หลังจากที่ทานอาหารเช้าจนอิ่มปลายฟ้าก็เดินขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอเพื่อหยิบกระเป๋าและโทรศัพท์มือถือสำหรับออกไปข้างนอก
เธอแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนขาสั้น สวมรองเท้าผ้าใบ ผมยาวที่ถูกมัดเกล้าขึ้นรวมกลับกระเป๋าผ้าทำให้เธอดูเป็สาววัยรุ่นที่สดใส
“คุณหนูจะไปที่ไหนครับ” คุณลุงคนขับรถของบ้านเธอกล่าวถามขึ้นเมื่อเธอเดินมาถึงรถที่จอดรออยู่หน้าประตูบ้าน
“ฟ้าจะไปหาเพื่อนค่ะเดี๋ยวลุงไปส่งฟ้าตามที่ฟ้าบอกนะคะ”พูดจบเธอก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถก่อนคนขับนั้นจะขับรถออกไป
เมื่อมาถึงสถานที่ที่เธอให้คนขับรถมาส่ง
“ลุงกลับก่อนก็ได้นะคะ ถ้าฟ้าจะกลับตอนไหนฟ้าจะโทรให้มารับ” ปลายฟ้าพูดจบก็ลงจากรถทันที
ปลายฟ้าเดินมาที่หอพักแห่งหนึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เธอลงจากรถ
“ฟ้า”เสียงเรียกจากหญิงสาวคนหนึ่งเรียกขึ้นเมื่อปลายฟ้าเดินมาถึงด้านหน้าหอพัก
“มิ้น”ปลายฟ้ายกมือขวาของเธอขึ้นพร้อมเรียกเพื่อนของเธอ
“รอนานมั้ย” ปลายฟ้าเอ่ยถามเพื่อนสาวของเธอ
“ไม่นานๆ”
“งั้นไปเลยมั้ย” เพื่อนสาวของเธอเอ่ยถามขึ้นมา
“ไปเลยสิ”ปลายฟ้าและเพื่อนสาวของเธอมาเดินช็อปปิ้งอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อนสาวของเธอเดินเลือกซื้อสินค้าแบรนด์เนมไม่ว่าจะเป็เครื่องสำอาง เสื้อผ้ารองเท้า กระเป๋า มากมายจนปลายฟ้าอดที่จะถามไม่ได้
“มิ้น แกเอาเงินจากไหนมาซื้อเยอะขนาดนี้”
“ทำไมแปลกตรงไหน แฟนชั้นเค้าให้บัตรมาใช้วงเงินไม่อั้น”
“แฟนแกรวยขนาดนั้นเลยเหรอ”ปลายฟ้าถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
“ทำไม แกคิดว่ามีแค่พ่อแม่แกเหรอที่รวย”
“อ้าว...”
760
