ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ **จบแล้ว**

ตอนที่ 30 เจตนาร้าย

        ราคาของหินนี้เพิ่มขึ้นมาถึง200,000 เครดิต สุดท้ายมันก็เริ่มช้าลงจนเพิ่มทีละ 10,000 เครดิต

        “210,000 เครดิต ” ชายอีกคนประมูลขึ้นมา

        หวังเย่ากัดฟันแน่นเขาทนปวดใจและยกป้ายขึ้น “250,000 เครดิต”

        ราคาที่เพิ่มขึ้นมานี้ถือว่ามากกว่าเดิมจนไม่มีใครเสนอราคาต่อ หลายคนเลือกที่จะยอมแพ้

        “250,000 ครั้งที่ 1”  เย่เหยียนลากเสียงยาวพูดขึ้น

        “เดี๋ยว ฉันให้ 260, 000”  เสียงแหบแห้งดังขึ้นมา

        หวังเย่าหันไปมองเมื่อใช้สายตาของการ์ฟีลด์ เขาก็พบชายสวมหน้ากากเขียว

        “งั้นฉันให้ 270,000 ” หวังเย่าจะยอมแพ้ได้ยังไง

        “280,000”  อีกฝ่ายเพิ่มราคาโดยไม่ลังเล

        “เขามองความพิเศษของหินนี่ออกหรือ ? ” สีหน้าของหวังเย่าหม่นลง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังพอสู้ราคาต่อได้

        “290,000”  หวังเย่ายกมือขึ้นเสนอราคา

        การประมูลของทั้งสองคนนี้น่าสนใจมากจนทำให้คนส่วนมากพากันสงสัยขึ้นมา

        นอกจากนี้คนจากธุรกิจใหญ่โตที่มาเพื่อความสนุกก็ได้เสนอราคาขึ้นมาทันที“300,000 ! ”

        หวังเย่าใจหล่นวูบทำไมการประมูลมันถึงได้ยากเย็นแบบนี้ ในนิยายตัวเอกควรจะชนะการประมูลไม่ใช่รึไง ?

        ราคาเริ่มต้นที่100,000 แต่ตัวละครหลักอาจจะได้ในราคา 160,000 – 170,000 แต่ตอนนี้ราคากลับเพิ่มสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ

        ‘หรือว่าฉันไม่ใช่ตัวหลักของเรื่อง ? ’ ความคิดนี้โผล่ขึ้นมาในหัวจนทำให้เขาใจหล่นวูบ

        “310,000” ชายสวมหน้ากากเขียวยังคงเพิ่มราคาต่อ

        “320,000” หวังเย่ายังไม่คิดยอมแพ้

        “350,000” น้ำเสียงอันเกียจคร้านแต่แฝงไปด้วยความร้ายกาจก็ดังขึ้นมามีชายอีกคนกระโจนเข้ามาร่วมวงแล้ว

        ‘เขาคือลูกหลานคนรวยสินะ’ หวังเย่าคิด

        ตอนนี้ชายที่สวมหน้ากากเขียวกลับลังเลและไม่คิดเปิดปากพูดดูเหมือนเขาจะคิดว่ามันไม่คุ้มค่า

        หวังเย่าเริ่มกังวลคนที่ไม่สนใจหินนั่นตั้งแต่แรกกลับทำให้เขาต้องตกที่นั่งลำบาก

        อันที่จริงชายคนที่สามนี้คือผู้ใช้อสูรขั้น3 เขาแค่อยากลองเสี่ยงโชคดูว่ามีอะไรในหินนั่นแม้ว่ามันจะได้ของที่ไม่ดีนัก แต่สำหรับเขาแล้วก็ถือซะว่าเป็นการเสี่ยงโชคขำ ๆ

        หวังเย่ากัดฟันแน่นเครดิตทั้งหมดที่เขามีนั้นมีแค่ 360,000 เครดิต แต่ยังไงซะเขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้กับหินนี่

        ดังนั้นเขาจึงได้ทำการประมูลอีกครั้ง“360,000”

        อีกฝ่ายมองไปที่หวังเย่าเขาสวมหน้ากากเสือขาวดูยิ่งใหญ่ แค่มองก็รู้ว่าเขาเป็นคนที่มีอำนาจ

        “400,000” เขาเหมือนตั้งใจจะปั่นหัวหวังเย่า ยังไงซะครอบครัวของเขาก็รวยอยู่แล้ว

        “410,000” หวังเย่าหวังว่าอีกฝ่ายจะหยุด

        “450,000” อีกฝ่ายพูดขึ้นมาอีกครั้ง

        “460,000” น้ำเสียงของหวังเย่าแฝงไปด้วยความเกลียดชัง

        “500,000” อีกฝ่ายพูดขึ้น

        “600,000” หวังเย่าแทบเสียสติ เขาต้องรับภารกิจอีกหลายอันเพื่อจะมีเงินพอแต่ยังไงซะเขาก็เป็นแขกกิตติมศักดิ์ของที่นี่ การหาเครดิตนั้นง่ายอย่างมาก

        ชายคนนั้นชะงักไปเขาไม่คิดว่าหวังเย่าจะรั้นขนาดนี้และเพิ่มราคาถึง 600,000

        “คุณชายไม่จำเป็นต้องแหย่เขาอีกแล้ว มันมีของดี ๆ อยู่อีกมากในการประมูล”ชายสวมหน้ากากปลาฉลามข้าง ๆ พูดขึ้นมา

        ชายสวมหน้ากากเสือพึมพำออกมาก่อนที่จะยอมแพ้แล้วพยักหน้า  “ไปตรวจสอบเขาด้วย”

        “ฮ่าๆ....นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคุณชายหลงเฉิงกินรังแตนแบบนี้ หาได้ยากจริงๆ น่าสนใจ ๆ ผมเองก็อยากรู้ว่าเด็กนั่นเป็นใคร”

        อีกด้านเสียงของผู้หญิงที่สวมหน้ากากกุหลาบก็ดังขึ้น “พวกนายเงียบ ๆ กันหน่อย”

        เมื่อได้ยินแบบนั้นชายที่สวมหน้ากากเสือก็โกรธขึ้นมาทันที

        .....

        “600,000 ครั้งที่ 1”

        “600,000 ครั้งที่ 2”

        “600,000 ครั้งที่ 3”

        “ขาย ! ” เย่เหยียนฟาดค้อนลงที่โต๊ะทันที

        สุดท้ายหวังเย่าก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ฉันเกือบจะเสียมันไปแล้วกลับไปฉันต้องถามตัวตนของสองคนนั่นกับเย่เหยียนดู”

        สองคนที่ว่าคือชายสวมหน้ากากเขียวกับชายที่สวมหน้ากากเสือขาวที่ประมูลหินนี่แข่งกับเขา

        นี่มันปั่นหัวเขาเล่นชัดๆ !

        นึกว่ามีเงินแล้วทำอะไรก็ได้งั้นหรือ?

        ตอนนี้ทั้งสองได้กลายเป็นเป้าหมายของหวังเย่าแล้ว

        จากนั้นไม่นานก็มีสาวใช้เดินเข้ามาหาหวังเย่าและกระซิบ“นายท่าน การประมูลของคุณเสร็จสิ้นแล้ว เมื่อการประมูลจบลงเชิญคุณไปจ่ายเงินที่หลังเวทีด้วย”

        หวังเย่าพยักหน้า“ฉันจะไปตอนนี้เลย ”

        เขาไม่มีเงินสำหรับการประมูลสินค้าต่อไปแล้วถึงจะอยู่ต่อก็ได้แต่ดู มันจะดีกว่าถ้ารีบกลับไปพร้อมกับหินนั่น

        หลังจากที่เดินตามสาวใช้ไปหลังเวทีก็มีชายชราคนหนึ่งที่คอยรับผิดชอบสำหรับเรื่องเงิน

        “นี่คือแขกในที่นั่ง 68 เขามาเพื่อจ่ายเงิน” สาวใช้ยิ้มออกมา

        หวังเย่าพยักหน้าและเอาบัตรแขกกิตติมศักดิ์ออกมา ก่อนจะพูดขึ้น “ฉันคือแขกของฝ่ายสัตว์อสูร แปดเทพ”

        “แปดเทพหรือ ? เป็นคุณนี่เอง”

        ชายชราพูดขึ้นมาเบาๆ “ฉันคือเพื่อนของเย่เหยียน เขาเคยเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟัง เขาบอกว่าคุณน่ะแข็งแกร่งกว่าเขาในฐานะผู้ใช้อสูรโชคร้ายที่คุณไม่คิดจะเข้าร่วมตลาดมืดของเรา”

        “มันไม่สะดวกที่จะเข้าร่วม” หวังเย่ายิ้มออกมาและพูดขึ้น “ตอนนี้ฉันจะจ่าย 300,00 ก่อน เห็นแก่หน้าเย่เหยียนสักครั้งฉันจะทำภารกิจและจ่ายเงินในส่วนที่เหลือพรุ่งนี้”

        “โฮ่โฮ่...ยังงั้นก็ได้” ชายชราโบกมือ“อันที่จริงราคาของมันควรจะอยู่ที่ 200,000 มันเพิ่มขึ้นขนาดนี้ได้ยังไง”

        สาวใช้ที่อยู่ข้างๆ ได้บอกสิ่งที่เกิดขึ้นให้ชายชราฟัง

        “ผู้อาวุโส ฉันขอถามได้ไหมว่าชายสวมหน้ากากเสือขาวเป็นใครกัน ? ”

        “นี่....ด้วยความเคารพ ถึงฉันจะตรวจสอบข้อมูลของเขาได้ แต่มันก็ส่งผลต่อชื่อเสียงของตลาดมืดรวมถึงฉันไม่ต้องการทำเรื่องแบบนั้นด้วย” ชายชราส่ายหน้า

        สีหน้าของหวังเย่าหม่นลงพร้อมกับความโกรธที่แสดงออกมา

        “จริง ๆ แล้วก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าคุณช่วยทำภารกิจให้ฉันฉันก็คงบอกข้อมูลคร่าว ๆ เกี่ยวกับเขาได้อย่างเช่นแซ่ของเขา”

        หวังเย่าตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีถึงจะไม่ได้ชื่อแต่การได้รู้ข้อมูลคร่าว ๆ ก็สามารถตรวจสอบข้อมูลต่อได้ “งั้นบอกเนื้อหาของภารกิจมาเลยถ้าฉันทำได้ ฉันก็จะลองทำดู”

        ชายชราพูดขึ้น  “แน่นอน หากคุณทำไม่ได้ฉันก็ไม่บังคับ อันที่จริงภารกิจนี้ถ้าคุณทำไม่ได้งั้นคงไม่มีใครทำได้แล้ว”

        “คุณจำภารกิจแรกของโถงภารกิจได้ไหม ? ”