ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่139 โดนเหอเซียนกู่ปฏิเสธ

     เกี้ยวบ้าเกี้ยวบออะไรเล่า!

      ตาแก่ผู้นี้ไม่ทิ้งความเป็นตัวเองจริงๆ เริ่มมาก็ถามว่าจะจีบหรือเปล่าเสียได้

     เย่จื่อเฉินคนนี้จะกล้าจีบเหรอ เกิดไปจีบนางเข้าหานเซียงจื่อจะไม่ตีเขาตายหรือไง

      เขาคือเทพโป๊ยเซียนเลยนะ ส่วนเขาก็แค่คนธรรมดา...

      เย่จื่อเฉิน : ข้าไม่ได้จะตามเกี้ยวนางข้าแค่อยากจะขอของบางอย่างจากนาง ท่านช่วยแนะนำให้หน่อยได้ไหม

      ผู้เฒ่าจันทรา : ถ้าอย่างนั้นก็ได้

      พอเห็นข้อความ เย่จื่อเฉินก็หน้าเหวอไปอีกครั้ง หมายความว่ายังไงคือถ้าเกิดเขาจะจีบจริงๆ ก็ไม่ได้ใช่ไหม

      ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านรอเดี๋ยวนะ

     ดูท่าว่าผู้เฒ่าจันทราจะไปหาเทพธิดาเหอเซียนกู่แล้ว เย่จื่อเฉินจึงวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วบิดขี้เกียจ

     เจ้าเด็กขงเบ้งคนนี้แปลกมากเขาไม่มีนิสัยซุกซนเหมือนอย่างที่เด็กในวัยนี้ควรจะมี

     แต่เขาเงียบ แล้วก็เชื่อฟังมาก

     ถ้าเย่จื่อเฉินไม่เรียกเขาเขาก็จะนั่งมองท้องฟ้าอยู่หน้าประตูร้านเงียบๆ ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

      "ขงเบ้ง อยู่แต่ที่ร้านทุกวันคงจะเบื่อน่าดูเลยนะ"

     เย่จื่อเฉินเงยหน้าขึ้นถาม ขงเบ้งหันหน้ามาใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มนั้นยู่เข้าหากัน กะพริบตาถี่ๆ เหมือนจะร้องไห้

      "พี่จื่อเฉิน พี่อยากจะไล่ผมไปแล้วใช่ไหม"

     ฉันมีความคิดแบบนั้นอยู่จริงๆ นั่นแหละ!

      เย่จื่อเฉินพูดกับตัวเองในใจ แต่พอเห็นท่าทางน่าสงสารของเจ้าเด็กนี่ก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

      "ถ้าฉันไล่นายไป นายจะไปไหน? ฉันก็แค่ถามว่านายเบื่อหรือเปล่าถ้านายเบื่อครั้งหน้าฉันจะได้เอาโน้ตบุ๊กมาด้วย เวลาว่างจะได้เล่นเกม"

      "จริงๆ เหรอ แบบนั้นก็เยี่ยมเลย"

     ขงเบ้งพูดด้วยดวงตาเป็นประกาย

      "ถ้าพี่จื่อเฉินซื้อคอมพิวเตอร์ให้ผมได้ แบบนั้นจะยิ่งดีที่สุดเลยล่ะ"

     ...

      ไม่มีการลังเลเลยจริงๆ

     แม้แต่ปฏิเสธก็ไม่มี

      "ได้ งั้นเดี๋ยวครั้งหน้าฉันจะเอามาให้นาย"

     เย่จื่อเฉินเม้มปากยิ้ม ขงเบ้งก็พยักหน้ายิ้มตาหยี

      "จริงสิ เล่าเรื่องที่บ้านนายให้ฉันฟังหน่อยสิ เรื่องคู่หมั้นอะไรนั่นอีก?"

     "อย่าไปพูดถึงเลยครับ" ขงเบ้งเบ้ปากพูด "ที่บ้านผมไม่มีอะไรให้น่าพูดถึงหรอก แค่ทำธุรกิจเล็กๆ ส่วนเรื่องคู่หมั้น…"

      "คู่หมั้นทำไมเหรอ?"

     "ได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นแก่กว่าผมไม่กี่ปี ผมก็ไม่เคยเห็นเธอด้วยแม้แต่ชื่อของเธอผมยังจำไม่ได้เลย เห็นว่าชื่อเซี่ยอะไรสักอย่างนี่แหละ"

      ขงเบ้งขมวดคิ้วมุ่นคิดอยู่นาน และเหมือนจะนึกไม่ออก จึงได้โบกมือบอกปัดไป

      "ช่างมันเถอะ ยังไงมันก็ไม่ได้สำคัญ แต่ก็เคยเห็นรูปเธออยู่ เธอก็ดูสวยดีแต่ไม่ใช่สไตล์ที่ผมชอบ"

     สวยดี อันนี้เย่จื่อเฉินไม่สงสัย

     ลูกชายลูกสาวจากตระกูลคนมีเงินแบบนั้นล้วนหน้าตาดีกันทั้งนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง

     ถึงจะไม่ได้เกิดมาสวย แต่ภายหลังก็ได้รับการปลูกเสริมเติมแต่งเทคโนโลยีในสมัยนี้มันก้าวล้ำไปมากแล้ว อยากจะทำให้เป็นมนุษย์ต่างดาวทางโรงพยาบาลก็สามารถทำให้ได้

      "เด็กแก่นเซี้ยวยังมีสไตล์ไหนที่ชอบอีกล่ะ อย่างนายจะไปเข้าใจอะไร"

      "ยังไงซะไม่ชอบก็คือไม่ชอบ"

     ขงเบ้งขมวดคิ้วมุ่น ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเย่จื่อเฉินที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

     หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหลังจากที่ส่งสายตาเป็นเชิงบอกขงเบ้งให้เขาขึ้นไปเล่นข้างบนแล้วเย่จื่อเฉินก็เปิดหน้าวีแชทเพื่อดูแจ้งเตือน

     สิ่งแรกที่เขาเห็นคือไม่พบแม้แต่เงาของเทพธิดาเหอเซียนกู่ในรายชื่อเพื่อนใหม่เลย

     ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านเง็กเซียน!

     เย่จื่อเฉิน : จะมาท่านเง็กเซียนอะไรเล่าเทพธิดาเหอเซียนกู่ล่ะ?

      ผู้เฒ่าจันทราทำอะไรไม่ว่องไวเลย เทพธิดาเหอเซียนกู่ก็ไม่ทักมาหาเขาด้วย!

     ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านเง็กเซียนเมื่อกี้ข้าทักไปหาเหอเซียนกู่ เหอเซียนกู่นาง…

      เย่จื่อเฉิน : นางทำไม?

     ผู้เฒ่าจันทรา : ช่างเถอะ ข้าส่งรูปที่แคปมาไปให้ท่านดูก็แล้วกัน

     ติ๊ง!

      แล้วผู้เฒ่าจันทราก็ส่งรูปที่คุยกันในแชทมาให้เย่จื่อเฉินไล่อ่านดู   

     ผู้เฒ่าจันทรา : เสี่ยวเหอ!

     เหอเซียนกู่ : อยู่!

     ผู้เฒ่าจันทรา : ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?

     เหอเซียนกู่ : ก็ดี แค่เบื่อนิดหน่อย

     ผู้เฒ่าจันทรา : ถ้าเบื่อก็ไปโผล่ที่กลุ่มสิเจ้าเข้าร่วมกลุ่มแชทของพวกข้าแล้วไม่ใช่หรือไง

     เหอเซียนกู่ : เข้าไปแล้วในกลุ่มคึกคักกันดี

     ผู้เฒ่าจันทรา : ใช่ไหมล่ะ เข้าไปหาเพื่อนหน่อยจริงสิ ตอนที่เจ้าเข้ากลุ่ม เจ้าเห็นเซียนที่ขึ้นว่าเง็กเซียนนิรนามหรือเปล่า

     เหอเซียนกู่ : อันที่ไม่มีชื่อไม่มีโปรไฟล์น่ะเหรอ?

     ผู้เฒ่าจันทรา : ใช่ เขานั่นแหละ

     เหอเซียนกู่ : เห็นแล้ว

     ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านเง็กเซียนผู้นั้นเป็นบุคคลชั้นสูงเลยนะอยู่ระดับเดียวกับไท่ไป๋จินซิงเลย

     เหอเซียนกู่ : อย่างนั้นเหรอแบบนั้นก็เก่งเลยน่ะสิ!

     ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านเง็กเซียนผู้นั้นอยากทำความรู้จักกับเจ้าสักหน่อย

     ...

     แล้วแชทก็หยุดไว้แค่ตรงนี้ หลังจากนั้นเหอเซียนกู่ก็ไม่ตอบกลับมาอีกเลย

     เย่จื่อเฉินอ่านอยู่นาน พูดตามตรงเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันมีอะไรแปลก

     ผู้เฒ่าจันทราปูทางได้ดีแล้วยังบอกตำแหน่งของเย่จื่อเฉินกับเทพธิดาเหอเซียนกู่ก่อน และในระหว่างที่คุยกับเหอเซียนกู่นั้นก็ไม่ได้มีความรู้สึกว่าจะมีการต่อต้านอะไร

     แล้วทำไมถึงไม่ตอบกลับมาล่ะ!

     ในขณะเดียว ณ วิหารเทพโป๊ยเซียน

     หานเซียงจื่อถือโทรศัพท์ไว้พร้อมกับดูโปรไฟล์ของเย่จื่อเฉินในแชทกลุ่ม ก่อนจะเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างชิงชังเถียไกว่หลี่กับจงหลี่เฉวียนที่กำลังเล่นหมากรุกอยู่จึงถามขึ้น

     "เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น"

     "เจ้าคนที่เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาคนนั้นคิดจะเกี้ยวเหอเซียนกู่"

     "เจ้ารู้ได้ยังไง?" เถียไกว่หลี่นิ่งไปหานเซียงจื่อยกโทรศัพท์ในมือขึ้น แล้วพูด "เมื่อกี้ข้าใช้โทรศัพท์ของเหอเซียนกู่คุยกับผู้เฒ่าจันทราแล้วผู้เฒ่าจันทราก็บอกว่าเง็กเซียนนิรนามคนนั้นอยากทำความรู้จักกับเหอเซียนกู่พวกเจ้าคิดดูสิ ผู้เฒ่าจันทราพูดออกมาเอง ถ้าไม่เกี้ยวแล้วจะเป็นอะไร?"

     "เหล่าหาน เจ้าไม่ค่อยมีมารยาทเลยนะ เจ้าไปเล่นโทรศัพท์ของเหอเซียนกู่แบบนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไร"

     จงหลี่เฉวียนขมวดคิ้วมุ่นพูดขึ้น

     "พวกข้ารู้ว่าเจ้ามีความรู้สึกดีให้กับเหอเซียนกู่แต่ก่อนที่พวกเราจะขึ้นมาเป็นเซียนเรื่องมันก็จบไปแล้วไม่ใช่เหรอพวกเจ้าสองคนไร้วาสนาต่อกัน จำเป็นต้องทำแบบนี้ไหม"

     "ก็ข้าไม่พอใจนี่"

     ดวงตาของหานเซียงจื่อเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ทันใดนั้นเหอเซียนกู่ก็เดินถือตะกร้าเข้ามา

     หานเซียงจื่อรีบลบข้อความที่เขาคุยกับผู้เฒ่าจันทราออกไปจนหมด แล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม

     เถียไกว่หลี่กับจงหลี่เฉวียนที่เห็นก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ก่อนจะลงมือเล่นหมากรุกกันอีกครั้ง

     ทำเหมือนว่าเรื่องทุกอย่างนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

     ผู้เฒ่าจันทรา : ท่านเง็กเซียนอะไรที่ควรพูดข้าก็พูดไปเกือบหมดแล้ว แต่ดูจากความหมายของเหอเซียนกู่แล้วดูเหมือนว่า…

     ผู้เฒ่าจันทราอึกอัก ทำไมเย่จื่อเฉินจะไม่รู้ว่าเขาจะพูดอะไร

     แม่เจ้า เทพธิดาเหอเซียนกู่หลงตัวเองเกินไปหรือเปล่า

     คิดว่าเขาจะจีบเธอจริงๆ เหรอ

     เย่จื่อเฉิน : ช่างมันเถอะ เรื่องของเทพธิดาเหอเซียนกู่ท่านไม่ต้องยุ่งแล้ว ท่านจะมาสั่งสินค้าใช่ไหม เดี๋ยวลดให้สิบเปอร์เซ็นต์เลย

     ผู้เฒ่าจันทราที่อยู่บนสวรรค์ดีใจ ช่วยไม่สำเร็จก็ยังได้ส่วนลดตั้งสิบเปอร์เซ็นต์แบบนี้เขาได้กำไรเต็มๆ

     ติ๊ง!

     ระดับความสนิทของคุณกับผู้เฒ่าจันทราเพิ่มขึ้น 100ระดับความสนิทปัจจุบันอยู่ที่ 330

     ผู้เฒ่าจันทรา : ขอบคุณท่านเง็กเซียนมากจริงๆ

     เย่จื่อเฉิน : ไม่ต้องเกรงใจ

     เย่จื่อเฉินยิ้ม เปิดดูใบรายการพร้อมกับเดินลงไปที่ชั้นใต้ดิน

     ขงเบ้งที่นั่งมองท้องฟ้าอยู่หน้าประตูร้านขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะหันไปพูดกับต้าเฮยที่ลอยอยู่กลางอากาศ

     "นายตามไปดูหน่อย"

     "ไม่ดีมั้งครับ"

     ต้าเฮยลังเล ถึงยังไงเย่จื่อเฉินก็เป็นเจ้านายของเขา

     "ถ้านายไม่ไป งั้นต่อไปฉันก็จะไม่ช่วยนายหล่อเลี้ยงวิญญาณแล้ว"

     มือเล็กของขงเบ้งยกขึ้นมา ต้าเฮยก็นิ่งไปทันที

     ช่วงนี้เขาได้รับการหล่อเลี้ยงวิญญาณจากขงเบ้งวิญญาณของเขาจึงได้นิ่งขึ้นมาก เขาได้ลิ้มรสความหวานของมันมาแล้วเขาจะปล่อยมันไปไม่ได้

     "ครับ งั้นผมก็จะไปดู แต่ถ้าเจ้านาย..."

     "นายแค่ไปดูก็พอแล้ว" ใบหน้าเล็กของขงเบ้งเงยขึ้น "ฉันอยากรู้ว่าพี่จื่อเฉินมีความลับอะไรกันแน่!"