โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 102  ใครทำร้ายสัตว์อสูรเพลิงของข้า จงไส่หัวออกมาและยอมรับความตายซะ !

กระบี่ของเจียงเฉินนั้นถูกฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็วและแสงกระบี่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินยู่เกือบจะในพริบตา  

"ไม่น้าาาาาา!"

เมื่อมองไปยังแสงกระบี่ที่กำลังจะมาถึง  หลินยู่ที่ไม่อยู่สภาพในต่อสู้ได้อีกต่อไปก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง  

เจียงเฉินจ้องมองอย่างเฉยเมยไปที่หลินยู่ที่ราวกับว่าเป็นคนตายไปแล้ว !

พรสวรรค์ของหลินยู่นั้นไม่ได้อ่อนแอ แม้ว่าเขาจะไม่อาจคุกคามเขาที่มีระบบฝึกฝนร้อยเท่าได้ แต่ก็นับได้ว่าเป็นปัญหาน่ารำคาญ 

และระหว่างเขากับหลินยู่เองก็ได้ถึงสถานการณ์ที่ไม่มีวันคลี่คลายได้แล้ว  

ฉะนั้น ครั้งนี้เนื่องจากหลินยู่หาเรื่องตายด้วยตัวเองแล้ว มีหรือที่เขาจะปล่อยหลินยู่ไป   ?

อย่างไรก็ตาม……

เมื่อเห็นว่ากระบี่คมของเจียงเฉินกำลังจะแทงเข้าไปในหัวของหลินยู่ ร่างสีแดงที่ลุกเป็นไฟก็ปรากฏขึ้นจากทองฟ้า  

แสงกระบี่ของเจียงเฉินก็หายไปพร้อมกับคลื่นแสงที่ซัดออกมาจากฝ่ามือของคนๆนั้น  !

ในเวลาเดียวกัน เสียงถอนหายใจอันแผ่วเบาก็ดังในหูของเจียงเฉินทันที

“นี่ ไอ้หนู เห็นแก่หน้าข้าพอแค่นี้ได้หรือไม่  ?”

เจียงเฉินมองไปที่ชายชราชุดแดงที่ปรากฏขึ้นในทันใด ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย: "ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสเป็นใคร?"

ชายชราชุดแดงยิ้มและกล่าวว่า “ชายชราคนนี้คือผู้เฒ่าหยานชางหมิงของคฤหาสน์หลิงหยุนวู่ฟู่ชั้นใน”

“กลายเป็นว่าท่านคือ ผู้เฒ่าหยานชางหมิง นี่เอง”

เจียงเฉินมองไปที่ผู้เฒ่าหยานชางหมิงเบาๆและพูดว่า   "การต่อสู้แลกชีวิตครั้งนี้หลินยู่เป็นคนเสนอขึ้นมาเอง ทางทีดีท่านผู้อาวุโสอย่าแทรกแซงเสียดีกว่า  "

“การต่อสู้แลกชีวิตนั้นต้องแลกมาด้วยชีวิจของศิยษ์ในคฤหาสน์ การต่อสู้แลกชีวิตโดยส่วนตัวนั้นถือได้ว่าผิดฏกของวัง ”

“หลิงหยุนวู่ฟู่ของเรานั้นอยู่อันดับรั้งท้ายที่สุดในหมู่วังทั้งเก้าของอาณาจักรต้าเซี่ยมาโดยตลอด ตอนนี้เรามีอัจฉริยะสองคนที่สามารถเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ได้ทั้งที่ ข้าจึงไม่อยากให้พวกเจ้าทำเรื่องผิดพลาด ”

หลังจากที่หยามชางหมิงพูดจบ เขาก็หยิบกระบี่ยาวที่มีแสงสีแดงออกมาจากแหวนโดยตรง  

“เจ้าหนู กระบี่หยานหลงเล่มนี้เป็นอาวุธวิญญานระดับ 2 ที่หาได้ยากอย่างมาก ข้าจะมอบให้เจ้าเป็นค่าตอบแทนที่เห็นแก่หน้าข้า ฉะนั้นหยุดการต่อสู้ไว้เพียงแค่นี้ได้หรือไม่  ?”

อาวุธวิญญานระดับ 2 !

เมื่อได้ยินหยานชางหมิงพูดออกมาเช่นนั้น นักเรียนจำนวนนับไม่ถ้วนก็มองไปที่กระบี่ด้วยการแสดงออกที่ร้อนรุ่ม  

ในทวีปเซินหวู่แห่งนี้ อาวุธจะถูกแบ่งออกเป็นอาวุธธรรมดาและอาวุธวิญญาน  

เป็นการยากมากที่จะหลอมอาวุธวิญญานขึ้นมาสักชิ้นและจำนวนของมันก็มีอยู่น้อยนิดนัก 

แม้แต่อาวุธวิญญานระดับ 1 ขั้นต่ำสุดก็ยังล้ำค่าจนประเมินมิได้ และคนส่วนใหญ่ก็ไม่มีความสามารถพอที่จะครอบครองมัน 

แต่อาวุธวิญญานระดับ 2 นี้กลับปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขา สิ่งๆนี้คือความฝันของเหล่าผู้ฝึกฝนกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนโดยแท้จริง

“ในเมื่อผู้อาวุโสหยานพูดเช่นนั้น ข้าก็คงต้องปล่อยเขาไป ”

เจียงเฉินยิ้มจางๆและหยิบกระบี่หยานหลงมาจากหยานชางหมิง  

ชายชราคนนี้แข็งแกร่งมาก ถ้าเขาต้องการปกป้องหลินยู่จริงๆ เจียงเฉินก็คงไม่สามารถทำอะไรได้  

อีกอย่างมันก็นับได้ว่าเรื่องดีมากแล้วที่เขาได้กระบี่หยานหลงมาครองโดยที่เขาไม่ต้องต่อสู้กับชายชราคนนี้ 

หลังจากได้รับกระบี่หยานหลงมาแล้ว เจีนงเฉินก็ไม่ได้สนใจหลินยู่อีกต่อไป  

เขาบอกลาหยานชางหมิงและจากไปทันที

หลังจากออกมาจากหอสัญลักษณ์กระบี่แล้ว เจียงเฉินก็พาเหมิงชิงซูกลับไปที่บ้านของพวกเขา   

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากลับมาถึงลานประตูบ้าน เขาก็พบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่  

ท่ามกลางคนกลุ่มนี้ สัตว์อสูรเพลิงที่ได้รับบาดเจ็บกำลังส่งเสียงร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธ 

และด้านหน้าของอสูรเพลิง ก็มีงูหลามยักษ์ตัวสีดำยาวสิบเมตรกำลังจ้องมองไปที่อสูรเพลิงอยู่!

เมื่อเห็นฉากนี้ การแสดงออกของเจียงเฉินก็กลายเป็นเย็นยะเยือกทันที

เขาก้าวออกไปและร่างกายก็ทะยานขึ้นไปบนฟ้า จากนั้นเขาก็กระแทกลงมาตรงพื้นท่ามกลางฝูงชนทันที 

ในเวลาเดียวกัน เสียงที่เย็นยะเยียบของเขาก็ดังก้องเข้าไปในหูของทุกคน

“ใครทำร้ายสัตว์อสูรเพลิงของข้า จงไส่หัวออกมาและยอมรับความตายซะ ! “