เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

““เจ้าหนุ่ม ซาลาเปา 1 ลูกของเจ้าเนี้ย ?! ยังจะทำอยู่ไหม?!

(ꐦ ´͈ ᗨ `͈ ) (ปากกล่าวถามแต่เริ่มมีอารมณ์โมโห)

*………

(⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

““เจ้าหนุ่มเจ้านี่ชักช้ายืดหยาดสะเหลือเกิน

“ครับ.....ค้าบบบบบบบบบ !!!

(ﾉ･ｪ･)ﾉ (ทำหน้ามึนปัดผ่านไปแบบไม่สนใจใยดี)

““นั้นเริ่มทำได้แล้วเห็นยืนคิดคำนึงมา 2-3 นาทีแล้ว

o_O? (ทำหน้าฉงนแบบหันขวา)

““เฮ้อออออ....

*.....

       เขาที่ยืนอยู่ด้านหน้ารถเข็นเพื่อจะเริ่มทำซาลาเปา แต่เขาเริ่มไม่ได้เพราะเขาไม่ได้รู้ถึงวิธีทำซาลาเปาเลย

3 นาทีผ่านไป

*เอ้า....!!! ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลยวะ ?!

*ข้าต้องลองดูข้อมูลภารกิจก่อนแล้วค่อยว่ากัน เผื่อว่ามันจะมีอะไรอัพเดทเพิ่มเติม !?

*ระบบขอข้าดูข้อมูลภารกิจหน่อยซิ

**...ติ๊ดด...ตามที่โฮสต์ขยะเปียกต้องการ

**...ติ๊ดด...ระบบเสริมที่ 1 เปิดทำงาน

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

“ระบบพัฒนาอาชีพและฝีมือระดับพระเจ้า วิเคราะห์ข้อมูลสำเร็จ

ซาลาเปานั้นถ้ากินตอนมันร้อนๆจะอร่อยเป็นอย่างมาก ซึ่งระบบวิเคราะห์พฤติกรรมของโฮสต์แล้ว ดังนั้น “โฮสต์ขโมยได้ ก็ต้องทำเป็นด้วย”

“คนขายซาลาเปาในตำนาน”

ระดับ : พระเจ้า” ตาม ค่าความฉลาดของท่าน

ประเมินผลความอร่อย : “อาหารที่ได้สัมผัสแล้วนั้นจะมิมีวันลืมเลือน แม้มีเงินมากขนาดไหน ก็มิใช่ว่าจะได้กินมัน”

ภารกิจ : จงเป็นผู้ที่ร่ำรวยด้วยเงินทองและมีชื่อเสียง ตามที่จิตสถิตวิญญาณระบบแห่งความว่างเปล่านั้นต้องการ

ระยะเวลา (เส้นตาย) : -

ภารกิจจะสำเร็จก็ต่อเมื่อ : ตามแต่ความพอใจของจิตสถิตวิญญาณระบบแห่งความว่างเปล่านั้นต้องการ ถึงจะทำการปลดล็อคขั้นต่อไป

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

“มันก็ไม่เห็นมีอะไรอัพเดทเลยนี่หว่า ?!

“ครั้งก่อนก็มีแค่ภาพซาลาเปาพร้อมภาพเสมือนจริงไม่มีวิธีทำอะไรเลยนิหว่า ?!

*แมร่ง...ปัง....!!!

*ฟรึม ฟรึม ....

       ทันใดนั้นตอนที่ มือของเขาตีไปที่รถเข็นมือของเขาเผอิญได้ไปสัมผัสกับแป้งที่จะทำซาลาเปาอยู่นั่น กับมีข้อมูลสูตรของซาลาเปาแทรกผ่านเข้ามาภายในความทรงจำของเขาเอง เหมือนกับว่าตามธรรมชาติแล้วเขาเป็นคนขายซาลาเปามาเนิ่นนานตั้งแต่บรรพกาล ราวกับว่าเขาเคยทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

**...ติ๊ดด...ข้อมูลสูตรลับของคนขายซาลาเปาในตำนานเปิด…

**...ติ๊ดด...พบข้อมูลสูตรลับของคนขายซาลาเปาในตำนาน 1,000 สูตร…

**...ติ๊ดด...อ้างอิงระดับการพัฒนาฝีมือของโฮสต์ “ระดับพระเจ้า”…

**...ติ๊ดด...“ระดับพระเจ้า” คัดเหลือเพียง 5 สูตร…

**...ติ๊ดด...สูตรลับที่ 1 Auto Start…..

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

สูตรลับที่ 1 ของ “คนขายซาลาเปาในตำนาน”

ชื่อ : ซาลาเปาไส้หมูสับแห่งความสมบูรณ์แบบ

ระดับ : พระเจ้า

ส่วนผสมไส้หมูสับ

·     หมูสับ 500 กรัม

·     ซอสปรุงรส 30 กรัม

·     ซอสหอยนางรม 40 กรัม

·     น้ำตาลทราย 50 กรัม

·     พริกไทยดำบด 5 กรัม

·     น้ำมันงา 8 กรัม

·     ไข่ไก่ ½ ฟอง

·     ไข่ต้ม 3 ฟอง

·     ต้นหอมซอย ¼ ถ้วย

·     เกลือ ฟอสเฟต 3 กรัม

ส่วนผสมแป้งซาลาเปา

·     แป้งสาลีสำหรับทำซาลาเปา 250 กรัม

·     น้ำ 130 กรัม

·     ยีสต์แห้ง 5 กรัม

·     น้ำตาลทราย 50 กรัม

·     เกลือ 1 กรัม

·     น้ำมันถั่วเหลือง 10 กรัม

·     ผงฟู 3 กรัม

วิธีทำไส้หมูสับ

1.เตรียมชามผสม ใส่หมูบด ซอสปรุงรส ซอสหอยนางรม น้ำตาลทราย ไข่ไก่ น้ำมันงา พริกไทย คลุกเคล้าทุกอย่างให้เข้ากัน

2.ใส่ต้นหอมซอยลงไป นวดให้เข้ากัน เสร็จแล้ว นำไปพักไว้ในเครื่องตู้เย็น

       *หมายเหตุ

ในโลกแห่งมหาปราณตู้เย็นคงไม่อาจหาได้ ท่านอาจจะผลิตเครื่องเย็นโดยใช้พลังลมปราณสร้างน้ำแข็งขึ้นมาเองหรือ ถ้าท่านต้องการตู้เย็นที่ใช้ผลึกธาตุในการทำงานสามารถแลกกับระบบด้วยราคา 5,000 ผลึกดิน โดยตู้เย็นนี้จะตั้งอยู่ในพื้นที่ระบบ

วิธีทำซาลาเปา

1.ผสมน้ำเปล่า น้ำตาลทรายและยีสต์ คนให้เข้ากัน พักทิ้งไว้ 5 นาที ให้มีฟองฟู่ขึ้น

2.ใส่แป้งสาลี เกลือ ผงฟู ผสมให้เข้ากัน แล้วเทใส่ลงในเครื่องนวดแป้ง ใช้สปีดสูง ระหว่างนี้ ให้เทน้ำเปล่าผสมน้ำตาลทรายและยีสต์ลงไป ตามด้วยน้ำมันถั่วเหลือง นวดจนกว่าส่วนผสมทุกอย่างจะเข้ากัน และได้แป้งเนื้อเนียนนุ่ม จับตัวเป็นก้อนเดียว ใช้เวลาประมาณ 5 นาที

3.พอแป้งได้ที่แล้ว ให้นำมานวดและคลึงเป็นก้อนกลม ใส่ในชาม แล้วใช้ผ้าขาวบางหรือพลาสติกแรปปิดเอาไว้ พักแป้งเป็นเวลา 45 – 60 นาที

4.เมื่อครบเวลา ให้นำแป้งออกมา ตัดแบ่งให้มีขนาดเท่า ๆ กัน แล้วคลึงเป็นก้อนกลม เสร็จแล้วพักแป้งไว้ ให้แป้งคลายตัว เป็นเวลา 30 นาที

5.ใช้มือกดแป้ง ให้แบนลง จากนั้น นำไม้นวดแป้ง มารีดขอบแป้งทุกด้าน ให้ขยายตัวออก เพื่อให้ขอบแป้งบางลง ส่วนตรงกลางจะหนา จากนั้น ตักไส้หมูสับที่ทำไว้ลงไป จับจีบและค่อย ๆ ห่อแป้งเข้ามาให้เป็นทรงกลมให้เรียบร้อย วางลงบนกระดาษรองซาลาเปา ทำอย่างนี้จนกว่าจะหมด เสร็จแล้ว พักแป้งไว้ 30 นาที

6.ต้มน้ำในซึ่งนึ่งให้เดือด พอน้ำเดือดได้ที่แล้ว ให้นำซาลาเปาไปนึ่ง เป็นเวลา 15 นาที พอครบเวลา ให้นำออกมา พักให้เย็น เป็นอันเสร็จ

・．━━━━━━ † ━━━━━━．・

*………

(⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

*คิดทุกเม็ด คิดทุกหน่วย

*เจ๊ซีร้อนเงินหรือไง ?!... มานอนกับข้าสิเดี๋ยวป๋ากันจิคนนี้เปย์เอ......

**...ติ๊ด....ติ๊ด.....ตรวจพบ เนื่องจากโฮสต์คิดลวนลามจิตสถิตวิญญาณระบบแห่งความว่างเปล่าทำการลงโทษ 3 ฝ่ามือ ด้วยฝ่ามือลมปราณระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 5

=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)

*ป้าป...ป้าป...ป้าป....โอ้ยยยย...

TxT (ทำหน้าหมดอาลัยและพูดไม่ได้)

*โอ้ยยยย...

**หาว....เจ้ากำลังคิดถึงสิ่งใดอยู่เมื่อตระกี้นี้ เจ้าขยะเปียกหื่นกาม

=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)

*เอออ....แหะ แหะ ข้าน้อยขออภัยขอรับ เจ๊คนสวย

**หึ !!!

o(︶︿︶)o (เอื้อมระอาใจ)

**...ติ๊ด....โฮสต์ต้องการดำเนินการซื้อตู้เย็นระบบหรือไม่ ?!

*ข้ามีทางเลือกเหรอ ?! จัดมาแล้วลงบิลไว้ก่อน

**...ติ๊ด....ดำเนินการตามที่โฮสต์ต้องการ...

**...ติ๊ด....ตู้เย็นติดตั้งในระบบของท่านเรียบร้อย

**...ติ๊ด....ความสามารถของตู้เย็นระบบ ไม่จำกัดพื้นที่ เร่งเวลา ชะลอการเสีย สดใหม่ตลอดการ

       *หมายเหตุ : ระบบเร่งเวลา ใช้ 1 ผลึกดินต่อ 1 ครั้ง

*………

(⊙ꇴ⊙) (อา...เอิ่มม / พูดไม่ออก)

“เฮ้อออออ....

       กันจิที่พูดไม่ออกไปสักพักถึงกับถอนหายใจออกมาจากความขี้เหนียวของระบบที่เก็บเงินทุกเม็ดทุกหน่วย เขาพยายามจะไม่สนใจปล่อยผ่านเรื่องพวกนี้ไปเขาเอามือตบหน้าตัวเองเบาๆไล่ความง่วงที่ยังหลงเหลืออยู่บ้างออกไป

“แม้ข้าจะมิเคยทำซาลาเปามาก่อนก็จริงแต่ในเมื่อมีระบบช่วยแบบนี้มันน่าจะมีอะไรสักอย่างสินะ ?!

       กันจิส่ายหน้าแล้วเริ่มเอามือจับไปที่แป้งและก็เป็นอย่างที่เขาได้คิดไว้ว่าทุกอย่างมันดำเนินการเองแม้จะไม่เคยใช้วิธีนี้มาก่อนเขาไม่มีประสบการณ์แต่ขณะนี้ทุกสิ่งที่เขาทำและดำเนินการมันกับเป็นไปตามธรรมชาติลื่นไหลราวกับว่าเขาเคยทำซาลาเปามาแล้วหลายครั้ง หลายครา มิอาจนับกาลเวลาได้

““ว้าว!!

““เจ้าหนุ่มมีวิชาเหมือนกันนิ

““อืม!! ช่างเป็นวิธีการทำซาลาเปาที่แปลกใหม่สะเหลือเกินนะ

““การโชว์ขั้นตอนการทำอาหารแบบนี้ดูน่าสนใจมากทีเดียวพ่อหนุ่ม

ท่านยายซุนถึงกับตะลึงจนแกหลุดอุทานขึ้นมาขณะดูกันจิ แกเอ่ยปากกล่าวชมวิธีการที่ดูงดงามเหมือนการร่ายรำของมันที่ใช้มันกำลังตระเตรียมวัตถุดิบต่างๆ รวดเร็ว ฉับไว แม่นยำ ดูแล้วเป็นระดับปรจารย์อย่างมาก มันค่อนข้างที่จะแตกต่างกับวิชาที่มันใช้ล้มเจ้าแก่อ้วนลิบลับที่เชื่องช้าอย่างกับเต่าคลานต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

“หึหึ !

“ข้าเป็นใครล่ะท่านยายซุน

“ข้าบุรุษผู้หล่อเห...

““พอ พอก่อน

““เฮ้ออออออ.....

o(︶︿︶)o (เอื้อมระอาใจ)

““ชมนิดชมหน่อยเอาใหญ่เลยนะ เจ้าหนุ่ม !!!

*ทาดา.....

       ขณะที่ท่านยายกำลังกล่าวคำพูดอยู่นั่น แกเองต้องชะงัก แกถูกรูปลักษณ์ซาลาเปาสีขาวเนียนเหมือนเกร็ดหิมะ ผิวซาลาเปาที่ดูเรียบเนียน และยังมีกลิ่นที่หอมหวนของกันจิดึงดูดสายตาและจมูกของนางไปเต็มเต็ม รูปลักษณ์ที่ดูดี สมส่วน ขนาดที่พอเหมาะ และวิธีการทำที่ค่อนข้างแปลกใหม่ของเขาก็สามารถทำซาลาเปาที่สวยงามแบบนี้ออกมาได้

““เจ้าก็มีของดีอยู่กับตัวจริง ข้าขอยอมรับ...

““ที่ข้าเตรียมวัตถุดิบให้เจ้าเพียงพอสำหรับ 1 ลูกนั่นเพราะ ข้าต้องการทดสอบเจ้าว่าเจ้าทำได้จริงหรือเด็กน้อยที่อยากหาเงินเพียงเท่านั้น

““แต่ในเมื่อซาลาเปาของเจ้าก็ทำเสร็จแล้วแถมมีลักษณะที่ค่อนข้างดูดี

““เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าจะให้เจ้านำซาลาเปาของเจ้าวางขายเป็นชิ้นแรกในวันนี้เอง ถ้า....?

“ถ้าให้หรือครับท่านยายซุน ?!

““ถ้าเราสามารถขายได้สักลูกล่ะนะ !!!

““เห้อ เห้อ !

◝⁽ ′ㅂ`⁾و   มั่นใจมั้ง ⁰⁻²⁵ %

*นี่เราเป็นคนทำมันขึ้นมาเหรอ ?!

*เชรด !!! เห็นแล้วนึกถึงซาลาเปาร้อนร้อนที่น่ากินใน 7-11 เลยวุ้ย!!

““เจ้าหนุ่ม.?

““เจ้าหนุ่ม..?

““เจ้าหนุ่ม...?

“เออขอรับท่านยาย ...?!

““เจ้าเหม่ออะไรของเจ้ากัน หะ!!?

““เจ้าไปบอกกล่าวผู้อาวุโ...เออสาวรับใช้ของเจ้าให้เรียบร้อยก่อน

““ว่าเราจะออกไปขายซาลาเปาที่ฝั่งตะวันตกกัน ยามเย็นถึงจะกลับ

“““มิต้องข้าน้อยได้ยินแล้ว ท่านย....าย ดูแลเขาให้ดีด้วยล่ะ !!

***ถ้าเกิดนายท่านบาดเจ็บกลับมาอีกอย่าหาว่าข้าไม่เตือน !!!

***ฟรึมฟรึม...

***ฟรุบฟรุบ...

นางส่งเสียงผ่านลมปราณมาที่ยายซุนพร้อมกับรังสีสังหารที่หลุดลอดออกมาจากภายในตัวเรือนและเล็งเป้าหมายไว้ที่ท่านยายซุนก่อนที่จะหายไปอย่างรวดเร็ว

**ข้ายายซุนขอคารวะผู้อาวุโสที่อยู่ภายในห้อง ข้าขอรับรองว่าจะมิให้มันบาดเจ็บแม้แต่น้อยเจ้าค่ะ

       ท่านยายซุนยกมือขึ้นคารวะไปทางห้องของเซี่ยงอี้ก่อนที่ทั้งกันจิและท่านยายจะกล่าวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

(つ▀ ¯ ▀)つ

“ท่านยายขอรับท่านคารวะบ้านหรือขอรับ ?

“ข้าเห็นท่านตอนมาถึงบ้านของข้าก็คารวะ จะออกมาก็คารวะอีก หรือท่านเคารพผีบ้านผีเรือนหรือขอรับ ?!!!!

““เฮ้อ!!! แล้วแต่เจ้าจะคิดเถอะพ่อหนุ่ม

““ว่าแต่ข้าอยากจะถามตั้งนานแล้วว่า เจ้าตัวเล็กที่อยู่บนหัวของกับไหล่ขวาของเจ้าไปเอามาจากไหน ?!

““อ...เอออ..ขอข้าได้กอดมันบ้างได้ไหมพ่อหนุ่ม?!

*ผู้หญิงนี่ก็เป็นเหมือนกันหมดไม่ว่าจะเด็กหรือแก่ ก็มิอาจทนทานต้านความน่ารักของเจ้าสองตัวนี้ได้เลยสินะ !!

(เองก็เป็นบักหื่น !!!)

“ได้ขอรับเดี๋ยวข้าลองพูดกับมันดูปกติมันไม่ยอมห่างตั....

**ฟุดฟิด ฟุดฟิด

       ทั้งสองตัวที่ 1 อยู่บนหัว 1 อยู่บนได้ยินประโยคสนทนาของกันจิกับท่านยาย ในคราแรกมันยังไม่ขยับเขยื้อนแต่พอมันได้กลิ่นจากตัวท่านยายเพียงเท่านั้น...

**วูป...วูป

**พรึบ...พรึบ

**หงิง หงิง หงิง หงิง…

(*≧▽≦) (งุงิงุงิ)

**อาโฮก โฮก โฮก โฮก...

(*≧▽≦) (งุงิงุงิ)

““ว้าว!!! น่ารักจัง....

“……..

(；ꏿ︿ꏿ)   ตกตะลึงจนใบ้กิน !

*ทีบอกให้ออกไปมันทั้ง 2 ก็ไม่ไปไหนทีนี้แมร่งบินเร็วเป็นเครื่องบินเจ็ตเลย

“เฮ้อออออออ....

“เออ...ข้าจะทำอะไรได้ละ ?!

(ꐦ ´͈ ᗨ `͈ ) (ปากกล่าวยอมรับแต่ยังมีอารมณ์หงุดหงิด)

““แล้วเจ้าสองตัวนี้มันมีชื่อว่าอะไรบ้างล่ะพ่อหนุ่ม ?!

“ตัวสีแดงมีปีกชื่อเฟยน้อยขอรับท่านยาย และ เจ้าตัวสีขาวขนฟูฟูนั่นชื่อมี่น้อยขอรับท่านยาย

*แกร็ก แกร็ก

เสียงขอล้อรถเข็นหยุดลง ตอนนี้มันมาถึงฝั่งตะวันตกของหมู่บ้านซ้ายขาวแล้ว ที่นี้ไม่คึกครื้นเหมือนฝั่งตะวันออก มีสำนักเปิดเช่นเดียวกัน แต่พ่อค้า แม่ค้าฝั่งนี้จะน้อยกว่า แต่ก็มีให้เห็นประปราย นับว่าคู่แข็งตัวสำคัญเช่นเจ้าแก่อ้วนนั่นไม่อยู่ก็น่าจะช่วยดึงลูกค้ามาฝั่งฝากตะวันตกได้บ้าง

       หน้าสำนักปรับพื้นฐานที่ไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก แต่ก็มีคนพาลูกหลานมาเรียนค่อนข้างมากส่วนใหญ่จะเป็นบุตรชาย บุตรีของชาวบ้าน พ่อค้า แม่ค้า หรือชาวยุทธบางส่วนที่ไม่ค่อยจะมีเงินทอง

““พ่อหนุ่มเปิดร้านกันเถอะ

“ขอรับท่านยาย นี่ใกล้ถึงเวลาที่สำนักนี้จะปล่อยบุตรชายบุตรสาวมาพักช่วงสายแล้ว

“ข้าน้อยว่าน่าจะขายได้บ้างสักลูกนะขอรับ

““สมพรปากแล้วกันพ่อหนุ่ม

**หงิง หงิง หงิง หงิง…

(*≧▽≦) (งุงิงุงิ)

**อาโฮก โฮก โฮก โฮก...

(*≧▽≦) (งุงิงุงิ)

“ไม่ต้องมาหัวเราะเยาะข้าเลยนะ เจ้าทั้งสองตัว ถ้าข้าไม่มีเงินเจ้าก็ไม่มีอาหารกินเหมือนกัน....

       ระหว่างที่กันจิกำลังเล่นสงครามน้ำลายกับเจ้ามี่น้อยและเฟยน้อยอยู่นั่นก็มีเสียงน้อยของเด็กสาวมาหยุดสงครามครั้งนี้