"ฉันรู้นะว่าคนสนิทของฉันเป็นสุภาพบุรุษขนาดไหน แต่ที่ฉันไม่รู้เลยก็คือ ฉันไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันสนิทมากที่สุดจะเป็นคนที่หักหลังฉันได้เจ็บแสบที่สุด นายทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?"
"นาย…เอาคลิปพวกนี้มาจากไหนหรอครับ?"
"จากพวกผมเอง..ไงเฮีย..ถึงพวกผมจะติดหญิง ติดเล่น ติดเที่ยวแต่พวกผมก็ไม่เคยหยุดโฟกัสเรื่องงานนะเว้ย! คลิปวีดีโอนั่นผมเป็นขู่เอามันมาตั้งเเต่วันที่ผมเห็นเฮียออกมาจากหอพักของนายหญิงแล้ว..จริงๆผมไม่ได้ไปเที่ยวแถวนั้นหรอกแล้วก็ไม่ได้ไปรับหญิงแถวนั้นด้วย เเต่มิชชั่นขอบผมก็คือ..สะกดรอยตามเฮียไง"
"ไอ้เบส!!"
"ส่วนผม..งานผมไม่มีอะไรมากเลยเฮียก็แค่เอาเครื่องดักฟังไปเสียบไว้ในรถสักตัวสองตัวก็เสร็จแล้ว เพราะแบบนี้ไงเฮียถึงเห็นว่าผมตามติดคุณกอล์ฟแล้วก็ไปเที่ยวลาวบ่อยๆ คลิปเสียงนั่นผมก็เป็นคนส่งให้นายเอง"
"ไอ้บอล..นี่พวกแก..ลืมแล้วหรอว่าฉันเป็นคนแนะนำให้พวกแกรู้จักกับคุณกอล์ฟ"
"พวกผมไม่เคยลืมหรอกเฮีย แต่เผอิญว่า ณ ตอนนี้เจ้านายที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่เฮียแล้วไง ผมก็ต้องทำตามคำสั่งของคนที่จ่ายเงินไม่ใช่หรอ?"
"พอ..พวกแกเลิกกัดกันสักที เบส บอล พวกแกออกไปก่อน ฉันมีธุระที่จะต้องคุยกับคนสนิทที่สุดของฉัน"
"ครับ/ครับนาย" สองฝาแฝดเดินออกไปเร็วพันหลังจากได้รับเงินคนละซอง พวกเขาจูบที่ซองสีน้ำตาลก่อนจะหันไปยิ้มกว้างใส่คิมแล้วหันหลังเดินออกไป ตอนนี้คิมรู้แล้วว่าตัวเองอยู่ในเส้นที่อันตรายที่สุดซึ่งเขาไม่อาจจะหนีพ้นจากตรงนี้ได้คิมยอมจำนนและเผชิญหน้ากับมันเพราะนี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่เขาจะได้ทำให้ตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น
"ที่ผมทำไปทั้งหมดเพราะผมหวังดี ผมไม่อยากให้คุณกอล์ฟจงเกลียดจงชังหรือลากใครมาเจ็บปวดกับความรักบ้าๆนี้อีก พอเถอะนะครับ..ผมว่าถ้าคุณท่านรู้ท่านก็คงสั่งให้คุณกอล์ฟหยุดเช่นกัน"
"แต่เผอิญว่าตอนนี้ พ่อของฉันได้ตายไปแล้วไงมันจึงไม่มีใครมาหยุดฉันได้!! นั่งก่อนสิฉันมีหลายเรื่องเลยที่อยากคุยกับนาย"
"อย่าเสียเวลาเลยครับ คุณกอล์ฟรีบฆ่าผมให้ตายเถอะ เพราะถ้าผมรอดไปได้ ผมจะเอาเรื่องแตงไปบอกแม่บัวและก็บอกเล็กด้วย"
"นี่แกยังคิดจะขู่ฉันอีกหรอ ทำไมวะคิม แกคือคนที่ฉันสนิทมากที่สุด ทำไมแกถึงทำกับฉันได้วะ…ทำไม ฮือฮือ!! แกรู้ไหมหลังจากที่ฉันได้ดูคลิปนี้ฉันก็รู้ได้ทันทีเลยว่าคนที่อยู่รอบๆตัวฉันไม่มีใครรักฉันเลยแม้กระทั่งนายที่ฉันคิดว่าฉันเชื่อใจนายได้มากที่สุด ฉันเชื่อใจนายมากกว่าพ่อแท้ๆของฉันอีก นายต้องการอะไรฉันให้นายได้ทุกอย่างแต่ดูสิ่งที่นายตอบแทนฉันสิ สะอึ่ก" หลังจากที่สองคนนั้นออกไปกอล์ฟก็ตกอยู่ในอาการโศกเศร้าเสียใจและร้องไห้ออกมาโดยที่คิมคาดไม่ถึง กอล์ฟร้องไห้โดยไม่สนใจเลยว่าคิมจะมองเขาแบบไหน เพราะนี้มันคือการเปิดอกคุยกันระหว่างคนสองคนซึ่งเป็นคนที่สนิทและไว้ใจมากที่สุด คิมได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมโดยที่ไม่ตอบอะไรเลยแม้แต่คำเดียว
"ฉันถามแกอยู่ แกไม่คิดจะตอบอะไรฉันบ้างเลยหรอวะคิม"
"ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวครับ ถ้าคุณกอล์ฟต้องการฆ่าผม ก็ฆ่าได้เลย ผมยินดีที่จะรับผิดชอบในความผิดนี้แต่เพียงผู้เดียว ขอเเค่คุณกอล์ฟหยุดความต้องการระหว่างคุณกอล์ฟและนายหญิงลง ต่อให้ผมตายผมก็ไม่เสียดายชีวิตครับ"
"นี่แกรักเล็กมากขนาดนี้เลยหรอ เล็กไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับแก แม่ก็ไม่ใช่ทำไมแกจะต้องปกป้องเธอถึงขนาดนั้นด้วย หรือว่าแกแอบรักแฟนฉัน งั้นหรอ!!"
"ขอโทษนะครับ คุณกอล์ฟเลิกโกหกตัวเองได้แล้วครับ ผมกับนายหญิงเราไม่ได้มีสัมพันธ์อะไรลึกซึ้งขนาดนั้นระหว่างเราเป็นเพียงแค่พี่น้องที่ต้องการอยากให้กันและกันมีความสุข มันก็เหมือนกับตอนนี้ที่ผมคิดว่าคุณกอล์ฟเป็นน้องชายของผมคนนึงผมก็อยากให้คุณกอล์ฟมีความสุขเหมือนคนอื่นๆบ้างก็แค่นั้นครับ ตอนนี้คุณกอล์ฟมีครอบครัวซึ่งก็คือคุณแตงและก็ลูกอีกคน แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่หรอครับ"
"แต่นั่นมันไม่ใช่ครอบครัวที่ฉันต้องการ แกก็รู้ดีอยู่แล้วว่าฉันต้องการใครมาเป็นครอบครัวเดียวกับฉัน..แกรู้ไหมว่าฉันนั่งดูคลิปนี้เกือบ 20 รอบได้และทุกครั้งที่ฉันเห็นว่าผู้ชายในคลิปนั้นคือแก ฉันโคตรเสียใจจนอยากจะเอาปืนกรอกปากแกแล้วยิงให้แกตายๆไป เเต่ฉันก็ทำไม่ได้เพราะฉันรักแกแบบพี่ชายฉันคิดมาเสมอว่าแกคือพี่ชายที่ฉันสนิทมากที่สุด ฉันย้ำกับแกหลายครั้งมากว่าฉันเชื่อใจและไว้ใจแกที่สุดแต่แกก็ยังทำโดยที่ไม่แคร์ความรู้สึกของฉันเลย"
"ก็เพราะผมแคร์นี้แหละครับ ผมถึงอยากให้คุณกอล์ฟหยุดทุกการกระทำที่ทำให้ตัวเองเสียใจแล้วกลับมาทำให้ตัวเองมีความสุข มันยังไม่สายไปเลยนะครับคุณกอล์ฟ มาเริ่มใหม่นะครับ..ผมยินดีที่จะยืนอยู่ข้างๆคุณกอล์ฟในยามที่คุณกอล์ฟไม่มีใครตลอดไปนะครับ"
"ถ้าฉันหยุด แกจะไม่ทิ้งฉันไปและจะไม่หักหลังฉันอีกใช่ไหม?"
"ผมสัญญาว่าผมจะอยู่เคียงข้างคุณกอล์ฟเสมอครับ"
"ดี…ฉันจะลองเชื่อใจนายอีกสักครั้ง เอารถออก..ฉันจะไปบ้านแม่บัว เดี๋ยวนี้"
"ครับ.."
"เดี๋ยว."
"ครับ?"
"ก่อนที่จะไป ฉันขออะไรนายอย่างหนึ่งได้ไหม?"
"อะไรหรอครับ"
"นายช่วยกอดฉันและให้ความอบอุ่นฉันแบบที่คิดว่าฉันเป็นน้องชายแท้ๆของนาย จะได้ไหม?" คิมอึ้งไปสักพักกับคำพูดของผู้เป็นนาย แต่ไม่ว่าอะไรในสายตาของเขากอล์ฟก็คือน้องชายคนหนึ่งซึ่งคิมไม่ปฏิเสธ เขาพุ่งตรงพรวดเข้าไปกอดกอล์ฟและน้ำตาไหลออกมาด้วยความปลาบปลื้มใจที่เห็นว่ากอล์ฟคิดได้แล้ว ทั้งคู่กอดกันตบหลังให้กำลังใจกันอยู่พักใหญ่ก่อนที่คิมจะแยกตัวออกมาเพื่อเตรียมรถและกอล์ฟก็เดินตามมาขึ้นรถติดๆ
"ไปกันเลยไหมครับ?"
"ไปสิครับ พี่ชาย"
"คุณกอล์ฟ…"
"อ้าว ก็นายบอกเองไม่ใช่หรอว่าฉันเป็นน้องชายของนาย ฉันก็ต้องเรียกนายว่าพี่ชายน่ะสิ อย่ามัวทำหน้าเซ่อ ออกรถได้แล้ว"
"ครับๆๆ" คิมยิ้มร่าด้วยความสบายใจที่เห็นว่ากอล์ฟคิดได้และเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว เขารีบบึ่งรถไปที่บ้านแม่บัวโดยไม่ลังเล กอล์ฟเองก็นั่งยิ้มไปตลอดทางโดยที่ไม่สร้างบทสนทนาคุยกันเลยสักประโยคเอาแต่ยิ้มแล้วก็หลุดหัวเราะบ้างเป็นบางครั้ง