ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้เข้ามาถึงยังอาคารขนาดใหญ่ ภายในโรงประมูลโอ่อ่าและตระการตา ทุกสิ่งถูกออกแบบมาอย่างวิจิตรบรรจง
เพดานสูงโปร่งถูกตกแต่งด้วยโคมไฟระย้าขนาดใหญ่ ประดับไปด้วยคริสตัลหลากสี ซึ่งเปล่งประกายราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน
ผนังโดยรอบถูกปกคลุมด้วยผ้าสีแดงสดที่ทอด้วยลวดลายทองคำ แสดงถึงสัญลักษณ์ต่างๆของเทพเจ้า มันถูกจัดวางอย่างพิถีพิถันตามเส้นทางเดินเข้ามาภายใน
พื้นหินอ่อนสีดำขลับสะท้อนเงาของผู้เดินผ่าน เสริมด้วยแสงไฟที่ส่องเป็นแนวทางนำเข้าสู่พื้นที่หลักของโรงประมูล ทุกสิ่งในที่นี้แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานระหว่างเวทมนตร์และเทคโนโลยีได้อย่างไร้ที่ติ สัญลักษณ์ของเทพเจ้าเรืองแสงบางเบาให้ความรู้สึกลึกลับและยิ่งใหญ่
แพน หัวหน้ากิลด์หอการค้าศักดิ์สิทธิ์นำกลุ่มของอนาเธอร์ เลโกลัส เอลก้า และเหล่าภรรยาของอนาเธอร์ไปยังห้องพิเศษที่ถูกจัดเตรียมไว้
ห้องนี้ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดของโรงประมูล มองเห็นเวทีประมูลอย่างชัดเจน แต่ยังคงความเป็นส่วนตัวสูงสุดเช่นเดียวกัน
ตัวโรงประมูลถูกออกแบบให้คล้ายเวทีการแสดงโชว์ขนาดใหญ่ ที่นั่งรอบด้านเรียงรายไปด้วยเก้าอี้นับหมื่นตัวสำหรับผู้เล่นทั่วไป
ด้านล่างของอาคารมีจอภาพสามมิติที่ฉายภาพขึ้นมาด้วยความคมชัดสูง ผสานการทำงานของเวทมนตร์และเทคโนโลยี ทำให้ผู้ที่อยู่ในจุดใดก็ตามสามารถมองเห็นรายการประมูลและรายละเอียดของสิ่งของได้อย่างชัดเจน
ส่วนด้านบนของโรงประมูล มีห้องปิดทึบที่ยื่นออกมาเหมือนระเบียงขนาดใหญ่
ห้องเหล่านี้มีมากกว่าสิบห้อง ถูกออกแบบสำหรับแขกผู้มีเกียรติระดับสูงโดยเฉพาะ
บุคคลที่จะมีสิทธิ์เข้ามาในห้องเหล่านี้ได้นั้นต้องเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์พิเศษกับกิลด์หอการค้าศักดิ์สิทธิ์ หรือไม่ก็เป็นตัวแทนของกิลด์และตระกูลใหญ่ เช่น ตระกูลซิกฟรีด ราชวงศ์เอลฟ์ กิลด์เซฟีรอส กิลด์เทพปีกสวรรค์ หรือกิลด์มังกรสวรรค์
สำหรับผู้ที่ไม่มีสถานะพิเศษเหล่านี้ จะต้องไปนั่งอยู่ในที่นั่งด้านล่างที่จัดเตรียมไว้ เก้าอี้เหล่านั้นแม้จะหรูหราและสะดวกสบาย แต่ก็ไม่อาจเทียบกับความพิเศษของห้องด้านบนได้
“ไม่เลว.. ถึงจะเทียบไม่ได้กับห้องนอนของฉันก็เถอะ!”
เมื่อกลุ่มของพวกเขามาถึงห้องพิเศษที่แพนจัดเตรียมไว้ ภายในห้องนั้นถูกตกแต่งอย่างอลังการเช่นเดียวกับตัวโรงประมูล พื้นพรมสีแดงเข้มทอด้วยลวดลายที่สะท้อนแสงเมื่อกระทบกับแสงไฟ
อนาเธอร์ก้าวเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางที่สง่างาม ดวงตาของเขากวาดมองรอบห้องก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยราวกับแสดงความพึงพอใจ
“แต่ห้องนี้ก็ดูเหมาะสมสำหรับฉันดีนะ?”
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ภรรยาทั้งสามเองก็เดินตามเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆที่ไม่ได้แสดงความอวดดี
ขณะที่เลโกลัสและเอลก้ามองรอบห้องด้วยสายตาที่สำรวจ
“โรงประมูลแห่งนี้น่าประทับใจจริงๆ”
“ดูเหมือนพวกเขาไม่ได้ละเลยแม้แต่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ”
เอลก้ากล่าวเสียงเบา ขณะที่มองออกไป ซึ่งเลโกลัสก็พยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย ก่อนจะหันไปมองอนาเธอร์ที่นั่งลงบนเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้
“พี่ชาย.. นายคิดว่าของที่จะถูกประมูลในวันนี้จะเป็นอย่างไร?”
อนาเธอร์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แฝงความมั่นใจ
“ฉันคิดว่ามันจะต้องเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามากพอที่จะดึงดูดคนทั้งโลกให้มารวมตัวกันในวันนี้”
“ไม่อย่างนั้นกิลด์หอการค้าศักดิ์สิทธิ์คงไม่ทุ่มเทถึงเพียงนี้หรอก!”
คำตอบของเขาทำให้เลโกลัสยิ้มเล็กน้อย แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ในขณะที่เอลก้าหันไปมองคริสติน่าด้วยแววตาที่แฝงความเคารพ
“ท่านคริสติน่า..”
“ท่านคิดว่าไอเทมที่ถูกประมูลในวันนี้อาจเกี่ยวข้องกับวิหารศักดิ์สิทธิ์หรือเปล่าคะ?”
คริสติน่าพอรับฟังก็ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับออกมาอย่างรวดเร็ว
“ยังไม่มีข้อมูลที่แน่ชัดค่ะ”
“แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพลังศักดิ์สิทธิ์จริง ข้าคงต้องดูแลเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด!!”
บรรยากาศในห้องพิเศษยังคงเป็นไปด้วยความสงบ แต่ทุกคนต่างรับรู้ถึงความคาดหวังและความตึงเครียดที่แฝงอยู่
ในช่วงเวลานั้นเอง พนักงานของโรงประมูลที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีในชุดเครื่องแบบเรียบหรู ก็ทยอยนำอาหารว่างและเครื่องดื่มที่ดูหรูหราเข้ามาเสิร์ฟในห้องพิเศษ กลิ่นหอมของอาหารและเครื่องดื่มเหล่านั้นอบอวลไปทั่วห้อง สร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายให้แก่ผู้ที่นั่งอยู่
อนาเธอร์นั่งอยู่บริเวณกึ่งกลางของโซฟาขนาดใหญ่ที่ปูด้วยหนังสีเข้ม ให้ความรู้สึกทั้งสง่างามและสบายไปพร้อมๆกัน โดยมีภรรยาทั้งสามคนของเขา ได้แก่ คริสติน่า เฟรย่า และไอรินขนาบข้างอย่างสง่างาม ทั้งสามคนต่างเผยรอยยิ้มบางๆ ขณะพูดคุยและจิบเครื่องดื่มที่นำมาเสิร์ฟ
ทางด้านเลโกลัสและเอลก้า ทั้งสองเลือกนั่งอยู่บนโซฟาที่ตั้งวางอยู่ใกล้ๆกัน
โซฟานั้นถูกจัดตำแหน่งให้สามารถมองเห็นเวทีการประมูลด้านล่างได้อย่างชัดเจน
อนาเธอร์จิบน้ำจากแก้วคริสตัลด้วยท่าทางสบายใจ ดวงตาของเขาจ้องมองลงไปยังฝูงชนด้านล่างที่เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและความคึกคักของผู้คน เขายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
“วิวบรรยากาศด้านบนนี้ไม่เลวเลย”
ทุกสายตาหันมามองเขาเล็กน้อย ขณะที่ชายหนุ่มตัวพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางที่ดูผ่อนคลาย
“ไม่เลวเลยจริงๆ”
“สมแล้วที่นี่เป็นห้องประมูลพิเศษ”
เขากล่าวเสริม พร้อมกับมองผ่านกระจกใสออกไปยังฝูงชนเบื้องล่าง
“ภาพที่ฉันเห็นตอนนี้... มันช่างเหมือนกับภาพของจักรพรรดิกำลังจ้องมองประชาชนของเขาอย่างไรอย่างนั้น!!”
คำพูดของอนาเธอร์นั้นแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจที่ล้นเกินไปจนสัมผัสได้ ดวงตาที่จ้องมองฝูงชนเบื้องล่างฉายแววทะนงตนอย่างชัดเจน
ท่าทางและน้ำเสียงของเขาสะท้อนถึงความมั่นใจที่เปี่ยมล้นเกินขอบเขต
“เอ่อ...”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เหล่าภรรยาทั้งสามที่นั่งขนาบข้างเขา รวมถึงเลโกลัสและเอลก้าต่างก็เผยรอยยิ้มแห้งๆออกมา ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดออกมา แต่ในใจของพวกเขาก็อดคิดไม่ได้
ว่าอนาเธอร์ในตอนนี้เหมือนจะถูกบาปแห่งความหยิ่งยะโสครอบงำอย่างเต็มที่
“คิดเหมือนกันไหม? ตอนนี้ดูเหมือนว่าที่รักของพวกเราจะกู่ไม่กลับแล้วจริงๆ!”
เฟรย่าหันไปกระซิบกับไอริน ซึ่งไอรินที่รับฟังอยู่ก็พยักหน้าตอบกลับเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่ดูจะอดกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่
“คิกคิก อย่างน้อยเขาก็ยังพูดได้มีเสน่ห์นะ ถึงแม้จะมั่นหน้ามากเกินไปหน่อยก็ตาม”
ส่วนเลโกลัสที่นั่งอยู่อีกฝั่ง ได้แต่มองอนาเธอร์ด้วยแววตากึ่งทึ่งและกึ่งอึดอัด เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วพึมพำอยู่เล็กน้อย
“นี่ถ้าข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ในห้วงอารมณ์ด้านลบ.. ข้าคงคิดว่าเขาเป็นคนหยิ่งยะโสและถือดีอย่างถึงที่สุดแน่ๆ”
เอลก้าหันมามองเลโกลัสก่อนจะหัวเราะเบาๆ และกล่างถึงชายหนุ่มในเวลานี้
“แต่ก็นั่นแหละ เลโกลัส”
“เราต่างก็รู้ว่ามันเป็นเพียงผลกระทบจากพลังของเขา อย่าคิดมากไปเลย!”
ในขณะที่บรรยากาศในห้องพิเศษดำเนินไปอย่างผ่อนคลาย เสียงจากเวทีประมูลด้านล่างเริ่มดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าเหตุการณ์สำคัญกำลังจะเริ่มต้น ทุกสายตาภายในห้องพิเศษหันไปจับจ้องที่เวทีด้านล่าง พร้อมกับความคาดหวังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของพวกเขา
..
วันนี้เสร็จเร็ว เอาไป4ตอนรวดดดด!