ผมเข้าเกมมาได้สักพักแล้วครับตอนนี้กำลังรอคุณมิโกะออนไลน์อยู่ ผมเข้ามาตอนแรกๆ เห็นเธอนอนอยู่ข้างๆก็ใเหมือนกัน เตียงมีตั้งสองเตียงทำไมเธอมาอยู่ข้างผมได้เนี่ยอีกอย่างผมก็เข้าไปปลุกเธอให้ตื่น แต่ปลุกยังไงก็ไร้ผลนี่สิ เฟิร์สเลยอธิบายให้ฟังว่ามิโกะเธอยังไม่ออนไลน์และเกมนี้เวลาออฟไลน์ร่างอวตาร์จะไม่หายไปไหน
การออฟไลน์สามารถทำได้ทุกที ผู้เล่นจะออฟไลน์ตอนตกเหวก็ได้เพราะส่วนใหญ่ผู้เล่นจะออฟไลน์ในยามฉุกเฉิน เช่น กำลังโดนทรมานก็ออฟไลน์หนีความเ็ป อวตาร์ตายก็เกิดใหม่ แต่ถ้าไม่ตายก็แล้วแต่เวรแต่กรรมเฟิร์สก็อธิบายมาเรื่อยๆ ผ่านมา่หนึ่งผมก็ได้มานั่งอยู่ตรงนี้แหละครับ อีกอย่างเป้าหมายของผมตอนนี้คือการหาผู้ร่วมเดินทางเพิ่มเพราะผมไม่สามารถจะทำภารกิจด้วยตัวคนเดียวได้
อีกอย่างเมื่อมีหลายคนจะทำอะไรก็สะดวกขึ้นหลายอย่างช่วยๆ กันไป เป้าหมายของผมตอนนี้ก็คือ เพื่อนๆ ของผมเอง (ไอ้เอก ไอ้ขัย ไอ้อาร์ตปูเป้ ฝน โอ๋) พวกเรานัดกันในอีกห้าวันข้างหน้าที่เมืองเริ่มต้นแห่งนี้ซึ่งผมก็พึ่งรู้ว่าเมืองนี้มีชื่อว่า เมืองสโลว
ผ่านมาสองชั่วโมงมิโกะก็ออนไลน์เข้ามาจากนั้นเธอก็ไปทำภารกิจส่วนตัวของเธอ เมื่อจัดแจงทุกอย่างเสร็จผมก็ขอให้เราแยกกันไปทำธุระของตัวเองเป็เวลาห้าวันแล้วนัดเจอกันอีกทีตอนเช้าของวันที่หก จุดนัดพบอยู่ที่อาคารผู้เล่นอันความจริงแล้วคุณเธออยากจะไปกับผมแต่ผมต้องใช้เวลาสามวันสามคืนในการผนึกพลังนี่สิจึงบอกเธอไปว่าผมมธุระสำคัญที่ต้องทำในเวลาห้าวันนี้และอ้างเหตุผลต่างๆ นานาจนเธอตอบตกลง จากนั้นเราก็แยกย้ายกันไป
ผมเดินมาถึงร้านจำหน่ายอุปกรณ์สำหรับนักผจญภัยเพื่อที่จะมาซื้อของใช้ที่จำเป็ต้องใช้และของที่อาจจะจำเป็ เพื่อความสะดวกในการเดินทาง
กริ้ง ๆ ๆ
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นเมื่อผมเปิดประตูเข้าไปภายในร้านนี้ตกแต่งตกแต่งไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆ นานาที่ใช้สำหรับการผจญภัยไม่ว่าจะเป็เครื่องครัว เครื่องเทศ เต็นท์หลากหลายรูปแบบ ไหนจะพื้นที่ที่กว้างกว่าข้างนอกไม่รู้กี่เท่าอีก เมื่อผมเดินเข้ามาก็มีพนักงานชายร่างสูงท้วมคาดอายุน่าจะสี่สิบกว่าแล้ว
“ไงพ่อหนุ่ม ้าอะไรดีล่ะ” ชายคนนั้นถามผม
“ก็มาซื้ออุปกรณ์สำหรับนักผจญภัยครับ อย่างเช่นเต็นท์ห้องน้ำ เครื่องเทศ เครื่องครัว อะไรประมาณนี้แหละครับ”
“เข้ามาเลือกดูเลยพ่อหนุ่มเดี๋ยวลุงจะคอยแนะนำคุณสมบัติให้ อยากได้อะไรก็เลือกเอาเลยนะ” ลุงบอกแล้วผายมือให้ผมเข้าไปข้างใน
“ครับ”ผมตอบกลับแล้วเดินเข้าไปข้างใน
หลังจากนั้นก็เป็มหกรรมซื้อแหลกสิ่งที่ผมซื้อมีดังนี้ครับ
เต็นท์สำหรับนอนสี่คน4 หลัง (ถาวร) 20*4 80 เหรียญทอง
ห้องน้ำถาวรมีห้องอาบน้ำในตัวมีห้องน้ำ4 ห้อง ห้องอาบน้ำ 4 ห้อง 100 เหรียญทอง
เครื่องเทศ 400ชุด 5*400 เหรียญเงิน 2 เหรียญทอง
เครื่องครัวอย่างดี4 เซ็ท 20 เหรียญทอง
เกลือ 1,000กระสอบใหญ่ 10 เหรียญทอง
อาหารกระป๋อง5000 กระป๋อง 200*5000 เหรียญทองแดง 10 เหรียญทอง
ข้าวสาร (หุง)1000 กระสอบ 70 เหรียญทอง
ข้าวสาร(ข้าวเหนียว) 1000 กระสอบ 50 เหรียญทอง
น้ำดื่มถังใหญ่100 ลิตร 1000 ถัง 5 เหรียญทอง
และของจิปาถะอื่นๆอีก รวมกว่า 20 เหรียญทอง
รวมทั้งหมด 367เหรียญทอง
ผมได้รับส่วนลดจากร้านค้า40% = 147 เหรียญทอง ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 221 เหรียญทอง
ทำเอาลุงเขาอึ้งเลยครับเพราะผมซื้อเยอะมากๆหลังจากนั้นก็ยิ้มแก้มปริ เพราะส่วนลดนี้ลุงแกจะได้คืนจากระบบทีหลัง อิอิ
หลังจากซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็กลับเข้าโรงแรมเช่าห้องเดี่ยวเพื่อที่จะผนึกพลังที่มันดันมีอะไรไม่รู้เยอะเกินเมื่อไปถึงผมก็จัดแจงสถานที่แล้วก็นั่งสมาธิเพื่อทำการผนึกพลัง วิธีผนึกพลังก็เอามาจากความรู้ของพวกอสูรนั่นแหละครับ
หากถามว่าทำไมผมถึงไม่ให้วิชาภายในช่วยผมขอตอบว่า ช่วยไม่ได้หรอกครับ เพราะเมื่อผมเลือกอวิชชา ธรรมะก็หายหมดเข้าไม่ได้ความรู้ต่างๆ ที่แต่ก่อนนั้นรู้แต่ตอนนี้ไม่แล้ว มันเหมือนกับคุ้นๆ ไปแล้วไม่อ๋อเหมือนแต่ก่อนอีกแล้วครับ
ผมนั่งทำพิธีผนึกอยู่สามวันสามคืนผลออกมาคือ เหมือนเดิม เพราะทำไม่สำเร็จ ความจริงแล้วถ้าหากผมผนึกพลังทุกอย่างจะเหลือศูนย์ทันที ซึ่งอันนี้ผมพึ่งรู้ครับ แต่ก็ช่วยไม่ได้เลยยกเลิกไปเลย ถึงแม้จะผนึกไม่ได้แต่ก็ใช่ว่าจะหลอมรวมไม่ได้ ผมได้ย้ายพลังป้องกันทั้งหมดหลอมเข้ากับกระดูก และอวัยวะภายในหลายส่วนเพื่อเวลาโดนทำลายแรง ๆ จะได้ไม่เสียหายส่วนภายนอกพลังฟื้นฟูอัตโนมัติมันก็เป็ของมันเอง แบบว่าฟื้นฟูโคตรระเร็วเร็วยังกะเอ็กซ์เมนเลย ทีนี้ผมจะทำยังไงดีเนี่ย คงต้องปล่อยๆ ไปตามเวรตามกรรมแล้วมั้ง
อย่าเครียดไปครับการเดินทางกำลังจะเริ่ม ตอนนี้เหลืออีกสองวันโดยผมใช้เวลาทั้งสองวันนี้ไปกับกำไลสัตว์เลี้ยงครับคือแบบว่าผมเข้าไปเยี่ยมมินนี่และมาซาร์อะนะซึ่งสองวันนี้คุณเธอพาผมทัวร์ไปทั่วกำไลเลย โดนลากไปๆ มาๆ จนเบื่อเลยส่วนพวกกระต่ายนั้นก็อยู่เย็นเป็สุขดี
โดยพวกนั้นสร้างรังที่ทุ่งหญ้ากว้าง ใกล้ๆกับปราสาทที่มินนี่กับมาซาร์สร้างขึ้นมา ผมก็เลยถือโอกาสไปอยู่กับพวกกระต่ายน้อยซะผมทิ้งตัวลงนอนใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ทุ่งหญ้านั้น โดยดึงกระต่ายน้อยมากอดมีบางครั้งเ้ากระต่ายน้อยก็อาสามาเป็ผ้าห่มให้ อบอุ่นดีเหมือนกัน
วันนี้เป็วันนัดที่ผมจะต้องไปเจอกับพวกเพื่อนๆเพื่อที่จะร่วมเดินทางบุกเบิกทวีปไปด้วยกันแล้วผมจัดการธุระส่วนตัวเสร็จหมดทุกอย่างก็แต่งกายด้วยชุดเริ่มต้นธรรมดาๆเดินทางไปรอพวกเพื่อนๆ ที่อาคารผู้เล่นและในที่สุดก็เห็นพวกนั้นเดินทางมาเป็กลุ่มด้วยกันพอดี
เอาล่ะทีนี้ก็ถึงเวลามอบกล่องสุ่มไอเทมให้เพื่อนๆ!!!
.......................................................