล่งกว้างสลับกับผืนป่าเป็นส่วนใหญ่จนกระทั่งพบกับแนวชายป่าแห่งหนึ่งซึ่งมีสภาพแวดล้อมที่ต่างออกไปจากเดิมที่เคยเดินทางผ่านมา

     

                    จินพบว่าแนวตัดกับชายป่าที่กำลังจะมุ่งหน้าเดินทางผ่านไปอยู่ดีๆ อุณหภูมิบริเวณโดยรอบนอกขอบชายป่ากลับเริ่มหนาวเย็นลงผิดปกติจนเดินเข้ามาในเขตบริเวณของผืนป่าเริ่มมีน้ำแข็งปกคลุมตามต้นไม้และผืนดิน

     

                    เมื่อยิ่งเดินเข้าเขตป่าลึกเข้าไปเท่าใดอากาศเริ่มหนาวเย็นลงเรื่อยๆจนต่ำกว่าจุดเยือกแข็งไปมากแต่เนื่องด้วยสภาพร่างกายที่เหนือมนุษย์ของจินนั้นสามารถทนต่อสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้อย่างสบายอากาศที่เลวร้ายไม่สามารถอันตรายได้แม้แต่ชั้นผิวหนังของจิน โดยที่ภายในร่างกายของจินนั้นคอยส่งพลังงานเพื่อปรับสภาพร่างกายอยู่เรื่อยๆทำให้สามารถทนต่อสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายได้อย่างไม่มีอุปสรรคใดๆ

     

                    เมื่อเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆสภาพแวดล้อมโดยรอบอุณหภูมิลดลงจนถึงขั้นที่สิ่งมีชีวิตต่างๆ ไม่สามารถที่จะเข้ามาอยู่อาศัยในพื้นที่นี้ได้อีกจินพบว่าได้เดินมาจนถึงสุดขอบชายป่าด้านในแล้วทางด้านหน้าจินพบกับแสงสว่างจ้านวลตา พอเดินเข้าไปใกล้ๆกลับพบว่าแสงสว่างที่เห็นแท้จริงแล้วเป็นม่านพลังสีขาวใสชนิดหนึ่งทอดยาวออกไปทั้งสองฝั่งด้านซ้ายและขวา

     

                    ม่านพลังที่ปรากฏออกมานั้นแผ่กระจายออกไปขวางกันพื้นที่ไม่ให้สามารถรุกล้ำเข้าไปได้จินลองเอามือสัมผัสกับม่านพลังจึงพบว่ามีกระไฟฟ้าและกระแสพลังงานบางอย่างพยายามผลักจินออกไปวู๊มมม!! เปรี๋ยะ!! แต่ม่านพลังดังกล่าวก็ไม่สามารถทำอะไรจินได้

     

                    จินได้ลองนำมือผลักไปด้านหน้า คลืนนน!! เปรี๊ยะๆๆๆ!! ปรากฏมีแรงต้านอยู่เล็กน้อยแต่จินก็สามารถนำมือทะลวงผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดายจากนั้นจินจึงได้เริ่มก้าวท้าวฝ่าม่านพลังเดินเข้าไป

     

                    วูมมม! เปรี๊ยะๆๆ ฟุ่บ!!หลังจากเดินผ่านม่านพลังเข้าไปได้ จินพบเข้ากับผืนป่าอีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ด้านหน้า

     

                    ผืนป่าที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าจินนั้นแตกต่างจากด้านนอกม่านพลังเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง!สภาพอากาศที่อบอุ่นจนสัมผัสได้ สีของต้นไม้ พืชพันธุ์ต่างๆไม่ได้เป็นสีดำเงินเหมือนโลหะอย่างเดียวอีกต่อไป!แต่กลับมีต้นไม้สีแดงเข้ม สีเหลือง สีสนิม หลากหลายสายพันธุ์แตกต่างกันออกไป แต่เมื่อลองเอามือไปสัมผัสกลับพบว่ายังคงแข็งเหมือนโลหะเช่นเดิม! กระทั่งตัวใบไม้เองยังมีหน้าตาแปลกประหลาด แฉกบ้างกลมบ้างต่างกันออกไป

     

                    จากนั้นจินจึงได้เริ่มต้นเดินทางฝ่าผืนป่าเข้าไปอีกครั้งระหว่างทางจินก็ได้พบสัตว์ประหลาดหลากหลายประเภทอีกเช่นเคย! เพียงแต่สัตว์ป่าและสัตว์อสูรดวงดาวที่อยู่ในผืนป่านี้นั้นกลับไม่ดุร้ายหรือน่าหวาดกลัวเท่ากับเหล่าสัตว์ป่าและสัตว์อสูรดวงดาวที่อยู่ด้านนอกม่านพลังนั้น

     

                    จินเดินตามชายป่ามุ่งตรงไปด้านหน้าอีกหลายวันซึ่งในระหว่างวันที่ผ่านมาก็ได้ทำการฆ่าและใช้พลังดูดกลืนสิ่งมีชีวิตต่างๆ ทั้งต้นไม้และสัตว์หลากหลายชนิดมากมายโดยไม่มีอะไรสามารถมาขวางกั้นพลังอำนาจในการต่อสู้และพลังในการดูดกลืนของจินได้เลย!

     

                    เมื่อจินเดินทางมาจนกระทั่งเห็นแสงสว่างโล่งทางด้านหน้าเป็นสัญญาณว่ากำลังจะออกจากผืนป่าทันใดนั้นเองจินได้ยินเสียงอะไรบางอย่างอยู่ทางด้านหน้านอกชายป่านั้น?

     

                    ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!! เคร้งเคร้ง ฉั่วะ!!??

     

                    ที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าต่อสายตาของจินนั้นเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตต่างดาวสองกลุ่มกำลังต่อสู้กันอยู่ด้วยอาวุธรูปทรงคล้ายหอกและดาบเมื่อเข้าใกล้มากขึ้นจินจึงหาพุ่มไม้ใหญ่เข้าไปหลบและลอบสังเกตการณ์ จากนั้นจึงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสิ่งที่กำลังต่อสู้กันอยู่ด้านหน้านั้นคือสิ่งที่ตัวเองกำลังตามหาอยู่นั่นเอง สิ่งมีชีวิตที่มีอารยธรรมคล้ายกับมนุษย์!

     

                    “##&QE%^&&##+$$^#!!” ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!? เสียงชาวต่างดาวผู้หนึ่งตระโกนขึ้นแล้วจึงหันปลายหอกเข้าหาศัตรูที่อยู่ด้านหน้าจากนั้นจึงปรากฏก้อนพลังงานสีดำพุ่งออกไปทางด้านหน้า!!

     

                    “!&&###$%$&&&#+! &&##%%$$##&&**##$#%!!” เคร้ง! เคร้ง! ฉั่วะ!! “UOOOK!!” เสียงของชาวต่างดาวผู้ที่เป็นฝ่ายศัตรูได้ยกดาบขึ้นมาปัดป้องพลังงานสีดำที่พุ่งเข้ามาหาตนแต่ก็พลาดท่าในจังหว่ะสุดท้ายนั้นก้อนพลังงานสีดำได้พุ่งเข้าใส่กลางลำตัวจนสะบัดหมุน จากนั้นจึงได้ล้มลงแน่นิ่งไป!!

     

                    จากนั้นการต่อสู้ก็ดำเนินต่อไปโดยมีจินแอบลอบสังเกตุการณ์หลบอยู่ในพุ่มไม้ที่ห่างออกไปไม่ไกลนัก!

     

                    กลุ่มชาวต่างดาวทั้งสองในสายตาของจินนั้นดูเหมือนกับมนุษย์ทุกอย่างเว้นเสียแต่บนใบหน้านั้นมีโลหะเหล็กสีสันแตกต่างกันออกไปเป็นสัญลักษณ์อยู่กลางหน้าผากซึ่งแต่ละคนนั้นมีรูปร่างของสัญลักษณ์ที่ไม่เหมือนกันบวกกับสีผิวที่ออกไปทางเทาหม่น บางคนสีผิวเทาเข้ม บางคนสีผิวเทาจางแต่ก็ดูเป็นสีออกเทาๆ ในสายตาของจิน

     

                    ชุดที่ใส่เองก็แตกต่างกันโดยกลุ่มหนึ่งนั้นเหมือนกับชุดเกราะนักรบทั้งกลุ่มคล้ายกับชุดเกราะทหารในยุโรปยุคกลางประดับไปด้วยโลหะชนิดต่างๆมีสีไปในแนวทางเดียวกันทั้งกลุ่ม ส่วนอีกกลุ่มนั้นสวมใส่ชุดเป็นโลหะบางหลากสีสันแต่ละคนก็ใส่ชุดไม่เหมือนกัน บ้างมีเกราะแขน เกราะขาบ้างก็มีโลหะปิดช่วงใบหน้าถัดจากจมูกลงมาถึงคาง! ผู้ที่โดนก้อนพลังงานสีดำพุ่งเข้าใส่กลางลำตัวเองก็อยู่กลุ่มนี้เช่นกัน

     

                    หลังจากที่สู้กันมาเป็นเวลานานทางด้านกลุ่มที่สวมใส่ชุดโลหะบางดูเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัดโดยผู้คนค่อยๆ ถูกสังหารล้มตายไปทีละคนจนเริ่มเหลือไม่มากแล้วเมื่อเห็นเป็นเช่นนั้นจึงมีชาวต่างดาวผู้หนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มได้ร้องตระโกนออกไป!!

     

                    “%%$$+-*()$$###&&$&$#!!!” ฟิ้วว! เคล้ง!! ชาวต่างดาวผู้ซึ่งดูเหมือนเป็นหัวหน้าได้ร้องตระโกนพร้อมกับปัดป้องพลังที่ถูกยิงเข้ามาหาตัวเอง!!

     

                    “&%#$##**&^#$%%%#$$%@#^&&#@%$!!!” จากนั้นจึงมีชาวต่างดาวผู้หนึ่งตระโกนตอบรับ พร้อมกับชาวต่างดาวทั้งกลุ่มที่ใส่ชุดโลหะบางทั้งหมดพากันล่าถอยค่อยๆวิ่งหนีหลบเข้าป่าไปทางด้านที่จินกำลังซุ่มแอบลอบสังเกตการณ์อยู่ในพุ่มไม้นั่นเอง!!

     

                    ‘เอ้า!! ทางอื่นมีตั้งเยอะก็ไม่ไปดันวิ่งมาทางนี้อีก เวรจริงๆ!!’ จินที่เห็นว่ามีกลุ่มคนวิ่งหนีจนจะเข้ามาเหยียบตัวเองอยู่แล้วได้แต่แอบบ่นอยู่ในใจ